«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

και μεις τα θυμόμαστε όλα κύριε Αντύπα!


Και μεις θυμόμαστε κύριε Αντύπα. Και τα βλέμματα. Και τα υπονοούμενα. Όλα τα θυμόμαστε! Και την ηδονή θυμόμαστε! Στα πρόσωπα της Σούλας, της Βασούλας, της Μιλένας, της Έυας!
Τότε που το ΠΑΣΟΚ έπεφτε.Όχι όταν ερχόταν τρίτο που λέτε εσείς. Όταν έπεφτε από πρώτο, τότε που είχε εκλεγμένη κυβέρνηση με μεγάλη (μέχρι να πέσει) πλειοψηφία!

Και τα άρθρα σας μύδρους κατά του ΓΑΠ θυμόμαστε! Να, δείτε:

Είπαμε κύριε Αντύπα να υπερασπιστούμε το συνταγματικό τόξο τηρουμένων των συνθηκών, είπαμε να στηρίξουμε και τον πρωθυπουργό που ΜΟΝΟ σημερα τον ενδιαφέρει η ενότητα, ενώ μεχρι χτες προωθούσε τις ακροδεξιές του πεποιθήσεις και σήμερα βάζει τους ανταυτού, είπαμε να στηρίξουμε ακόμα και εκείνον που "στήριξε τη χώρα αποδεχόμενος τις διπλές εκλογές του Σαμαρά και έκανε κυβέρνηση με τη ΝΔ ακόμη κι όταν αποχώρησε η ΔΗΜΑΡ" Κι ας έριξε την προηγούμενη κυβέρνηση για ένα παγωτό!

Αλλά όχι και παίζει με βάση τη λογική! Να τα λέμε όλα κύριε Αντύπα! Ο Ευαγγελος παίζει μόνο για να κερδίσει το παγωτό!

Όπως παίζετε και σεις, με βάση τη σχέση σας με το πασοκ! Όοοοοχι με τη σημερινή σχέση, με την άλλη, τη διαχρονική...

Σχόλιο μου απέναντι σε “κυρίους” τύπου Αντύπα και Σια: Για να καταλάβω καλύτερα… δηλαδή ότι "δεν ήταν καλό" για σας τότε επί του ΓΑΠ, είναι σωστό επί του ΒΒ. (Εσείς είστε μάλλον και ανάμεσα στους δήθεν "αγκανακτισμένους"!) Με πληρωμένες “πένες”, όλα αυτά τα χρόνια της “λευκής απεργίας” και της μαύρης “ενότητας”… από τότε που του “σκάβατε τον λάκο”, για να πάρετε την "καρέκλα". Όλα αυτά τα χρόνια όταν χτυπάτε με λύσσα οτιδήποτε, μικρό η μεγάλο, στήριξε τον Παπανδρέου. Όπως και τον ίδιο. Έτσι και μας κάτω. Για αυτό η πρωτιά στην "μαύρη λίστα" σας, για αυτό οι απειλές όλων των είδων… για αυτό τα φίδια- «φίλους», πάντα γύρο- γύρο, για αυτό τους τοίχους μιας φυλακής που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Όποιος δεν είναι για το προσωπικό του συμφέρον ήταν επικίνδυνος για τους «σοσιαλιστές» του κ...λου, σαν τα μούτρα σας.
Για όλα αυτά τα χρόνια, όταν ΕΝΑΣ πάλεψε περίπου μόνος με όλα τα θηρία, από τότε που τον γλύψατε έως μετά, όταν τον περικυκλώσατε… είμαι πολύ, μα πάρα ΠΟΛΥ περήφανη ότι ανάμεσα αυτών που ήταν πριν από σας και σε αυτούς που ήρθαν στην πορεία, έχω την πρωτιά στην μαύρη σας λίστα. Όπως και είμαι πολύ ικανοποιημένη διότι δεν σας μοιάζω ούτε στο ελάχιστο, ότι απέναντι σας είμαι ουρανό- όπως είμαι σίγουρη ότι είναι και ο ΓΑΠ- σε σύγκριση με το μαύρο άβυσσο των ψυχών σας,  ότι είμαι τόσο δυνατή, αποφασισμένη και αληθινή, όσο αντίθετα είστε εσείς φοβισμένοι, αβέβαιοι, ψεύτες, υποκριτές και μικροί. Όσο και το μικρό και φοβικό παΣΟΚ που καταντήσατε.
 Γουστάρω διότι ξέρω ότι θα παραμείνω πάντα ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Κάτι που εσείς παρουσιάζετε μόνο επιδερμικά, από μέσα σας όμως… ειλικρινά δεν βρίσκω με τι να σας συγκρίνω ακριβώς, σκέπτομαι μόνο μια λέξη: δαίμονες, από μέσα αυτό είστε, δαιμονικές ψυχές και πνεύματα.  Έστω και αν ο μεγάλος πληθυσμός σας ονομάζει λαϊκά ελεεινοί, σουπιές, λαμόγια, κτλπ επίθετα που σας αρμόζουν.
Ένα ακόμα θα σας πω- το παγωτό τέλειωσε, ότι γλύψατε- γλύψατε. Φτάσατε στο ξυλάκι… θα χαρούμε όλοι, μα όλοι, να σας μπει εκεί που σας πρέπει.

Υ.Γ. Δεν σας φτάνουν οι εφημερίδες, τα blogs, τα κανάλια τηλεοράσεων, φτάσατε και στα fb, twitter, κα. Μια συμβουλή… αρκετά μερικοί προσπαθήσατε να περάσατε για «δικούς μας»… αποκαλυφθήκατε. Μένει μόνο να πέσει και η αυλαία.

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Μια κοινωνία στρουθοκαμήλων...

Η τι τραβάμε επειδή τότε δεν είχατε το μυαλό και την καρδιά να στηρίξετε ΟΛΟΙ το Δημοψήφισμα...

Άλλη φορά θα είχαν πανικοβληθεί όλοι οι δημοσιογράφοι σε όλα τα ελληνικά ΜΜΕ για την έλλειψη ασφάλειας των απλών πολιτών, για την ελλιπής προστασία του απλού κόσμου από την ΕΛΛΑΣ… αναλυτές στα παράθυρα εκπομπών θα υποστήριζαν ότι φταίει η κυβέρνηση… η αντιπολίτευση θα ήταν στα κάγκελα ζητώντας να παραιτηθούν -από τον υπουργό δημοσίας τάξης, έως και όλη η κυβέρνηση μαζί με τον πρωθυπουργό… οι αγανακτισμένοι θα είχαν φωνάξει μπροστά στην βουλή για δολοφόνους και κρεμάλες… οι εφημερίδες θα είχαν γράψει για το μικρό μισθό των αστυνομικών και για το ελλιπή τους αριθμό στους δρόμους… οι βουλευτές της κυβέρνησης θα είχαν βγει σαν πρώτοι «αναμάρτητοι» στο κάθε μουγκαμου για να «λιθοβολήσουν» τον πρωθυπουργό και πρόεδρο του κόμματος τους, στον οποίο απλά «έδωσαν παράταση» το 2007…

Αλλά όλα αυτά συνέβησαν ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΟΝΟ στην πρόσφατη ιστορία του τόπου… τότε όταν κάποιος ΤΑ ΕΒΑΛΕ με την ρίζα του κακού σε αυτή την χώρα- με τα ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΟΛΩΝ τους… όλων αυτών και της Χρυσής Αυγής.

Αναρωτιέμαι για άλλη μια φορά, πως και ΓΙΑΤΙ δεν αναρωτήθηκε ΚΑΝΕΙΣ ποτέ ΑΠΟ ΠΟΥ βρίσκουν όλα αυτά τα λεφτά για τα συσσίτια του ανθρώπινου μίσους, για τα γραφεία τους, για το πλούσιο οπλοστάσιο τους, κτλπ…;;;

Και ΠΩΣ μπορεί -ο οποιοσδήποτε που στην βουλή υπερασπίζει τα συμφέροντα των εφοπλιστών, τραπεζιτών και λοιπά πάμπλουτων ελλήνων- να θεωρηθεί «ελπίδα» για τον απλό και φτωχό κόσμο…;;;

ΠΟΙΟΙ ήταν εκείνοι που επί της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν δίπλα σε δυνάμεις των ΜΑΤ, προκαλώντας επεισόδια, σαν ΔΗΘΕΝ «διαδηλωτές», έτσι ώστε να σαμποτάρουν κάθε προσπάθεια αντίστασης στην διάλυση του κράτους από την δεξιά;;;

Πως και ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΥΣ υπακούει η κυβέρνηση Σαμαρά αμέσως στην βουλή, ΟΤΑΝ πχ θέλουν να κλείνουν τον κάθε «γερό- παστίτσιο» που το θεωρούν με το ζόρι «επικίνδυνο»… ΟΤΑΝ φτιάχνουν πορίσματα ανθρώπινων και πολιτικών υπολήψεων σε αίθουσες οπού αυτοί αφοδεύουν στην πόρτα επιτροπών οπού ανήκουν… ΟΤΑΝ θέλουν να προκαλούν την διεθνής γνώμη χρησιμοποιώντας καμμένα (λόγου πολλών αναβολικών) μυαλά κοριτσιών … ΟΤΑΝ τραβάνε πιστόλια, ξευτελίζουν και τερματίζουν ζωές δίχως να τιμωρηθούν, σε μια κοινωνία που χειροκροτεί τους εγκληματίες και τους επιβραβεύει σαν «ήρωες» της βουλής…;;;

Δεν είναι ο γιαλός στραβός, ΕΜΕΙΣ στραβά αρμενίζουμε. Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ, κυρίες και κύριοι, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΗ ΣΕ ΛΕΥΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΣΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ- όπως ήθελαν να σας το περάσουν- ΑΛΛΑ σε ΦΤΩΧΟΥΣ δίχως χρώμα, ειρωνικά διαιρεμένους βάση αυτού… ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ με κοινό τους στοιχείο- το χρώμα, την μυρωδιά και την ποσότητα του χρήματος

Απλό συμπέρασμα: κράτησε πολύ αυτό το θεάτρου του παραλόγου- αυτό που διαιρεί τους πολλούς, για να βασιλεύουν οι λίγοι! Μήπως ήρθε ο καιρός να κατεβάσουμε την αυλαία…;


"Στο τέλος δεν θα θυμόμαστε τα λόγια των εχθρών μας, αλλά τη σιωπή των φίλων μας."
Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ:

Δεν είναι η πρώτη φορά που το είδαμε αυτό… ούτε η πρώτη φορά που την βλέπουν και τα ξένα ΜΜΕ… ΜΟΝΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΜΕ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΝ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ… ΠΩΣ ΕΙΠΑΤΕ- ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΙΑ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ…? ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΜΕ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ –ΜΑ ΟΛΕΣ- ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ… Ετσι...κύριε Σαμαρά?... το είπατε και το κάνατε: «βγάλατε την κουκούλα» από τους κουκουλοφόρους… αλλά κρίμα που το βλέπουν μόνο οι ξένοι…

Η απορία του ΒΒC για τη στάση της ελληνικής αστυνομίας, ρεπορτάζ με όνομα «το κόμμα της χρυσής αυγής διεισδύει στην ελληνική αστυνομία…» (Ρεπορτάζ στο BBCnews με το όνομα Golden Dawn party infiltrates Greek police…)

O δημοσιογράφος του BBC, Paul Mason με αφορμή τα χθεσινά επεισόδια στο Κερατσίνι έκανε μία ανάρτηση στο twitter απευθυνόμενος στην ελληνική κυβέρνηση:

«η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να εξηγήσει στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί αστυνομικοί και πολίτες που πετούν πέτρες φαίνεται να συνεργάζονται σε αυτό το video;».

Ο Βρετανός δημοσιογράφος, ο οποίος είναι οικονομικός συντάκτης στην εκπομπή Newsnight του BBC «ανέβασε» μαζί με το tweet του και ένα video από το info-war από τα χθεσινά επεισόδια στο Κερατσίνι, λίγες ώρες μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα από τον 45χρονο Γιώργο Ρουπακιά, μέλος της Χρυσής Αυγής.


Στο video φαίνονται άτομα με πολιτικά να πετούν πέτρες και να βρίζουν κατά τη διάρκεια των επεισοδίων, ενώ ομάδα ανδρών της αστυνομίας που βρίσκεται στο ίδιο σημείο κάνει σαν να μην υπάρχουν.

