Βεβαίως πως δεν ήταν έτσι η μητέρα μου. Βεβαίως πως δεν μπόρεσα να κάμω τίποτα απολύτως αυτά που ήθελα εγώ για μένα. Βεβαίως πως με πρόδωσε και με άφησε όταν ήμουν 13. Βεβαίως πως ξαναγύρισε για να με ξεζουμιζει. Βεβαίως πως με έκανε για να πάρεις την περιούσια του μπαμπά μου μέσω μου. Βεβαίως πως αντιστάθηκα.
Βεβαίως πως δεν ήμουν σαν την μητέρα μου. Βεβαίως πως ήμουνα ακριβώς αυτό που λέει το βίντεο.
Βεβαίως πως με ξανατουμπαρε η μητέρα μου. Βεβαίως πως με "βοήθησε" ώστε να μην πάρω μία "ξένη" όσοι δουλέψαμε δύο και τρεις δουλειά με τον άνδρα μου και πατέρα του παιδιού μου. Βεβαίως πως με ξαναζουμισε ξανά.
Βεβαίως πως ότι αγαπούσα περισσότερο έγινε "σαν τα μούτρα της". Ύλη, μεταχείριση και ψέματα. Με μπόλικο υποκριτική τέχνη.
Το "βεβαίως" το γράφω διότι το εμπέδωσα και προχωράω.
Υπάρχουνε πολλά ακόμα, ασύλληπτα, αλλά το σημαντικό είναι αυτό που νιώθουμε στο τέλος και όχι τα υλικά που μας κλέβουν.
Την ψυχή μου την κρατάω καθαρή και φωτεινή.
Όσοι δαίμονες και προσπαθήσαν να την πάρουν. Και ήταν πολλοί δίπλα τους. Σε θέσεις, εκεί όπου θα τελειώσουν όλοι. ΌΛΟΙ αυτοί εδώ. Υλικά, όπως αγαπάνε.
Διότι μετά τους περιμένει αυτό ακριβώς που αξίζουν!!
Πως είπε η γιαγιά μου που με μεγάλωσε: "Της έκλεψες την παιδική ηλικία, μην της κλέβεις και την μητρότητα"... Δεν μου έκλεψε μόνο αυτό. Προσπάθησε να μου κλέβει την ψυχή. Συγχωρεμενες να είναι εκ μέρος μου. Δεν θα ενδώσω ώστε να μισήσω όπως θα ήθελε, όπως είναι γεμάτη η ψυχή της διότι μοιάζω στον μπαμπά μου, όπως μου έλεγε από μωρό -πως για αυτό "φταίω".
Ποτέ όμως δεν νόμιζα πως η σάρκα που βγήκε από μένα θα μπορούσε να επιλέγει σάρκα και υλικά που θα σαπίζουν. Απέραντο φαίνεται ο πόνος όταν καταλαβαίνεις πως δεν θα ξαναβρείς την ψυχή που αλλιώς επέλεξε. Νομίζεις πως δεν θα τελειώσει ποτέ.
Μέχρι να καταλάβεις. Η αληθινή συγγένεια είναι ψυχής. Θα είμαι με αυτούς που είναι σαν και μένα. Εδώ καθάρισα.
«Ιδού η μήτηρ μου και οι αδελφοί μου· διότι όποιος κάνει το θέλημα του Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς, αυτός είναι αδελφός μου και αδελφή και μητέρα» (Ματθ. 12:49-50).
