«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Δήλωση Γιώργου Παπανδρέου: Εγώ ΠΑΣΟΚ ήμουν, είμαι και θα είμαι.

Την τελευταία περίοδο, γίναμε όλοι μάρτυρες μιας προσπάθειας που έχει στόχο να πλήξει το πολιτικό μου ήθος, την αξιοπρέπεια και την συνέπειά μου.
Σε αυτήν την προσπάθεια κυριάρχησαν τα ψεύδη και η παραπλάνηση, από διάφορους σχολιαστές που ξαφνικά υποδύονται τους «Ηρακλείς του Κινήματος». Και μάλιστα, με ερμηνείες και συμπεράσματα κατά το δοκούν.
Τώρα, η προσπάθεια αυτή επιχειρείται να αναβαθμιστεί με στημένες προβοκάτσιες και με τη χρήση κατασκευασμένων στοιχείων.
Προειδοποιώ όσους πρωτοστατούν σε αυτήν την προσπάθεια, ότι δεν δέχομαι υποδείξεις από όλους εκείνους που χρόνια τώρα επιχειρούν να ποδηγετήσουν το ΠΑΣΟΚ, για να το καταστήσουν όργανο των επιδιώξεών τους.
Τους προειδοποιώ ότι, μάταια προσπαθούν να υπονομεύσουν τις αξίες μας, όπως και την προσωπική και πολιτική μου διαδρομή, την αφοσίωσή μου και τις ιστορικές μου σχέσεις με το ΠΑΣΟΚ.
Σχέσεις διαρκείς και αδιατάρακτες από την ίδρυση του Κινήματος μέχρι σήμερα.
Και βεβαίως, ουδείς μπορεί με αναφορές στο πρόσωπό μου, να παίζει παιχνίδια σε βάρος της Δημοκρατικής Παράταξης.
Όσες προσπάθειες και αν καταβάλουν, δεν μπορούν και δεν πρόκειται να διαταράξουν την κοινή μας διαδρομή και την πορεία μας προς το μέλλον.
Εγώ ΠΑΣΟΚ ήμουν, είμαι και θα είμαι. Και πριν και τώρα και μετά τις ευρωεκλογές. Αλήθεια, τότε, οι πάσης φύσεως σχολιαστές, πού θα βρίσκονται και στο όνομα ποιων θα δημοσιολογούν;
Όλοι εμείς που αγωνιστήκαμε ιστορικά για τις αρχές και τις αξίες της Δημοκρατικής Παράταξης, γνωρίζουμε πως να υπερασπιζόμαστε την ιστορική διαδρομή και προσφορά της στο τόπο και την Ελληνική κοινωνία.
Όπως γνωρίζουμε και πως να την οδηγήσουμε στο μέλλον. Σε ένα μέλλον αντάξιο των προσδοκιών χιλιάδων Ελλήνων που αγωνίστηκαν και συνεχίζουν να αγωνίζονται ανιδιοτελώς, για την υπεράσπιση του εθνικού και δημοσίου συμφέροντος και βεβαίως, παρά τις αντιξοότητες, για τα μεγάλα διακυβεύματα που έχουν μπροστά τους η χώρα και ο Ελληνικός λαός.
Σε αυτήν την πορεία, γνωρίζουμε και πως να διαφυλάξουμε το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Παράταξη από τις επιβουλές των μονίμως απόντων από τον αγώνα για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, απαλλαγμένη από τα κακώς κείμενα του πελατειακού κράτους και των πάσης φύσεως συμφερόντων που υπονομεύουν την αξιοπρέπεια και το μέλλον της Ελληνικής κοινωνίας.
Αυτά είναι που έχουν αξία. Όλα τα άλλα ουδεμία σχέση έχουν με εμένα και την πορεία μου και δεν αφορούν τις προσδοκίες των Ελλήνων.
Αθήνα, 30 Απριλίου 2014

πηγή ΕΔΩ

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

“Το ζήτημα είναι η πολιτική και οι αξίες. Και για αυτά θα δίνω πάντα όλες μου τις δυνάμεις.” Ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στην παρουσίαση βιβλίου της Μαριλένας Κοππά


Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,
Αντισυμβατικές αποφάσεις έχω πάρει πολλές φορές στη ζωή μου.
Ίσως, επειδή συνηθίζω να σκέφτομαι και να δρω μη συμβατικά.
Δεν περίμενα όμως, η παρουσίαση ενός βιβλίου για τη σοσιαλδημοκρατία να θεωρηθεί αντισυμβατική κίνηση.
Το βιβλίο μιας επιστήμονος και πολιτικού, με την οποία έχω δουλέψει δύο δεκαετίες.
Και μάλιστα, να προκαλέσει τέτοια προσμονή αλλά και τόση ανησυχία σε διάφορους κύκλους.
Ίσως, να είναι σημάδι των καιρών.
Η κρίση, έχοντας ανατρέψει παραδοχές πολλών δεκαετιών, έχει θρέψει από την άλλη μια βαθύτατη ανασφάλεια.
Όμως, ο φόβος αποτελεί κακό σύντροφο. Περιορίζει τη σκέψη.
Κάτι που δεν δικαιολογείται για οποιονδήποτε θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ως προοδευτικός.
Πολιτικά μιλάμε εδώ.
Πόσες άραγε τέτοιες κουβέντες θα γίνουν πριν από τις ευρωεκλογές για την Ελλάδα και την Ευρώπη;
Ας μην κρίνουμε λοιπόν τα πάντα μέσα από το πρίσμα της μικροπολιτικής.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Μαριλένα, γιατί με το βιβλίο της, μας δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε σήμερα για πράγματα που έως χθες, οι συνθήκες δεν το επέτρεπαν, αν δεν το απαγόρευαν, πολλές φορές.
Η Μαριλένα, επιχείρησε να παρακολουθήσει και να καταγράψει τις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή ήπειρο και την Ελλάδα, θέτοντας ερωτήματα – σε κάποιες περιπτώσεις, απαντώντας σε αυτά και σε κάποιες άλλες θέτοντας ερωτήματα με τη ματιά του ερευνητή που είναι και συνδιαμορφωτής των εξελίξεων. Έτσι, παίρνει θέση στα πράγματα.
Και πάντα με το πρόσημο του προοδευτικού Ευρωπαίου, που συμμετέχει ενεργά στα όσα αφορούν τους Ευρωπαίους δημοκράτες, σοσιαλιστές, αριστερούς.
Η επί μακρόν παρακολούθηση των εξελίξεων, μέσω της αρθρογραφίας της, που με απόλυτη συνείδηση κάποτε στο μέλλον θα παρουσιαστεί ενιαία και αδιαίρετα, από τις σελίδες ενός βιβλίου – του βιβλίου που σήμερα αποτελεί και την αφορμή για αυτή τη συζήτηση – προσφέρει πολύτιμη βοήθεια σε όλους μας.
Με την ευκαιρία αυτή, θέλω στο πρόσωπό της, να ευχαριστήσω και να συγχαρώ τους βουλευτές της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, που έδωσαν μια σκληρή μάχη σε αντίξοες συνθήκες, συνέβαλαν καθοριστικά στην προσπάθεια της χώρας και των Ελλήνων και σημείωσαν ακόμη και επιτυχίες αναλαμβάνοντας σημαντικές πρωτοβουλίες.
Ξεκινώ από την ΕΕ – Από την απουσία της Ευρώπης
Απέναντι στην κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, έδωσε μια απάντηση στην κρίση.
Ως προοδευτικός, θα περίμενα πιο ριζοσπαστική αντιμετώπιση του τραπεζικού συστήματος.
Όμως – τουλάχιστον – κράτησαν την οικονομία εκτός βαθιάς ύφεσης.
Αντίθετα, η συντηρητική Ευρώπη αντέδρασε φοβικά.
Κυριάρχησε η λογική, ότι το πρόβλημα δεν αφορά την Ευρώπη αλλά κάποια «κακά παιδιά».
Κυρίαρχησαν τα στερεότυπα.
Οι κακοί μαθητές του Νότου.
Κατ’αυτούς, δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε ένα δύσκολο πρόβλημα – είμασταν το πρόβλημα.
Αυτό όχι μόνο υπονόμευσε την έννοια της αλληλεγγύης αλλά καλλιεργήθηκε από ηγέτες της Ευρώπης ένας ρατσισμός – που εύκολα συνδυάστηκε με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα ξενοφοβίας.
Ενώ προτείναμε εναλλακτικές.
Υιοθέτηση των ευρωομολόγων.
Αύξηση των μισθών στις χώρες του πυρήνα της Ευρωζώνης.
Ουσιαστική τραπεζική ένωση.
Στήριξη της ρευστότητας στις τράπεζες.
Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τον ESM – κάτι που είχε συμφωνηθεί – και όχι από τους φορολογούμενους των κρατών που βρίσκονταν σε πρόγραμμα προσαρμογής.
Την υιοθέτηση ενός πράσινου New Deal αναπτυξιακής επένδυσης – αξιοποιώντας για παράδειγμα τα ευρωομόλογα έργου – για την χρηματοδότηση σύγχρονων ευρωπαϊκών υποδομών στην υπηρεσία της παιδείας, της καινοτομίας και του περιβάλλοντος, στην υπηρεσία του ευρωπαίου πολίτη.
Όμως, αυτές οι λύσεις απαιτούσαν εμβάθυνση της Ευρώπης, περισσότερη Δημοκρατία – κάτι που η συντηρητική πολιτική υπονόμευε μέσα από τα στερεότυπα που η ίδια καλλιεργούσε.
Πως θα συνδέσεις την τύχη σου με τους νότιους, όταν τους έχεις περιγράψει με τα χειρότερα λόγια στους ψηφοφόρους σου;
Προτάσεις που θα είχαν ως αποτέλεσμα:
Να μειωθεί η ύφεση και η ανεργία στις χώρες υπό προσαρμογή.
Να είναι πιο ήπια η προσαρμογή – να μπορεί να γίνει σε περισσότερο χρόνο και με λιγότερο πόνο για τον πολίτη.
Να μοιραστούν πιο δίκαια τα βάρη της προσαρμογής – για παράδειγμα, με την θέσπιση φόρου επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών, ώστε το τραπεζικό σύστημα να αναλάβει σοβαρές ευθύνες και βάρη έναντι των πολιτών της Ευρώπης.
Και βεβαίως, όλα αυτά θα είχαν αναχαιτίσει τον φόβο στις αγορές ομολόγων.
Όπως, τελικά, έκανε ο Ντράγκι αργότερα για την Ιταλία και την Ισπανία, όταν δήλωσε ότι η ίδια η ΕΚΤ θα αγόραζε ομόλογα αυτών των χωρών.
Αν η ΕΕ στήριζε δυναμικά το πρόγραμμά μας στην αρχή της κρίσης, πιστεύω ότι, Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία, θα μπορούσαν να είχαν αποφύγει την «προστασία» του μηχανισμού στήριξης.
Η ΕΕ έχει τεράστια ευθύνη για τον αυξανόμενο πανικό που καλλιεργήθηκε στις αγορές ομολόγων.
Αποτέλεσμα; Να κερδοσκοπούν αναλυτές με την απειλή της διάλυσης του ΕΥΡΩ και με πρώτο θύμα την Ελλάδα.
Αυτή και μόνο η ψυχολογία, κόστισε τα μέγιστα στον Ελληνικό λαό.
Και είναι κάτι που πρέπει να το υπενθυμίζουμε κάθε φορά που συζητείται η περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους της χώρας.
Σκεφθείτε, μια και μόνον κίνηση του Ντράγκι, όπως προείπα, απέδειξε ότι, όταν η ΕΕ δρα δυναμικά, συλλογικά, οι αγορές ακολουθούν την πολιτική και όχι το αντίθετο.
Αυτό όμως, θέτει ένα άλλο μεγάλο ζήτημα.
Της ενότητας της ΕΕ.
Η συντηρητική Ευρώπη, παρά τα μεγάλα της λόγια, αποδομεί την ΕΕ.
Γιατί;
Διότι δεν απαντά, όπως πρέπει, αλλά ακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας.
Η Ευρώπη πρέπει να παίξει ρόλο ρυθμιστή των παγκόσμιων αγορών.
Άπειρες φορές, έφερα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το ζήτημα της καταπολέμησης των φορολογικών παραδείσων – που κλέβουν ζωτικούς πόρους από τους πολίτες μας.
Ή του φόρου στο διοξείδιο του άνθρακος, που θα συμβάλλει στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
Οι διευρυνόμενες ανισότητες, που η μη ρυθμισμένη παγκοσμιοποίηση δημιουργεί, έχουν και παράπλευρο θύμα, την ίδια τη Δημοκρατία.
Διακύβευμα αυτού του αιώνα, θα είναι η δημοκρατία.
Η τεράστια συγκέντρωση πλούτου, άρα και εξουσίας, έχει υπονομεύσει τους θεσμούς της Δημοκρατίας – πολιτικά κόμματα, μέσα ενημέρωσης, δικαιοσύνη. Και μαζί, την αξιοκρατία, την ισονομία, την ευνομία, την διαφάνεια.
Αναδύεται στον κόσμο ολόκληρο, όλο και περισσότερο, ένας πελατειακός καπιταλισμός – crony capitalism.
Όπου το κράτος, καθίσταται εξάρτημα – υπηρέτης σε μεγάλα διεθνή οικονομικά συμφέροντα.
Και αυτό δεν μπορεί μια χώρα μόνη της να το αντιμετωπίσει αποτελεσματικά.
Ο σοσιαλισμός, η δημοκρατία, στα όρια και μόνο της κάθε χώρας, είναι μια υπόθεση δύσκολη, αν όχι ανέφικτη.
Στο μείζον αυτό ζήτημα, η Ευρώπη πρέπει να είναι μπροστάρης, πρωταγωνιστής στον αγώνα για δικαιοσύνη, δίκαιη ανα – διανομή και προστασία βασικών δικαιωμάτων.
Πρέπει γι” αυτό, να γίνει έργο πολιτών, όχι έργο μιας ελίτ.
Στο βιβλίο γίνονται πολύ σημαντικές διαπιστώσεις και για τη χώρα μας.
Θέλω μόνο να σημειώσω τα εξής:
Το δίλλημα μνημόνιο ή όχι, σκέπασε τις αιτίες που μας οδήγησαν στην αναζήτηση βοήθειας.
Δηλαδή, το γεγονός ότι, ήμασταν ήδη εξαρτημένοι – προ του μνημονίου.
Το μνημόνιο, τελειώνει.
Και όσοι έκτισαν τον πολιτικό τους λόγο βλέποντας απέναντι μόνο το Μνημόνιο θα αναρωτιούνται: και τώρα, τι θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους;
Και μετά τι, λοιπόν;
Θα ήταν πράγματι κρίμα, μετά από τόσες θυσίες, να επιστρέψουμε σε μια σχετική ομαλότητα, όπου θα κυριαρχούν οι ίδιες δομές, οι ίδιες αντιλήψεις, νοοτροπίες και συμπεριφορές, που αδικούν, που εμποδίζουν να ανθίσουν οι πραγματικές δυνατότητες της κοινωνίας, των νέων μας.
Η μονομερής αντιμνημονιακή πολιτική, αποπροσανατόλισε μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού από τα πραγματικά προβλήματα της χώρας.
Δομικά, θεσμικά, δικαιοσύνης και εντέλει δημοκρατίας.
Σας καλώ να σκεφτούμε: πόσο διαφορετικά θα ήταν σήμερα τα πράγματα αν οι προοδευτικές δυνάμεις της χώρας συνεργαζόμασταν από το 2009 για τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζονταν;
Χτυπώντας τις αιτίες που μας οδήγησαν στο χείλος μιας εθνικής καταστροφής.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι, λίγοι αναφέρονται στα κακώς κείμενα του πελατειακού κράτους – τη ρίζα του κακού.
Στις χαριστικές ρυθμίσεις που ευνόησαν κάποιους επιχειρηματίες, τραπεζίτες, ή μιντιάρχες.
Γιατί ποτέ δεν θα αναγκαζόμασταν να καταφύγουμε σε Μνημόνιο, αν μέχρι το 2009 είχαμε κάνει έστω τα στοιχειώδη για να χτυπήσουμε τη σπατάλη, τη φοροδιαφυγή, τη διαφθορά, το πελατειακό κράτος, τα κλειστά επαγγέλματα, τη γραφειοκρατία, την πολυνομία, τον συγκεντρωτισμό του αθηνοκεντρικού κράτους.
Εάν διαχειριζόμασταν τον πλούτο, τα χρήματα αυτής της χώρας δίκαια, σωστά, χρηστά, με διαφάνεια.
Όσοι μιλούν επικριτικά αναφερόμενοι στη φράση «λεφτά υπάρχουν» αποκρύπτουν συνειδητά τα όσα πραγματικά ειπώθηκαν, κάνοντας διπλό κακό, γιατί από τη μια αποκρύπτουν τη ρίζα του κακού και από την άλλη αποσιωπούν και μαζί αποδομούν την αδήριτη ανάγκη μιας μεταρρυθμιστικής προσπάθειας που θα ανατρέπει τα κακώς κείμενα και παράλληλα θα διαμορφώνει βιώσιμους όρους για την οικονομία, την ανάπτυξη και τελικά, την κοινωνία.
Προφανώς, όλοι εκείνοι που αντιδρούν στις διαπιστώσεις αυτές, θέλουν, κάποιοι συνειδητά, κάποιοι ασυνείδητα, τον πελατειακό καπιταλισμό στην υπηρεσία συμεφρόντων εκτός του δημοσίου συμφέροντος.
Αντί λοιπόν, να διαπιστώνουμε πραγματικές αιτίες, να βασίσουμε τις πολιτικές μας σε αλήθειες που ίσως πονάνε, αποφεύγουμε όσα έκαναν την Ελλάδα εξαρτημένη – και επομένως να έχει την ανάγκη βοήθειας ενός μηχανισμού στήριξης – όλοι αναφέρονται στην απόφαση ένταξης στο πρόγραμμα προσαρμογής.
Ουδείς στους λόγους που μας οδήγησαν ως εκεί.
Το συμπέρασμα; Τραγικό.
Η αδυναμία ή η άρνηση κατανόησης του προβλήματος της χώρας υπονομεύει τις δυνατοτητές να δώσουμε προοδευτικές λύσεις.
Και άρα, τι μέλλον υποσχόμαστε στον Ελληνικό λαό;
Προοδευτικές λύσεις ή παραμύθι χωρίς αρχή και τέλος;
Υπενθυμίζω το τι ζήσαμε:
Στην αρχή, κάποιοι είπαν ότι, μας προσέφεραν χρήματα και δεν τα πήραμε.
Στη συνέχεια, όταν απεδείχθη πως κανείς δεν χαρίζει χρήματα, κάποιοι είπαν ότι είχαμε προσχεδιάσει, συνομωτήσει για τις εξελίξεις.
Μετά, όταν και άλλες χώρες ήλθαν στη δική μας θέση, κάποιοι είπαν ότι δεν διαπραγματευτήκαμε.
Και δεν δίστασαν να συνεχίζουν τα μυθεύματα για μαγικούς σωτήρες, ούτε όταν και οι αδερφοί μας στην Κύπρο ζούσαν το δικό μας δράμα, με όλες τις γνωστές συνέπειες που αναγκάστηκαν να αποδεχτούν και να βιώσουν.
Ρωτώ: όταν έγκυροι, δημοκρατικοί θεσμοί, αναλύουν την κρίση στην Ελλάδα, γιατί εδώ θέλουν κάποιοι να αγνοούν τα συμπεράσματά τους;
Αναφέρομαι στην έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου για την Τρόϊκα και τα προγράμματα προσαρμογής.
Γιατί εξαφανίστηκε στην Ελλάδα;
Μήπως γιατί, παρά τις όποιες παρατηρήσεις ή διαφωνίες έχουμε και εμείς, επισήμανε τα αυτονόητα;
Μήπως γιατί, η έκθεση αναφέρει για την Ελλάδα πως πριν από την έναρξη του προγράμματος υπήρχε «αφερεγγυότητα και μη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της Ελλάδας ως αποτέλεσμα της συνεχώς μειούμενης ανταγωνιστικότητας και του μακροχρόνιου δημοσιονομικού εκτροχιασμού»;
Μήπως γιατί αναφέρει ότι «η προβληματική κατάσταση της Ελλάδας οφειλόταν και στη στατιστική λαθροχειρία κατά τα έτη που προηγήθηκαν της κατάρτισης του προγράμματος»;
Μήπως γιατί η έκθεση «χαιρετίζει την αποφασιστική δράση της ελληνικής κυβέρνησης για επείγουσα και αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της ίδρυσης της ανεξάρτητης Ελληνικής Στατιστικής Αρχής τον Μάρτιο του 2010»;
Ή μήπως γιατί στην έκθεση εκφράζεται «ικανοποίηση για το γεγονός ότι η χρηματοδοτική συνδρομή πέτυχε βραχυπρόθεσμα τον στόχο της αποφυγής μιας ανεξέλεγκτης αδυναμίας εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους» και ότι «οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις θα ήταν χειρότερες χωρίς τη χρηματοδοτική και τεχνική συνδρομή ΕΕ-ΔΝΤ»;
Και γιατί προσπαθούν κάποιοι να τα ξεχάσουμε;
Προκαλώ με ερωτήματα.
Γιατί εάν συνεχίσουμε να ζούμε με μυθοπλασίες θα ταλαιπωρηθεί ακόμα περισσότερο η Ελλάδα.
Στο σημείο αυτό, επιτρέψτε μου μια παρένθεση.
Πολύς λόγος γίνεται περί διαπραγμάτευσης επί των ημερών της κυβέρνησή μας και περί διαπραγμάτευσης στη συνέχεια.
Θέλω μόνον τούτο να σημειώσω.
Τότε, διαπραγματευτήκαμε για μια χώρα που είχε τεθεί εκτός αγορών.
Καταφέραμε μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις να δημιουργήσουμε εξ´ αρχής ένα μηχανισμό βοήθειας που δεν υπήρχε.
Στη συνέχεια να πάρουμε μια βοήθεια που δεν είχε προηγούμενο και με όρους που δεν βρίσκαμε στις αγορές.
Κάποιοι εταίροι μας μάλιστα, δανείστηκαν με υψηλότερα επιτόκια από αυτά που μας δάνειζαν για να μας βοηθήσουν.
Και ακολούθως, όχι μόνον πετύχαμε με σκληρές διαπραγματεύσεις τη μεγαλύτερη διαγραφή χρέους που έγινε ποτέ, όχι μόνον πετύχαμε το μεγαλύτερο μέρος της προσαρμογής, μεγαλύτερο του 90%, όπως σωστά επεσήμανε πρόσφατα ο Βαγγέλης Βενιζέλος, αλλά και προωθήσαμε σε περιβάλλον αυστηρής λιτότητας μεταρρυθμίσεις σε κάθε τομέα, κάποιες εκ των οποίων αργότερα αποδομήθηκαν.
Και κάτι ακόμα.
Μη ξεχνάτε με ποιούς διαπραγματευόμασταν.
Με 17 χώρες, 17 κοινοβούλια, τρεις θεσμικούς εταίρους που συμμετείχαν στην τρόϊκα.
Και όχι μόνο.
Είχαμε να αντιμετωπίσουμε δεκάδες αναλυτές στον παγκόσμιο τύπο και το διαδίκτυο, που κάθε μέρα έβγαζαν και νέα θεωρία ή και απειλή.
Με εκατοντάδες τράπεζες.
Με μια αγορά ομολόγων που δεν έχει ιεραρχία και επικεφαλής, αλλά καλλιεργούσε ψυχολογία και φόβο.
Αλλά και με τους οίκους αξιολόγησης, που είχαν καεί το 2008 και φυσούσαν και το γιαούρτι.
Και όμως, η μικρή Ελλάδα τα κατάφερε και πρέπει να είμαστε περήφανοι για αυτό.
Επιτέλους, ας μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας.
Και ας σταματήσουμε το παιχνίδι των εντυπώσεων στις πλάτες του άλλου και εντέλει, του Ελληνικού λαού.
Αν αυτοί που θα έσκιζαν το μνημόνιο και τώρα μιλούν για δημοψήφισμα και οι άλλοι, που πρότειναν Ζάππεια, επαναδιαπραγματεύσεις και 18 δις ευρώ ισοδύναμα μέτρα, είχαν το 2010 την στάση που σήμερα έχουν υιοθετήσει, οι Έλληνες θα είχαν γλυτώσει πολύ πόνο, κόπο και κόστος.
Η Ελλάδα θα είχε ξαναγίνει αξιόπιστη πιο γρήγορα.
Με μύθους, φίλες και φίλοι δεν γράφεται Ιστορία.
Ούτε δημιουργούν οι εύκολοι μύθοι  προϋποθέσεις για ευρύτερες συναινέσεις ενώ βάλλεται η πατρίδα.
Και το ΠΑΣΟΚ από τον Οκτώβριο του 2009 ήρθε αντιμέτωπο με μία από τις κρισιμότερες στιγμές στην Ιστορία της χώρας.
Και στάθηκε περήφανο απέναντί της.
Γιατί έκανε το καθήκον του, για μία διετία, μέσα σε εφιαλτικές συνθήκες και κανέναν τότε δίπλα του να βάζει πλάτη.
Κανέναν.
Έκανε το καθήκον του στην Ελλάδα, έκανε το καθήκον του στις Βρυξέλλες και στην ευρωβουλή.
Σήμερα, έθεσα ορισμένα ερωτήματα.
Τα θεωρώ αναγκαία – όχι για την ιστορία ή την ανάγκη δικαίωσης επιλογών – αλλά για να πάμε μπροστά.
Να προκαλέσω για να ξεφύγουμε από τις μυθοπλασίες που οδηγούν σε αδιέξοδα.
Να έχουμε μια σοβαρή αφήγηση που να επιτρέπει δυνάμεις δημοκρατικές, δυνάμεις προοδευτικές, σοσιαλιστικές, αριστερές, να συνεννοηθούν, να συνεργαστούν.
Πάνω σε πραγματικά διακυβεύματα.
Μακριά από την στενή προοπτική κάποιων εκλογικών κερδών, μακριά από ηγεμονισμούς και μικροκομματικές σκοπιμότητες.
Να μπορέσουμε να σφυρηλατήσουμε ένα πολιτικό πλαίσιο για το αύριο της Ελλάδας.
Ας αποτελέσει η σημερινή συζήτηση μια αφορμή να φύγει η σκόνη που είχαν σηκώσει οι φωνές της δημαγωγίας και σκέπαζε τα ζητήματα, τα διακυβεύματα του καιρού μας.
Να μπορέσουμε νηφάλια να αξιολογήσουμε τα αίτια της κρίσης – αλλά και την προοπτική των προοδευτικών δυνάμεων και μαζί των προοδευτικών εναλλακτικών λύσεων.
Σίγουρα κανένας δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος με την κατάσταση του προοδευτικού χώρου στην Ελλάδα.
Προσωπικά, ως μέλος του ΠΑΣΟΚ, πιστεύοντας στο περήφανο ΠΑΣΟΚ που ξέρει να υπερασπίζεται τις επιλογές του, δεν χαίρομαι για το ότι βρίσκονται τόσα στελέχη και φίλοι σκορπισμένοι ή και αποστασιοποιημένοι.
Με απόλυτη επίγνωση του ιστορικού ρόλου που επιτέλεσε και οφείλει να επιτελέσει το Κίνημα που υπηρέτησα και συνεχίζω να υπηρετώ από την ίδρυσή του, όπως είπα και τον περασμένο Σεπτέμβρη, πιστεύω βαθύτατα ότι,
«το ΠΑΣΟΚ που χρειάζονται η Ελλάδα και οι Έλληνες, είναι το ΠΑΣΟΚ που πρωταγωνιστεί στην πρόοδο και την αλλαγή της χώρας.
Πρωτοστατεί στο σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας για κυβερνητική σταθερότητα, αλλά με ξεκάθαρο προοδευτικό πρόσημο.
Ενώνει όλες τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, απέναντι στη δεξιά και την αριστερή συντήρηση.
Στόχος μας – οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις με ανθρώπινο πρόσωπο.
Δεν δικαιούμαστε να είμαστε παρακολούθημα κανενός.
Καμίας δεξιάς ή αριστερής συντήρησης».
Το ζήτημα είναι η πολιτική και οι αξίες.
Και για αυτά θα δίνω πάντα όλες μου τις δυνάμεις.
Η ενότητα μπορεί και πρέπει να βασιστεί σε έναν ουσιαστικό διάλογο που θέτει και αντιμετωπίζει με σοβαρότητα τα μεγάλα διακυβεύματα του καιρού μας, σε κάποια από τα οποία αναφέρθηκα.
Εκφράζω με παρρησία την ελπίδα, να καταφέρουμε τελικά να συζητήσουμε, να αντιπαρατεθούμε, να συγκρουστούμε αν χρειαστεί, αλλά να το κάνουμε για αυτά τα μεγάλα διακυβεύματα που έχουμε μπροστά μας, όχι για τις θέσεις μας και τις προσωπικές ή κομματικές σκοπιμότητες.
Μόνον έτσι θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τις πραγματικές ανάγκες της χώρας, να ανταποκριθούμε στις ελπίδες του Ελληνικού λαού και να σταθούμε με δυνατή φωνή μπροστά στους εταίρους μας.
Ως τότε, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, ας δώσουμε τον αγώνα για όλα αυτά που αφορούν την Ελλάδα και τους Έλληνες, σε μια Ευρώπη με δημοκρατικό και προοδευτικό πρόσημο και με τους Ευρωπαίους πολίτες, συμμέτοχους, όχι θεατές της Ευρώπης που το μέλλον της καθορίζει μια ελίτ.