Βίντεο που δείχνει την συνεργασία αστυνομικων -χρυσαυγητών


Ενδείξεις για την ψήφο των σωμάτων ασφαλείας στις εκλογές Μαΐου 2012. Παρόλο που υπάρχουν και εξαιρέσεις, δίχως πρόθεση ισοπέδωσης σε καμιά περίπτωση, απλά οι αριθμοί μιλάνε από μονοί τους, με ΧΑ σαν προτίμηση, ακολουθώντας οι «ανεξάρτητοι» έλληνες:


Βίντεο με την άποψη της μάνας του Παύλου Φύσσα
"Υπάρχει αυτόπτης μάρτυς που τράβηξε το βίντεο με το περιστατικό. Αλλά έκανε το λάθος και το πήγε στην αστυνομία. Δίπλα στις καφετέριες ήταν 6 μηχανές με 12 ζηταδες. Τους εκλιπαρούσε να έρθουν η κοπέλα του γιου μου και της είπαν επί λέξη: “τρελή είσαι? Να τα βάλουμε εμείς με αυτά τα γομάρια?” Για ποια αστυνομία μου μιλάς? Με κοροϊδεύετε τώρα? Φωνάζω από χθες Μην βάζετε ταμπέλες στο παιδί μου! Ελεύθερο μυαλό ήταν και ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ. Ήταν ένα παλικάρι που δεν κολλούσε σε τίποτα. Δεν είχε προηγούμενα. Και αν θέλετε να μάθετε ποιος ακριβώς ήταν, ακούστε τα τραγούδια του! Δεν υπήρξε με κανένα προηγούμενο. Άγνωστοι ήταν. Πόσο άγνωστοι μπορεί να είναι οι χρυσαυγητες? Τους ξέρουμε όλοι, αλλά όλοι φοβόμαστε να δούμε τη φάτσα τους…Εσείς τους ανεβάσατε και τους κάνατε εξουσία! Εσείς τους φέρατε εδώ και εσείς κάνατε να φάνε το παιδί μου! Είστε υπεύθυνοι όλοι. Πληρωμένος δολοφόνος ήταν." δηλώνει η μητέρα του.

Σχόλιο μου: Και δεν θα παύσω να το πω ανοιχτά: Αν θα είχαμε κάνει το δημοψήφισμα- το οποίο πρότεινε σοφά ο Παπανδρέου (τον στήριξαν τότε ελάχιστοι και πολλοί απλά… δεν μίλησαν, βρισκόμενοι σε εγρήγορση για την επόμενη ΤΟΥΣ μέρα στο κόμμα και στην "πολιτική"…) και εναντιωθήκαν όλοι οι άλλοι, εντός και εκτός- αν λοιπόν, θα είχαμε κάνει το δημοψήφισμα που πρότεινε ο Παπανδρέου, δεν θα είχαμε τώρα ούτε την ΧΑ στην βουλή, ούτε αυτή την κυβέρνηση, ούτε έτσι την αντιπολίτευση! Δεν θα είχαμε χρονοτριβήσει σε ότι αφορά τις σωστές μεταρρυθμίσεις, προς την σωστή κατεύθυνση, θα είχανε συνεχίσει τις έρευνες για τα ονόματα και τα ποσά σε τραπεζικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό (τις οποίες έρευνες έπαψαν εντελώς και δεν λέει κουβέντα ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση). Και θα είχαμε και κύρος στην ΕΕ. Μια ΕΕ που τώρα σκέφτεται αν θα δώσει την προεδρία της ΕΕ σε μια Ελλάδα με τον Σαμαρά πρωθυπουργό… σε μια κυβέρνηση που πολλά ξένα ΜΜΕ την παρουσιάζουν φιλοφασιστική.


Έτσι, για να μην αναρωτηθούμε που και από πού βρέθηκαν οι "αγανακτισμένοι" που ΤΩΡΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ…

(Υ.Γ. Τώρα πέφτουν οι μάσκες με τους πληρωμένους κοντυλοφόρους, με δειλούς, η απλά και τα δύο αυτά μαζί- και στο fb.)

(Υ.Γ. 2 Όσο για το περιστατικό με την είδηση του αστυνομικού που πέθανε «χθες αθόρυβα» που διαδίδεται περιέργως σήμερα στο διαδίκτυο- το περιστατικό είναι από το 2007 (έτος που η κυβέρνηση της ΝΔ στηρίχτηκε με πολλεεεεεεεεεές δυνάμεις- εντός και εκτός της- για δεύτερη της τότε συνεχόμενη θητεία…έτος που μερικοί προετοίμαζαν το πρώτο Ζάππειο με έτοιμα όλα τα ελληνικά ΜΜΕ...) και η είδηση θανάτου (δυστυχώς) του αστυνομικού είναι 12 Δεκεμβρίου 2008. και όχι χθες. ΔΕΣ ΤΙ ΕΓΡΑΨΑΝ ΤΟΤΕ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ 2008, ΤΑ SITES... )

Υ.Γ. 3 Διαβάστε εδώ και για την ευθύνη της ΝΔ σαν τότε αντιπολίτευση, όπως και για …την μνήμη μου…


Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Δήλωση Γ. Παπανδρέου «Όχι στη βία – το διακύδευμα είναι η δημοκρατία»


Εκφράζω τη βαθύτατη θλίψη μου για τον θάνατο του Παύλου Φύσσα, καθώς και για κάθε θύμα βίας. Είτε πλήρωσε με τη ζωή του τα πιστεύω του, είτε όχι. Είτε είναι Έλληνας, είτε είναι αλλοδαπός. Όποιες κι αν είναι οι αντιλήψεις του, όποιες κι αν είναι οι επιλογές του.

Αν πιστεύουμε ότι η βία αφορά πάντα «κάποιους άλλους», τότε είναι βέβαιο ότι θα χτυπήσει και την πόρτα του καθενός μας.

Αν πιστεύουμε ότι υπάρχει δικαιολογημένη και αδικαιολόγητη βία, καλή και κακή βία, τότε γινόμαστε εμείς φορείς της κι ας μην έχουμε σηκώσει ποτέ το χέρι μας.

Η βία είναι βία.

Από όπου και αν προέρχεται.

Απέναντι σε οποιαδήποτε ιδέα.

Απέναντι στον οποιονδήποτε.

Δεν έχει χρώμα.

Είναι αδικαιολόγητη και καταδικαστέα.

Θα το πω άλλη μια φορά. Το διακύβευμα είναι η Δημοκρατία.

Το δικό μας όπλο είναι η δημοκρατική νομιμότητα.

Μικροκομματικοί υπολογισμοί και δεύτερες σκέψεις, δεν δικαιολογούνται.

Από τις απειλές για «κρεμάλες» πριν δύο χρόνια και τους προπηλακισμούς, φθάσαμε σήμερα στους σουγιάδες και τις δολοφονίες.

Το μίσος, η βία, ο φασισμός, ο ρατσισμός, ο νεοναζισμός, όπως και κάθε ακραία αντίληψη, νοοτροπία και συμπεριφορά, δεν έδωσαν ποτέ λύση.

Προκάλεσαν νέα βία, έχυσαν περισσότερο αίμα.

Οδήγησαν στον αυταρχισμό και τον σκοταδισμό.

Και βεβαίως, είναι φαινόμενα που πλήττουν την κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη και υπονομεύουν τις δυνατότητες της χώρας και του Ελληνικού λαού να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα διακυβεύματα και τις προκλήσεις των καιρών.


Ας είναι το αίμα του Παύλου Φύσσα το τελευταίο.

Δώρο εκατομμυρίων ευρώ στους καναλάρχες ( οι ίδιοι τραπεζίτες και εφοπλιστές) από τον Σαμαρά!


Την ώρα που ένας πρωθυπουργός ζητά από τον απλό πολίτη να καταβάλει δυσβάσταχτους φόρους, χαρίζει χαρίζει φόρους εκατομμυρίων ευρώ στους καναλάρχες!

Και όμως! Ο Αντώνης Σαμαράς προχώρησε σε σχετική απόφαση. Συγκεκριμένα στις 31/12/2012, η κυβέρνηση ανέβαλε για τρίτο έτος κατά σειρά το νομοθετημένο ειδικό φόρο τηλεόρασης, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Πρόκειται για το άρθρο 22, του σχετικού ΦΕΚ (Α΄256). Ο φόρος ειδικής τηλεόρασης νομοθετήθηκε το 2010 και ισούται με το 20% της αξίας των τηλεοπτικών διαφημίσεων. Από τότε έχει αναβληθεί η καταβολή του άλλες δύο φορές. Επίσης, παρά το γεγονός ότι βάσει των τριών μνημονιακών συμβάσεων που έχει υπογράψει η Ελλάδα προβλέπονται έσοδα από τη δημοπράτηση των τηλεοπτικών αδειών, η κυβέρνηση ποιεί τη νήσσαν. Αντί να προχωρήσει στη θέσπιση τιμοκαταλόγου νόμιμης αδειοδότησης αναβάλλει την εφαρμογή του νόμου προκειμένου να μη θίξει τα συμφέροντα των καναλαρχών.


Την ίδια ώρα που επιβάλει στο μέσο πολίτη εξοντωτικά οικονομικά μέτρα και εργασιακές συνθήκες που θυμίζουν μεσαίωνα. Η αναβολή της είσπραξης των φόρων έγινε με τη γνωστή φόρμουλα των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Ένα εργαλείο το οποίο υποτίθεται ότι θεσπίστηκε προκειμένου να αντιμετωπιστούν φαινόμενα ακυβερνησίας και έκτοτε μεταβλήθηκε στην κατεξοχήν μέθοδο για την ψήφιση σκληρών και ανάλγητων οικονομικών μέτρων, που δύσκολα θα περνούσαν στη Βουλή. Το κόλπο με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου είναι απλό. Στα δεκάδες σκληρά και ανάλγητα μέτρα που κάθε λίγο και λιγάκι προσπαθεί η κυβέρνηση να περάσει στο κοινοβούλιο, εμφανίζονται αντιρρησίες βουλευτές που απειλούν να τα καταψηφίσουν. Τα μέτρα αποσύρονται, αλλά προσωρινά. Λίγο μετά επιστρέφουν με τη Μορφή Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία και θα πρέπει να κυρωθεί στη Βουλή 3 μήνες μετά την υπογραφή της. Την τελευταία μέρα προτού εκπνεύσει το τρίμηνο η κυβέρνηση φέρνει τις Πράξεις στη Βουλή μέσα σε ενιαία νομοσχέδια τα οποία καταθέτει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, επικαλούμενη τη σοβαρότητα της κατάστασης. Με τρόπο αυτό τον τελευταίο χρόνο ήρθαν στη Βουλή περισσότερες από 55 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Το κατά πόσο αυτές κινούνται μέσα στα όρια της δημοκρατικής νομιμότητας είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να απαντήσει η ίδια η κυβέρνηση...

Η Χρυσή Αυγή κατά των φόρων στους εφοπλιστές


Η Χρυσή Αυγή κατά των φόρων στους εφοπλιστές:

Κόντρα για την φορολόγηση των εφοπλιστών έγινε στην Βουλή στην διάρκεια της συζήτησης στην Επιτροπή για τον προϋπολογισμό με την «Χρυσή Αυγή» να παίρνει ξεκάθαρη θέση κατά της φορολογίας των υπό ελληνική σημαία πλοίων προτείνοντας να δοθούν και άλλα κίνητρα στους εφοπλιστές για την πρόσληψη ελληνικών πληρωμάτων.
Όπως μετέδωσε το in.gr ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Γιώργος Γερμενής καταφέρθηκε κατά της φορολογίας των υπό ελληνική σημαία πλοίων με βάση το τονάζ τους ενώ νωρίτερα ο εισηγητής της Χ.Α. Ηλίας Παναγιώταρος, είχε προτείνει μάλιστα και κίνητρα στους εφοπλιστές για την πρόσληψη ελληνικών πληρωμάτων…
Ο «ακτιβισμός» τους υπέρ των «φτωχων» φτάνει έως εκεί που τους επιτρέπουν τα αφεντικά τους.
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2013 θα πρέπει να εισπραχτούν 80 εκατομμύρια ευρώ από την αύξηση της φορολόγησης των εφοπλιστών, πάντα με βάση το τονάζ των πλοίων.
Την ίδια ώρα, όμως, περικόπτονται από τους ανάπηρους 82 εκατομμύρια ευρώ….

Με δύο λόγια, οι ανάπηροι καλούνται να προσφέρουν περισσότερα απ’ ότι οι…. Αναξιοπαθούντες εφοπλιστές!

