Από την κατάθεση Βενιζέλου:
"Τον Αύγουστο του 2011 ο κ. Διώτης, με αφορμή και πάλι
δημοσιεύματα για την ύπαρξη "λίστας" με ονόματα Ελλήνων καταθετών
στην Ελβετία, με ενημέρωσε ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου του είχε παραδώσει ατύπως
κάποια ηλεκτρονικά στοιχεία που δεν συνιστούσαν όμως σε καμία περίπτωση αρχείο
που περιήλθε με νόμιμη διαδικασία στην υπηρεσία του και άρα δυνάμενο να υπαχθεί
σε νόμιμη επεξεργασία από αυτή και πολύ περισσότερο να δημοσιοποιηθεί.
Διαφορετικά, κατά τη νομική του εκτίμηση, τελείται σοβαρό ποινικό αδίκημα στο
οποίο ο ίδιος, ως πρώην εισαγγελικός λειτουργός, δεν μπορούσε να συμπράξει. Με
βάση τη γενική εικόνα των ηλεκτρονικών στοιχείων που μου έδωσε ατύπως ο κ.
Διώτης, συμφώνησα αμέσως με τη νομική και υπηρεσιακή του εκτίμηση, όπως επέβαλε
η θέση μου.”
Τώρα ο ίδιος άνθρωπος, θα συνυπογράψει παραπομπή του
Παπακωνσταντίνου για την "παραποίηση" εγγράφου που ο ίδιος θεώρησε μη
αξιοποιήσιμο ως προϊόν υποκλοπής;
Ήταν non-paper όταν σταμάτησε την έρευνα, αλλά έγινε
κρατικό/υπηρεσιακό έγγραφο όταν μπορούσε να το εκμεταλλευθεί πολιτικά;
Εγγράφου που πήρε μαζί του σπίτι παρά τα ευαίσθητα προσωπικά
δεδομένα (αλήθεια τι ποινή έχει αυτό; "απιστία σχετική με την υπηρεσία" 256 ΠΚ… );
Εγγράφου που δεν αξιολόγησε σωστά, και δεν αξιοποίησε;
Υ.Γ. Αυτά έγραψα πριν δυο μέρες. Από τι αποδείχθηκε δεν μπορούσε
να το υπογράφει διότι θα είχε παραδεχτεί την τουλάχιστον λάθος κρίση του σαν υπουργός
οικονομικών. Αυτό όμως (μαζί με την υπογραφή
της ανακριτικής από 22 του πασοκ) μου έφερε στην μνήμη ένα άλλο περιστατικό οπού
ο ίδιος είχε δηλώσει πονόκοιλο, αλλά οι προσκείμενοι του τότε ημερών, χτυπούσαν
κάτω από την ζώνη…