Αλλά με πίστη στο ότι η χώρα αυτή ΜΠΟΡΕΙ – εάν πιστέψει ξανά στον εαυτό της.

πηγή ΕΔΩ

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Πρόεδρε βγες μπροστά, πιάσε και πάλι το τιμόνι και μη φοβάσαι τίποτα. Εμείς είμαστε εδώ.

Κρήτη- Θερμή υποδοχή στον Παπανδρέου:
“Πρόεδρε βγες μπροστά, πιάσε και πάλι το τιμόνι και μη φοβάσαι τίποτα. Εμείς είμαστε εδώ”.
Με αυτή τη φράση υποδέχθηκαν τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου οι Ανωγειανοί κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στα Ανώγεια για τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Παπαγιάνη Σκουλά.
Όπως γράφει το cretapost, η υποδοχή ήταν θερμότατη για τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος δεν σταμάτησε να μιλάει με το ενθουσιώδες κοινό στα Ανώγεια. Φιλιά, αγκαλιές και συγκίνηση υπήρξαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του πρώην πρωθυπουργού στη περιοχή με τους κατοίκους αλλά και πρώην συντρόφους του, να του δείχνουν την στήριξή τους. 

Οι κάτοικοι τόνιζαν την λέξη Πρόεδρος συνεχώς ενώ του ζητούσαν και πάλι αποκτήσει ενεργό συμμετοχή. Επίσης, στα Ανώγεια των προσφώνησαν: Κύριε Πρωθυπουργέ.
Μάλιστα, η επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου δεν ήταν τυχαία καθώς ήταν καλεσμένος της οικογένειας Σκουλά για να παραστεί στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Παπαγιάννη Σκουλά που πραγματοποιήθηκαν σήμερα το μεσημέρι. Πριν ξεκινήσουν τα αποκαλυπτήρια, ο Γιώργος Παπανδρέου μπήκε στο κεντρικό καφενείο του χωριού και είδε τις φωτογραφίες που ήταν κρεμασμένες ανάμεσά σε αυτούς και ο αείμνηστος Ανδρέας. Παράλληλα, πήγε και στο σπίτι του Ξυλούρη και άκουσε ιστορίες που αφορούσαν την οικογένεια Ξυλούρη αλλά και την οικογένεια Παπανδρέου.

«Είναι τιμή μου που πήρα πρόσκληση για να παρευρεθώ σ” αυτή την εκδήλωση που συμβολίζει μία μεγάλη παράδοση της Κρητης κι ενός ανθρώπου που τίμησε τις αξίες για την ελευθερία και την απελευθέρωση της χώρας. Αυτό η μορφή οπωσδήποτε μας εμπνέει για να συνεχίσουμε να παλεύουμε απέναντι σε άλλες μορφές εξάρτησης. Που σήμερα βέβαια δεν είναι ένας ξένος κατακτητής αλλά η αδυναμία της χώρας μας να σταθούμε στις δικές μας δυνάμεις, παραγωγή και δυνατότητες. Ο ελληνικός λαός έχει απεριόριστες δυνατότητες αρκεί να πιστέψει στον εαυτό του», ανέφερε σε δηλώσεις του στο cretapost ο Γιώργος Παπανδρέου.
Μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου ήταν τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ μεταξύ αυτών οι πρώην βουλευτές Γιάννη Σκουλά και Μανόλη Στρατάκη, τον Αντώνη Βγόντζα και τη Χαρά Αθανασάκη.
Παράλληλα, στην εκδήλωση βρέθηκε ο δήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Κουράκης, που είχε και τετ – α – τετ με τον Γιώργο Παπανδρέου αλλά και οι αντιδήμαρχος Ηρακλείου Γιώργος Αεράκης, Αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνου Μαρία Λιονή, υποψήφιος ευρωβουλευτής Γιώργος Παπακωνσταντής και βουλευτής της ΝΔ Γιάννης Κεφαλογιάννης.

Το άγαλμα έχει στηθεί στο Περαχώρι έξω από τον Ιερό Ναό της Παναγίας, σε μικρή απόσπαση από εκείνο του αρχηγού της Εθνικής Αντίστασης Χριστομιχάλη Ξυλούρη ενώ κατά τα αποκαλυπτήρια υπήρξαν εκτενείς αναφορές στο έργο και στην δράση του ιερέα.

Δείτε φωτογραφίες και το βίντεο από την εκδήλωση στο επίσημο κόμβο του Γεωργίου Α. Παπανδρέου εδώ

George Papandreou: Is Wikilaw the Ultimate Democracy?



Former Prime Minister of Greece George Papandreou discusses participatory citizenship, democracy, and experiments in Wikilaw.

Transcript :

I think what politicians and leaders need to always take into account is that first of all we need to continually have feedback and empower our citizens to feel that they own solutions. This is, I think, a very democratic concept of course but it's not simply a democratic concept. I think it's also a concept which allows for a society to grow, to feel cohesive, to feel that it actually develops deeper trust in where it's going. And there has to be a continual give and take between the politician, the leader and society, the citizen, the people.

I think that what we are seeing today in politics is because of the flux, the changes, the amazing complexity, the possible crises that can be, you know, one day calm, the next day you have a financial crisis, a storm, climate change or whatever. We need to have more participation and solutions. We need to use the potential of our societies. We need to use everyone. Everybody has to be able to participate. This goes back to an ancient Greek concept that every citizen is useful, everybody needs to participate. Bring in critical thinking. Bring in creative thinking. How you do that is then a task but first of all is the mindset -- to have that mindset of wanting to bring in that potential. Not fearing the participative strength of citizens.

To do that, of course, well you need to have people that are informed and knowledgeable. So education plays a major role. But education alone will not be enough if a citizen doesn't feel that he or she is able to use it. If you can't give the opportunity for a person to participate, if a person doesn't feel that he or she has a voice, they say well why should I learn. Let them solve the problem. Why should I learn, why should I innovate if nobody's listening, if I don't have a voice, if I can't have an input. So when I was prime minister one thing I felt very important is particularly during the crisis is we needed to give a voice to our citizens. So one way we did this was we used technology by saying okay, every law that we are going to pass we will first put online and create sort of a Wiki law process which would allow for citizens to comment, to edit, to change, to propose and then that would come back to the government. We would have our ministerial meeting, our cabinet meeting.

And I would ask okay, what do we have through the participation of our citizens in this Wiki law process. And I would ask the minister what have you taken on board. What have you left out and why have you left it out. And, for example, in tax laws there were proposals and comments from citizens that the bureaucracy had never thought of. You see, there's sort of a knowledge, the so-called wisdom of the crowd, citizens using their capacity knowing what this will do to him or herself they would come up with solutions and ideas which then we could process and use. So this was one thing which I think is very important in our societies today is how we bring in participation in an organized fashion.


Directed / Produced by Jonathan Fowler and Dillon Fitton

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Χρόνια Πολλά,ευτυχισμένα και επιτυχημένα στον Πρόεδρο μας!

Χρόνια Πολλά,ευτυχισμένα και επιτυχημένα στον Πρόεδρο μας, όλων που θέλουμε μια Ελλάδα απαλλαγμένη από τα συμφέροντα και από όλα τα διεφθαρμένα τους τσιράκια, μικρά η μεγάλα, κρυφά η φανερά! Και ας σκάσουν!
Εύχομαι τούτη η μέρα να σημαδέψει την δικαίωση του αγώνα του, την εκπλήρωση των ονείρων του και την ολοκλήρωση του Οράματος μας! Είτε ο Άγιος Γεώργιος που εκπροσωπεί να τον συνοδεύει, να απομακρύνει για πάντα όλες του τις στεναχώριες, τις αδικίες που του είχαν γίνει από εχθρούς και ψεύτικους φίλους και να του φωτίσει πάντα μια γαλήνια και ολοκληρωμένη ζωή, όπως ο ήλιος απομακρύνει το σκοτάδι και τα σύννεφα και φωτίζει με την ανατολή του την κάθε μέρα της ζωής μας!
Χρόνια Πολλά, ευτυχισμένα και επιτυχημένα!