Guardian: Ελληνες εφοπλιστές χρηματοδοτούν τη Χρυσή Αυγή για να ανοίξει γραφεία Πηγή: Guardian: Ελληνες εφοπλιστές χρηματοδοτούν τη Χρυσή Αυγή για να ανοίξει γραφεία


Σε δημοσίευμά της η εφημερίδα Guardian ισχυρίζεται ότι η Χρυσή Αυγή προσπαθεί να επεκτείνει την επιρροή της εκτός ελληνικών συνόρων και να διευρύνει την απήχηση της στις χώρες όπου υπάρχουν ελληνικές μειονότητες. Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα υπάρχουν έντονες φήμες ότι Eλληνες εφοπλιστές χρηματοδοτούν την Χρυσή Αυγή προκειμένου να ανοίξει γραφεία στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία για να προσηλυτίσουν τους Eλληνες του εξωτερικού.

Η Χρυσή Αυγή «θέλει να δημιουργήσει κύτταρα σε κάθε γωνιά του κόσμου» γράφει χαρακτηριστικά η εφημερίδα συνδέοντας τη δράση της με Βρετανούς νεοναζί κατά την περίοδο ίδρυσής της στην δεκαετία του '80.

Τότε, όπως γράφει o Guardian άρχισε να ανοίγει γραφεία στη Γερμανία, την Αυστραλία, τον Καναδά και τις ΗΠΑ.

Η νέα διεθνής ώθηση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής έρχεται ως αποτέλεσμα των δημοσκοπήσεων που δείχνουν συνεχή άνοδο των ποσοστών της και τη φέρνουν στην τρίτη θέση των προτιμήσεων του εκλογικού σώματος, σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα.

Για πρώτη φορά στην ελληνική Βουλή τον περασμένο χρόνο με 18 βουλευτές, οι υπερεθνικιστές δείχνουν να συγκεντρώνουν τώρα το 11,5%, γράφει το ρεπορτάζ της Guardian αναφερόμενο στην έντονη φημολογία για οικονομική στήριξη της Χρυσής Αυγής από πλούσιους εφοπλιστές, που κατέστησαν εφικτό το άνοιγμα παραρτημάτων της σε όλη την Ελλάδα.

«Η οργάνωση -της οποίας το έμβλημα μοιάζει πολύ με τη σβάστικα και της οποίας τα μέλη συνηθίζουν να χαιρετίζουν ναζιστικά- έχει ολοένα και μεγαλύτερη αναγνώριση από τους Ελληνες, προάγοντας τον εαυτό της ως τη μόνη πολιτική δύναμη που είναι πρόθυμη να πατάξει το «σάπιο κατεστημένο». Εν μέσω φημών ότι απολαμβάνει της στήριξης πλούσιων εφοπλιστών, έχει καταφέρει να ανοίξει γραφεία σε ολόκληρη την Ελλάδα» γράφει η εφημερίδα.

Μετά την Ελλάδα ακολούθησε η Γερμανία και σχεδιάζεται η επέκταση με δεκάδες γραφεία στην Αυστραλία, όπως γράφει η εφημερίδα υπενθυμίζοντας τη δήλωση του Ηλία Κασιδιάρη σε ελληνόφωνη εφημερίδα της Μελβούρνης, ότι το Κόμμα του αποφάσισε να δημιουργήσει «κύτταρα όπου υπάρχουν Έλληνες, επειδή ο λαός κατάλαβε ότι η Χρυσή Αυγή λέει την αλήθεια».

«Στους άμεσους στόχους μας είναι η δημιουργία γραφείου και τοπικής οργάνωσης στη Μελβούρνη και πολύ σύντομα βουλευτές μας θα επισκεφτούν την Αυστραλία» είχε δηλώσει ο κ. Κασιδιάρης.

Δηλώσεις που ξεσήκωσαν πολλούς Ελληνες ομογενείς, όπως σημειώνει ο συντάκτης του ρεπορτάζ της Guardian.

Αντιδράσεις από εκπροσώπους της ελληνικής διασποράς

«Δεν βλέπουμε τίποτε χρυσό στη Χρυσή Αυγή» λέει ο πατέρας Αλεξ Καρλούτσος, ηγετική φυσιογνωμία της ελληνικής κοινότητας στη Νέα Υόρκη.

«Εθνικισμός, φασισμός και ρατσισμός δεν αποτελούν μέρος της πνευματικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς» τονίζει με έμφαση ο ίδιος.

Ομως η Χρυσή Αυγή σχεδιάζει να εκμεταλλευτεί την απογοήτευση από την παρατεταμένη ύφεση στην Ελλάδα και δεν παύει να στρέφει το βλέμμα της στο εξωτερικό για ενίσχυση και επέκταση της δράσης της, όπως υποστηρίζει ο Δημήτρης Ψαρράς συγγραφέας της «Μαύρης Βίβλου της Χρυσής Αυγής».

«Η Χρυσή Αυγή δεν είναι σαν τα άλλα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας. Από την ίδρυσή της στις αρχές του '80 είχε το ένα της μάτι στραμμένο έξω» λέει, ο συγγραφέας.

«Ανάλογες ομάδες στην Ευρώπη έδωσαν στο κόμμα ιδεολογική άλλοτε και οικονομική στήριξη για να τυπώσει βιβλία και περιοδικά. Μετά την χρόνια εισαγωγή ναζισμού, τώρα θέλει να εξάγει ναζισμό» αναφέρει ο κ.Ψαρράς συμπληρώνοντας ότι μέλη της έχουν τακτές συναντήσεις με νεοναζί της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ρουμανίας.

Καθώς οι έλληνες της διασποράς υπολογίζονται σε επτά εκατομμύρια η Χρυσή Αυγή δεν πρόκειται να αφήσει την ευκαιρία που της δίνει η δημοσκοπική άνοδος να επεκταθεί, παγκοσμίως, συνεχίζει το ρεπορτάζ προβλέποντας ότι οι νεοναζί θα ρίξουν το βάρος της επέκτασής τους κυρίως στους Ελληνες των ΗΠΑ που φθάνουν τα τρία εκατομμύρια.

Ηδη, αφίσες και προκηρύξεις της Χρυσής Αυγής εμφανίζονται στην Αστόρια, όπου το κόμμα των ακροδεξιών άνοιξε και λειτουργεί τοπική οργάνωση.

«Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο φαινόμενο και θα χειροτερέψει» υποστηρίζει ο κ. Ψαρράς.


«Το 2009 ήταν ένας πολιτικός παρίας με 0,29% των ψήφων και σήμερα έχει διεθνείς φιλοδοξίες. Πριν από δέκα χρόνια θα σε έλεγαν τρελό αν πίστευες ότι η Χρυσή Αυγή θα γινόταν η τρίτη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα και τώρα δείτε πού βρίσκεται».

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Και όμως γίνονται ακόμα "θαύματα"...


Μπίζνες με χιλιάδες πλαστά και εικονικά τιμολόγια που εκδίδονταν στο όνομα αχυράνθρωπων, ακόμα και φυλακισμένων, αποκάλυψε το ΣΔΟΕ. Μοναχοί και ιερείς συμμετείχαν στο φαγοπότι των παράνομων επιδοτήσεων και του «μαύρου» χρήματος, με τζίρο 5 δισ. ευρώ. Στο «κάδρο» των επιτηδείων αγρότες, επιχειρηματίες και συνταξιούχοι. «Ιερές» μπίζνες με πλαστά και εικονικά τιμολόγια που εκδίδονταν στο όνομα αχυρανθρώπων, ακόμα και φυλακισμένων, εντόπισε το ΣΔΟΕ. Σύμφωνα με τα πορίσματα των ελέγχων, δεκάδες μονές στην Ελλάδα συμμετείχαν στο μεγάλο φαγοπότι των 5 δισ. ευρώ μαύρου χρήματος και παράνομων επιδοτήσεων με πλαστά παραστατικά. Το «παζλ» των αποκαλύψεων του ΣΔΟΕ, σύμφωνα με το ethnos.gr συμπληρώνουν υποθέσεις απάτης κατά του Δημοσίου με εικονικά τιμολόγια στις οποίες πρωταγωνιστούν χιλιάδες αγρότες, συνταξιούχοι, επιχειρηματίες, κρατούμενοι ελληνικών φυλακών και ιερείς.

Δημοσιευμα απο το ΕΘΝΟΣ

Μοναχοί και ιερείς ακόμα και του Αγίου Όρους εμφανίζονται να συμμετείχαν στο φαγοπότι των παράνομων επιδοτήσεων και του «μαύρου» χρήματος, με τζίρο 5 δισ. ευρώ, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του «Έθνους», που αποκάλυψε στοιχεία του ΣΔΟΕ για την ύπαρξη χιλιάδων πλαστών και εικονικών τιμολογίων, τα οποία εκδίδονταν στο όνομα αχυράνθρωπων, μέχρι και κρατούμενων σε φυλακές.

Όπως φαίνεται από τα πορίσματα των εξονυχιστικών ελέγχων που διεξήχθησαν, δεκάδες μονές στην Ελλάδα συμμετείχαν στο μεγάλο φαγοπότι μαύρου χρήματος και παράνομων επιδοτήσεων με πλαστά παραστατικά. Τις αποκαλύψεις συμπληρώνουν υποθέσεις απάτης κατά του Δημοσίου με εικονικά τιμολόγια στις οποίες πρωταγωνιστούν χιλιάδες αγρότες, συνταξιούχοι, επιχειρηματίες, κρατούμενοι ελληνικών φυλακών και ιερείς. Οι εκδότες πλαστών και εικονικών τιμολογίων ανέρχονται σε 4.103 και ο αριθμός των παραστατικών που εξέδωσαν είναι πάνω από μισό εκατ. (503.200)!

Η πλέον συνηθισμένη πρακτική που ακολουθούν σε αυτές τις περιπτώσεις τα μοναστήρια είναι να προστρέχουν για το έργο σε τοπικούς εργολάβους. Στο εικονικό τιμολόγιο η τιμή είναι πολλαπλάσια με στόχο την απορρόφηση της χρηματοδότησης. Το δε παραστατικό εκδίδεται σε άλλο πρόσωπο ή εταιρεία. Η διαφορά πάει στις τσέπες των επιτήδειων.

Σύμφωνα με πορίσματα των ελέγχων, δεκάδες μονές συμμετείχαν στην έκδοση πλαστών παραστατικών. Από αυτές ξεχωρίζει η Μονή Σίμωνος Πέτρας, που εμφάνισε τιμολόγιο € 600.000, που είχε εκδοθεί στο όνομα κρατούμενου στις φυλακές Διαβατών. Τον κρατούμενο εμφάνιζε ως εργολάβο του έργου αναστήλωσης. Η Μονή της Σίμωνος Πέτρας είναι από τα μοναστήρια που έχει εξασφαλίσει τη μερίδα του λέοντος σε κοινοτικά προγράμματα, διεκδικώντας τα έργα να γίνονται με αυτεπιστασία από το μοναστήρι.

Για μια άλλη Μονή της Κρήτης, που συμμετείχε σε κοινοτικό πρόγραμμα, αποκαλύφθηκε από τους ελεγκτές του ΣΔΟΕ ότι είχε εκδόσει εικονικά τιμολόγια €270.000. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι σαρωτικοί έλεγχοι γίνονται και σε ταμεία αρκετών ενοριών, όπου υπάρχουν ενδείξεις διακίνησης μαύρου χρήματος.

Το περίεργο είναι ότι, έστω και αν η είδηση είναι περίπου μιας μέρας, "πέρασε σαν σφαίρα" και τώρα 17/09/2013 είναι περίπου εξαφανισμένη από το ελληνικό διαδίκτυο και ούτε μία λέξη στα Ελληνικά ΜΜΕ 2 μέρες τώρα, έστω και αν (προ)χθές ήταν η πρώτη είδηση για το BBCnews για την Ελλάδα, όπως και στο google.gr, οπού τώρα "έκανε φτερά" από περίπου όλα τα site… και όμως γίνονται ακόμα "θαύματα"... μετά Βατοπεδίου εποχής...

Χρόνια πολλά

Χρόνια πολλά σε όλους που έχουν την Σοφία να γιορτάζουν ακόμα την ακλόνητη Πίστη σε ένα καλύτερο κόσμο, την επιμονή της Ελπίδα στον Άνθρωπο 


και την Απέραντη ΑΓΑΠΗ που την μοιραζόμαστε με δύναμη από μέσα προς τα έξω, με αγκάλη!

Σε ένα μοναδικό σταθμό.


