«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2014

Απάντηση σε άρθρο εφημερίδας, όπου τα σχόλια είχαν απενεργοποιηθεί «δημοκρατικά»…

Η απάντηση μου σε άρθρο εφημερίδας, όπου τα σχόλια είχαν απενεργοποιηθεί «δημοκρατικά»… άρθρο που οι σημιτικές σφηκοφωλιές το διαδίδουν στο fb, πανικοβλημένοι από την ολοένα και μεγαλύτερη δικαίωση του Γιώργου Α. Παπανδρέου:

Tο δημοψήφισμα προσπάθησε να το περάσει ο Παπανδρέου πολύ πιο πριν από 24 Μαρτίου 2011 (και σίγουρα δεν περίμενε να του το πει ο πρόεδρος του ΣΕΒ, όπως υποστηρίζει ο αρθρογράφος). Μάλιστα η τροποποίηση του νόμου ώστε να είναι έγκυρο το δημοψήφισμα είχε περάσει άλλες δυο φορές από την Βουλή έως το καλοκαίρι του 2011, όταν επιτέλους εγκρίθηκε από τους βουλευτές την τρίτη φορά.
Δεν υπάρχει περίπτωση να είχαμε ψηφίσει εναντίον της δανειακής σύμβασης και των παραρτημάτων της, όπως δείχνουν και τα αποτελέσματα των μετέπειτων εκλογών. Όπως δήλωσε και η ανταποκρίτρια της «Suddeutsche Zeitung» στις Βρυξέλλες Κέρστιν Γκάμελιν που είδε τα πρακτικά της συνάντησης στις Κάννες, συμφωνήθηκε η διεξαγωγή του δηµοψηφίσµατος µε ερώτηση που θα αφορούσε την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Και βέβαια η απάντηση θα ήταν «ΝΑΙ», γεγονός που θα είχε ενισχύσει τόσο την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, όπως και την φωνή και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού στην ΕΕ. Τότε δόθηκε το πράσινο φως για την αποστολή “κατεδάφισης” του Γ. Παπανδρέου εκ των έσω του ΠΑΣΟΚ. Βεβαίως ότι η αποτυχία της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος καταλογίζεται στην “κωλοτούμπα” του Βενιζέλου ως υπουργός οικονομικών, που στην αρχή υποστήριξε με σθένος το δημοψήφισμα για να το προδώσει μετά, όπως και στην αμφισβήτηση του Παπανδρέου από την ομάδα των σημιτικών βουλευτών που λειτουργούσαν ως κοπάδι υαινών εκείνες τις μέρες. Όλοι αυτοί με την εχθρική και απαράδεκτη συμπεριφορά τους και μη συμπλέοντας με το κυβερνητικό έργο που είχε ως στόχο το καλό της πατρίδος, θορυβήθηκαν βασικά για το μερίδιο που θα είχανε πληρώσει και οι τραπεζίτες κολλητοί τους. Για αυτό και η εντολή να ρίξετε τον Γιώργο Παπανδρέου. Όπως βασικά και είπατε το 2007 δημοσίως μπροστά στο όλο τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, ότι του Παπανδρέου απλά του δώσατε «μια παράταση χρόνου» τότε… Τι προσπαθείτε να καλύψετε τώρα? ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΣΑΣ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΤΕ ΝΑ ΤΟΥ ΤΑ ΦΟΡΤΩΣΕΤΕ! ΚΑΚΩΣ! ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΜΥΑΛΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ! ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ!
Υ.Γ. Ο κάθε σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού που ΕΠΕΒΑΛΕ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, βεβαίως ότι δήλωσε παραίτηση όταν αποπεράτωσε,  εκτελώντας την διαταγή που πήρε- χρόνια πριν- από το φυσικό του αφεντικό…