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Η αναζήτηση


Ένας παλιός ινδικός μύθος διηγείται, πως κάποια εποχή όλοι οι άνθρωποι ήσαν θεοί. Όμως, καταχράστηκαν τόσο πολύ τη θειότητά τους, ώστε ο Μπράχμα, ο κύριος των θεών, αποφάσισε να τους αφαιρέσει την θεία εξουσία και να την κρύψει σε ένα σημείο, όπου θα ήταν αδύνατο να την ξαναβρούν. Το μεγάλο πρόβλημα που ανέκυψε, λοιπόν, ήταν το να βρεθεί μία κρύπτη.

Όταν οι ελάσσονες θεοί κλήθηκαν σε συμβούλιο για να επιλύσουν αυτό το πρόβλημα, πρότειναν το εξής: «Ας θάψουμε την θειότητα του ανθρώπου μέσα στη γη».

Όμως, ο Μπράχμα απάντησε: «Όχι, δεν αρκεί, γιατί ο άνθρωπος θα σκάψει και θα την βρει».

Τότε, οι θεοί απάντησαν: «Σ΄ αυτή τη περίπτωση, ας ρίξουμε την θειότητά του στα τρίσβαθα των ωκεανών».

Όμως και πάλι ο Μπράχμα απάντησε: «Όχι, γιατί αργά ή γρήγορα ο άνθρωπος θα εξερευνήσει τα βάθη όλων των ωκεανών και είναι βέβαιο, πως μια μέρα θα την ξαναβρεί και θα την επαναφέρει στην επιφάνεια».

Τότε, οι ελάσσονες θεοί κατέληξαν: «Δεν ξέρουμε πού να την κρύψουμε, γιατί δε φαίνεται να υπάρχει πάνω στη γη ή μέσα στη θάλασσα κάποιος τόπος στον οποίο να μη φθάσει μια μέρα ο άνθρωπος».

Τότε ο Μπράχμα είπε: «Να, τι θα κάνουμε με την θειότητα του ανθρώπου: Θα την κρύψουμε στα τρίσβαθα του ίδιου του του εαυτού, γιατί εκεί είναι το μόνο μέρος όπου δεν θα σκεφθεί να ψάξει».


Από εκείνη την εποχή, καταλήγει ο μύθος, ο άνθρωπος έκανε το γύρο της γης, σκαρφάλωσε, βυθίστηκε και έσκαψε, αναζητώντας κάτι το οποίο βρίσκεται μόνο μέσα του.

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Καλή Ανάσταση!

Καλή Ανάσταση! Με αγάπη και υγεία.
Και βεβαία καλή ελευθέρωση από τα μεγάλα συμφέροντα που ξεζούμισαν την Ελλάδα και τους Έλληνες, μαζί με την βοήθεια των διεφθαρμένων πολιτικάντων που έδρασαν έως το 2009, όπως κάνουν και εδώ και δυο χρόνια τώρα, μετά την εκτέλεση της πολιτικής αποστασίας του 2011 που διατάχτηκε από τους τραπεζίτες εντός και εκτός Ελλάδας. Όπως και από όλα τα τσιράκια τους κρυφά η φανερά, μεγάλα η μικρά. 

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Η συνέντευξη ΓΑΠ στην Corriere della Sera και τα …ξεχασιάρικα ελληνικά μέσα ενημέρωσης

Σήμερα έγινε viral η συνέντευξη Παπανδρέου στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera.
Και πώς να μη διαδοθεί άραγε, όταν «καρφώνει» τους ευρωπαίους εταίρους αναφέροντας πως «Αν η Ευρώπη δρούσε άμεσα και ενωτικά, ίσως θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την εξορία από τις αγορές»
Σε άλλο σημείο υπογραμμίζει ότι....
«τώρα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης» και υπενθυμίζει ότι «ανέκαθεν υποστήριξε ότι το κύριο πρόβλημα δεν είναι το έλλειμμα αλλά τα διαρθρωτικά προβλήματα, τόσο θεσμικά όσο και οικονομικά. Υπερβολική γραφειοκρατία, διαφθορά, πελατειακές σχέσεις, φοροδιαφυγή και σπατάλες που δεν επιτρέπουν την αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων και εμποδίζουν την ανάπτυξη»
Σε ό,τι αφορά την πρότασή του για διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ο πρώην πρωθυπουργός δηλώνει ότι αν είχε πραγματοποιηθεί «το τοπίο θα είχε ξεκαθαρίσει, οι μεταρρυθμίσεις θα είχαν γίνει με μεγαλύτερη ταχύτητα, ο λαός θα ένιωθε πως συμμετέχει ενεργά στην όλη διαδικασία και θα είχε σταλεί ένα ισχυρό μήνυμα στο εξωτερικό: η Ελλάδα δεν εγκαταλείπει το ευρώ».
Σε σχέση με την «αλλοίωση των στοιχείων της δημόσιας οικονομίας», στην οποία αναφέρεται η εφημερίδα, ο Γ.Παπανδρέου απαντά: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ παρακολουθούσαν την κατάσταση. Μπορεί και να απέστειλαν προειδοποιητικές επιστολές στον τότε πρωθυπουργό και τους υπουργούς Οικονομικών. Δεν δημοσιοποιήθηκε, όμως, τίποτα. Η κυβέρνησή μου κλήθηκε να αποκαλύψει το μεγάλο ψεύδος και για να αποδείξει ότι ήταν πρόθυμη να αλλάξει ριζικά την όλη κατάσταση. Εγώ και η κυβέρνησή μου τιμωρηθήκαμε για αμαρτίες που έκαναν άλλοι, αλλά νομίζω ότι άξιζε τον κόπο. Θα προτιμούσα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο- πριν από τις εκλογές του 2009, τις οποίες κερδίσαμε - να έλεγαν με σαφήνεια πως είχε η όλη κατάσταση».
Εδώ όλο το τηλεγράφημα του ΑΠΕ

Μέσα στη συνέντευξη ωστόσο, υπάρχει και αυτό το πολύ ενδιαφέρον σχόλιο της Corriere della Sera:

«Ο Παπανδρέου διάλεξε την οδυνηρή πορεία διαφάνειας ενώπιον της διεθνούς κοινότητας και ενέκρινε το πρώτο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τέσσερα χρόνια αργότερα, με την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, η ιστορία αρχίζει να τον δικαιώνει»

το οποίο κάποια ελληνικά μέσα ενημέρωσης, όπως το iefimerida και το skai.gr «παρέλειψαν» να μεταφέρουν στις δικές τους αναδημοσιεύσεις!


Τιμούν φαίνεται το ...αλτζχάιμερ ;)

Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

Περί εκατομμυρίων που μοίραζε η κυβέρνηση εκ νέου στα ΜΜΕ και περί επιλεκτικής κακής λειτουργίας server του Internet

Ελπίζω ότι η ξαφνική κακή λειτουργία (εκ νέου) του Ιντερνετ στο δικό μου server του Otenet δεν έχει καμιά σχέση με άρθρα όπως αυτό που μόλις συμπλήρωσα (με ένα ακόμα Υ.Γ. 2)… παρόλο που όταν γράφω κάτι τέτοιο πάντα συμβαίνει… τυχαία.


Έτσι και αλλιώς θα συνεχίζω να γράφω αυτά που βλέπει όλος ο κόσμος... και ας μην έχει την δυνατότητα να μιλάει δημοσίως, νομίζω ότι θα αδράξει την ευκαιρία να εκφραστεί δεόντως στις εκλογές. Έτσι ώστε να καταλάβουν όλοι ότι ο κόσμος δεν τρώει κουτόχορτο. Ούτε ότι "φταίει ο κόσμος" διότι ψήφισε αυτούς, μιας και τέτοιους υποστηρίζετε τόσο κομματικά όσο και στα ΜΜΕ σε όλη την χώρα, όπου βρήκατε άλλο ένα πλεόνασμα ώστε να μοιράζετε σε δυο μέρες πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ σε όλες τις τοπικές τηλεοράσεις και radio σε ολόκληρη την χώρα, προεκλογικά…όπως και άλλα 80 εκατομμύρια στο ΔΟΛ… Για να διαφημίζουν ποιους υποψήφιους άραγε;;… 

Corriere Della Sera: Η ιστορία δικαιώνει τον Παπανδρέου

Συνέντευξη του Γ. Παπανδρέου στην εφημερίδα Corriere Della Sera
Γιώργος Παπανδρέου: «Μετά τις θυσίες, τώρα χρειάζεται σε όλους ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης»
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είμαι ευτυχής που η Ελλάδα ξανακέρδισε μια κάποια εμπιστοσύνη, αλλά μένει η πίκρα για το ότι χρειάστηκε υπερβολικά πολύς χρόνος. Αν η Ευρώπη δρούσε άμεσα και ενωτικά, ίσως θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την εξορία από τις αγορές. Θα βρισκόμασταν σε μια καλύτερη θέση, θα είχαμε εγκρίνει ένα πρόγραμμα με λιγότερο σκληρούς και επώδυνους όρους για την κοινωνία, χωρίς να αποκλειστούμε από τις αγορές».

«Ο Γ. Παπανδρέου – σχολιάζει η εφημερίδα- ήταν ο ηγέτης, στα χέρια του οποίου τον Οκτώβριο του 2009 έσκασε η μεγάλη απάτη-βόμβα των δημοσιονομικών, αποτέλεσμα της διαχείρισης του προκατόχου του Κ. Καραμανλή. Ο Παπανδρέου τότε, απέναντι στην διεθνή κοινότητα, διάλεξε μια οδυνηρή πορεία διαφάνειας υιοθετώντας το πρώτο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Μια ειλικρίνεια η οποία όμως προκάλεσε την πτώση του και σήμερα ακόμη τροφοδοτεί τον εξοστρακισμό του από την ελληνική πολιτική, όπου παραμένει απλός βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Όμως, τέσσερα χρόνια αργότερα, με την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, η Ιστορία αρχίζει να τον δικαιώνει».

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πρόεδρε Παπανδρέου, είπατε πριν, ότι δεν έχουν όλα τελειώσει. Τι απομένει ακόμη να γίνει;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Επανακτήσαμε την εμπιστοσύνη με τίμημα μεγάλες θυσίες, αλλά τώρα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Ανέκαθεν υποστήριζα ότι το κύριο πρόβλημα δεν είναι το έλλειμμα αλλά τα διαρθρωτικά προβλήματα, τόσο θεσμικά όσο και οικονομικά. Υπερβολική γραφειοκρατία, διαφθορά, πελατειακές σχέσεις, φοροδιαφυγή και σπατάλες που δεν επιτρέπουν την αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων και εμποδίζουν την ανάπτυξη. Το πρόγραμμα της τρόικας έδωσε έμφαση περισσότερο στις περικοπές παρά στις μεταρρυθμίσεις. Τώρα αλλάζει, αλλά αυτό έπρεπε να είχε γίνει από την αρχή».

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα εφαρμόζατε την ίδια πολιτική; Δεν ήταν λανθασμένη η πρόταση διεξαγωγής δημοψηφίσματος για το ευρώ;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Είναι εύκολο να λες ποια κίνηση θα ήταν καλύτερη όταν έχει τελειώσει ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, αλλά όταν είσαι στο παιχνίδι και η μπάλα έρχεται μπροστά σου, έχεις λίγα δευτερόλεπτα να αποφασίσεις. Ήμασταν σε πόλεμο. Αν είχε διεξαχθεί το δημοψήφισμα θα είχαμε κερδίσει, θα υπήρχε μεγαλύτερη σαφήνεια, μεγαλύτερη ταχύτητα στις μεταρρυθμίσεις, ο λαός θα αισθανόταν ότι συμμετέχει ενεργά και θα είχαμε δώσει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στο εξωτερικό: η Ελλάδα δεν εγκαταλείπει το ευρώ. Η συζήτηση γι’ αυτό το θέμα ήταν καταστροφική για την οικονομία μας, η ανασφάλεια μας σκότωσε.