Ελλάς το “μεγαλείο” σου…Πιστή, Ελπίδα, Σοφία και ΑΓΑΠΗ…


Στον πεζόδρομο της Ακρόπολης, στο πιο τουριστικό μέρος της Αθήνας, κάτω από τα βλέμματα του Παρθενώνα, γυναίκα Ελληνίδα ιδιοκτήτρια καταστήματος, με ένα περιοδικό μόδας στο χέρι με χρυσαφένιο αρχαίο βραχιόλι, ενοχλείται από ένα ανήλικο κοριτσάκι που παίζει ακορντεόν και ζητιανεύει...
Η φωτογραφία μιλάει από μόνη της… την μεγαλοταϊσμένη γυναίκα που κλοτσάει (ρατσιστικά και “γιατί μπορεί…”) ένα ανυπεράσπιστο κορμάκι ανηλίκου και τους δυο τουρίστες -ένα “καθωσπρέπει” ζευγάρι μάλλον τουριστών- να κοιτάζουν με γέλια…
Την φωτογραφία την τράβηξε ο Δημήτρης Μεσίνης για το Asociated Press και κάνει ΤΟ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ… την ίδια στιγμή που η πλειοψηφια των Ελλήνων κοιμάται τον συνηθισμένο της “ύπνο των δικαίων” και τα ελληνικά ΜΜΕ θα περάσουν και πάλι την είδηση “κάτω από το χαλάκι”, αν δεν θα υπάρχουν μεγάλες αντιδράσεις στο διαδίκτυο… μίλησε κανείς για ΚΡΙΣΗ ΑΞΙΩΝ και ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ…??? ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ… ΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ…???

Και όλα αυτά την ημέρα που οι Έλληνες ορθόδοξοι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ γιορτάζουν την Πιστή, Ελπίδα, Σοφία και ΑΓΑΠΗ…

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Der Standard: 200 δισ. οι ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία!

Der Standard: 200 δισ. οι ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία!
eyro-mayro-xrima

Σε περίπου 200 δισ. ευρώ υπολογίζονται οι καταθέσεις των Ελλήνων σε τράπεζες της Ελβετίας, όπως αναφέρει σε σημερινό δημοσίευμά της η Αυστριακή εφημερίδα «Der Standard.

Η εφημερίδα σημειώνει ότι οι τράπεζες της Ελβετίας είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι της φοροδιαφυγής στην Ευρώπη, τη στιγμή που η χώρα μας εμφανίζεται ο μεγάλος χαμένος.

Αναφορές γίνονται στις υπεράκτιες εταιρείες, για παράδειγμα στα νησιά Κέιμαν, όπου είναι «εγκαταστημένες» σε τετραώροφο κτίριο 18.000 τέτοιες εταιρείες ή στο Ντελαουάρε, όπου οι Ελβετίας έχουν τη δική τους φορολογική όαση και όπου σε ένα μονοόροφο κτίριο είναι καταχωρισμένες περί τις 285.000 εταιρείες των οποίωνοι ιδιοκτήτες παραμένουν μυστικοί.

Παράλληλα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο ντοκιμαντέρ αποκαλύπτεται, μεταξύ άλλων, πως γνωστός γαλλικός βιομηχανικός όμιλος με πολλά δισ. δολάρια ετήσιο κύκλο εργασιών, έχει μεταφέρει την έδρα του για λόγους ευνοϊκής φορολογίας στην Ελβετία, κάτι που κάνουν και άλλες πολυεθνικές εταιρείες και με τον τρόπο αυτό η Γαλλία χάνει σε φόρους περισσότερα από 30 δισ. ευρώ ετησίως.


Οι απώλειες των ΗΠΑ από φοροδιαφυγή υπολογίζονται σε 100 δισ. δολάρια ετησίως, ενώ σε παγκόσμια κλίμακα 21 έως 32 τρισ. δολάρια κρύβονται σε φορολογικούς “παραδείσους”.


Μια πολιτισμένη κοινωνία...

Μια πολιτισμένη κοινωνία είναι η ανθρώπινη…έστω ηλίθια και «όχι αγγελικά πλασμένη», όπως μας λένε πρώτοι απ'όλους οι «άνθρωποι του Θεού»…

Και μας το λένε, έτσι ώστε να το εμπεδώσουμε, ότι:

Ακόμα και μία κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική.
Έτσι, ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος, ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος...
Σ’αυτή την κοινωνία…ένας πονηρός που πλούτισε εις βάρος των άλλων θεωρείται “έξυπνος”-“μάγκας” και ένας έξυπνος-έντιμος-ασυμβίβαστος φτωχός θεωρείται απλά “περίεργος”-“μ@λ@κ@ς”...

Να, μέχρι και ο Μπρεχτ μας το είπε:

Ευτυχώς που οι «μεγάλοι» που καθοδηγούν την πορεία της ανθρώπινης μας κοινωνίας δεν είναι καρχαρίες…

Υ.Γ. Η μόνη πολιτισμένη κοινωνία είναι αυτή οπού τα σκουπίδια δεν είναι στην κορυφή! Αυτή που θα πει:


Αυτό πρέπει να πάρουν πρώτα απ’όλα τα παιδιά μας: την αξιοπρέπεια. Το πρώτο μάθημα της ανθρωπιάς. 

Πότε θ΄ανθίζουν αυτοί οι τόποι…


Τελευταία τα ΜΜΕ μας μιλάνε για μια «καινούργια» πολιτική πρόταση, με 5 δημάρχους μαζί με τον Σημίτη, με τον Λοβέρδο δίπλα στον Φώτη Κουβέλη και βεβαίως τα …λοιπά «καινούργια», σαν μετάλλαξη, την οποία την προσπαθούν ακόμα… Μια που μάλλον, οι δημοσιογράφοι μαζί με τα αφεντικά τους ζουν αλλού (fun park), ας να τους υπενθυμίζω ότι η πείνα “ξυπνά” και τα πιο κλειστά μυαλά…



Εσύ που ήσουνα Βαγγέλη...?

Κάποιοι προσποιούνται ότι τώρα ανακαλύπτουν τον κ. Καμμένο…
Διαβάζουμε στο διαδίκτυο: «Σάλος από τις προτροπές του Καμμένου για λιντσάρισμα δημάρχου». Κάποιοι άλλοι ζητούν και παρέμβαση εισαγγελέα.

Πολύ σωστά όλα αυτά.

Πού ήταν όμως ο «σάλος» όταν ο κύριος αυτός το 2011αποκαλούσε τον πρωθυπουργό της χώρας «έμμισθο broker διεθνών τοκογλύφων»;

Πού ήταν ο «σάλος» όταν ο κύριος αυτός το 2011 έλεγε για τηνοικογένεια Παπανδρέου «εδώ έχουμε μια συμμορία οικογενειακή, η οποία λειτουργεί με τους νόμους της κόζα νόστρα»;

Πού ήταν ο «σάλος» όταν ο κύριος αυτός το 2011 αποκαλούσετον Γ. Παπανδρέου «Τσολάκογλου»;

Πού ήταν ο «σάλος» όταν ο κύριος αυτός το 2012, μιλώντας γιατον Αντρίκο Παπανδρέου, έγραφε «την κλείνει ο Αντρίκος την offshore… Δεν θα γλιτώσετε λαμόγια» και «θα τους τελειώσουμε τους απατεώνες»;

Πού ήταν ο «σάλος» όταν ο κύριος αυτός το 2012, μιλώντας γιατον Αντρίκο Παπανδρέου, έγραφε «αν δεν έλθει ακόμη μία φορά θα κάνουμε τη δίκη κάτω από το σπίτι του…»;

Δεν υπήρξε κανένας «σάλος» για όλα αυτά.

Ο κ. Καμμένος ήταν μέχρι τα τέλη του 2011 κανονικότατος βουλευτής της Ν.Δ.

Κανείς από το κόμμα του δεν του είχε πει τίποτα.

Αντίθετα: κάθε κατηγορία που εκτοξευόταν από το στόμα του κ. Καμμένου, κάθε «φαρμακερή» ατάκα αναπαράγονταν με ενθουσιασμό σε χρόνο dt διαδικτυακά σε όλες τις φιλικά προσκείμενες προς τη Ν.Δ. ιστοσελίδες – και μετά σε όλες τις αντίστοιχες εφημερίδες. Όσο δε πιο γελοία ήταν η κατηγορία, όσο πιο άθλια ήταν η ατάκα, τόσο πιο άμεση και εκτεταμένη ήταν η αναπαραγωγή.

Το σύστημα σιγόνταρε τον κύριο αυτό ως συνώνυμο της «αποκαλυπτικής, μαχητικής πολιτικής». Ο κύριος αυτός κατάφερνε πάντα να βγάζει “ειδήσεις”: κραδαίνοντας “έγγραφα”, εκτοξεύοντας κατηγορίες, χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά για τηλεθέαση: ξεπούλημα, υποταγή, δοσίλογοι, Τσολάκογλου, προδότες.

Βόλευε πολλούς. Γιατί με το “λέγε λέγε” βοηθούσε στην αποδόμηση του Παπανδρέου με τις πιο άθλιες κατηγορίες και έδινε τη δυνατότητα στα ηγετικά στελέχη της Ν.Δ. να το παίζουν πιο σοβαροί – σε σχέση με τον Καμμένο – στην αντιπολίτευσή τους, χωρίς όμως να αδειάζουν τον βουλευτή τους.

Ο κ. Καμμένος είναι προϊόν Σαμαρά και ΝΔ. Για να τον χρησιμοποιήσουν ενάντια στην κυβέρνηση Παπανδρέου, άλλοι τον ανέχτηκαν, άλλοι τον κάλυψαν, άλλοι τον σιγοντάρησαν.

Και μετά τον λούστηκαν.

Ο κύριος αυτός έφτιαξε κόμμα. Πήρε ψήφους. Μπήκε στη Βουλή. Όλα αυτά βρίζοντας με όποια χυδαιότητα μπορεί να φανταστεί κανείς τον Παπανδρέου – αυτός ήταν ο πολιτικός του λόγος.

Τώρα όμως το σύστημα δεν τον χρειάζεται.


Εξ’ου και ο «σάλος»

...και ρωταω με το φτωχο μου μυαλο... Καμμένε, ποιος σε πλήρωσε να κάνεις υπαρκτό τον ανύπαρκτο… Πάχτα, τον πλέον αδικημένο και σπιλωμένο Έλληνα μετά τη Ρούλα Βροχοπούλου… ποιος ήθελε πάλι να δώσετε σημασία σε ένα μεγααααααααααααλο ΜΗΔΕΝ (σίγουρα κάποιοι σαν και’σας!)
Όσο για «λιντσάρισμα» και για «πολιτικό πολιτισμό» και άλλα παραμύθια, την αποχή την έχετε πολύ σίγουρη στην τσέπη σας… αν δεν κάνετε εκ νέου τα τζονγκλερίστικα* σας #σας πήραμε χαμπάρι

Σ.Σ. *Τζονγλερίστικα =ψηφίζουν πχ οι πεθαμένοι…

Υ.Γ. Εσύ που ήσουνα Βαγγέλη ΈΩΣ ΤΩΡΑ…?

Φωτογραφία των ελληνικών ΜΜΕ σήμερα από την “Άγρια «κόντρα» ΠΑΣΟΚ - Καμμένου για την προτροπή του προέδρου των Αν.Ελ «λιντσάρετε» τον Χ.Πάχτα”…

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Θα σας "λιντζέρουνε" Λιντζέρη!!!!!!! ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ο γυναικολόγος Δημήτρης Λιντζέρης, βουλευτής ΠΑΣΟΚ από το 2000 ως το 2009, είναι σύμφωνα με πληροφορίες του ygeia360 ο νέος πρόεδρος του ΕΟΦ που θα αντικαταστήσει τον καθηγητή Γιάννη Τούντα ο οποίος έχει παραιτηθεί.
Την θέση της πρώτης αντιπροέδρου θα διατηρήσει η κ. Μαρία Σκουρολιάκου που είναι κλινική φαρμακοποιός, ενώ την θέση του Β´ αντιπροέδρουθα καταλάβει ο πρώην βουλευτής ΛΑΟΣ, Θάνος Πλεύρης, ο οποίος είναι νομικός.