Υ.Γ.2 Αυτό που σας καίει επίσης τώρα, είναι ότι ξεσκεπάζεστε από πολλούς και επίσημα στο εξωτερικό (όπως πχ κάνει μέχρι και ο Πολ Τόμσεν εδώ ), οι οποίοι δηλώνουν ότι η επιβολή της παραίτησης του Γ. Παπανδρέου το 2011 από ανθρώπους που διψούσαν για την εξουσία, επέφερε τα αρνητικά αποτελέσματα μετέπειτα στην οικονομικό πρόγραμμα της χώρας. Συνεχίστε το πλύσιμο εγκεφάλου με τα διεφθαρμένα ελληνικά ΜΜΕ, ως μια πανικοβλημένη “Λερναία Ύδρα” στα τελευταία της. Έτσι και αλλιώς φτάσατε να σας κοροϊδεύει μια ολόκληρη υφήλιος, εκτός από τον ελληνικό λαό!

Προσθέτω ένα σχόλιο που μου είχε κάνει ένας ΜΗ @φίλος, για να δείξω και το νοητικό επίπεδο (και  της βρισιάς) εκείνών που συμφωνούν με το άρθρο, όπως και με αυτούς που έριξαν την κυβέρνηση Παπανδρέου, όπως δηλώνουν δημοσίως στο fb, "αποφευγοντας έναν εφιάλτη" όπως γράφουν...

Βαγγέλης Καργούδης :"Κα Γλίγλη, πέραν του ότι το ιταμό σας ύφος (αφού πρώτα επιστραφεί) αποδίδει και το ήθος και την πολιτική σας έρημο (ακατοικήτου & ανυπάρκτου γωνία, αν έχετε ακούσει) θα ήθελα να μας πείτε αν ξέρετε πόθεν προέρχεται εκείνο το γνωστό "τρία πουλάκια κάθονταν, το έκτο κελαϊδούσε". Γιατί τα πουλάκια, σ αυτή τη σοφή λαϊκή ρήση είναι τρία, και αν όντως είναι τρία, πώς γίνεται και κελαϊδούσε το έκτο;"

Ένα σχόλιο που δείχνει το «ΙΕΚ Σημίτη» εν δράση, αποδεικνύοντας τον κιτρινισμο και το «πολιτικό» τους επίπεδο σε όλο το μεγαλείο της "Λερναίας Ύδρας" της διαπλοκής και διαφθοράς στο κράτος. Πήραν θάρρος τα ζομπι μετά τον ανασχηματισμό αλά «Κομέντια ντελ Αρτε» η μου φαίνεται?
 
 

Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΩ ΟΣΟ ΖΩ!