EΡΩΤΗΣΗ: Πως ήταν δυνατόν η κυβέρνηση Καραμανλή να παρουσίαζε επί χρόνια παραποιημένα στοιχεία στις Βρυξέλλες. Είχαν οι Βρυξέλλες ευθύνες;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ παρακολουθούσαν την κατάσταση. Μπορεί και να απέστειλαν προειδοποιητικές επιστολές στον τότε πρωθυπουργό και τους υπουργούς οικονομικών. Δεν δημοσιοποιήθηκε, όμως, τίποτα. Η κυβέρνησή μου κλήθηκε να αποκαλύψει το μεγάλο ψεύδος και να αποδείξει ότι ήταν πρόθυμη να αλλάξει ριζικά την όλη κατάσταση. Εγώ και η κυβέρνησή μου τιμωρηθήκαμε για αμαρτίες που έκαναν άλλοι, αλλά νομίζω ότι άξιζε τον κόπο. Θα προτιμούσα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – πριν από τις εκλογές του 2009, τις οποίες κερδίσαμε – να έλεγαν με σαφήνεια ποια ήταν η όλη κατάσταση.

EΡΩΤΗΣΗ : Είναι δυνατόν να επουλωθεί η κοινωνική πληγή της Ελλάδας;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ : Αν έχεις 65% ανεργία για πολλά χρόνια, σημαίνει ότι έχεις χάσει μια γενιά. Χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια, ένα Erasmus για τους άνεργους. Χρειάζονται πόροι για την προώθηση της εκπαίδευσης των νέων Ελλήνων, Ισπανών, Ιταλών, παντού στην Ευρώπη. Θα πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα να μεταβούν σε άλλη χώρα για να αποκτήσουν νέα επαγγελματική κατάρτιση. Και επιπλέον, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την κρίση για να επανασχεδιάσουμε την ελληνική οικονομία, δεν πρέπει να μεμψιμοιρούμε, αλλά να αλλάξουμε όλοι μαζί.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Πως θα μπορέσουμε να σταθούμε απέναντι στο λαϊκιστικό και αντιευρωπαϊκό κύμα που επικρατεί στην Ευρώπη ;
Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν μάθαμε να εργαζόμαστε από κοινού, ρίχναμε ο ένας το λάθος στον άλλον: οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, οι Γερμανοί εγωιστές, κτλ. Είναι κάτι που κάναμε όλοι. Η Ευρώπη είναι ένα σχέδιο το οποίο πρέπει να αλλάξει, να διευρύνει τα σύνορά του. Διότι ή εμείς θα εξανθρωπίσουμε την παγκοσμιοποίηση ή η παγκοσμιοποίηση θα καταστήσει απάνθρωπη την Ευρώπη.

Διαβάστε τη συνέντευξη στα Ιταλικά εδώ

πηγή εδώ

Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Παπανδρέου: Εγώ και η κυβέρνησή μου τιμωρηθήκαμε για αμαρτίες που έκαναν άλλοι.

Παπανδρέου: Εγώ και η κυβέρνησή μου τιμωρηθήκαμε για αμαρτίες που έκαναν άλλοι. 
ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΑΝ Η ΕΕ ΔΡΟΥΣΕ ΕΝΩΤΙΚΑ

Corriera Dela Sera για Παπανδρέου: “Πήρε τις δύσκολες αποφάσεις, η ιστορία τον δικαιώνει”

«Χαίρομαι που η Ελλάδα ξανακέρδισε μια κάποια εμπιστοσύνη, αλλά μένει η πίκρα για το ότι χρειάσθηκε υπερβολικά πολύς χρόνος. Αν η Ευρώπη δρούσε άμεσα και ενωτικά, ίσως θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την εξορία από τις αγορές», τονίζει ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Κορριέρε Ντέλλα Σέρα».

Ο Γ. Παπανδρέου υπογραμμίζει ότι «τώρα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης» και υπενθυμίζει ότι «ανέκαθεν υποστήριξε ότι το κύριο πρόβλημα δεν είναι το έλλειμμα αλλά τα διαρθρωτικά προβλήματα, τόσο θεσμικά όσο και οικονομικά. Υπερβολική γραφειοκρατία, διαφθορά, πελατειακές σχέσεις, φοροδιαφυγή και σπατάλες που δεν επιτρέπουν την αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων και εμποδίζουν την ανάπτυξη».

Σε ότι αφορά την πρότασή του για διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ο πρώην πρωθυπουργός δηλώνει στην «Κορριέρε Ντέλλα Σέρα» ότι αν είχε πραγματοποιηθεί «το τοπίο θα είχε ξεκαθαρίσει, οι μεταρρυθμίσεις θα είχαν γίνει με μεγαλύτερη ταχύτητα, ο λαός θα ένιωθε πως συμμετέχει ενεργά στην όλη διαδικασία και θα είχε σταλεί ένα ισχυρό μήνυμα στο εξωτερικό: η Ελλάδα δεν εγκαταλείπει το Ευρώ».

Σε σχέση με την «αλλοίωση των στοιχείων της δημόσιας οικονομίας», στην οποία αναφέρεται η «Κορριέρε», ο κύριος Παπανδρέου απαντά:

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ παρακολουθούσαν την κατάσταση. Μπορεί και να απέστειλαν προειδοποιητικές επιστολές στον τότε πρωθυπουργό και τους υπουργούς Οικονομικών. Δεν δημοσιοποιήθηκε, όμως, τίποτα. Η κυβέρνησή μου κλήθηκε να αποκαλύψει το μεγάλο ψεύδος, και για να αποδείξει ότι ήταν πρόθυμη να αλλάξει ριζικά την όλη κατάσταση. Εγώ και η κυβέρνησή μου τιμωρηθήκαμε για αμαρτίες που έκαναν άλλοι, αλλά νομίζω ότι άξιζε τον κόπο. Θα προτιμούσα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο- πριν από τις εκλογές του 2009, τις οποίες κερδίσαμε – να έλεγαν με σαφήνεια πως είχε η όλη κατάσταση».

Ο πρώην πρωθυπουργός, προτείνει την θέσπιση ενός «προγράμματος Erasmus για τους ανέργους», με επενδύσεις ώστε οι Έλληνες, Ισπανοί, Ιταλοί άνεργοι να μπορέσουν να αποκτήσουν νέες γνώσεις και να καταρτισθούν επαγγελματικά, με την δυνατότητα να μετακινηθούν, για τον σκοπό αυτό, μέσα στην Ευρώπη, σε μια νέα χώρα.


«Ξεκινώντας από την κρίση πρέπει να ξαναδημιουργήσουμε την ελληνική κοινωνία, χωρίς μεμψιμοιρία», υπογραμμίζει, τέλος, ο Γιώργος Παπανδρέου, σύμφωνα με τον οποίο «η Ευρώπη είναι ένα σχέδιο το οποίο πρέπει να αλλάξει, να διευρύνει τα σύνορά του. Διότι ή εμείς θα εξανθρωπίσουμε την παγκοσμιοποίηση, ή η παγκοσμιοποίηση θα καταστήσει απάνθρωπη την Ευρώπη».

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Γιώργος Παπανδρέου στην Ρώμη: Πιστεύω σε μια βαθύτερη Δημοκρατία


«H Eλλάδα και η Ευρώπη πέρασαν τον κάβο της κρίσης», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, κατά τη συμμετοχή του σε συνάντηση που οργανώθηκε στο Πανεπιστήμιο "Λουίς" της Ρώμης, με θέμα τη «Δημόσια πολιτική στην Ευρώπη».
«Θα πρέπει να ξαναδούμε την αρχιτεκτονική του ευρώ και φυσικά θα πρέπει να συνεχισθούν οι μεταρρυθμίσεις», πρόσθεσε ο Γιώργος Παπανδρέου, τονίζοντας ότι η έξοδος της χώρας μας από την κρίση είναι μέρος της εξόδου της ίδιας της Ευρώπης από την οικονομική αυτή κρίση.

Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε, επίσης, ότι «η επιστροφή της χώρας μας στις αγορές αποτελεί αναμφισβήτητα ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός».

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη ενός νέου «πράσινου σχεδίου Μάρσαλ», «που να δημιουργήσει κίνητρα του δημοσίου για πράσινες επενδύσεις με τη στήριξη των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων».

Ο κ. Παπανδρέου, απευθυνόμενος σε ακαδημαϊκούς, διπλωμάτες και νέους και νέες που φοιτούν σε σειρά ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, τόνισε ακόμα ότι «αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη είναι μια συντονισμένη στρατηγική για την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, με μια βιώσιμη ανάκαμψη η οποία να μπορέσει να προστατέψει την κοινωνική συνοχή».

Σε ό,τι αφορά την εμφάνιση και την ενδυνάμωση ακραίων πολιτικών δυνάμεων, ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης, ο πρώην πρωθυπουργός επισήμανε ότι «πολύ συχνά κάποιοι πολιτικοί επέστρεψαν σε εθνικιστικά στερεότυπα, διαμαρτυρόμενοι, όπως δηλώνουν, για το ότι πληρώνουν τις αμαρτίες άλλων χωρών, αντί να διαλέξουν να πουν την αλήθεια: ότι προσπαθούν, δηλαδή, να σώσουν τις τράπεζες τους».


Τέλος, αναφερόμενος στο μέλλον της Ευρώπης, ο Γιώργος Παπανδρέου τόνισε: «Πιστεύω σε μια βαθύτερη, ισχυρότερη Ένωση, σε ό,τι αφορά την οικονομική, κοινωνική, αμυντική και, ασφαλώς, πολιτική παράμετρο, πιστεύω σε μια βαθύτερη Δημοκρατία. Μια ισχυρότερη Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι μόνον σε ό,τι αφορά τις χώρες-μέλη και τις σχέσεις ανάμεσά τους, αλλά και τους πολίτες της».

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

Γραφείο Παπανδρέου: Η χώρα έχασε δύο πολύτιμα χρόνια. Να μη χάσουμε άλλα.


Δήλωση του Γραφείου του Γ. Παπανδρέου για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές

• 10 Απριλίου 2014, 17:30

Μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια σκληρών προσπαθειών των Ελλήνων, η χώρα έχει πλέον τις προϋποθέσεις να μπει στην τελική ευθεία για την έξοδο της από την κρίση.
Η έξοδος της χώρας στις αγορές, αποτελεί μια σημαντική και καθοριστική εξέλιξη προς την κατεύθυνση αυτή.
Το κόστος της προσπάθειας θα μπορούσε να είναι πολύ μικρότερο και η έξοδος στις αγορές θα μπορούσε να έχει γίνει νωρίτερα, αν υπήρχε από την αρχή εθνική συνεννόηση.
Το διάστημα που μεσολάβησε από την εκδήλωση της κρίσης, η χώρα ταλανίστηκε από ένα ψευτοδίλημμα – υπέρ ή κατά του μνημονίου, ως αυτό να ήταν το πρόβλημα και όχι ό,τι οδήγησε σε αυτό – στο οποίο υπέκυψε το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, πλην του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης του, που ανέλαβαν ευθύνες που δεν τους αναλογούσαν και σήκωσαν μόνοι το βάρος της προσπάθειας για να ανταποκριθούν σε αυτήν την αναγκαστική επιλογή.
Τότε, η ΝΔ, χαρακτήριζε «λάθος» τις επιλογές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που οδήγησαν στο αποτέλεσμα που τώρα όλοι βλέπουμε και πρότεινε Ζάππεια και 18 δις Ευρώ ισοδύναμα μέτρα.
Σήμερα, πανηγυρίζει, αλλά ποτέ δεν έκανε πράξη κάτι από όσα είχε προτείνει.
Τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ, μας διαβεβαίωνε ότι, θα έσχιζε το μνημόνιο.
Σήμερα, θέλει να συνεχίσουμε να δανειζόμαστε με βάση τις προβλέψεις του μνημονίου.
Συμπέρασμα: οι πρωτεργάτες του αντιμνημονιακού αγώνα και του λαϊκισμού, ανέκρουσαν πρύμναν. Μπροστά στην αλήθεια και την πραγματικότητα, όλοι ήρθαν στα μέτρα τους.
Μόνο που η χώρα έχασε δύο πολύτιμα χρόνια.
Αλλά επειδή, αν και έμπρακτα έχουν υποχωρήσει από τις θέσεις τους, εντούτοις δεν φαίνεται να έχουν αποστεί των αντιλήψεων, των νοοτροπιών και των συμπεριφορών από τις οποίες χαρακτηρίζεται η γενικότερη στάση τους, ένα μόνο σχόλιο:
Η σημερινή εξέλιξη, με τη έξοδο της χώρας στις αγορές, αποτελεί ένα μεγάλο βήμα.
Αυτό το βήμα θα μείνει μετέωρο, αν η χώρα δεν αλλάξει.
Όσες θετικές εξελίξεις και αν υπάρξουν στα δημοσιονομικά δεδομένα της οικονομίας, τίποτα δεν θα οδηγήσει τη χώρα στο μέλλον με ασφάλεια και χωρίς τον κίνδυνο μιας νέας κρίσης, αν δεν συνεχιστεί η μεταρρυθμιστική προσπάθεια που ξεκίνησε το 2009. Μεταρρυθμιστική προσπάθεια που διεκόπη πριν από δύο χρόνια, και σε κάποιες περιπτώσεις αποδομήθηκε στη συνέχεια.
Απαιτείται μια νέα μεταρρυθμιστική προσπάθεια παντού. Στη δημόσια διοίκηση, την τοπική αυτοδιοίκηση, το παραγωγικό μοντέλο και βεβαίως, το πολιτικό σύστημα.
Αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που να ανατρέπουν τα κακώς κείμενα του πελατειακού κράτους και να βάζουν τέλος στις γκρίζες διαδρομές που το συνδέουν με τα πάσης φύσεως μεγάλα και μικρά συμφέροντα.
Αλλαγές και μεταρρυθμίσεις με δημοκρατικό και προοδευτικό πρόσημο, που να διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον, και να εμπεδώνουν αίσθημα κοινωνικής δικαιοσύνης και κράτους δικαίου.
Αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που να προάγουν τη διαφάνεια, τη διαύγεια, την ισονομία, την ευνομία, την αξιοκρατία και τη λογοδοσία.
Μια μεταρρυθμιστική προσπάθεια εντέλει, που να δίνει τη δυνατότητα στη χώρα να έχει δυνατή φωνή στις ευρωπαϊκές εξελίξεις και στις συζητήσεις που θα ξεκινήσουν μετά τις ευρωεκλογές για τις αλλαγές που θα προωθηθούν στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Απαιτείται εθνική συνεννόηση και συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων για την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.
Θα ήταν κρίμα, σε δύο χρόνια από σήμερα να παρακολουθούμε την επανάληψη των ίδιων ακριβώς συμπεριφορών, αλλά για ένα μεγάλο διακύβευμα, που αφορά το μέλλον των Ελλήνων και την ανάγκη να σταθούν απέναντι σε ένα όλο και πιο σύνθετο κόσμο που αλλάζει ραγδαία, με αξιοπρέπεια.