Epikairo: Ζούμε σε μια χώρα, όπου η κυβέρνησή της πιστεύει ότι δεν υπάρχει καλύτερος για τη θέση του προέδρου του ΕΟΦ από τον Δημήτρη τον Λιντζέρη, πρώην βουλευτή Β' Πειραιά του ΠΑΣΟΚ, μιας εκλογικής περιφέρειας πουτο κόμμα βγήκε κάτω και από την Χ.Α. Μιλάμε για έναν από τους βενιζελικότερουςτου Βενιζέλου βουλευτή, που θυμόμαστε τις δηλώσεις που είχε κάνει έξω από τη Βουλή μετά την πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου για δημοψήφισμα, ξηλώνοντας μαζί με τους υπόλοιπους της ομάδας (Καϊλή, Ράπτη, Αντωνίου) το πουλόβερ ανατροπής του πρώην Πρωθυπουργού πίσω, τον Νοέμβρη του 2011 (βλέπε παρακάτω το βίντεο). Ίσως αυτές οι δηλώσεις και εν γένει η αυταπάρνηση του Λιντζέρη να του έδωσαν αυτό το οφίτσιο. Σε συνδυασμό με τη τοποθέτηση του κολλητού του Άδωνι στη θέση του Β' Αντιπροέδρου, μόνο πολλά συγχαρητήρια μπορούμε να μοιράσουμε στο μόρφωμα που συγκυβερνούν Σαμαράς-Βενιζέλος.
πηγή epikairo

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Αυτοί που είναι πραγματικά παρελθόν, είναι ΟΛΟΙ αυτοί που εναντιώθηκαν στο δημοψήφισμα!!!!!!!!!! ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Όλα είναι δρόμος!!!!! Και εσείς ήσασταν απλά ένα χαντάκι που θα το πηδήξουμε, για να πάμε μπροστά!!!!!!!!! 

Το καλύτερο «λιντζερισμα» είναι η πολιτική εξαφάνιση.

Πέμπτη, 5 Σεπτεμβρίου 2013

Το διακύβευμα είναι η Δημοκρατία. (βίντεο)

Γ.Α.Παπανδρέου : Μίλησε σαν παγκόσμιος ηγέτης στο συμπόσιο για τα 39 χρόνια του Πα.Σο.Κ.



Αν το 1974 το διακύβευμα ήταν η απεξάρτηση από ξένες δυνάμεις, σήμερα το διακύβευμα είναι η απεξάρτηση από μια πελατειακή πρακτική και λογική του ελληνικού κράτους που αποτέλεσε την ρίζα μια νέας εξάρτησης σε δανειστές και δανεικά και σε πελατειακά κατεστημένα

Το διακύβευμα είναι η Δημοκρατία.

Είναι μια δημοκρατική επανάσταση στους θεσμούς της χώρας.


Γεωργιος Α. Παπανδρεου

Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία σταθμός ΕΔΩ. 

περισσότερα ΕΔΩ- Απλά ο Γιώργος

Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2013

Απλά ο Γιώργος


Σχολιάζοντας την ομιλία του Γιώργου, μπορώ να πω απερίφραστα ότι αν κάποιος εκφράζει καλύτερα το ΠΑΣΟΚ από τους τρεις παρόντες αρχηγούς του, είναι αυτός και εξηγούμαι:
Ο μεν Σημίτης στην ομιλία του έβγαλε ελιτισμό, τεχνοκρατική αλαζονεία, σε κάποιο βαθμό πολιτικό παράπονο που κατέληγε σε μνησικακία, κουνώντας έμμεσα το δάχτυλο για τη δική του οκταετία (που ουδέποτε υπερασπίστηκε εκλογικά, δίνοντας την καυτή πατάτα το 2004 στον Γιώργο).

Ο δε Βενιζέλος, κάνει μπαμ ότι βλέπει το αξίωμα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ ως επάγγελμα. Είναι ολοφάνερο ότι βλέπει το αξίωμα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ως την εντελέχεια του, τον τελευταίο σταθμό της πολιτικής του καριέρας. Ο Βενιζέλος πάντα ήταν καριερίστας, τόσο στο πανεπιστήμιο, όσο και στην πολιτική. Από το πανεπιστήμιο πέρασε απ' όλες τις βαθμίδες και γρήγορα έγινε καθηγητής. Από την πολιτική έχει περάσει από πλείστα πολιτικά αξιώματα και τώρα είναι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, για τρίτη φορά, και ΥΠΕΞ, το τελευταίο αξίωμα που δεν το είχε ασκήσει έως σήμερα.

Ο Γιώργος από την άλλη δεν είναι ούτε Σημίτης, ούτε Βενιζέλος, όπως και δεν είναι Καραμανλής. Βγήκε, είπε ακομπλεξάριστα την δική του αλήθεια, τεκμηρίωσε δίχως δασκαλίστικο ύφος τα επιτεύγματα της διακυβέρνησης του, πάντα με αξιοπρέπεια και παπανδρεϊκό αέρα, δίχως να έχει το άγχος της νομιμοποίησης και της δικαίωσης. Ο Γιώργος δεν αποτελεί προϊόν της εγχώριας πολιτικής τάξης κι αυτό φάνηκε περίτρανα και σήμερα. Όχι μόνο από τη γλώσσα του σωματός του και από το στήσιμό του, αλλά και από τα λεγόμενα του. Αισθάνεται σίγουρος για τον εαυτό του, δεν χρωστά σε κανέναν και το κυριότερο, έθεσε τη δική του ατζέντα, που υπάρχει πέρα από τα αξιώματα, σ' αντίθεση με τον Βενιζέλο που πρέπει να πει κάποια πράγματα λόγω του επαγγέλματος που ακούει στο όνομα πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.Αυτό του έδωσε και την άνεση να πετάξει τα καρφιά του στο Σαμαρά, σχετικά με το πρώτο μνημόνιο, σ' αντίθεση με τον Βενιζέλο που δεν είπε τίποτα, δεσμευόμενος από τις δουλείες της συγκυβέρνησης.

Ο Γιώργος φάνηκε να μιλά εξ ονόματος της δημοκρατικής παράταξης, όχι επειδή του ανήκει λόγω ονόματος, αλλά επειδή, λόγω του πατέρα του, μπορεί να αγγίξει τη ψυχή του μέσου δημοκρατικού πολίτη. Ο Γιώργος ποτέ δεν απευθυνόταν σε επαγγελματίες και ποτέ δεν είχε την μαγική συνταγή για το πως θα πάρουμε την εξουσία και θα την μοιράσουμε στους δικούς μας. Εξ ου και ο πόλεμος που δέχθηκε από το κατεστημένο τόσα χρόνια. Μίλησε ανεξάρτητα σήμερα, επαναδιατύπωσε για ακόμα μια φορά τις γνωστές του θέσεις για το δημοψήφισμα, τα ευρωομόλογα, ενώ για πρώτη φορά έθεσε και πολιτικό διακύβευμα: τη συγκρότηση της δημοκρατικής μεταρρύθμισης ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Μας ξαναθύμησε τον πραγματικό υπαίτιο της καταστροφής, που τον έχει ξεχάσει ο μέσος Έλληνας λόγω των μυθοπλασιών και της αφροσύνης που επικράτησε τα τελευταία χρόνια. Μα πάνω από όλα φάνηκε η φωνή της λογικής, η οποία θέλει να μεταδώσει τις ιδέες του και να υπερασπίζει την Ελλάδα στο εξωτερικό.

Για ακόμα μια φορά ο Γιώργος απευθύνθηκε σ' ένα ευρύτερο, πέρα του κομματικού ακροατήριο, προσεγγίζόντας την κατάσταση με μακροσκοπική νηφαλιότητα και όχι με μικροσκοπική αγωνία. Το ενθαρρυντικό είναι ότι δήλωσε παρών, εκφράζοντας την πρόθεση του να υπερασπίζεται τις αρχές και τις αξίες του. Και εδώ μπαίνει το μεγάλο διακύβευμα για τη νέα Κεντροαριστερά: Η διετία 2009-2011 αποτελεί τον καλύτερο καμβά για ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, γιατί πολύ απλά υλοποιήθηκαν ή δρομολογήθηκαν μεταρρυθμίσεις στην παιδεία, την υγεία, το ασφαλιστικό, το δημόσιο, το κράτος, το πολιτικό σύστημα με τρόπο απτό και αδιαμφισβήτητο. Ο Παπανδρέου προσπάθησε να μας πει σήμερα ότι η 2ετής διακυβέρνηση του αποτελεί μια ζωντανή κληρονομιά, η οποία δεν πρέπει να μείνει στο μουσείο και να σιωπήσει, αλλά να βγει έξω στην κοινωνία και να διεκδικήσει τη συνέχειά της, αποτελώντας το συνεκτικό στοιχείο της δημοκρατικής παράταξης. Ο Γιώργος σήμερα μίλησε εξ ονόματος ενός υποκειμένου που δεν χωρούσε σήμερα στην αίθουσα "ΑΝΤΙΓΟΝΗ" του "Ελληνικού κόσμου", αντίθετα εκτινόταν πέρα από αυτό.

Αν ο Σημίτης κάνει διάλογο με την ιστορία και αναζητά την καθωσπρέπει εμπλοκή του ξανά στα πράγματα κι αν ο Βενιζέλος προσπαθεί να αποδείξει ότι το να σαι Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι κάτι παραπάνω από επάγγελμα, ο ταπεινός και σεμνός Γιώργος, με το λευκό του πουκάμισο και μόνο, ίσως έβαλε απόψε υποθήκη για μια δημοκρατική επανάσταση, η οποία κατεστάλη βίαια πίσω στο Νοέμβρη του 2011.

πηγή


Ομιλία σταθμός του Γιώργου Παπανδρέου 4/03/2013: Το διακύβευμα είναι η Δημοκρατία ΕΔΩ

Ομιλία σταθμός του Γιώργου Παπανδρέου


Φίλες και φίλοι,

Χαίρομαι πραγματικά να βρίσκομαι ανάμεσα σε παλιούς  φίλους και αγωνιστές.

Ένα συνηθισμένο  ερώτημα που ακούω και σίγουρα  ακούμε συχνά είναι: «ποιους εκφράζει και θέλει να εκφράζει το ΠΑΣΟΚ».

Και δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχασε οριστικά κάθε επαφή με τόσους πολίτες που παραδοσιακά το υποστήριζαν.

Kαι όμως καθημερινά συναντούμε πολίτες που ξεκάθαρα μας λένε:

«Θέλω Ελλάδα παραγωγική, χωρίς δανειστές πάνω από το κεφάλι μου αλλά και χωρίς να ζούμε με δανεικά

Θέλω να είμαι  ελεύθερα εκφραζόμενος πολίτης, δεν  έχω καμία σχέση με ακροδεξιούς  τραμπούκους και κουκουλοφόρους

Είμαι υπέρ των  συλλογικοτήτων που λειτουργούν  δημοκρατικά σε κάθε επίπεδο, όχι  με τους επαγγελματίες συνδικαλιστές του χθες.

Είμαι υπέρ της  εξασφάλισης από το κράτος της  παροχής των αναγκαίων κοινωνικών αγαθών χωρίς μονοπωλιακές αντιλήψεις και με ανταγωνισμό του ιδιωτικού  τομέα , δεν είμαι υπέρ της ιδιωτικοποίησης  των πάντων αλλά δεν είμαι υπέρ των κρατικών μονοπωλίων

Θέλω αλλαγές  στο κράτος και στην κοινωνία με σχέδιο, διαύγεια, διαφάνεια και  μετρίσιμα αποτελέσματα, δεν θέλω αλλαγές καθ’υπαγόρευση ή για  επικοινωνιακές σκοπιμότητες.

Θέλω ένα  δημόσιο συμπαραστάτη του κάθε πολίτη – δεν θέλω υποκατάσταση της διοίκησης από εταιρείες, ούτε θέλω και τους πολίτες ομήρους της ανεπάρκειας του δημοσίου

Είμαι υπέρ της  επιχειρηματικής προσπάθειας με κανόνες και διαφάνεια, αλλά είμαι  απένατι στους κρατικοδίαιτους  επιχειρηματίες

Είμαι υπέρ ενός τραπεζικού συστήματος με ουσιαστική εποπτεία για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος και τήρηση ίδιων κανόνων για κάθε επιχείρηση, δεν θέλω τραπεζίτες που λειτουργούν με αδιαφάνεια και για την πάρτη τους.

Θέλω οι μετανάστες να νιώθουν την Ελλάδα πατρίδα  τους και η Ελλάδα να τους συμπεριφέρεται ως πολίτες της, δεν θέλω ούτε να εξαφανιστούν, αλλά ούτε η χώρα μου να είναι ξέφραγο αμπέλι.

Θέλω να είμαι  ευρωπαίος, δημοκράτης, σοσιαλιστής – δεν  ανήκω στη συντηρητική δεξιά, δεν ανήκω στη ψευτοριζοσπαστική  αριστερά».

Είναι πολλοί που μας τα λένε αυτά.

Και αυτοί οι πολίτες, φίλες και φίλοι, είναι  η ψυχή του ΠΑΣΟΚ.

Άσχετα με το τι ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές.