Από τότε που πραγματοποιήθηκε το πολιτικό πραξικόπημα των πασόκων -από το εντός- εναντίον του Γιώργου Παπανδρέου, πέρασαν 3 χρόνια. Σε αυτά τα 3 χρόνια διάφοροι κύκλοι προσπάθησαν να τα φορτώσουν όλα στον πρώην πρωθυπουργό, βάση σχεδίου της διεφθαρμένης ελληνικής διαπλοκής που άπλωσε τα πλοκάμια της μέχρι και σε όλους τους μηναχισμούς του Σοσιαλιστικού Κινήματος. Λάσπη, κακόλογα, ψέματα, συκοφαντίες, μπηχτές, κτλπ έμειναν αναπάντητα από εχθρούς, αλλά και από… φίλους. Μάλιστα στην αρχή οι «φίλοι» του, έβαλαν τα τσιράκια τους να γράφουν ότι πρέπει να μην μιλάμε, διότι ο «Κώστας ο Καραμανλής δεν μιλάει 5 χρόνια τώρα»… αν και τότε που το έγραφαν ήταν τέλος του 2011 και αρχές του 2012. Δηλαδή τότε που δεν είχανε περάσει καλά- καλά 2 χρόνια από τότε που ο Καραμανλής παραιτήθηκε. Όταν έγραψα ότι αυτό καθιστά προσβολή - διότι καμιά σχέση και σύγκριση δεν έχει αυτός που έκανε τα περισσότερα χρέη με αυτόν που προσπάθησε να τα πληρώσει ώστε να έχουμε μισθούς και συντάξεις- δεν μου απάντησαν… μάλλον περίμεναν εντολές από τα αφεντικά τους – δήθεν «φίλους» του ΓΑΠ.
Όταν επέμενα να στηρίζω τον Παπανδρέου εγγράφως και με επιχειρήματα (όπως μπόρεσα από το χαμηλό μετερίζι όπου βρίσκομαι) στην αρχή νόμιζαν ότι δεν θα μπορέσω να αντισταθώ σε όλο αυτό το “τσουνάμι” των εχθρών του, κρυφοί και φανεροί. Απλά με παρακολούθησαν στενά. Όταν απαντούσα σε λάσπες που έριχναν οι ΝΔατες, με έβρισαν οι… πασόκοι. Χυδαία, μαζεμένοι σε κοπάδια ιαίνων. Οι «παπανδρεϊκοί» «φίλοι» δεν με βοήθησαν, αλλά την ίδια στιγμή ζητούσαν την βοήθεια μου σε δήθεν σκηνοθετημένες λεκτικές επιθέσεις εναντίον τους, ώστε να γίνουν πιστευτοί ως «παπανδρεϊκοί» σύμφωνα με το κρυφό σχέδιο τους.
Αυτά τα χρόνια είδα πολλούς –από τους «επαναστάτες» εναντίον του ΓΑ.Π. και του μνημονίου που τώρα στηρίζουν το τρίτο μνημόνιο του Σαμαρά- Βενιζέλου, έως τους «πιο παπανδρεϊκούς από ποτέ» και «από τους άλλους»- να κάνουν like στην σελίδα του Βενιζέλου, στις σελίδες των βενιζελικών, ορισμένοι μέχρι και στην σελίδα του Σαμαρά.
Μπορεί μερικοί να υποστηρίζουν ότι κρατάνε την @φιλία με τον Βενιζέλο στο fb από τις παλιές εποχές διότι δήθεν ήθελαν να τον παρακολουθούν, αλλά τώρα τι παρακολουθούν ακόμα? Ακόμα πιο κατακριτέο για μένα είναι να κάνουν like στην σελίδα του στο fb. Διότι με αυτό επικυρώνουν ότι τον θαυμάζουν και συμφωνούν με την πολιτική που ακολουθεί, όπως και με τις όλες μεθόδους του και με τις τακτικές του έως τώρα.
Αν και επισήμαινα εγγράφως την διαφωνία μου με όλα αυτά τα συμβάντα στο παρελθόν, συνέχισαν να δηλώνουν δημοσίως ως λάτρες του Βενιζέλου. Και αυτό επί περίπου 3 χρόνια.
Δεν με νοιάζει αν αποτελούν ομάδες δήθεν «παπανδρεϊκών», δεν με νοιάζει τι γράφουν στο τοίχο τους, δεν με νοιάζει αν «κόβουν φλέβες» από μπροστά την ίδια στιγμή που ακονίζουν μαχαίρια από πίσω, δεν με νοιάζει αν παύουν εδώ και 2 μέρες να είναι θαυμαστές του Βενιζέλου και των αποδεδειγμένα πια ιδιοτελών βενιζελικών υποψηφίων της «ελιάς», δεν με νοιάζει αν στηρίζονται ο ένας τον άλλον λόγου προσωπικής τους γνωριμίας, κοινών ιδιοτελών τους συμφερόντων, η και συγγένειας ανάμεσα τους, δεν με νοιάζει ποιον γλύφουν την κάθε τους στιγμή, ούτε ο τρόπος που το κάνουν, δεν με νοιάζει ποιος τους πιστεύει πια, προσωπικά προ πολλού έπαψα να τους πιστεύω. Όπως και τα «δελφίνια» που προσπαθούν να σπρώξουν τωρα στο προσκήνιο. Αν και τα πρώτα σημάδια μερικοί τα έδωσαν από τις στιγμές που μου είχαν πει ότι «ο ΓΑΠ δεν θα ξαναγυρίσει» και ότι «δεν θα με κρίνουν αν πάω σε άλλο κόμμα», μια έμμεση πρόκληση στο να φύγω, που προστίθεται δίπλα στις βρισιές των καθαρά βενιζελικών.