Ας μην χάσουμε, λοιπόν και άλλα δύο χρόνια.

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Μόνο ο Παπανδρέου είχε και έχει το αναγκαίο πολιτικό ταλέντο και όραμα να σταματήσει τη λεηλασία της οικονομίας από τους πιο πλούσιους και πιο ισχυρούς πολίτες της

«Η πραγματική ελληνική τραγωδία είναι οι άπληστοι ολιγάρχες της»

Ένας άνθρωπος που ξέρει, γράφει στους F.T

Ο Misha Glenny έχει μελετήσει καλά  την βαλκανική πραγματικότητα. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «The Balkans: Nationalism, War and the Great Powers» και σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε χθες στους Financial Times, το οποίο αναδημοσίευσε η εφημερίδα «Ισοτιμία», ασχολείται με την προσπάθεια του Γιώργου Παπανδρέου να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα και τις αντιδράσεις που υπήρξαν από το εγχώριο κατεστημένο.

 «Ιδιότροπος, αναξιόπιστος και υποκινούμενος ιδεολογικά ήταν κάποια από τα πιο κόσμια επίθετα που χρησιμοποιήθηκαν για τον Γιώργο Παπανδρέου κατά τις τελευταίες εβδομάδες του στην πρωθυπουργία», σημειώνει ο συγγραφέας. Πρέπει όμως, λέει να εξετάσει κανείς  τα κίνητρα των πράξεών του, πριν να πάρει αυτούς τους χαρακτηρισμούς τοις μετρητοίς.

«Ενώ εμπλεκόταν σε τιτάνιες πολιτικές διαμάχες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, προσπαθούσε σιωπηλά να αντιμετωπίσει μια από τις ατίθασες βαθύτερες αιτίες της ελληνικής τραγωδίας: Το έγκλημα και τη διαφθορά», γράφει.

Ενώ η ελληνική κυβέρνηση πασχίζει να πείσει τους Ευρωπαίους για την αποφασιστικότητά της να μειώσει τον διογκωμένο δημόσιο τομέα της, καλείται να αποφασίσει εάν θα αντιμετωπίσει την πραγματική εσωτερικής απειλή στη σταθερότητα της χώρας: Το δίκτυο των οικογενειών των ολιγαρχών που ελέγχουν μεγάλα κομμάτια του ελληνικού επιχειρείν, του χρηματοοικονομικού κλάδου, των μέσων ενημέρωσης αλλά και των πολιτικών, γράφουν οι FT.

Το άρθρο αναφέρεται στις προσπάθειες του Παπανδρέου απέναντι στις «αμφίβολες δραστηριότητες κάποιων τραπεζών» και στο λαθρεμπόριο καυσίμων στα Βαλκάνια.

«Οι ολιγάρχες απάντησαν με δύο τρόπους. Πρώτον, επιτάχυναν τη συνήθη τους πρακτική της εξαγωγής μετρητών. Τον τελευταίο χρόνο, η αγορά ακινήτων του Λονδίνου έχει εμφανίσει μια αλματώδη αύξηση του ελληνικού χρήματος. Δεύτερον, κινητοποίησαν υστερικά μέσα ενημέρωσης τα οποία έχουν στην ιδιοκτησία τους, προκειμένου να καταγγείλουν και να υπονομεύσουν τον κ. Παπανδρέου σε κάθε ευκαιρία, γνωρίζοντας ότι είναι ο λιγότερο υποχωρητικός ανάμεσα στην πολιτική ελίτ της Ελλάδας», γράφει.

«Ο στόχος τους είναι ξεκάθαρος. Περιμένουν να αρπάξουν τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία» που θα ιδιωτικοποιηθούν, διαπιστώνει ο αρθρογράφος.

«Οι όμιλοι των ολιγαρχών περιμένουν να τα μαζέψουν σε τίμημα λιγότερο του ενός πέμπτου της πραγματικής τους αξίας. Κάποιοι ποντάρουν ακόμα και στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα δισ. ευρώ που έχουν κρύψει έξω από τη χώρα, για να αγοράσουν τα περιουσιακά στοιχεία σε τιμές ευκαιρίας της δραχμής».

«Για την Ελλάδα, το μεγάλο ερώτημα είναι εάν μετά τον κ. Παπανδρέου, η χώρα διαθέτει το αναγκαίο πολιτικό ταλέντο και όραμα να σταματήσει τη λεηλασία της οικονομίας από τους πιο πλούσιους και πιο ισχυρούς πολίτες της. Μαντεύω ότι μάλλον όχι, και ότι οι προσπάθειες του κ. Παπανδρέου θα καταλήξουν να θεωρούνται ως η τελευταία πραγματική προσπάθεια για τη σωτηρία της χώρας», καταλήγει το άρθρο.



Συμπληρώνω: Αυτές ήταν οι πρώτες… Την τελευταία του προσπάθεια δεν την έκανε ακόμα.

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Ο Γ. Παπανδρέου σε συνέδριο του C.E.P.S. με θέμα «Μετράει η Ευρώπη;»


Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, συμμετείχε χθες και σήμερα, στις Βρυξέλλες, σε Συνέδριο που πραγματοποίησε η δεξαμενή σκέψης CEPS, με τίτλο: «Μετράει η Ευρώπη;».

Στην παρέμβασή του, μεταξύ άλλων ανέφερε:

Για την παγκόσμια Διακυβέρνηση: Η Ευρώπη πρέπει να συμβάλλει στον εξανθρωπισμό της παγκοσμιοποίησης. Αν δεν το κάνει, τότε θα την κάνει απάνθρωπη η παγκοσμιοποίηση.
Για τις συνέπειες της κρίσης και τις προσπάθειες της Ελλάδας: Πέτυχε πολλά σε σύντομο χρονικό διάστημα αλλά με βαρύ τίμημα και θυσίες.

Για τις αγορές: Οι αγορές απέσυραν την εμπιστοσύνη τους γιατί δεν υπήρξε έγκαιρη και κατάλληλη συλλογική απάντηση από την Ευρώπη.

Επίσης,
Ανέδειξε τα πραγματικά προβλήματα, εξηγώντας γιατί το «πρόβλημα» δεν ήταν μόνο ελληνικό. Ήταν συστημικό, είπε. Η Ελλάδα είχε το «δικό» της πρόβλημα, όπως και άλλες χώρες. Δεν ήταν η μόνη.
Η έμφαση που δόθηκε από την ΕΕ ήταν ουσιαστικά μονομερής. Λόγω των συνθηκών, με τις διαφορές των επιτοκίων και την έλλειψη ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, η ανάκαμψη δεν ήταν δυνατή.

Ενώ ήταν αναγκαία τα μέτρα για την μείωση των ελλειμμάτων, αυτά δεν μπορούσαν να είναι αποτελεσματικά χωρίς αντίστοιχα διαρθρωτικά μέτρα, που όμως, απαιτούσαν περισσότερο χρόνο.

Τα στερεότυπα για τις διαφορές μεταξύ βορρά και νότου στην Ευρώπη, καλλιεργούν και τονίζουν το αντίθετο από αυτό που ισχύει, ότι δηλαδή, οι όποιες διαφορές είναι ένα πλεονέκτημα για την Ευρώπη.

Τόνισε τη σημασία της ανταγωνιστικότητας, που βασίζεται σε ποιοτικά χαρακτηριστικά και έδωσε έμφαση στην εκπαίδευση, αναφέροντας και την πρόταση για ένα erasmus για την απασχόληση. 

Πρότεινε μάλιστα, πιο έντονα στοιχεία κοινωνικής πολιτικής σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Σε σχέση με τη διαφάνεια και τη λειτουργία των θεσμών, αναφέρθηκε σε σχετική μελέτη που καταδεικνύει το σημαντικό ποσοστό συμμετοχής της διαφάνειας στο ΑΕΠ σε κάποιες χώρες, αναφέροντας το παράδειγμα της Σουηδίας.

Απατώντας σε αναφορά του πρώην Λετονού Πρωθυπουργού, ότι ο ίδιος επανεξελέγη δύο φορές πρωθυπουργός παρά τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης του, συμφώνησε στο ότι, σε αυτές τις προσπάθειες των κυβερνήσεων που αντιμετωπίζουν τέτοιες κρίσεις μέσα στους φυσιολογικούς εκλογικούς κύκλους, ο λαϊκισμός δεν είναι πάντα νικητής,όταν υποστηρίζει κάποιος με σθένος αυτά που πιστεύει. Μιλώντας παραδειγματικά αναφέρθηκε και στα σχετικά στερεότυπα για τους μετανάστες και την επακόλουθη ξενοφοβία.
´
Σε ότι αφορά τις διαρθρωτικές αλλαγές, ανέφερε παραδείγματα όπως αυτό της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, τονίζοντας την άμεση και θετική συνέπεια στις οικονομίες και στους προϋπολογισμούς.

Ανάμεσα στις δυνατές λύσεις στο συνολικότερο πρόβλημα, επανέλαβε το ρόλο και τη σημασία των eurobonds ως μέσου χρηματοδότησης.


Τέλος, τόνισε την νέα πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί όσον αφορά τη σημασία της Ευρώπης, αφού οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι σε εθνικό επίπεδο οφείλουν να λάβουν υπόψη τους δεδομένα που ξεπερνούν τα σύνορα τους, μετατρέποντας την διαφορετικότητα τους σε πλεονέκτημα.

πηγή ΕΔΩ

Γιώργος Παπανδρέου: Θέλω να δω την Ελλάδα να πετυχαίνει

«Η Ελλάδα δεν ήταν το μοναδικό πρόβλημα της ευρωζώνης», δήλωσε από τις Βρυξέλλες ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας σε συνέδριο της γνωστής δεξαμενής σκέψης CEPS με θέμα «Μετράει η Ευρώπη;» («Does Εurope Matter?»).

Οι αγορές έβλεπαν πρόβλημα μόνο στην Ελλάδα

Σε ό,τι αφορά την ομιλία του πρώην πρωθυπουργού στο συνέδριο του CEPS, αυτή αρχικά επικεντρώθηκε στο ότι η Ευρώπη, παρά τις κρίσεις, έχει αποτελέσει ένα «μοντέλο ειρήνης» μέχρι σήμερα.

Ο Γ. Παπανδρέου τόνισε ότι η Ευρώπη πρέπει να μετακινηθεί σε ένα άλλο μοντέλο και να ασχοληθεί με την παγκοσμιοποιημένη οικονομία, λέγοντας πως η ήπειρος μπορεί να αποτελέσει ένα μοντέλο παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Όπως είπε, στόχος είναι η Ευρώπη να γίνει πρότυπο εξανθρωπισμού της παγκοσμιοποίησης, διαφορετικά θα καταλήξει σε μία κατάσταση όπου η παγκοσμιοποίηση θα καταστήσει απάνθρωπη την Ευρώπη.