Είναι όλοι αυτοί  που παρότι ματώσαμε, θυσιαστήκαμε πολιτικά και ψυχολογικά δίνοντάς τα όλα γι’αυτούς και την πατρίδα, δεν ολοκληρώσαμε ένα έργο που θα τους δικαίωνε.

Γιατί έχουν  δίκιο -όσο κι αν είναι σκληρό για  μας- ότι η δικαίωση περνά μέσα από το αποτέλεσμα.

Και το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό για το οποίο προσπαθήσαμε.

Είχαμε πρώτα  από όλα να σώσουμε την Ελλάδα από την δημοσιονομική ασφυξία. Από τις αγορές που χορηγούσαν δανεικά με όρους τοκογλυφικούς.

Η ουσιαστική όμως εντολή του Ελληνικού λαού το 2009, ήταν να αλλάξουμε τις δομές.

Να αλλάξουμε  τη φιλοσοφία, τις πρακτικές και  να συγκρουστούμε με τα κατεστημένα  που διαφέντευαν τη χώρα από συστάσεως του ελληνικού κράτους.

Πετύχαμε σίγουρα  τη χορήγηση οξυγόνου για να μην  καταστραφεί η χώρα. Σημαντικό; Απόλυτα.

Αλλά δεν  ήταν αυτός ο κύριος στόχος μας.

Στόχος μας  ήταν να δώσουμε λύση μια για πάντα  στα δημοσιονομικά μας και να τα αλλάξουμε όλα τα κακώς κείμενα στη χώρα.

Αναπτυξιακό μοντέλο, διοίκηση, κοινωνικό κράτος, πολιτικό σύστημα, τα πάντα.

Σήμερα, μπορεί να μοιάζει ουτοπικό, αλλά αυτό προσπαθήσαμε και φτάσαμε κοντά.

Και σ’αυτόν  τον κύριο στόχο μας, μπορεί να κάναμε όσα δεν έκανε καμία άλλη κυβέρνηση σε δύο χρόνια, 222 νομοσχέδια ψηφίστηκαν, και πάλι δεν προλάβαμε.

Δεν αλλάξαμε τα κακώς κείμενα στη χώρα χώρα, όσο  θέλαμε να τα αλλάξουμε.

Όμως η παράδοση της αριστεράς λέει ότι κανένας  μεγάλος αγώνας δεν δικαιώνεται αμέσως.

Κανένας στρατηγικός  στόχος δεν επιτυγχάνεται αν δεν  μεσολαβήσουν ήττες, πισωγυρίσματα, λοιδωρίες, λιποψυχίες, προδοσίες.

Γιατί ο αγώνας για ανεξαρτησία, δημοκρατία, ελευθερία, κοινωνική απελευθέρωση δεν τελειώνει  ποτέ.

Κι εμείς  οφείλουμε να βρίσκουμε τη δύναμη να εμπεδώνουμε αυτά που μάθαμε και πετύχαμε και να συνεχίζουμε πάντα τον αγώνα, στην ίδια πάντα κατεύθυνση: Την πραγμάτωση των αρχών του Κινήματος, που ενώ πολλοί τις θεωρούν αναχρονιστικές, στην πραγματικότητα έχουν γίνει πιο επίκαιρες παρά ποτέ:

Αν το 1974 το διακύβευμα ήταν η απεξάρτηση από ξένες δυνάμεις, σήμερα το διακύβευμα είναι η απεξάρτηση από μια πελατειακή πρακτική και  λογική του ελληνικού κράτους  που αποτέλεσε την ρίζα μια  νέας εξάρτησης σε δανειστές και  δανεικά και σε πελατειακά κατεστημένα

Το διακύβευμα είναι η  Δημοκρατία.

Είναι μια δημοκρατική  επανάσταση στους θεσμούς της  χώρας.

Φίλες και φίλοι,

Αναλάβαμε το 2009, τις ευθύνες διακυβέρνησης της  χώρας.

Όπως απεδείχθη αργότερα, μαζί παραλάβαμε και μια βόμβα, που απειλούσε την ύπαρξη της χώρας και το μέλλον του Ελληνισμού.

Γιατί το βασικό πρόβλημα της  χώρας δεν ήταν το Πρόγραμμα Προσαρμογής, ούτε η «συνταγή» του 2010.

Το βασικό της  πρόβλημα, η πραγματικά θανάσιμη συνταγή, ήταν το πελατειακό πάρτι μέχρι το 2009.

Ένα πάρτι που  είχε οδηγήσει τη χώρα να έχει ταυτόχρονα,

Και ύφεση στο -3%,

Και δημόσια  διοίκηση διαλυμένη,

Και χρέος στα  320 δισ. και ιλιγγιωδώς αυξανόμενο,

Και νέο έλλειμμα στα 36,5 δισ. όπως μάθαμε αργότερα,

Και αβυσσαλέο  έλλειμμα ανταγωνιστικότητας με το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών στο 14%,

Και, το κυριότερο, θανάσιμο έλλειμμα αξιοπιστίας, μετά τα όσα είχαν δει οι εταίροι μας  και οι αγορές την πενταετία 2004-2009.

Από την ψευδεπίγραφη απογραφή του 2004 ως την αποστολή χωρίς  καμία αιδώ ψευδών στοιχείων στην Ένωση ακόμα και δύο μέρες πριν τις εκλογές του 2009.

Τέτοιο εκρηκτικό  κοκτέιλ αρνητικών παραγόντων ταύτοχρονα, δεν αντιμετώπισε κανένα άλλο Κράτος – Μέλος της Ένωσης. Και μάλιστα, σε μια συντηρητική Ενωση – με μεγάλες  ευθύνες για την έλλειψη εποπτείας της Κυβέρνησης Καραμανλή – που όμως μας παρακολουθούσε με αμηχανία, καχυποψία, αδρανούσα, χωρίς γνώση ή εμπειρία προηγούμενη για το τι μέλλει γενέσθαι.

Άλλοι, λοιπόν, ήταν οι εμπρηστές.

Και όμως το μόνο θέμα συζήτησης είναι πόσα και  ποια λάθη έκαναν οι πυροσβέστες.

Ως Πρωθυπουργός της χώρας ανέλαβα την ευθύνη για ό,τι δεν έγινε σωστά τα δύο χρόνια της διακυβέρνησής  μου. Για κάθε καθυστέρηση, λάθος  ή παράλειψη.

Ξέρω όμως ότι  τη διετία 2009-2011, μέσα στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, έγινε μια αρχή προς τη σωστή κατεύθυνση, παντού.

Σε κάθε τομέα.

Αρχή, που αν είχε γίνει έστω λίγα χρόνια πριν, δεν  θα χρειαζόμασταν ποτέ Μνημόνια.

Σήμερα, δεν  υπάρχει θετικό αποτέλεσμα που να μην οφείλεται σε ενέργειες που  εμείς ξεκινήσαμε. Από τη μείωση των ελλειμμάτων, τη φοροδιαφυγή και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, μέχρι την αύξηση του τουριστικού ρεύματος.

Ξέρω επίσης ότι, με στοιχειώδη ουσιαστική πολιτική συναίνεση το 2010, όταν η χώρα βρέθηκε  στο μάτι του κυκλώνα ή έστω αμέσως μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών τον Οκτώβριο του 2011, η χώρα θα βρισκόταν σήμερα σε πολύ καλύτερη μοίρα.

Θα είχε γλυτώσει πολλά.

Θα είχε περάσει  σήμερα, ήδη, τον κάβο.

Κανονικά, σε συνθήκες στοιχειώδους πολιτικής ομαλότητας, σε λίγες εβδομάδες θα κρινόταν η  κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για το έργο μίας τετραετίας.

Θα ήταν, είμαι  σίγουρος, οι εκλογές της επόμενης ημέρας για την Ελλάδα.

Οι εκλογές  της νέας σελίδας στην ιστορία  της χώρας.

Δεν θα το μάθουμε  ποτέ.

Γιατί την ώρα  της ύψιστης εθνικής ευθύνης, κάποιοι σκεφτόντουσαν μόνο πώς θα αναρριχηθούν γρηγορότερα στην εξουσία.

Και κάποιοι  άλλοι πώς θα τελειώνουν μια ώρα  αρχύτερα με μία δημοκρατικά εκλεγμένη  κυβέρνηση.

Ο καθένας από  αυτούς είχε τους δικούς του λόγους.

Αποτέλεσμα;

Έπληξαν τη χώρα και το δημόσιο συμφέρον.

Το σίγουρο είναι ότι η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα ως χώρα διεθνώς, σε σχέση με την κατάσταη που αντιμετωπίσαμε το 2010, διαφέρουν όπως η μέρα με τη νύχτα.

Η Ελλάδα έχει διανύσει ασύλληπτο δρόμο από τότε.

Τότε βυθιζόμασταν με πρωτογενές έλλειμμα 24 δις το χρόνο.

Τώρα είμαστε  κοντά σε πρωτογενές πλεόνασμα.

Τότε, το χρέος  δεν ήταν απλά μη βιώσιμο.

Το χρέος  θα μας εξαφάνιζε σε διάστημα κάποιων  εβδομάδων.

Τώρα είναι  στο χέρι μας να το κάνουμε οριστικά βιώσιμο.

Τότε δεν  υπήρχε κανένας ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης, δεν υπήρχε καν ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο απέναντι στην κρίση.

Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι εταίροι μας παραμυθιάζονταν  ότι δεν χρειάζονται αυτά, ότι  δεν τους αφορούσε, ότι το πρόβλημα είναι μονό ελληνικό. Ότι οι αγορές θα λειτουργούσαν “ορθολογικά’.

Τώρα και  μηχανισμός στήριξης υπάρχει, και θεσμικό  πλαίσιο, αν και ακόμα ανεπαρκές, και οι περισσότεροι έχουν αντιληφθεί ότι το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό, και τους αφόρα άμεσα.

Τότε, ήταν αδύνατο  να πειστεί η συντηρητική Ευρώπη ότι η εξοντωτική λιτότητα σε όλη την Ένωση σε καθεστώς ύφεσης δεν θα ήταν βιώσιμη λύση.

Ότι το κλειδί είναι  οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις – σε συνδυασμό  με την απαραίτητη δημοσιονομική  υπευθυνότητα.

Αποτέλεσμα: ναι, το Πρόγραμμα Στήριξης γλύτωσε την  Ελλάδα από μια εθνική τραγωδία βίαιης χρεοκοπίας, αλλά στη συνέχεια εμποδισε την ταχεια ανακαμψη της και επιβάρυνε υπέρμετρα τον έλληνα πολίτη.

Τότε, στις 5 Μαρτίου  του 2010, αρνήθηκαν η Γερμανία και  η ΕΚΤ να κινηθούν δυναμικά στηρίζοντας  το πρόγραμμά μας, ώστε να τιθασεύσουν τις αγορές. Δεν θα χρειαζόμασταν να μπούμε σε κανένα μνημόνιο εάν είχαν κινηθεί όπως αργότερα κινήθηκαν  για την Ιταλία και την Ισπανία.

Τώρα, οι περισσότεροι τουλάχιστον έχουν έρθει στα  λόγα μας.

Τότε, η πολιτική συναίνεση για τους περισσότερους ακόμη και σε αυτονόητα πράγματα μπροστά στον κίνδυνο εθνικής καταστροφής, ήταν αδιανόητη.

Ήταν πιο  εύκολο για πολλούς να φτιάχνουν  θεωρίες συνωμοσίας παρά να στηρίξουν.

Άλλοι επέλεξαν το ρόλο του «προπονητή της εξέδρας».

Τους άρεσε  για παράδειγμα, εκ των υστέρων βέβαια, το δεύτερο Μνημόνιο, αλλά όχι το πρώτο.

Λένε ότι  δεν ήθελαν το πρώτο Μνημόνιο, αλλά πανηγυρίζουν για την πρωτοφανή  μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος  που οφείλεται στο πρώτο Μνημόνιο.

Λες και τα ελλείμματα θα εξαφανίζονταν με κάποιο μαγικό τρόπο.

Λες και τα πλεονάσματα  γίνονται από μόνα τους, χωρίς κόπο, χωρίς πόνο.

Τι ακούσαμε όλα αυτά τα χρόνια…

Πόσες μαγικές  συνταγές που εξαφανίστηκαν κάπου  γύρω στο Ζάππειο.

Το βασικό τώρα είναι ότι οι πολιτικές δυνάμεις συνεργάζονται.

Και οι στρατηγικές μας επιλογές υιοθετούνται και από αυτούς που τις κατήγγειλαν.

Ακόμα κι αν δεν  έχουν το θάρρος να το πουν αποτελεί παρακαταθήκη για τον τόπο.