Ούτε η υπομονή μου δεν έχει να κάνει με αυτούς, όπως ούτε η επιμονή μου. Απλά την ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ μου και το ΟΡΑΜΑ για μια άλλη πολιτική και ειδικά ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ, χωρίς καιροσκόπους, με οποιαδήποτε μάσκα και αν φορέσουν- «φίλου» η εχθρού- ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΩ. Και ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΩ ούτε τα όνειρα που πρέπει να γίνουν πραγματικότητα επιτέλους, ούτε τις Αρχές και τις πραγματικές Ανθρώπινες Αξίες, ΟΣΟ ΖΩ!

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014

Βολεμένοι υποκριτές...


Το είπε και η ΝΕΡΙΤ οι καθαρίστριες κινήθηκαν απειλητικά εναντίον των ΜΑΤ, βρισκόντουσαν σε άμυνα τα "στρουμφάκια". Τι να κάνουν; Μανάδες έχουν και αυτά, φοβήθηκαν μήπως και δεν τις ξαναδούν και ξεπάστρεψαν τους πάντες στο διάβα τους. "Για την Μάνα μου ρε γαμώτο, ουγκ!"

Όχι! Ξεκάθαρο και βροντερό ΟΧΙ! Τα πράγματα θα αλλάξουν διότι δεν πάει άλλο, πιάσαμε πάτο μεγιστάνα του φραπέ, νιώσε! Τον άχαρο ρόλο της αφύπνισης έχει πάρει ο αγώνας των καθαριστριών. Ολόκληρη η κοινωνία αγωνιά εκ του ασφαλούς, από τους καναπέδες και τις τηλεοράσεις, για την έκβαση των τιτάνιων προσπαθειών τους.

ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΡΕ!!!

Σίγουρα ξεχειλίζει η οργή και περισσεύει η αγανάκτηση. Κατά κύριο λόγο όμως, σήμερα πνιγόμαστε από ένα αίσθημα ντροπής

Πώς μπορεί να αισθάνεται κανείς σήμερα μετά την...
απόφαση του Αρείου Πάγου που ανέστειλε για τους επόμενους μήνες την επαναπρόσληψη των καθαριστριών στο Υπουργείο Οικονομικών; Τι μπορεί να σκεφτούμε μετά το νέο άγριο ξύλο που έριξαν τα ηρωικά ΜΑΤ στις αιμοβόρες καθαρίστριες;

Σίγουρα ξεχειλίζει η οργή και περισσεύει η αγανάκτηση. Κατά κύριο λόγο όμως, σήμερα πνιγόμαστε από ένα αίσθημα ντροπής.

Ντροπή για την κυβέρνηση που πέταξε στο δρόμο 397 φτωχές γυναίκες που με τη σκληρή δουλειά τους προσέφεραν στο κοινωνικό σύνολο.

Ντροπή για όλους αυτούς τους μανδαρίνους της εξουσίας που θυσιάζουν 397 οικογένειες όχι για να επιτευχθεί κάποιος υψηλός δημοσιονομικός στόχος (οι οικονομίες που γίνονται από τις απολύσεις είναι ελάχιστες), αλλά γιατί οι καθαρίστριες θεωρήθηκαν ο εύκολος στόχος (φευ!) για να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.

Ντροπή για τους δικαστές που έκριναν ότι είναι απολύτως νόμιμο και συνταγματικό να εξοντωθούν κοινωνικά αυτές οι γυναίκες του μεροκάματου.

Ντροπή για τα ΜΑΤ που δέρνουν συστηματικά τις αγωνιζόμενες καθαρίστριες, οι περισσότερες των οποίων έχουν τα διπλά χρόνια από τους τσαμπουκάδες κρανοφόρους.

Μα πάνω απ’ όλα αισθανόμαστε ντροπή που ζούμε σε μια χώρα που απαξιώνει τους ανθρώπους του μόχθου και καταξιώνει τα λαμόγια και τα νούμερα.

Ντροπή για εμάς τους ίδιους που δεν έχουμε κάνει ακόμα αρκετά για να ρίξουμε αυτό το καθεστώς που επιδιώκει να θριαμβεύσει πάνω στα ερείπια των ζωών μας.