Μιλώντας για την κρίση χρέους της Ελλάδας, αλλά και ολόκληρης της ευρωζώνης, ο Γ. Παπανδρέου τόνισε ότι η Ελλάδα πράγματι ήταν πρόβλημα, αλλά δεν ήταν το μοναδικό πρόβλημα της ευρωζώνης και αυτό το έβλεπαν οι αγορές.

Όπως είπε, «το πρόβλημα της Ελλάδας και των άλλων χωρών του Νότου ήταν συστημικό πρόβλημα της ίδιας της ευρωζώνης, το οποίο, όμως, η Ευρώπη δεν ήθελε να το αντιμετωπίσει».

«Η έλλειψη συλλογικής απάντησης στην κρίση κάθε άλλο παρά δημιούργησε κλίμα εμπιστοσύνης στις αγορές», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος ειδικότερα στην Ελλάδα, ο Γ. Παπανδρέου υπογράμμισε την πρωτοφανή πρόοδο που έχει επιτύχει η χώρα τα τέσσερα τελευταία χρόνια τόσο σε δημοσιονομικό όσο και σε διαρθρωτικό επίπεδο.

Τόνισε ότι παρά το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα, η Ελλάδα έκανε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει πετύχει ποτέ κράτος σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, κατάφερε να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα, ενώ βρίσκεται πρώτη στον κατάλογο του ΟΟΣΑ στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Δεν παρέλειψε, ωστόσο , να αναφερθεί στα καίρια χτυπήματα που δέχτηκε η Ελλάδα, όπως η απώλεια του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 30% και η εκτόξευση της ανεργίας.

Ο φόβος εξόδου από την ευρωζώνη

Ο Γ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στο φόβο εξόδου από την ευρωζώνη που αντιμετώπισε η Ελλάδα για διάστημα περίπου δύο ετών, λέγοντας ότι το αποτέλεσμα ήταν οι εκροές κεφαλαίων από τις ελληνικές τράπεζες, η μείωση της κατανάλωσης και του ιδιωτικού δανεισμού, καθώς και η μείωση των επενδύσεων εξαιτίας του κλίματος ανασφάλειας.

«Καμία χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει υπό αυτές τις συνθήκες», ανέφερε χαρακτηριστικά, σχολιάζοντας ότι η ΕΕ θα έπρεπε εξαρχής να έχει παρέμβει προκειμένου να πείσει τις αγορές ότι δεν υπήρχε ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και να διασφαλίσει μια ομαλότερη πορεία ανάκαμψης της χώρας.
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η λιτότητα που επιβλήθηκε στη χώρα δεν συνοδεύτηκε από τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Η δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας ήταν μεν απαραίτητη, υπογράμμισε, αλλά η αύξηση των φόρων με παράλληλη διατήρηση ενός άδικου και αδιαφανούς φορολογικού συστήματος, δεν αποτελεί ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Ο ίδιος τόνισε ότι η φορολογική μεταρρύθμιση θα έπρεπε να προηγείται οποιασδήποτε αύξησης φόρων.

Εξάλλου, ο Γ. Παπανδρέου υπεραμύνθηκε της ανάγκης δημιουργίας ευρωπαϊκών ομολόγων, τονίζοντας ότι αυτό επιθυμούν και οι αγορές.

Ωστόσο, υπογράμμισε ότι ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα συνεχίζει να χρειάζεται αλλαγή, καθώς οι διαρθρωτικές τις αδυναμίες παραμένουν.

Αλλαγές χρειάζεται επίσης, ανέφερε ο ίδιος, το σύστημα λειτουργίας της ευρωζώνης, καθώς η διαφορά στα επιτόκια δανεισμού μεταξύ χωρών με κοινό νόμισμα αποτελεί μια μη βιώσιμη κατάσταση μακροπρόθεσμα. Επίσης, απαιτείται ένα σύστημα μεταφοράς πόρων εντός της ΕΕ προς ενίσχυση των φτωχότερων κρατών μελών της Ένωσης.

«Ευρωπαϊκό φράγμα» σε μελλοντικές κρίσεις

Συνεχίζοντας, ο Γ. Παπανδρέου επεσήμανε ότι η κρίση δεν έχει ακόμα επιλυθεί και υπογράμμισε τη σημασία της ολοκλήρωσης της τραπεζικής ένωσης, μέσω της ενίσχυσης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) και ως ένα «ευρωπαϊκό φράγμα» απέναντι σε μελλοντικές κρίσεις.

Καταλήγοντας, ο Γ. Παπανδρέου υπογράμμισε την ανάγκη η Ευρώπη να προχωρήσει σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σε συνδυασμό με επενδύσεις υποδομών στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, της τεχνολογίας, αλλά και της εκπαίδευσης.

(Στο διήμερο συνέδριο του CEPS που πραγματοποιήθηκε χθες και σήμερα στις Βρυξέλλες, συμμετείχαν επιφανείς προσωπικότητες της ΕΕ, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα, ο πρώην Ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ Χαβιέ Σολάνα, ο πρώην επίτροπος και πρόεδρος του ΠΟΕ, Πασκάλ Λαμί, ο Επίτροπος απασχόλησης Λάσλο “Αντορ, οι γνωστοί οικονομολόγοι Ντάνιελ Γκρος και Πολ ντε Γκρου, ο επενδυτής Τζορτζ Σόρος.)


Ερωτηθείς, δε, αν αυτά που είπε στην Ελλάδα ισχύουν, ο Γ. Παπανδρέου απάντησε καταφατικά.

Κληθείς να σχολιάσει την εσωτερική κατάσταση στην Ελλάδα και συγκεκριμένα αν η χώρα αντέχει μια ακόμη πολιτική κρίση και αν έχει χρόνο για έναν άλλο εκλογικό κύκλο, ο Γιώργος Παπανδρέου απάντησε τα εξής:

«Εκλογικοί κύκλοι θα συνεχίσουν να υπάρχουν και ο λαϊκισμός δεν μπορεί να κερδίζει πάντα, αν υπερασπιζόμαστε με θάρρος αυτό που πιστεύουμε».

Εξ άλλου, απαντώντας σε ερώτηση ελλήνων δημοσιογράφων στο περιθώριο της τοποθέτησής του στο CEPS, για το κατά πόσο το ΠΑΣΟΚ πρέπει να άρει την εμπιστοσύνη του από την κυβέρνηση, σε συνέχεια της δήλωσής του ότι η παραίτηση του Π. Μπαλτάκου από τη θέση του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης δεν είναι αρκετή, ο Γ. Παπανδρέου απέφυγε να απαντήσει και αρκέστηκε να δηλώσει τα εξής:

«Το μόνο που θέλω είναι να βοηθήσω. Δεν έχω καμία προσωπική φιλοδοξία. Θέλω να δω την Ελλάδα να πετυχαίνει».


Σχόλιο: Εσύ μπορείς να μην έχεις Πρόεδρε. Έχουμε εμείς για σένα όμως!

Γ. Παπανδρέου: Την πορεία της χώρας και τα συμφέροντα της Ελληνικής κοινωνίας βλάπτουν όσοι παίζουν εξωθεσμικά παιχνίδια.


Από το Γραφείο του Γιώργου Α. Παπανδρέου εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

Όλα όσα έχουν ακουστεί και γραφτεί τα τελευταία 24ωρα και αφορούν τον Γιώργο Παπανδρέου, ουδεμία σχέση έχουν με την αλήθεια και την πραγματικότητα.

Την πορεία της χώρας και τα συμφέροντα της Ελληνικής κοινωνίας βλάπτουν όσοι παίζουν εξωθεσμικά παιχνίδια.


Ο Γιώργος Παπανδρέου, ό,τι είχε να πει, το είπε με την ανακοίνωση του γραφείου του, της 2ας Απριλίου 2014.

πηγή ΕΔΩ

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Ανακοίνωση Γραφείου Γ. Παπανδρέου για την υπόθεση Μπαλτάκου

                       
Από το γραφείο του Γιώργου Α. Παπανδρέου εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

Μια «οικογενειακή υπόθεση» της δεξιάς, με πρωταγωνιστές του κυρίους Παναγιώτη Μπαλτάκο και Ηλία Κασιδιάρη, αναδεικνύει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο, μείζονα διακυβεύματα που συνεχίζουν να ταλανίζουν τη χώρα και την Ελληνική κοινωνία.

Κυρίαρχο διακύβευμα; Η Δημοκρατία. Και συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση των αντιδημοκρατικών αντιλήψεων και πρακτικών που έχουν εμπεδωθεί και αφορούν τους θεσμούς και την λειτουργία τους.

Αυτή την εθνικά κρίσιμη στιγμή, που δοκιμάζεται η αντοχή και η υπομονή του Ελληνικού λαού, μέσα από μια επίπονη δημοσιονομική προσαρμογή, η κυβέρνηση έπρεπε να κάνει τα πάντα, προκειμένου να ανατρέψει αρνητικές πελατειακές, ακόμη και παρακρατικές πρακτικές του παρελθόντος.

Αυτές δηλαδή, που μας οδήγησαν στην κρίση και την εξάρτηση της χώρας από τους πιστωτές μας:

Τις γκρίζες πελατειακές εξαρτήσεις που υπερβαίνουν θεσμικές λειτουργίες, για να εξυπηρετήσουν μικροπολιτικές και άλλες σκοπιμότητες.

Τις υπόγειες διαδρομές, που ταυτίζουν την εξουσία με τις πάσης φύσεως εξωθεσμικές ή παρακρατικές απολήξεις.

Το αντίθετο συνέβη.

Η υπόθεση Μπαλτάκου, αποδεικνύει ότι, η σημερινή Κυβέρνηση αντί να χτυπήσει την ρίζα του κακού, υιοθέτησε και εξέθρεψε αντιλήψεις και συμπεριφορές, που αποτελούν και την αιτία της ίδιας της κρίσης και του εκτροχιασμού των ελλειμμάτων και του χρέους. Μάλιστα, όχι μόνον δεν υπερασπίστηκε μεταρρυθμίσεις που είχαν γίνει μετά το 2009, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις τις αποδόμησε.

Ακόμα χειρότερα, έθεσε σε αμφισβήτηση στα μάτια των Ελλήνων, τη δημοκρατική λειτουργία της κυβέρνησης και των θεσμών της πολιτείας.

Με αυτόν τον τρόπο υπονομεύεται και η σταθερότητα της πορείας μας, καθώς βρισκόμαστε σε κρίσιμο σταυροδρόμι, αλλά και η αξιοπιστία της χώρας μας, που ματώσαμε ως Έλληνες να αποκαταστήσουμε.

Πως είναι δυνατόν, με αυτά τα δεδομένα, η κυβερνητική συνεργασία να λειτουργεί επ” ωφελεία της χώρας και των Ελλήνων;

Οι ευθύνες της κυβέρνησης, είναι προφανείς. Και η απομάκρυνση του κ. Μπαλτάκου, δεν αρκεί.
Η χώρα και η Ελληνική κοινωνία, έχουν ανάγκη από ένα πολιτικό σύστημα απαλλαγμένο από τα κακώς κείμενα του πελατειακού κράτους, που να λειτουργεί με αρχές, αξίες, θεσμούς, με σεβασμό στην λειτουργία τους, με διαφάνεια και ευνομία.

Αυτό παραμένει εδώ και χρόνια το διακύβευμα.

Οι σημερινές εξελίξεις, αναδεικνύουν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο, την επιτακτική ανάγκη ενότητας των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων, με μοναδικό γνώμονα την προάσπιση της Δημοκρατίας και την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος, χωρίς υποσημειώσεις και αστερίσκους, χωρίς δεύτερες σκέψεις και μικροπολιτικές σκοπιμότητες.
Χρέος μας είναι, να ανταποκριθούμε στα μεγάλα διακυβεύματα που έχουμε μπροστά μας.