Αυτό που  προέχει σήμερα είναι να κατανοήσουμε είναι δύο πράγματα:

Πρώτο, ότι μέσα στις πιο εφιαλτικές συνθήκες, μείναμε όρθιοι.

Το καταφέραμε.

Και δεύτερο, ότι  με την Αυτοπεποίθηση πως ξεπεράσαμε τα απείρως χειρότερα,

με την Αυτοπεποίθηση  ότι καταφέραμε όσα κανείς στο  εξωτερικό δεν περίμενε,

είναι η ώρα  να διαμορφώσουμε μια νέα πορεία.

Νέα πορεία για την Ελλάδα, την Ευρώπη αλλά και στη διεθνή σκακιέρα.

Τι σημαίνει όμως αυτό για τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου;

Ξεκινώ από  την Ελλάδα.

Το ΠΑΣΟΚ  που χρειάζονται η Ελλάδα και  οι Έλληνες δεν μπορεί παρά να πρωταγωνιστεί  στην πρόοδο και την αλλαγή της  χώρας.

Πρωτοστατεί στο  σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας  για κυβερνητική σταθερότητα, αλλά με ξεκάθαρο προοδευτικό πρόσημο.

Όχι λευκές επιταγές.

Ενώνει όλες τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, απέναντι στη δεξιά και την  αριστερή συντήρηση

Δεν διαιρεί.

Στόχος μας – οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις με ανρώπινο πρόσωπο.

Δεν δικαιούμαστε να είμαστε παρακολούθημα κανενός. Καμίας δεξιάς ή αριστερής συντήρησης

Άλλωστε, φίλες  και φίλοι, όλοι τους, τον δικό μας  πολιτικό λόγο, των τελευταίων ετών, προσπαθούν να αντιγράψουν.

Επιλέγουν αυτά που τους βολεύουν, τα παρουσιάζουν όπως θέλουν, αλλά χάνουν όπως είναι  φυσικό, την ουσία.

Γιατί δεν πιστεύουν  στην πεμπτουσία της διαχρονικής  πρότασης του ΠΑΣΟΚ:

Την ανάγκη δημοκρατικών, προοδευτικών μεταρρυθμίσεων σε όλο  το φάσμα της λειτουργίας της  Πολιτείας. Στην πράξη εκφράζουν  έναν ιδιόμορφο δεξιό και αριστερό κρατισμό, που διαιωνίζει τα κάθε λογής καταστημένα, μέσα από τις πιο πελατειακές, γραφειοκρατικές, αναξιοκρατικές και αδιαφανείς  πρακτικές που αποτελούν την ρίζα της σημερινής – διαχρονικής θα έλεγα – εξάρτησής μας.

Αυτά λοιπόν που ξεκινήσαμε ως Κίνημα και ειδικά οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις της τελευταίας διετίας διακυβέρνησής μας πρέπει επιτέλους να βγουν από το τέλμα!

Από το Open.gov μέχρι την αυτοδιοίκηση.

Αυτό έπρεπε και πρέπει να εγγυηθεί το ΠΑΣΟΚ – κόκκινη γραμμή στην συνεργασία του με άλλες παρατάξεις.

Γιατί φίλες και φίλοι η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η πραγματική αναγέννηση του τόπου έχει τον κόπο και τον πόνο μιας γέννας.

Μπορεί να γίνει μόνο αν στηρίξουμε κάθε της βήμα πάνω στα  δύσκολα θεμέλια αξιών, αρχών  και της αλήθειας.

Όχι στα σαθρά της μυθοπλασίας.

Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα κατρακυλάει στον ανορθολογισμό της μυθοπλασίας.

Το τι έχει ακουστεί, δεν  περιγράφεται.

Να θυμηθούμε μερικά;

Ότι μας χάριζαν  δήθεν δισεκατομμύρια και εμείς  τα αρνηθήκαμε. Τι έχουν να πουν όσοι τα έλεγαν αυτά μετά τα όσα βίωσε η Κύπρος;

Ότι «φουσκώσαμε» λέει επίτηδες το έλλειμμα, όταν με τρόμο ανακαλύπταμε κάθε μέρα νέους σκελετούς στην ντουλάπα και σήμερα, κανείς δεν αμφισβητεί το τρομακτικό έλλειμμα 15,6% του 2009.

Ότι συνωμοτήσαμε για να μπούμε στον μηχανισμό! Όταν λιώσαμε στην κυριολεξία και να αποφύγουμε να ζητήσουμε βοήθεια από τους εταίρους αλλά και να πείσουμε τους Ευρωπαίους να μας στηρίξουν με ένα πρωτοφανές πακέτο διάσωσης στην ιστορία όταν μας απέκλεισαν οι αγορές.

Ότι αργήσαμε δήθεν  να πάρουμε για 2-3 μήνες μέτρα, όταν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, χώρες  που είχαν εφαρμόσει προγράμματα  προσαρμογής πολύ πιο πριν, εντάχθηκαν κι αυτές στο Μηχανισμό, θύματα κι αυτές μίας Ευρωπαϊκής Ένωσης που αδυνατούσε να διαχειριστεί την κρίση.

Ότι αρνηθήκαμε δήθεν προτάσεις για διαφορετική  διαχείριση χρέους εξαρχής, όταν όλοι ξέρουν ότι ήμασταν εξαρχής σε διαρκή διαπραγμάτευση είτε για «κούρεμα» είτε για ανάληψη του ελληνικού χρέους από την ΕΕ, όλοι όμως οι εταίροι μας έλεγαν ότι θα συζητηθεί μόνο όταν δειξουμε αξιοπιστία στην προσαρμογή και πορευτούμε κοντά σε πρωτογενή πλεονάσματα;

Αυτή δεν  είναι η πραγματικότητα και τώρα;

Όλη η μυθοπλασία, όλες οι θεωρίες συνομωσίας, ακόμη  και των πιο κακόπιστων, γελοιοποιήθηκαν  η μία μετά την άλλη από τις  εξελίξεις.

Η μυθοπλασία δεν  είναι τίποτα άλλο από το ναρκωτικό  του φοβισμένου.

Το φοβισμένο  κατεστημένο δημιουργούσε μύθους στον φοβισμένο πολίτη.

Για να του πει  ότι δεν υπήρχε και κάποιο σοβαρό πρόβλημα στη χώρα το 2009. Δεν υπήρχαν  κακώς κείμενα.

Και έτσι να τον αποπροσανατολίσει από το πραγματικό διακύβευμα της εποχής που είναι η διαμόρφωση μίας ισχυρής δημοκρατικής πολιτείας.

Μιας πολιετείας που δεν υπάρχει για να εξασφαλιλζει προνόμια για λίγους, αλλά συγκρούεται  με κατεστημένα, ακόμα και με τον  ίδιο μας τον κακό εαυτό, για να διασφαλίζει δικαιώματα για όλους.

Και εμείς, δεν  μπορέσαμε να οχυρώσουμε τον πολίτη με την δύναμη μια νέας προοπτικής.

Όμως σήμερα η ιστορία και η αλήθεια ήδη δικαιώνουν όλα τα στελέχη μας, όλους τους φίλους και τις φίλες, που δέχθηκαν την χλεύη της ισοπέδωσης στο χώρο εργασίας τους, στις παρέες τους, στα καφενεία.

Το ΠΑΣΟΚ, οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να ενώσουν τις προσπάθειές τους, να βάλουν τέλος σε αυτό το θανάσιμα διχαστικό για την κοινωνία μας ανορθολογισμό, και να διαμορφώσουμε ένα σταθερό σχέδιο αλλαγών για την χώρα που δεν θα ανατρέπεται με την κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Διαιρέθηκαν οι Έλληνες, επειδή έτσι το θέλησαν οι μυθοπλάστες, σε μνημονιακούς και σε αντιμνημονιακούς.

Λες και αυτό ήταν το ζήτημα – το μεγάλο δίλημμα.

Λες και υπάρχει  κανένας που να θέλει σώνει  και καλά Μνημόνια.

Δεν απαντούν ούτε στο γιατί χρειάστηκαν, ούτε στο ποιές αξιόπιστες εναλλακτικές  υπήρχαν.

Μόνο μύθοι.

Όσοι από  την κριτική τους αγνοούν δήθεν, ότι η παρουσία μας στην ΕΕ και  την Ευρωζώνη αποτελεί στρατηγική επιλογή  για τη χώρα, το πράττουν σκοπίμως. Εκτός  και αν δεν πιστεύουν σε αυτήν. Οπότε ας το πουν καθαρά.

Όπως σκοπίμως πράττουν, όσοι αγνοούν δήθεν τους σκληρούς συντηρητικούς συσχετισμούς με τους οποίους παλέψαμε.

Καλώ όλους  όσους μιλούσαν εύκολα για χρεοκοπία  ή έξοδο από το ΕΥΡΩ, να κοιτάξουν  λίγο γύρω από την Ελλάδα.

Στη Μέση Ανατολή.

Στον γειτονιά μας στον Αραβικό κόσμο.

Και να φανταστούν πια θα ήταν η θέση μας σήμερα, αν είχαμε αφήσει τη χώρα στην τύχη της.

Πεταμένη έξω  από το ΕΥΡΩ.

Ποιά θα ήταν η θέση της στην περιοχή.

Και μην ξεχνάει  κανείς ότι στα χρόνια της πρόσφατης κρίσης καταφέραμε να μην έχουμε κανένα ουσιαστικό πρόβλημα στην γειτονιά.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά ενισχύσαμε τις σχέσεις  μας με όλες τις γειτονικές χώρες.

Το Αιγαίο και  τα νησιά μας σήμερα πλημμυρίζουν από Τούρκους φιλήσυχους τουρίστες.

Διατηρήσαμε τις παραδοσιακές μας σχέσεις με τους άραβες και ανοίξαμε νέους δρόμους με το Ισραήλ.

Προωθήσαμε  την Ελλάδα στον ενεργειακό χάρτη.

Μετά από  δεκαετίες όλοι ομνύουν στο πιθανό φυσικό αέριο που θα βρούμε.

Δικές μας κινήσεις και αποφάσεις – που, πιστέψτε με, και γεωπολιτικά δεν ήσαν απλές.

Τι από αυτά θα είχε γίνει αν η Ελλάδα είχε ζήσει  μια εθνική τραγωδία βίαιης χρεοκοπίας;

Τι από αυτά θα είχε γίνει με την Ελλάδα απόβλητο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Φίλες και φίλοι,

Πέρα από  τη δική μας αποφασιστικότητα να χαράξουμε μία νέα πορεία για τον τόπο συνεχίζοντας τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που βρίσκονται σε τέλμα, πολλά θα κριθούν στο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Μία νέα πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι απαραίτητη.

Πρώτα στην οριστική αντιμετώπιση της κρίσης χρέους για  όλες τις χώρες της περιφέρειας.

Αυτό που  έχω ονομάσει «η Μεγάλη Συμφωνία».

Με λίγα λόγια: πιθανό κούρεμα, καλύτερη διαχείριση του  χρέους και  ηπιότερη  δημοσιονομική  προσαρμογή, αφού φτάσουμε σε πρωτογενές πλεόνασμα, με αντάλλαγμα αυστηρές προδιαγραφές που δεν θα είχαν να κάνουν με μέτρα οριζόντιας μορφής, αλλά μόνο με ουσιαστικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις, που απαντάνε στα πραγματικά προβλήματα της χώρας.

Μια παραλλαγή  δηλαδή της αρχικής ελληνικής  πρότασης του 2009. Βασισμένο σε όσα  είχα πει το 2009, ότι ναι, λεφτά υπάρχουν εάν γίνουν οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις – μια πολύ παρεξηγημένη φράση.

Πέρα από  τη «Μεγάλη Συμφωνία», η Ευρωπαϊκή  Ένωση χρειάζεται νέα πορεία σε οικονομικό, κοινωνικό και θεσμικό επίπεδο.

Στο οικονομικό επίπεδο, η καλύτερη δημοσιονομική εποπτεία καλώς ζητείται και εν πολλοίς έχει γίνει.

Όμως:

1) Δεν γίνεται  να συνεχίσουμε  με ΕΥΡΩ ή τραπεζικό  σύστημα πολλών ταχυτήτων στην Ευρωζώνη.

Άρα αναγκαία η  Τραπεζική Ένωση. Το ευρώ, οι καταθέσεις, του έλληνα, ισπανού και του  γερμανού, πρέπει να έχουν την ίδια αξία

2) Δεν γίνεται  να συνεχιστούν  οι μεγάλες διαφορές στα επιτόκια δανεισμού μεταξύ των Κρατών Μελών.