Πόση ντροπή πια; Πόση ξεφτίλα μπορεί να αντέξει αυτή η χώρα;...

Υ.Γ. Εσείς εκεί στη Αθήνα ακόμα από τους καναπέδες αγωνιάτε για τον αγώνα των καθαριστριών για το δικαίωμα τους στην επιβίωση;;; Αν θα σας ξανακούσω ότι ονομάζετε τον εαυτό σας «σοσιαλιστές» - αυτό πάει σε μερικούς που σήμερα ξεσαλώσατε με την περηφάνια σας ως έλληνες με την Εθνική ποδοσφαίρου στο Μουντιάλ και ξεχάσατε ως ανεγκέφαλοι η ως πληρωμένα τσιράκια του καθεστώτος τους συνανθρώπους σας για άλλη μια φορά- θα ξεχάσω τους τρόπους μου και θα σας ευχηθώ να ζήσετε τέτοιες μέρες όπως αυτές οι γυναίκες και η πληθώρα του λαού, μήπως καταλαβαίνετε από τον πόνο των συνανθρώπων σας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.

Άντε μην τα πάρω και άλλο… ΝΤΡΟΠΗ! Βολεμένοι υποκριτές κρυμμένοι πίσω από ταμπέλες που δεν εκπροσωπούν ούτε κατά διάνοια το ψυχικό σας κόσμο.

Στο μεταξύ στο Σάο Πάολο κλαίνε. Από τα δακρυγόνα.

«Δεν χορεύουμε σάμπα και η υπομονή τελείωσε». Το συγκλονιστικό γράμμα του Έλληνα από τη Βραζιλία. «Πλαστικές σφαίρες, διαφθορά, ουρές 70 χιλιομέτρων και εγκληματικότητα»...

Αγαπητέ φίλε, ναι μιλάω σε εσένα που ακούς Βραζιλία και σκέφτεσαι παραλίες, τακουνάκια, ανάποδα ψαλίδια, υπερμεγέθεις κώλους και ατελείωτα πάρτι. Συγγνώμη που σου χαλάω το όνειρο, αλλά το πάρτι τελείωσε. Η μάλλον έχει τελειώσει εδώ και πολλά χρόνια αλλά δεν σου το είπανε. Εδώ εξάγουμε, αλλά δεν πίνουμε καφέ, δεν χορεύουμε σάμπα εκτός των ορίων του Ρίο ντε Ζανέιρο ή μαλλον χορεύουμε σπάνια έτσι κι αλλιώς. Μέχρι και στην μπάλα εξάγουμε πλέον αμυντικά χαφ και στόπερ. Τα στερεότυπα μας τελείωσαν όπως και η υπομονή.


Τελείωσε η υπομονή. Την τελευταία εβδομάδα πήραμε τους δρόμους. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν για την αύξηση 7 λεπτών του ευρώ στις συγκοινωνίες αλλά πλέον διαμαρτυρόμαστε για όλη τη σαπίλα πίσω από αυτό. Το πρόβλημα δεν είναι τα επτά λεπτά αλλά τα βασικά δικαίωματα. Η στρατονομία, κατάλοιπο της δικτατορίας, μοιράζει αφειδώς λαστιχένιες σφαίρες και ληγμένα δακρυγόνα. Αλλά είναι πλέον αργά. Ο κόσμος επιτέλους ξύπνησε και ζητά επίπεδο ζωής ανάλογο με την θέση της χώρας στο οικονομικό. Βαρέθηκε να βλέπει τους λίγους να γεμίζουν τις τσέπες, να επανεκλέγονται εδώ και δεκαετίες. Βαρέθηκε ο φτωχός αλλά, επιτέλους βαρέθηκε και ο πλούσιος, και θα στο εξηγήσω.