Και μπροστά σε αυτά τα διακυβεύματα όλοι οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

πηγή ΕΔΩ

Σχόλιο: ευτυχώς ο Γ.Α.Παπανδρέου σώζει την τιμή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με ανακοίνωση ορόσημο.
(Για τον Ευ. Βενιζέλο η υπόθεση Μπαλτάκου "είναι δευτερεύον"... αυτά είναι τα "σοσιαλιστικά" δρώμενα του σημερινού προέδρου που παρακάλεσε τον «δημοκράτη» Σαμαρά να γίνει πρωθυπουργός ώστε να προκαλέσει εκλογές, μετά που ο ίδιος έριξε τον Γ.Α.Π. λόγου άμεσης δημοκρατίας… "πολιτικά" "μεγαλεία" στην χώρα που γέννησε την Δημοκρατία…)

Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Παπανδρέου στο Bloomberg: Ήταν ζήτημα αρχών να καταψηφίσω, θυσίασαν πολλά οι Έλληνες για τις τράπεζες

Με ένα έξυπνο λογοπαίγνιο, θέλησε να απαντήσει στις φήμες που τον θέλουν να ιδρύει νέο κόμμα, ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. «Θεωρώ ότι είναι απλώς φήμες. Και να μιλάς για φήμες την Πρωταπριλιά είναι πολύ επικίνδυνο», είπε, μιλώντας στο διεθνές δίκτυο Bloomberg, δύο μέρες μετά την κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή, όπου καταψήφισε το άρθρο για τις τράπεζες.

Ειδικά για αυτή του την επιλογή, ο πρώην πρωθυπουργός, υποστήριξε ότι η καταψήφιση του άρθρου αποτελούσε θέμα αρχής για τον ίδιο και θα το ξανάκανε, τονίζοντας πάντως σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ότι στηρίζει την κυβέρνηση και δεν πρόκειται να θέσει σε κίνδυνο την κυβερνητική πλειοψηφία. Όπως εξήγησε, ο ελληνικός λαός έχει υποστεί αρκετές θυσίες για τη σωτηρία και την στήριξη του πιστωτικού συστήματος. «Θεωρώ ότι είναι υπερβολικό να ζητούμε να επωμιστεί νέα βάρη με την ανακεφαλαιοποίηση», είπε, τασσόμενος πάντως υπέρ της ενίσχυσης των τραπεζών με ιδιωτικά κεφάλαια. Από την άλλη, διαβεβαίωσε ότι στηρίζει την κυβέρνηση και επιθυμεί να επιτύσει στο έργο της ,θυμίζοντας μάλιστα με νόημα ότι ο ίδιος αναγκάστηκε να παραιτηθεί, ανοίγοντας τον δρόμο για μία κυβέρνηση συνεργασίας. Έκανε άλλωστε λόγο για μία προσωπική και πολιτική ψήφο, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα συστημικά προβλήματα του τραπεζικού συστήματος, για τα οποία έχει πολλάκις τοποθετηθεί στο παρελθόν.

Στη συνέντευξή του στο Bloomberg, o πρώην πρωθυπουργός, επανέλαβε ότι η Ελλάδα έχει επιτύχει ρεκόρ δημοσιονομικής προσαρμογής τα τελευταία χρόνια, για τα δεδομένα του ΟΟΣΑ, καλώντας τώρα την κυβέρνηση να εστιάσει στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Μίλησε ακόμα για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων σε σειρά τομέων από τη Δικαιοσύνη ως την φορολογική μεταρρύθμιση, ενώ επανέλαβε ότι πρέπει να εξαλειφθούν φαινόμενα «πελατειακού καπιταλισμού». Ο κ.Παπανδρέου, επέμεινε ακόμα ότι στη χώρα μας υπάρχουν μεγάλες ευκαιρίες επενδύσεων. Ερωτηθείς για τις επικείμενες ευρωεκλογές, και με δεδομένες τις δημοσκοπήσεις, ο πρώην πρωθυπουργός προέβλεψε μάχη στήθος με στήθος, εκτιμώντας πάντως ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη θα υπερισχύσει μία ψήφος διαμαρτυρίας για τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια.

Δείτε το βίντεο:

Ολόκληρη η συνέντευξη:

Δημοσιογράφος: Ευχαριστώ πάρα πολύ που είστε μαζί μας σήμερα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω, υπήρξε μια σημαντική ψηφοφορία, εσείς ψηφίσατε αρνητικά σε ένα μέρος του, σε αυτό για τους κανόνες ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Ποια ήταν η αντίρρησή σας;

ΓΑΠ: Ναι, ψήφισα αρνητικά στο θέμα αυτό. Ήταν ζήτημα αρχής, το ίδιο θα έκανα και πάλι αν κάτι τέτοιο ερχόταν ξανά στη Βουλή. Ο βασικός λόγος είναι ότι, αντιλαμβάνομαι πως σε πολύ δύσκολες περιστάσεις, ίσως χρειαστεί να ιδιωτικοποιήσουμε τράπεζες με κάποιες απώλειες για τον Έλληνα φορολογούμενο. Το να το κάνουμε όμως αυτό με νόμο, ώστε να είναι επίσημη, διαρκής, στο διηνεκές πολιτική, ειδικά όταν οι Έλληνες έχουμε θυσιάσει πολλά και ειδικότερα, ξανά και ξανά για διάσωση τραπεζών, είμαι ενάντια σε αυτή τη λογική, λόγω αρχών.

Δημοσιογράφος: Παρόλα αυτά, από τη σκοπιά ενός τρίτου, αυτό που κάνατε είναι ότι αναλάβατε ένα πολύ μεγάλο ρίσκο, λόγω της ισχνής πλειοψηφίας της κυβέρνησης. Φαίνεται πως ρισκάρατε την σταθερότητα της Κυβέρνησης, ίσως και πρόωρες εκλογές με τη στάση σας.

ΓΑΠ: Δεν έθεσα και δεν θα έθετα σε κίνδυνο την κυβερνητική πλειοψηφία. Ήταν μια προσωπική και πολιτική ψήφος και ήταν και μία δήλωση πάνω σε ζητήματα τα οποία πιστεύω πως πρέπει να εξετάσουμε, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Γιατί πιστεύω πως υπάρχουν συστημικά ζητήματα σχετικά με την τραπεζική κρίση, ακόμα ασχολούμαστε με αυτή και με stress tests, ακόμα δεν έχουμε προχωρήσει σε ζωτικά ζητήματα, όπως η τραπεζική ένωση, τα διαφορετικά επιτόκια δανεισμού από τον πυρήνα στην περιφέρεια. Είναι πολύ σημαντικό και πιστεύω πως σχεδιάζουμε χωρίς συγκεκριμένο στόχο στην Ευρώπη, αντί να κοιτάζουμε την πραγματική αρχιτεκτονική και την ανάγκη να ενσωματώσουμε το τραπεζικό σύστημα. Και ακόμα ζητάμε να πληρώσουν οι φορολογούμενοι, Έλληνες και άλλοι, για τις τράπεζες. Πρόκειται για συστημική αντίφαση και σίγουρα δεν δημιουργεί κοινωνική δικαιοσύνη αυτό και αν θέλετε, δίκαιο επιμερισμό των βαρών της κρίσης.

Δημοσιογράφος: Έρχονται οι εκλογές για τον Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο τέλος Μαΐου, φαίνεται πως το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνηση θα περάσουν μία δοκιμασία στις εκλογές αυτές. Τι θα συμβεί στην εύθραυστη κυβερνητική πλειοψηφία αν η κυβέρνηση αποδοκιμαστεί στις εκλογές;

ΓΑΠ: Υπάρχουν δημοσκοπήσεις που δείχνουν μια ρευστή κατάσταση, δεν ξέρουμε βέβαια τι θα φέρει η κάλπη. Αυτό που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι πως θα υπάρξει μία αντισυστημική, ευρωσκεπτιστική ψήφος, εξαιτίας πολιτικών που ακολουθήσαμε στην Ευρώπη. Γι’ αυτό θα πρέπει να ερμηνευτεί ως ευρύτερο ευρωπαϊκό ζήτημα, όχι ειδικά Ελληνικό.

Δημοσιογράφος: Ας μείνουμε στην Ελλάδα, μπορεί η Κυβέρνηση να αντέξει αποδοκιμασία στις Ευρωεκλογές; Θα υπάρχει σταθερότητα αν συμβεί κάτι τέτοιο;

ΓΑΠ: Όλα αυτά τα χρόνια υποστήριζα την κυβερνητική σταθερότητα, παραιτήθηκα από Πρωθυπουργός για να δημιουργηθεί αυτός ο συνασπισμός δυνάμεων που, βασικά, κυβερνά και σήμερα, γι’ αυτό και στηρίζω την επιτυχία του προγράμματος προσαρμογής. Βρισκόμαστε κοντά στο τέλος του και κανείς δεν επιθυμεί να θέσει σε κίνδυνο το επιτυχές τέλος του προγράμματος προσαρμογής

Δημοσιογράφος: Πιστεύετε πως αυτή η κυβέρνηση μπορεί να φέρει επιτυχώς σε πέρας και να παραμείνει ως το 2016;

ΓΑΠ: Νομίζω πως είναι εφικτό. Θα έθετα περισσότερη έμφαση – και αυτή είναι και η κριτική μου σε ορισμένες κυβερνητικές πολιτικές – στη μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Έχουμε κάνει ότι ήταν απαραίτητο στο δημοσιονομικό πεδίο, είχαμε μία μοναδική στα παγκόσμια χρονικά προσαρμογή, σύμφωνα και με το ΟΟΣΑ, με πολύ πόνο, με τεράστιες θυσίες για τους πολίτες. Πρέπει πλέον να εστιάσουμε σε μεταρρυθμίσεις κάποιες από τις οποίες έχουμε ήδη περάσει.

Δημοσιογράφος: Είναι πλέον ζήτημα εφαρμογής;

ΓΑΠ: Είναι ζήτημα εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων, όπως το άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων και ακόμα μεγαλύτερων, όπως το πολιτικό σύστημα, η μάχη με τον πελατειακό καπιταλισμό, που είναι ενδημικός σε ορισμένες χώρες και παγκόσμια. Μιλάμε πλέον για “χαριστικό καπιταλισμό” (crony capitalism = ο καπιταλισμός που βασίζεται σε χαριστικές νομοθετικές και άλλες συμπεριφορές του πολιτικού συστήματος προς το επιχειρηματικό σύστημα). Πρέπει να δημιουργήσουμε ζωντανούς, ισχυρούς θεσμούς που δημιουργούν διαφάνεια και κοινωνική δικαιοσύνη, ανάπτυξη και πλούτο.

Δημοσιογράφος: Μπορεί να το κάνει η παρούσα κυβέρνηση και θα αντέξει μέχρι το 2016;

ΓΑΠ: Αν ο συνασπισμός αυτός κινηθεί προς την κατεύθυνση που σας περιέγραψα, πιστεύω πως θα κινητοποιήσει ευρύτερες δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας και ναι, μπορεί να αντέξει. Αν κινηθεί σ’ αυτή τη κατεύθυνση.

Δημοσιογράφος: Μιλάτε και για νέες μεταρρυθμίσεις ή για την εφαρμογή των παλιών;

ΓΑΠ: Μιλώ κυρίως για εφαρμογή αλλά υπάρχουν και συγκεκριμένα ζητήματα, όπως το πολιτικό και εκλογικό σύστημα, που προσωπικά είχα θέσει ως Πρωθυπουργός, που πρέπει να αλλάξουν. Εκτός αυτών, η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων από τη δικαιοσύνη ως το φορολογικό σύστημα είναι τώρα απολύτως αναγκαία

Δημοσιογράφος: Θα πιέσετε για αυτές τις μεταρρυθμίσεις, οπότε μου λέτε πως θα συνεχίσετε να στηρίζετε αυτό το συνασπισμό δυνάμεων

ΓΑΠ: Ναι, πάντα το έκανα. Πιστεύω πως πρέπει να πετύχει αυτό το πρόγραμμα προσαρμογής. Υπάρχουν πολλά ζητήματα τα οποία δεν μας αρέσουν, λάβαμε μέτρα αναγκαστικά, πολλά όμως άλλα ζητήματα ήταν πραγματικά απολύτως αναγκαία, όπως οι βαθύτερες μεταρρυθμίσεις που θα καταστήσουν την Ελλάδα βιώσιμη. Η Ελλάδα έχει σπουδαίες δυνατότητες, δημιουργεί σημαντικές επενδυτικές ευκαιρίες. Οι φόβοι για κυβερνητική σταθερότητα είναι παραφουσκωμένοι.

Δημοσιογράφος: Υπάρχουν φήμες ότι πρόκειται να φτιάξετε ένα νέο, δικό σας πολιτικό κόμμα. Το αστείο που κυκλοφορεί είναι πως υπάρχει μία μόνο αναπτυξιακή βιομηχανία στην Αθήνα και αυτή είναι η δημιουργία νέων κομμάτων. Μπορείτε να πείτε κατηγορηματικά ότι δεν αποχωρείτε από το ΠΑΣΟΚ για να φτιάξετε δικό σας κόμμα;


ΓΑΠ: Ναι, ναι, φήμες και το να μιλάς για φήμες Πρωταπριλιά είναι πολύ επικίνδυνο…

πηγή ΕΔΩ