Άρα αναγκαίο και  δίκαιο το ευρωομόλογο.

3) Δεν γίνεται  να ανακάμψει συνολικά η Ευρώπη χωρίς ένα  σοβαρό ευρωπαϊκό πρόγραμμα  ανάπτυξης.

Τα ευρωομόλογα για έργα στις μεταφορές, στην πράσινη ενέργεια, στα διαδίκτυα, στην εκπαίδευση, είναι απαραίτητα και για την αντιμετώπιση της ύφεσης αλλά και για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης με τις αναδυόμενες αγορές. Και είναι δικιά μας επιτυχία ότι γίνονται πράξη με πρώτο παράδειγμα την Ισπανία. Εμείς τι κάνουμε;

Σε κοινωνικό  επίπεδο θα πρέπει να υπάρξει κεντρικός  συντονισμός αλλά και σοβαρή χρηματοδότηση  για την αντιμετώπιση της ανεργίας.

Πέρσι στο Βερολίνο είχα κάνει την πρόταση και  ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστική Διεθνούς, για ένα προγραμμα ERASMUS αλλά για τους ανέργους.

Δηλαδή, την  χρηματοδότησή του ανέργου από  την Ένωση για μετεκπαίδευση  στον τομέα και το κράτος μέλος  της αρεσκείας του.

Αυτή η πρόταση  τελικά υιοθετήθηκε από τον Πρόεδρο  Ολάντ προ μηνών στο Παρίσι και έγινε και συνάντηση των αρμόδιων ευρωπαίων υπουργών.

Όμως, απέχει πολύ από τις πραγματικές ανάγκες  της Ευρώπης και των νέων.

Σε θεσμικό  επίπεδο η Ένωση χρειάζεται να γίνει έργο πολιτών.

Όχι πλέον μιας ελίτ.

Πώς μπορεί να γίνει  αυτό;

Η ψήφιση ενός προέδρου της ΕΕ από τους πολίτες, τα πανευρωπαϊκά δημοψηφίσματα, οι πολυεθνοτικές επιτροπές  πολιτών για διαβούλευση, ακόμα  και η δημιουργία του θεσμού του  ευρωπαίου πολίτη, να αποδίδεται δηλαδή η ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη ξεκινώντας από τους μετανάστες από τρίτες χώρες, αποτελούν μερικές μόνο προοδευτικές προτάσεις.

Ο πυρήνας της  σκέψης μου, από την εμπειρία μου  φίλες και φίλοι, είναι ότι  η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο  σταυροδρόμι.

Πιστεύω δε ότι  ή θα έχουμε μια Προοδευτική Σοσιαλδημοκρατική Ευρώπη ή η Ευρώπη θα διαιρεθεί ξανά μέσα από εθνικισμούς και ρατσισμούς.

Η δημαγωγία  που παρατηρούμε στην Ελλάδα υπάρχει  και στην ΕΕ.

Ιδιαίτερα από  τις συντηρητικές δυνάμεις.

Καλλιέργησαν  ένα υπόκωφο ρατσισμό και στερεότυπα αντί να αντιμετωπίσουν τα πραγματικά προβλήματα.

Ένα παράδειγμα.

Η πρόσφατη αναφορά  της Μέρκελ για την Ελλάδα. Ότι  δεν έπρεπε να μπει στο Ευρώ.

Αποτυπώνει  αυτό ακριβώς που βολεύει την  συντήρηση στην ΕΕ.

Να παρουσιάζουν το πρόβλημα όχι ως ευρωπαϊκό,

όχι ως κακή αρχιτεκτονική της ευρωζώνης,

όχι ως πρόβλημα που χρειάζεται συλλογική αντιμετώπιση όλων στην ΕΕ,

όχι ως πρόβλημα της ισχύος των διεθνών αγορών,

όχι ως πρόβλημα της μεγάλης παγκόσμιας φοροδιαφυγής – μέσω των φορολογικών παραδείσων,

όχι ως πρόβλημα της μεγάλης αδιαφάνειας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα,

όχι ως πρόβλημα δημοκρατίας όπου το κεφάλαιο, οι οίκοι  αξιολόγησης και οι αγορές αιχμαλωτίζουν  ή και εκβιάζουν δημοκρατικά  εκλεγμένες κυβερνήσεις,

όχι ως πρόβλημα των συστημικών ανισορροπιών μεταξύ Βορρά και Νότου,

όχι ως πρόβλημα της επιλογής της σκληρής λιτότητας αντί των μεταρρυθμίσεων, αλλά αποκλειστικά ως πρόβλημα ελληνικό.

Ναι, βολεύει  το πρόβλημα της ευρωζώνης να είναι  η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία, οι δήθεν «τεμπέληδες» Νότιοι.

Και ας τιμωρηθούν αυτοί.

Συνειδητά ή υποσυνείδητα αυτό καλλιεργεί η συντήρηση στην ΕΕ.

Αυτό διαιρεί  την Ευρώπη.

Κατεδαφίζει τα θεμέλια της ευρωπαϊκής ιδέας.

Συντελεί ώστε να μην ορθώσουμε συλλογικά οι λαοί της ΕΕ το ανάστημά μας απέναντι στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα  και διεθνές κεφάλαιο . Και δεν λύνει τα προβλήματα

Τα στερεότυπα, ο ιδιότυπος ρατσισμός διαιρεί  τους λαούς και βοηθά το δίκαιο του ισχυρού.

Η κρίση της  σοσιαλδημοκρατίας στην ΕΕ αυτό απηχεί. Τον κατακερματισμό των λαών με εθνικιστικά, ρατσιστικά συνθήματα.

Αυτό καταπολεμούμε μέσα από την Σοσιαλιστική Διεθνή.

Παλεύουμε για  μια προοδευτική Ευρώπη που θα ενώσει τους πολίτες, τους νέους, τις  φωνές των λαών για μια δίκαιη, πράσινη δημοκρατική ευρώπη.

Και ο βασικός  τρόπος για να το καταφέρουμε είναι  η συμμετοχή, η ουσιαστική συμμετοχή του πολίτη στα όσα τον αφορούν.Η σημασία του δημοψηφίσματος

Όταν ζήτησα να γίνει δημοψήφισμα είχα και  αυτό κατά νου.

Ένα δημοψήφισμα  βέβαια δεν αποτελεί πανάκεια για  τα προβλήματα μιας χώρας.

Θα αποτελούσε όμως μία συνειδητή, συλλογική νέα αφετηρία.

Θα απαντούσε  στην ανάγκη να μιλήσει επιτέλους  ξεκάθαρα ο κάθε πολίτης, χωρίς μεσάζοντες, για την ιστορική Συμφωνία που  είχαμε εξασφαλίσει στις Βρυξέλλες.

Να πάρουν όλοι θέση.

Να ακουστεί η συλλογική, ξεκάθαρη φωνή της Ελλάδας  πάνω στο μείζον. Να πάψει η αμφισβήτηση της συμμετοχής της Ελλάδας στο ΕΥΡΩ.

Η πρόταση για δημοψήφισμα όταν ανακοινώθηκε, ήταν η μόνη απάντηση στη παντελή έλλειψη πολιτικής σωφροσύνης και στην κορύφωση της δημαγωγίας.

Για αυτό και  ξεγύμνωσε τους πάντες.

Πολέμιοι της συμφωνίας των Βρυξελλών άρχισαν να επαινούν τις αρετές της.

Εχθροί του  ευρώ άρχισαν να ανησυχούν ότι  θα γυρίσουμε στη δραχμή.

Κήρυκες της  επανάστασης κατά των αγορών, κραύγαζαν  ότι αναστατώσαμε τις αγορές.

Μεγάλοι στα  λόγια πατριώτες που κατηγορούσαν εμάς ως προσκυνημένους, άρχισαν να ρωτάνε αν πήραμε την άδεια πρώτα της Μέρκελ.

Μπορεί η  εθνική προσπάθεια να συνεχίστηκε, και  προσωπικά επεδίωξα κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά η δημοκρατική αυτή πρωτοβουλία  δεν προχώρησε.

Αυτό πιστεύω  ότι αποτέλεσε, όχι το Μνημόνιο, στρατηγική ήττα για το ΠΑΣΟΚ.

Ότι δεν πιστέψαμε  σε αυτή την κρίσιμη στιγμή ότι  μπορούμε να κάνουμε τον πολίτη συμμέτοχο  στην μεγάλη προσπάθεια της χώρας  για ουσιαστικές αλλαγές.

Και αυτό αποτελεί το διακύβευμα για όλες τις προοδευτικές δυνάμεις σήμερα.

Όχι να μιλήσουμε  εν ονόματι του πολίτη. Αλλά να δώσουμε  τον λόγο στον ίδιο τον πολίτη, τον  νέο, την  γυναίκα, τον συνταξιούχο.

Αυτή είναι  σήμερα η δημοκρατική πρόκληση. Να γίνει ο πολίτης συγγραφέας των  μεγάλων και απαραίτητων αλλαγών  στην χώρα.

Φίλες και φίλοι, λειτουργήσαμε ως πατριώτες, αναλαμβάνοντας ευθύνες που δεν αναλογούσαν  στην Κυβέρνηση του 2009.

Όχι από βίτσιο, ούτε για να το παίξουμε ήρωες.

Αλλά γιατί  δεν υπήρχε ουσιαστικά κανείς να βάλει  πλάτη.

Και αυτό ήταν συνειδητή  τους επιλογή.

Το αποδεικνύουν με δηλώσεις τους ακόμη και σήμερα.

Ήξερα ότι η  μάχη θα’ναι δύσκολη και σκληρή.

Κερδίσαμε την  μάχη της επιβίωσης.

Με θυσίες και  με δοκιμασίες.

Ξεκινήσαμε  αλλά δεν κερδίσαμε την μάχη της  μεγάλης δημοκρατικής μεταρρύθμισης.

Πρέπει επειγόντως να συνεχιστεί. Ό,τι και να γίνει στην Ευρώπη, εμείς πρέπει επιτέλους να κάνουμε την μεγάλη δημοκρατική μεταρρύθμιση.

Αυτό θα έπρεπε να είναι το διακύβευμα σήμερα.

Το πρόγραμμα.

Οι βασικές  μας κόκκινες γραμμές.

Η διαφορά μας  με τον κάθε Σαμαρά, τον κάθε Τσίπρα.

Ο πυρήνας της  ενότητας του προοδευτικού χώρου.

Προσωπικά αυτά έλεγα πάντα, αυτά επιχείρησα να κάνω και αυτά θα λέω παντού το επόμενο  διάστημα.

Να μιλάω  για αρχές όπως η συμμετοχή  του πολίτη, η διαφάνεια, η λογοδοσία, η αλληλεγγύη, κράτος λιτό στην λειτουργία-πλούσιο σε αποτέλεσμα, βιώσιμη παραγωγή πλούτου και δίκαιη αναδιανομή του.

Αυτές είναι  οι αρχές μου.

Αυτά πιστεύω  ότι μπορεί η Ελλάδα.

Ήμουν, είμαι  και θα είμαι εδώ να τις υπηρετώ.

Με τις όποιες επιτυχίες και τα ανθρώπινα λάθη.

Όποιες κι αν είναι οι συνέπειες εγώ θέλω να είμαι πρώτα συνεπής στις αρχές που πιστεύω.

Γιατί δεν με κρατάει κανείς.

Δεν υπήρξα ποτέ, ούτε σκοπεύω να γίνω όμηρος κανενός.

Τις ίδιες αρχές, με την ίδια παρρησία θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι στην Ευρώπη και παντού στον κόσμο.

Θα αφιερώσω όλες μου τις δυνάμεις για να  δώσω και να κερδίσω μάχες για  τον τόπο μου και την δημοκρατία.

Και σε αυτούς που  με κατακρίνουν που ταξιδεύω, ένα  έχω να πω.

Λίγοι είμαστε  εκεί έξω!

Η Ελλάδα χρειάζεται φωνές.

Και πρώην Πρωθυπουργούς, και υπουργούς, και δημοσιογράφους, και κάθε επαγγελματία που με την αξία του μπορεί να αποδείξει ότι η Ελλάδα δεν είναι αυτό που κάποιοι ήθελαν να περάσουν.

Μην κρύβεστε, μην  φοβάστε και μην κατακρίνετε  αυτούς που δίνουν την μάχη για  την Ελλάδα διεθνώς.

Παλεύουν απέναντι σε σκληρά στερεότυπα ακόμα και ρατσιστικές  νοοτροπίες και είναι μια μάχη αξιοπιστίας που πρέπει άμεσα  να κερδίσουμε

Σας ευχαριστώ.

πηγή