Στην Βραζιλία ο βασικός μισθός είναι 243 ευρώ. Το εισιτήριο του λεωφορείου είναι 1 ευρώ και το ρημάδι έρχεται όποτε γουστάρει. Κάποιος που ζει στο Μπέλο Οριζόντε κερδίζοντας βασικό μισθό, μένει τουλάχιστον 15 χιλιόμετρα από την δουλειά του και θέλει δύο λεωφορεία και μιάμιση ώρα για να φτάσει εκεί όταν δεν έχει κίνηση. Και όταν μιλάμε για κίνηση, μιλάμε για χάος. Στο Σάο Πάουλο για παράδειγμα κάθε μέρα έχουμε ουρές 70 χιλιομέτρων στις ώρες αιχμής. Εκεί συναντιούνται ο φτωχός με τον πλούσιο. Ο φτωχός στο λεωφορείο και πλούσιος στην αμαξάρα του με τα φιμέ τζάμια.

Ο πλούσιος που θα γυρίσει στο σπίτι του για το οποίο πληρώνει κατα μέσο όρο 1500 ευρώ ενοίκιο και άλλα 400 για κοινόχρηστα. Πληρώνει ιδιωτική ασφάλιση υγείας γιατί το δημόσιο δεν δουλεύει, πληρώνει πανάκριβα σχολεία για τα παιδιά του γιατί στο δημόσιο είναι δύσκολο να μάθουν οτιδήποτε, πληρώνει τα διπλάσια για οποιοδήποτε προϊόν (αυτοκίνητο, ρούχα, υπολογιστής κλπ.) έρχεται απέξω γιατί ο φόρος εισαγωγής είναι 60% συν το κέρδος του εμπόρου. Πληρώνει με φόβο, γιατί δεν μπορεί να βγεί απο το «κάστρο» με τον ηλεκτρικό φράχτη όποτε θέλει. Γιατί δεν μπορεί να πάει μια βόλτα όπου και όποτε του γουστάρει. Γιατί φοβάται για την ζωή του καθημερινά. Και σου μιλάω πάντα για το Μπέλο Οριζόντε και τις άλλες μεγαλουπόλεις της χώρας. Αν πάρεις τον δρόμο και πας προς το βορρά ξέχνα τα όλα αυτά, εκεί είσαι πλέον σε στάνταρντς Αφρικής.

Κανείς σχεδόν δεν τα περνάει όσο ωραία φαντάζεσαι στην Βραζιλία. Ναι, έχουμε παραλίες και ήλιο αλλά αναλφαβητισμός είναι στο 10% και κάθε μέρα περίπου 13 εκ. δεν έχουνε φαΐ στο τραπέζι τους.

Είμαστε η 6η οικονομική δύναμη στον κόσμο και την ίδια στιγμή πολύ χαμηλά στους δείκτες της παιδείας και της δημόσιας υγείας. Όσον αφορά στη διαφθορά και την γραφειοκρατία πρέπει να είμαστε στο τοπ 3 εύκολα. Πολύ ψηλά είμαστε και στην εγκληματικότητα με τα νούμερα νεκρών σε Ρίο και Σάο Πάουλο να είναι μεγαλύτερα από εκείνα σε εμπόλεμες ζώνες (49 χιλ στο 2010). Δυστυχώς το Μουντιάλ και η Ολυμπιάδα δεν θα αλλάξουν τίποτα από όλα αυτά.

Για μια ακόμα φορά μας δούλεψαν ψιλό γαζί. Μας υποσχέθηκαν πως θα αλλάξει η ζωή μας, επιτέλους, προς το καλύτερο. Πως θα έχουμε συγκοινωνίες και δρόμους πρώτου και όχι τρίτου κόσμου θα αλλάξουμε, λέει,επίπεδο σε όλα. Πως όλο αυτό το «φαγοπότι» θα αξίζει τον κόπο. Αντίθετα, μέχρι τώρα όλη αυτή η ιστορία έχει στοιχίσει πάνω από 27 δισ. δολάρια, περισσότερα από όσο τα τελευταία τρία μουντιάλ μαζί. Εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, το Μινεϊράο κόστισε 270 εκ. ενώ αρχικά είχε υπολογιστεί σε 146εκ. Να σου πω ακόμα πως πήγα στο στάδιο «Ιντεπεντένσια», επίσης εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, που κόστισε 45 εκ. ευρώ, παραδόθηκε με 2 χρόνια καθυστέρηση και λόγω κατασκευαστικού λάθους έχει πάνω από 6 χιλιάδες θέσεις που δεν βλέπουν το ένα τέρμα. Ανάλογες και χειρότερες είναι οι ιστορίες και στα υπόλοιπα γήπεδα.

Μιας και μιλάμε για μπάλα, να σου πω ότι οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι θα δουν το Μουντιάλ από την τηλεόραση. Το φτηνό εισιτήριο για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών για τον αγώνα Ταϊτή – Νιγηρία κοστίζει κοντά στα 50 ευρώ. Φαντάσου λοιπόν τι θα πρέπει να πληρώσουμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μην ξεχνάς, ο βασικός μισθός είναι στα 243 ευρώ.


Μουντιάλ για ποιόν λοιπόν; Ίσως για εκείνους που θα έρθουν για να «ζήσουν το όνειρο» τους στην Βραζιλία. Αυτή ακριβώς την στιγμή γύρω στις 200 χιλιάδες Βραζιλιάνοι σε οκτώ μεγαλουπόλεις είναι στους δρόμους και διαδηλώνουν για τα δικαιώματα τους. Δεν τους νοιάζει το Μουντιάλ, δεν πίνουν καφέ και σίγουρα δεν χορεύουν σάμπα.

Δίκαιος αγώνας! Είναι το δικαίωμα τους στην επιβίωση.


Η κυβέρνηση χτυπάει αδιακρίτως καθαρίστριες, φωτορεπόρτερ και καμεραμάν. Τραυματίστηκε φωτορεπόρτερ. Προηγήθηκε η αρνητική απόφαση του Άρειου Πάγου. Δεκτή έκανε το Ανώτατο Δικαστήριο την αίτηση αναίρεσης του υπουργείου Οικονομικών κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου που διέτασσε την επαναπρόσληψή τους. 
“Παιδιά ενός κατώτερου Θεού” αποφάσισε για τις καθαρίστριες η τυφλή ελληνική «δικαιοσύνη» διορισμένη από τους δεξιούς κυβερνόντες. Επίθεση των ΜΑΤ στις καθαρίστριες που αγωνίζονται για το δικαίωμα στην εργασία…
Δεν είναι να αναρωτηθείς γιατί τα σώματα ασφαλείας ψηφίζουν στην μεγάλη τους πλειοψηφία Χρυσή Αυγή και δεξιά κόμματα… θα ήθελα να ξέρω ποιοι είναι οι γονείς που τους έδωσαν τέτοιες «αξίες ζωής»… σίγουρα οι αδίστακτοι βολεμένοι του έως τώρα συστήματος.

Παρεμπιπτόντως, μια ερώτηση κρίσης για την επιλογή υποψηφίων στα σώματα ασφαλείας είναι: “Θα είχες πυροβολήσει αμέσως, χωρίς να αντιμιλάς, ένα αθώο πλάσμα αν θα σου είχε δώσει εντολή ο ανώτερος σου αξιωματικός;” Όσοι απαντάνε «ναι» περνάνε…

Υ.Γ. Περίπου στις 15.00, ο δικηγόρος ανακοίνωσε την απόφαση στις απολυμένες καθαρίστριες, οι οποίες αντέδρασαν με φωνές και κλάματα.
"Αν θέλει αίμα η κυβέρνηση, θα το έχει. Εμείς δεν πρόκειται να φύγουμε από εδώ", ξεκαθαρίζουν οι καθαρίστριες, δηλώνοντας αποφασισμένες να συνεχίσουν τον αγώνα τους και να δικαιωθούν.
Το ύπουλο χτύπημα στη Φωτεινή Νικηταρά 10-6-2014

Καλή «ψυχαγωγία»… και ας να γουργουρίσει η κοιλιά από την πείνα…


Πράγματι η δικτατορία είχε στρέψει τον κόσμο στο ποδόσφαιρο. Τα στελέχη της χούντας επεδίωκαν κατ΄αρχήν την αποδοχή και την αναγνώριση. Και στη συνέχεια τη δημοφιλία. Το ποδόσφαιρο και όλος ο αθλητισμός προσφερόταν. Το ποδόσφαιρο που έτσι κι αλλιώς είχε τη δυναμική του, έγινε μονόδρομος για την “ψυχαγωγία”. Φανατισμός υπήρχε. Ξύλο έπεφτε. Σκόπιμα αφήναν την βία στα γήπεδα, για να εκτονώνονται οι νέοι και να μη βγαίνουν στους δρόμους. Η δικτατορία επενδύει εξαρχής σε μια πολιτική μαζικής κουλτούρας, που, μάλιστα, φαίνεται να της αποδίδει. Η κρατική τηλεόραση, που είχε δειλά ξεκινήσει το 1966, γίνεται μετά το 1968 λαϊκό μέσο ψυχαγωγίας, με τη στήριξη (αλλά και τη χειραγώγηση) του καθεστώτος. Ένας τύπος μαζικής κουλτούρας που καθορίζει τη δημόσια σφαίρα χρησιμοποιείται έτσι και για τον βίαιο ανακαθορισμό μιας «εθνικής ιστορίας» με όχημα την παραστασιακή χρήση συμβόλων, το θέαμα, την επαναληπτικότητα και την αισθητική αφασία, το κιτς.
Φτάσαμε στις ημέρες μας να έχουμε ποδοσφαιρικούς παράγοντες στην τοπική αυτοδιοίκηση, η εφοπλιστές και τραπεζίτες να είναι ιδιοκτήτες αθλητικών ομάδων για ένα ψήφο παραπάνω στους ευνοούμενους τους που έστειλαν έως και στην ευρωβουλή (αίσχος!), η ακόμα έως να διορίσουμε και να «ηρωοποιήσουμε» αθλητές μέσω χοντροκομμένων σκηνοθεσιών που κλείνουν την βουλή… οι δήθεν «ήρωες» έχοντας προστάτες αυτούς τους εφοπλιστές και μεγάλους επιχειρηματίες που δεν είναι άλλοι από τους ίδιους που στηρίζουν οικονομικά και την ΧΑ, όπως στηρίζουν και άλλους συναθλητές και προσωπικούς φίλους των «ηρώων», οι οποίοι τώρα ανήκουν στην ΧΑ και με την… βούλα. Διορισμένοι αξιωματούχοι όλοι διότι δεν… πιαστήκαν με αναβολικά… (αυτό ούτε η χούντα δεν το έκανε).
Και τώρα λαέ, το μυαλό σου σε αυτό που θέλουν να σου παρουσιάζουν ως ψυχαγωγία: στο Mundial. Στυγνό εμπόριο και αυτό!!!
ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ. ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΡΟΥΜΕ… ΤΟ ΜΥΑΛΟ…

Καλή «ψυχαγωγία»… και ας να γουργουρίσει η κοιλιά από την πείνα…

Ένα χρόνο μετά… ας φρεσκάρουμε την μνήμη μας.


Η ΜΑΥΡΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΕΝΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ. ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΥΛΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. ΝΤΡΟΠΗ. ΜΑΥΡΗ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!!!!!!!!
11 Ιουνίου 2013. ημέρα Τρίτη. Μια ημέρα κλειδί, για την ιστορία των ελληνικών αλλά και ξένων ΜΜΕ...

Η επικαιρότητα τότε, περιστρέφονταν γύρω από το γεγονός της επικείμενης ιδιωτικοποίησης της κρατικής εταιρίας φυσικού αερίου και την εξαγορά της από την αντίστοιχη του Αζερμπαϊτζάν. Όλα αυτά, προκειμένου να...
εκτελεστούν οι εντολές τις τρόικας, για τα έσοδα στο κράτος και τις αποκρατικοποιήσεις. Εκείνη την ημέρα θα γνωστοποιούνταν η οριστική απόφαση για το deal, μετά από τις πολυήμερες διαπραγματεύσεις.

Όπως και έγινε, με αρνητική όμως έκβαση για την συγκυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου.