«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2008

Τα σχόλια δικά σας!


ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
"ΜΑΖΙ ΠΑΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
Χώρα σε ασφαλή τροχιά αλλαγών και μεταρρυθμίσεων"

Τα σχόλια δικά σας!

Αγγελιοφόρος της Μακεδονίας
Ημερομηνία: 9/10/2008 - Σελίδα: 17
Τίτλος: Διαδήλωση φτώχειας

"Σε συλλαλητήριο φτώχειας, με δεκάδες ηλικιωμένους συνταξιούχους να στριμώχνονται κάτω από τον ήλιο για μισό λίτρο γάλα και ένα κεσεδάκι γιαούρτι, εξελίχθηκε χτες το μεσημέρι, μπροστά στο Λευκό Πύργο, η συμβολική διαμαρτυρία των κτηνοτρόφων για τις χαμηλές τιμές των προϊόντων τους.

«Αν είχαμε πάει στην Αριστοτέλους και όχι στο Λευκό Πύργο θα γινόταν συγκέντρωση που θα έκλεινε και την οδό Εγνατία», παραδέχονταν οι κτηνοτρόφοι, βλέποντας ότι τα 140 λίτρα γάλα και τα 100 κεσεδάκια γιαούρτι, που είχαν φέρει στην καρότσα ενός φορτηγού για να τα μοιράσουν στον κόσμο, εξαφανίστηκαν μέσα σε λίγα λεπτά.

«Δεν είναι μόνο ότι το μοιράζουν δωρεάν, αλλά και επειδή είναι φρέσκο γάλα, το οποίο μετά από βράσιμο είναι 30 φορές καλύτερο από αυτό που πουλάνε οι εταιρίες στα σούπερ μάρκετ», σημείωσε ένας ηλικιωμένος.

Συνταξιούχοι των 500 - 800 ευρώ το μήνα, που επιλέγουν στο σούπερ μάρκετ το γάλα των 1,25 - 1,35 ευρώ λόγω τιμής και όχι τα ακριβότερα των 1,50 - 1,70 ευρώ, με απλωμένα τα χέρια, στα οποία κρατούσαν τα μικρά πλαστικά μπουκαλάκια, ζητούσαν από τους κτηνοτρόφους να τους τα γεμίσουν με φρέσκο γάλα, ενώ δεν έλειψε προς στιγμή και η ένταση μεταξύ τους για τη σειρά προτεραιότητας.

«Μας δίνουν 3,5% αύξηση και από την άλλη τσέπη μας παίρνουν πολύ περισσότερα με τις καθημερινές αυξήσεις στις τιμές», τόνισε συνταξιούχος του ΙΚΑ.

Κανένας δεν ήθελε να μιλήσει επώνυμα, διατηρώντας την προσωπική του αξιοπρέπεια, παρά την ανέχεια και τη δύσκολη κατάσταση την οποία βιώνουν. «Ηρθαμε για συμπαράσταση στους κτηνοτρόφους, γιατί και εμείς από χωριό είμαστε, όμως και με τα 800 ευρώ σύνταξη το μήνα από τις οικοδομές δε φτάνουν για να ζήσεις», επισήμανε συνταξιούχος οικοδόμος του ΙΚΑ.

Κτηνοτρόφοι σε απόγνωση

«Βρισκόμαστε σε απόγνωση. Αντί να μοιράζουν φιλέτα στους μοναχούς, να μας δώσουν και εμάς από τα ψίχουλα που περισσεύουν. Είμαστε όλοι με το ένα πόδι στη φυλακή. Πουλάμε φτηνά και οι καταναλωτές αγοράζουν τα προϊόντα ακριβά. Καταδικάζουμε και καταγγέλλουμε την πολιτική αδιαφορία και εγκατάλειψη. Ξεκινάμε τη διαμαρτυρία μας από τη Θεσσαλονίκη, θα συνεχίσουμε στην περιφέρεια, την Ηπειρο και τη Θεσσαλία και θα καταλήξουμε στα μέσα Νοεμβρίου μαζί με τα αιγοπρόβατα στην Αθήνα», τόνισε ο Δημήτρης Καμπούρης, πρόεδρος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων Χαλκιδικής και επικεφαλής του Πανελλήνιου Συντονιστικού Oργάνου των Κτηνοτρόφων.

Παράλληλα, ο κ. Καμπούρης κατήγγειλε ότι συνεχίζεται η νοθεία, τόσο στο γάλα όσο και στη φέτα, καθώς οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν επαρκούν για αποτελεσματικούς ελέγχους στη διακίνηση των προϊόντων.

Τι ζητούν

Oι κτηνοτρόφοι ζητούν οικονομική ενίσχυση ύψους 50 ευρώ ανά ζώο, αποζημιώσεις μέσω ΕΛΓΑ, λόγω της παρατεταμένης φέτος ξηρασίας, μείωση της «ψαλίδας» των τιμών ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή, με αυξήσεις των τιμών του γάλακτος στο 1,30 ευρώ το λίτρο για το πρόβειο (σήμερα πωλείται 0,85 - 0,90), στα 0,90 για το κατσικίσιο (πωλείται 0,50 - 0,55) και 0,60 ευρώ για το αγελαδινό (πωλείται 0,35 - 0,40). Επίσης διεκδικούν επιδοτήσεις των ζωοτροφών, οι τιμές των οποίων ανέβηκαν έως και 120% την τελευταία διετία, αυξήσεις των τιμών των κρεάτων με μέση τιμή στα 7 ευρώ το κιλό, κατάργηση του φόρου τέλους ακίνητης περιουσίας στις σταβλικές εγκαταστάσεις και άμεση καταβολή της εξισωτικής αποζημίωσης, η οποία σύμφωνα με δεσμεύσεις του Αλ. Κοντού επρόκειτο να δοθεί περί τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Oπως επισημαίνουν, οι γαλακτοβιομηχανίες παίρνουν το γάλα τους με «ανοικτές» τιμές και αναμένεται να τους πληρώσουν, όπως και τα προηγούμενα δύο χρόνια, περίπου 0,80 - 0,85 το πρόβειο, 0,50 ευρώ το κατσικίσιο και 0,35 - 0,40 ευρώ το αγελαδινό.

«Αν δεν μπορεί ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης να μας δώσει λύση, θα επιδιώξουμε συνάντηση με τον πρωθυπουργό», φώναζαν οι κτηνοτρόφοι. «Εχουμε καταγγείλει εδώ και δύο χρόνια ότι υπάρχει καρτέλ στο γάλα. Είμαστε σε αδιέξοδο χωρίς διαπραγματευτική δύναμη», πρόσθεσε ο Γιάννης Παναγιωτίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων Λαγκαδά.

«Είμαστε ίσως ο μοναδικός κλάδος στον κόσμο που δίνει τα προϊόντα του με ανοικτές τιμές και μας πληρώνουν όσο θέλουν. Με τα καρτέλ να κυριαρχούν έχουμε γονατίσει», συμπλήρωσε ο Στέργιος Κύρτσιος, πρόεδρος των αιγοπροβατοτρόφων του νομού Ημαθίας.

Oι περίπου 50 κτηνοτρόφοι, εκπρόσωποι των συλλόγων απ� όλους τους νομούς της Μακεδονίας, συγκεντρώθηκαν για περίπου μιάμιση ώρα στην πλατεία του Λευκού Πύργου, όπου, αφού μοίρασαν δωρεάν γάλα και γιαούρτια, κρατώντας μαύρες σημαίες και πανό που έγραφαν: «Λεφτά για την καρδάρα και όχι για την κουμπάρα» κ.ά., αποχώρησαν, δίνοντας ραντεβού για νέες δυναμικές κινητοποιήσεις μέσα στον επόμενο μήνα.

Συρρικνώνεται ο κλάδος

Μέσα σε 15 χρόνια, ο κλάδος των κτηνοτρόφων έχει συρρικνωθεί σε ποσοστό πάνω από 60%. Σύμφωνα με τον Στυλιανό Βογιατζή, εκπρόσωπο των κτηνοτρόφων της ανατολικής Θεσσαλονίκης, πριν από 15 χρόνια αριθμούσαν συνολικά περί τους 180.000 - 190.000 κτηνοτρόφους σε όλη τη χώρα. Σήμερα έχουν παραμείνει στο επάγγελμα 125.000 και σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που έγινε μέσα στην επόμενη πενταετία εκτιμάται ότι θα αριθμούν περίπου 75.000 - 80.000.

«Διαρκώς φεύγει κόσμος. Τα νέα παιδιά αποφεύγουν τις δυσκολίες της δουλειάς που δεν αποφέρουν εισόδημα και αναζητούν αλλού την τύχη τους. Θέλουμε να αυξηθούν οι τιμές του παραγωγού, χωρίς όμως αυτές οι αυξήσεις να μετακυλιστούν στους καταναλωτές. Πολλοί παραγωγοί αναγκάζονται και πωλούν ακόμη και σε χαμηλότερες τιμές από πέρσι και οι εταιρίες, όπως βλέπουμε στα ράφια, πωλούν όσο θέλουν», τόνισε ο κ. Βογιατζής."

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008

Ποιος φταίει…


Μετά τα δάνεια των διακοπών, της θέρμανσης, των κηδειών, μετά τα δάνεια για το φαγητό στα σουπερ μάρκετ… γιατί σκέπτομαι τα λόγια του Τσαουσέσκου που έλεγε στο λαό του λίγο πριν πεθάνει: «Σφίξτε το ζωνάρι, βαλτέ μια κουβέρτα παραπάνω…»;
Ααααααααααα, ξέρω γιατί: «φταίει» ο Barel

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2008

Κούρσα τιμών πετρελαίου: Καλοί εναντίον Κακών στην Ελλάδα


ΟικονομίαΟι καθημερινές αναφορές στην τρελή κούρσα τιμών του πετρελαίου και τις συνέπειες για την ελληνική οικονομία και ευημερία υιοθετούν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ανάλυσης και ερμηνείας. Το πλαίσιο αυτό προσεγγίζει το όλο ζήτημα / πρόβλημα ως απόρροια δυο παραγόντων, ενός εξωτερικού (διεθνής κερδοσκοπία, διεθνής εξελίξεις) και ενός εσωτερικού (αισχροκέρδεια οικονομικών δρώντων στη συγκεκριμένη αγορά). Σε ποιό βαθμό αυτό το πλαίσιο ανταποκρίνεται στην πολύπλοκη οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα; Γιατί άλλες χώρες δεν αντιμετωπίζουν τις ίδιες επιπτώσεις από την αύξηση των τιμών του πετρελαίου; Ποιές διαστάσεις του προβλήματος δεν θίγονται και γιατί;


«Καθημερινά, ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος, εγχώριος και μη, αναφέρεται στην «τρελή κούρσα των τιμών του πετρελαίου», «στην επικείμενη ύφεση και κρίση», «στην τεράστια ακρίβεια που πλήττει το μέσο οικογενειακό εισόδημα» και άλλα παρόμοια. Ως παράγοντες ερμηνείας των παραπάνω τάσεων και καταστάσεων προβάλλονται συνήθως δυο, ένας εξωτερικός και ένας εσωτερικός. Ο εξωτερικός παράγοντας αφορά την εξέλιξη των διεθνών τιμών του πετρελαίου, στοιχείο που δεν επηρεάζεται από την ελληνική δημόσια πολιτική και επομένως χρησιμοποιείται ως πλήρη δικαιολογία και απαλλαγή για όποιες ευθύνες του εγχώριου πολιτικού συστήματος. Ο εσωτερικός παράγοντας αφορά την ύπαρξη κερδοσκοπίας στην εμπορία πετρελαιοειδών στη χώρας μας, «ενοχοποιώντας» κυρίως τους ιδιοκτήτες βυτιοφόρων και τους πρατηριούχους για «αδικαιολόγητες» αυξήσεις τιμών.

Αν και σε κάποιο βαθμό οι παραπάνω διαπιστώσεις και εξηγήσεις αντανακλούν πτυχές της πραγματικότητας, δεν παύουν να αποτελούν «εύκολες», «βολικές» και «ευκολοχώνευτες» εξηγήσεις. Η «στοχοποίηση» των κακών παραγόντων (εξωτερικών και εσωτερικών) εγκλωβίζει την όποια συζήτηση είτε στη μοίρα της φτωχής Ελλαδίτσας που είναι έρμαια των διεθνών εξελίξεων είτε στην ισχύ των κακών και ασυνείδητων εγχώριων κερδοσκόπων που οι «καλές» κυβερνήσεις μας προσπαθούν να πατάξουν! Η ελληνική πραγματικότητα όμως επιδέχεται πολλαπλών αναγνώσεων και ερμηνειών.

Οι αντιδράσεις και οι προτάσεις πολιτικής (;) στο συγκεκριμένο πεδίο (δημόσια πολιτική ενέργειας) μπορούν να ενταχθούν κάλλιστα στο υπόδειγμα της επικοινωνιακής διαχείρισης των προβλημάτων έναντι της πραγματικής άσκησης πολιτικής. Με άλλα λόγια, βλέπουμε να εξελίσσεται για άλλη μια φορά η τάση του κυβερνητικού μηχανισμού να διαχειρίζεται τα προβλήματα με όρους «επικοινωνίας» και όχι με όρους επίλυσης προβλημάτων.

Πολιτική Επιστήμη

Η επικοινωνιακή πολιτική ενδιαφέρεται να απαντήσει σε ερωτήματα, όπως: Πώς θα αποφευχθεί το εκλογικό κόστος από τις εξελίξεις; Πώς θα αποφευχθεί η μείωση της δημοτικότητας του πρωθυπουργού και βασικών στελεχών της κυβέρνησης; Πώς θα πεισθούν οι πολίτες ότι η σκληρή πραγματικότητα είναι απόρροια διεθνών παραγόντων και εγχώριων κακών επαγγελματιών;

Η προσέγγιση της επίλυσης προβλημάτων, δηλαδή η παραγωγή πολιτικής εστιάζει διαφορετικά ερωτήματα: Ποιοι λόγοι επιτείνουν την τάση αύξησης των τιμών; Για ποιους λόγους σε άλλες χώρες οι επιπτώσεις είναι μικρότερης έντασης; Για ποιους λόγους η χώρα μας δεν ανέπτυξε καμία προληπτική πολιτική απεξάρτησης από το πετρέλαιο; Για ποιους λόγους η χώρα μας δεν ενσωμάτωσε στο σχεδιασμό και την άσκηση δημόσιας πολιτικής τα «μαθήματα» που άλλες χώρες άντλησαν από προηγούμενες πετρελαϊκές κρίσεις; Ποιες ομάδες του πληθυσμού πλήττονται από τις τωρινές εξελίξεις; Πώς θα μπορούσε να «αξιοποιηθεί» η τρέχουσα κρίση προς όφελος καινοτομιών και μεταρρυθμίσεων; Από την ενδεικτική παράθεση ερωτημάτων και μόνο διαφαίνεται η διαφορετική φιλοσοφία των δυο πολιτικών προσεγγίσεων. Η επικοινωνιακή προσέγγιση είναι κοντόφθαλμη, ενδιαφέρεται για στενά ορισμένα συμφέροντα, τείνει προς τη δαιμονοποίηση ή ηρωοποίηση καταστάσεων και προσώπων, τείνει πολλές φορές να αντανακλά ή και να επιδιώκει την εγκαθίδρυση μιας «εικονικής πραγματικότητας», και εν τέλει υπονομεύει τη δύναμη της πολιτικής ως βασικής συνιστώσας της δημοκρατικής πολιτείας. Αντιθέτως, η προσέγγιση της επίλυσης προβλημάτων εστιάζει στην πολλαπλότητα και συνθετότητα των οικονομικών και κοινωνικών φαινόμενων, αναγνωρίζει κερδισμένους και χαμένους, υιοθετεί προληπτικές δράσεις, συνηγορεί στη δημιουργία μεταρρυθμιστικών συμμαχιών, ενισχύει στρατηγικές επιλογές έναντι ευκαιριακών ελιγμών και βελτιώνει μακροπρόθεσμα τους όρους ποιότητας της ζωής των πολιτών, κατ’ επέκταση και τους όρους ποιότητας της δημοκρατίας.

Ενεργειακή πολιτική

Στο συγκεκριμένο πεδίο της ενεργειακής πολιτικής, η κυρίαρχη επικοινωνιακή προσέγγιση του προβλήματος αποφεύγει να καταδείξει ότι η σημερινή δυσβάσταχτη ελληνική πραγματικότητα (αύξηση τιμών – ακρίβεια – πληθωρισμός- μείωση αγοραστικής δύναμης νοικοκυριών κ.ά.) είναι σε μεγάλο βαθμό απόρροια της έλλειψης μιας προληπτικής πολιτικής απεξάρτησης από το πετρέλαιο. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι η Ελλάδα κατατάσσεται μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ με το χαμηλότερο μερίδιο συμμετοχής των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη συνολική προσφορά ενέργειας. Τα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (www.iea.org) είναι ενδεικτικά της ελληνικής «αδιαφορίας»: η χώρα εξαρτάται (στοιχεία 2004) κατά 59,5% από το πετρέλαιο, κατά 28,1% από το κάρβουνο, κατά 6,8% από το φυσικό αέριο και μόνο κατά 5,1% από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (υδροηλεκτρική, γεωθερμική, αιολική, ηλιακή). Τα αντίστοιχα μερίδια το 1973 ήταν: 77,7% από πετρέλαιο, 17% από κάρβουνο και 4,1% από ανανεώσιμες πηγές. Με άλλα λόγια, η μέχρι σήμερα απεξάρτηση από το πετρέλαιο έγινε στο πλαίσιο επέκτασης του δικτύου φυσικού αερίου, χωρίς καμία πρόοδο όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η πραγματικότητα γίνεται ακόμα πιο αποκαλυπτική και συνάμα θλιβερή αν εξετάσουμε τη σχετική εξέλιξη σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χώρες συγκρίσιμες με την Ελλάδα, όπως η Πορτογαλία στηρίζονται κατά 14,8% στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ οι σκανδιναβικές χώρες ίσως βρίσκονται ήδη στη μετα-πετρελαϊκή εποχή!

Εκτός όμως από την έλλειψη μιας προληπτικής δημόσιας πολιτικής στον τομέα της ενέργειας, η ελληνική πραγματικότητα καθίσταται ακόμα πιο επαχθής λόγω σειράς κυβερνητικών αποτυχιών σε άλλα πεδία πολιτικής. Σημαντικότερο είναι το παράδειγμα της πολιτικής μεταφορών. Η «απροθυμία» ενδυνάμωσης του Προαστιακού σιδηροδρόμου σε συνδυασμό με τη γενική εγκατάλειψη των σιδηροδρομικών δικτύων της χώρας, έχουν αναγάγει τις μετακινήσεις με τροχοφόρα σε εθνικό «φετίχ»: όλα σχεδιάζονται (;) και δομούνται με αποκλειστικό κριτήριο την εξυπηρέτηση των ιδιωτικών επιβατικών αυτοκινήτων. Σε αυτό το πλαίσιο, δικαιολογείται η μη προώθηση των μέσων μαζικής μεταφοράς (πχ., λεωφορεία) υπέρ των ΙΧ και των ταξί (βλέπε πχ. αντιδράσεις για λωρίδες κυκλοφορίας μόνο των λεωφορείων), η μη επιβολή απαγόρευσης ή περιορισμού της εισόδου των ΙΧ στις μεγάλες πόλεις, η απροθυμία επέκτασης του δικτύου ποδηλατοδρόμων, η περιβαλλοντική υποβάθμιση των πόλεων (πχ., κάλυψη Κηφισού) και της υπαίθρου, η απροθυμία επιβολής οικονομικών αντικινήτρων για χρήση των ΙΧ στις πόλεις, η διάνοιξη ασφαλτωμένων δρόμων σε πολλά νησιά της χώρας για να έχουν πρόσβαση τα ΙΧ στις παραλίες κ.ά. Με άλλα λόγια, η ιδιότητα του κατόχου / οδηγού ΙΧ φαίνεται να έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα στο σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών σε σύγκριση με την ιδιότητα του πολίτη, του κατοίκου, του πεζοπόρου, του ποδηλάτη, του φυσιολάτρη.

Αντί επιλόγου

Καταληκτικά, η τρέχουσα ελληνική κρίση του πετρελαίου δεν οφείλεται αποκλειστικά στην ύπαρξη των εξωτερικών και εσωτερικών κακών, δηλαδή των διεθνών και εγχώριων κερδοσκόπων. Οφείλεται πρωτίστως στην αποτυχία του εφαρμοζόμενου προτύπου οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης και στις αποτυχίες των κυβερνητικών συστημάτων. Η «φετιχοποίηση» της ιδιωτικής αυτοκίνησης και των ιδιωτικών λύσεων δεν αποτελεί παρά αντανάκλαση των κυβερνητικών αποτυχιών στο σχεδιασμό και την υλοποίηση βιώσιμων, αειφόρων και κοινωνικά δίκαιων πολιτικών. Η εναπόθεση της εξασφάλισης των όρων ποιότητας της ζωής στα χέρια των κατακερματισμένων ιδιωτικών μονάδων υπονομεύει, αργά αλλά σταθερά, την εξασφάλιση των συλλογικών όρων ποιότητας της ζωής μας. Εν τέλει, υπονομεύει τη δημοκρατία!»

© 2008 Δημήτρης Μπουρίκος

Πηγή:kosmos-zine

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008

Εμπόριο ανθρώπινου πόνου και “Ημέρες των… Ζώων”;



Διαβάζω σήμερα με κατάπληξη στο τοπικό ΜΜΕ, για «γύπες» που εμπορεύονται τις εξωλέμβιες μηχανές των βαρκών με τις οποίες φτάνουν οι μετανάστες στα παράλια του νησιού μας.
Όπως γράφουν στα «Αιολικά Νέα», έγιναν δυο συλλήψεις δυο ατόμων από το Μανταμάδο, οι όποιοι στήσαμε μια τέτοια «επιχείρηση». Και συνεχίζει η εφημερίδα: “ Υπάρχουν και πολλοί ακόμα άλλοι που καραδοκούν στις ακτές περιμένοντας (ακόμα και με βάρδιες) μέχρι να φτάσει κάποιο σκάφος από τα απέναντι παράλια στη Βόρεια Λέσβο για να αφαιρέσουν από αυτό οτιδήποτε αντικείμενο αξίας έχει επάνω του.”
Δηλαδή υπάρχουν κάποιοι επιτήδειοι που έστησαν καινούργιες μπίζνες, αρπάζοντας την λεία τους στην κυριολεξία κάτω από τα πόδια εξουθενωμένων ανθρώπων, χωρίς άλλο σκοπό και χωρίς σεβασμό προς αυτούς, αλλά μόνο για το προσωπικό τους κέρδος.

Την ίδια στιγμή διαβάζω με απορία και πόνο καρδιάς, ένα άλλο άρθρο στο «ΕμπροςΝετ», που μας περιγράφει ότι οι αγανακτισμένοι γιατροί, μην μπορώντας να κάνουν το χρέος τους προς τους συνανθρώπους τους, δήλωσαν παραίτηση. Το άρθρο πιο κάτω:

«Φύγαμε γιατί δεν μπορούσαμε να εργαστούμε»

Γράφει η ΠΕΛΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΗ
1/10/2008

"Στα προβλήματα πρόσβασης των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» στους αλλοδαπούς που φιλοξενούνται στο Κέντρο Υποδοχής, αλλά και στην αναποτελεσματικότητα των τοπικών αρχών να καλύψουν τις ανάγκες των κρατούμενων εκεί, εστίασε τους λόγους της αποχώρησης της οργάνωσης από τη Μυτιλήνη, σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα, ο υπεύθυνος προγραμμάτων μεταναστών κ. Γιώργος Καραγιάννης.

Ο κ. Καραγιάννης, στη χθεσινή συνέντευξη, ζήτησε από τις αρμόδιες αρχές να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να προσφέρουν την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για τους μετανάστες. «Δεν στρεφόμαστε απέναντι συγκεκριμένα σε κάποια Αρχή, στρεφόμαστε απέναντι στο αποτέλεσμα. Όποιος και αν ευθύνεται, το αποτέλεσμα δεν είναι καλό», εξήγησε μιλώντας στο «Ε» ο κ. Καραγιάννης. «Φύγαμε όχι γιατί οι συνθήκες ήταν δύσκολες ή γιατί έχουν λυθεί τα προβλήματα, αλλά γιατί με τη σημερινή κατάσταση, δεν μπορούμε να εργαστούμε κατάλληλα στο Κέντρο Υποδοχής», σημείωσε ο ίδιος.
«Η επείγουσα παρέμβαση των ΓΧΣ ξεκίνησε τον Ιούνιο 2008, έπειτα από διερευνητική αποστολή που κατέδειξε την έλλειψη στην πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη και σε ψυχολογική υποστήριξη και γενικά τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης μέσα στο Κέντρο Κράτησης», είπε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο κ. Καραγιάννης. Και συνέχισε: «Η έλλειψη υποστήριξης και δέσμευσης από τις Αρχές επηρέασε, όμως, σοβαρά τις προσπάθειες της οργάνωσης να βελτιώσει τις συνθήκες για τον κρατούμενο πληθυσμό. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, οι ΓΧΣ θεωρούν πως περαιτέρω συνέχιση της παρέμβασης μέσα στο Κέντρο Κράτησης δεν μπορεί να είναι ουσιαστικά επωφελής».
Ο ίδιος τόνισε: «Η περιορισμένη και ασυνεχής συνεισφορά των Αρχών εμπόδισε τις προσπάθειές μας να προσφέρουμε ιατρική βοήθεια και να βελτιώσουμε τις συνθήκες μέσα στο Κέντρο Κράτησης».

«Εξέταση… από τα κάγκελα»
Περιγράφοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κλήθηκαν να λειτουργήσουν οι «Γιατροί Χωρίς Σύνορα», ο κ. Καραγιάννης είπε: «Σε πολλές περιπτώσεις αναγκαστήκαμε να εξετάσουμε ασθενείς μέσα από τα κάγκελα, μια και δεν επιτρεπόταν στους μετανάστες να βγουν από τους θαλάμους. Χρειάστηκε να περάσουν περισσότεροι από 3 μήνες (και να υπάρξουν πιέσεις από τους ΓΧΣ και άλλες οργανώσεις) για να μπορέσει ο πληθυσμός αυτός να προαυλίζεται σε τακτική βάση, για να οριστεί δεύτερος ιατρός στο Κέντρο και για να αρχίσουν βασικά έργα συντήρησης. Τα έργα που πραγματοποιήθηκαν από την οργάνωση θα είχαν βελτιώσει σημαντικά τις συνθήκες διαβίωσης, αλλά οι Αρχές δεν μπόρεσαν να εγγυηθούν διαδικασίες καθαρισμού και συντήρησης ούτε στο ελάχιστο. Θα πρέπει επιτέλους να δείξουν τη δέσμευση που απαιτούν οι συνθήκες, μια και υπάρχουν ακόμη γυναίκες και παιδιά που κρατούνται στους ίδιους χώρους με τους ενηλίκους, κάτω από απαράδεκτες συνθήκες, χωρίς ειδική πρόβλεψη για τις ανάγκες τους», τόνισε ο κ. Καραγιάννης.
Από της αρχή της επέμβασης, η οργάνωση παρείχε ιατρική περίθαλψη και ψυχολογική υποστήριξη στους μετανάστες στο Κέντρο Κράτησης, οι οποίοι προέρχονται από χώρες όπως Αφγανιστάν, Σομαλία και Παλαιστίνη και τις οποίες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν εξαιτίας του πολέμου, της βίας, της πείνας και των κακουχιών.
Είναι ενδεικτικό πως ο συνολικός αριθμός συλληφθέντων μεταναστών έφθασε τους 6.863 ως και τον Αύγουστο 2008 (σύμφωνα με στοιχεία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου), ξεπερνώντας το συνολικό αριθμό του 2007 (6.147 άτομα). Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε χθες ο κ. Καραγιάννης, παρά την περιορισμένη πρόσβαση, οι ΓΧΣ περιέθαλψαν 1.202 ασθενείς, οι οποίοι εμφάνιζαν κυρίως αναπνευστικές και δερματολογικές παθήσεις. Επιπλέον, παρείχαν ψυχολογική υποστήριξη στους μετανάστες, οι οποίοι εμφάνιζαν κυρίως άγχος, κατάθλιψη και μετατραυματικό στρες. Η οργάνωση θεωρεί πως ο αριθμός των ατόμων που έλαβαν τελικά βοήθεια θα μπορούσε να είναι διπλάσιος αν είχε εξασφαλιστεί η ελεύθερη πρόσβαση στους μετανάστες.
Οι ΓΧΣ υπογραμμίζουν την ανάγκη για λήψη μέτρων από την πλευρά των Αρχών, που να διασφαλίζουν άμεσα ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και ιατρική φροντίδα, ειδικότερα για τις γυναίκες και τα παιδιά. Η οργάνωση, συνεχίζοντας την παρέμβασή της στον καταυλισμό της Πάτρας, θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μεταναστών χωρίς έγγραφα στην Ελλάδα."

Την ίδια στιγμή, όλη η Μυτιλήνη ψιθυρίζει πως πεταχτήκανε έξω ο Πρόεδρος και ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Αστυνομικών Νομού Λέσβου, από το 11ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για το Άσυλο των Μεταναστών, που έγινε στην Λέσβο τις προηγούμενες μέρες.

Αναρωτιέται κανείς: η αλληλεγγύη και ο εθελοντισμός πρέπει να υπάρχουν μόνο σαν λόγια;
Οι μόνοι που τιμωρούνται σε τούτη την άγρια εποχή που διανύουμε, είναι μόνο αυτοί που μείνανε ακόμα Άνθρωποι. Την ίδια στιγμή που επιβραβεύονται ψεύτικοι εκπρόσωποι τις «αγάπης» και οι υποστηρικτές τους (Εφραιμ, κ.λπ.), την εποχή που θέλουν να περάσουν στα παιδιά μας ότι «όλοι είναι το ίδιο» και να έχουν σαν κατευθυντήριο ζωής το «ότι φάμε και ότι πιούμε» (με ότι αυτό συνεπάγεται, όπως π.χ. αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κ.α.), αντιστέκομαι και δηλώνω υπεύθυνα ότι δίδαξα πάντα τις Αληθινές Ανθρώπινες Άξιες, τηρώντας αντίστοιχη στάση ζωής! Αντιστέκομαι και αγωνίζομαι για το ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ μέλλον του Κόσμου.

Για τους άλλους- τους «ότι φάμε και ότι πιούμε», περιμένω την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων (χωρίς να θέλω να τα προσβάλλω τα τελευταία!)…

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2008

Γράμμα από τον Οδυσσέα Ελύτη, σήμερα στην γιορτή της Αγάπης

...Και αυτός αλήθεια που ήμουνα

Ο πολλούς αιώνες πριν
Ο ακόμη χλωρός μες στη φωτιά
Ο άκοπος απ' τον ουρανό
ίδια η μνήμη γινάμενη παρόν

"Εντολή σου, είπε, αυτός ο κόσμος
και γραμμένος μες στα σπλάχνα σου είναι
Διάβασε και προσπάθησε
και πολέμησε" είπε
"Ο καθείς με τα όπλα του" είπε

Και αυτός αλήθεια που ήμουνα.
Ο πολλούς αιώνες πριν.
Ο ακόμη χλωρός μες στη φωτιά.
Ο άκοπος απ' τον ουρανό.
Πέρασε μέσα μου Έγινε
αυτός που είμαι.

Μετά από ένα μικρό και περαστικό πρόβλημα υγείας (και όχι μόνο τότε), σκέφτεσαι με ευγνωμοσύνη και θαυμασμό, όλους αυτούς που η ζωή τους όλη ήτανε αφιερωμένη για ένα δίκαιο σκοπό. Αυτοί που έβαλαν μπροστά από το δικό τους καλό, το καλό όλων, μεγάλα ονόματα αποθανόντων, που πέρασαν στην ιστορία και ονόματα αυτών που μείνανε και μας διδάξουν μαθήματα θάρρους και προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο. Αυτή τη στιγμή μου έρχεται στο μυαλό ο Πρόεδρος των Νεφροπαθών, αλλά σίγουρα υπάρχουν και άλλοι πολλοί, πολιτικοί που λειτουργούν και εδώ, στο ακριτικό μας νησί, όπως σε ολόκληρη την χώρα, δίπλα μας, για μας. Σας ευχαριστούμε!

Τους αφιερώνω ένα στίχο από τον δικό μας Οδυσσέα Ελύτη:

« Χαρά στους που 'ναι οι Δυνατοί γι' αυτούς δεν έχει «εγώ» κι «εσύ».

Και μια που μου έμειναν τα τελευταία λόγια της Μαριλίζας Ξενογιανακοπούλου, από την ομιλία της στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, σε μια κατάμεστη αίθουσα:

Tη νύχτα που είναι μόνο νύχτα δεν την ξέρω πια

Ένα και δυό: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας

Ένα και δυό: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμε εμείς.

Θα ήθελα να καταγράφω εδώ ένα απίστευτο ενθουσιασμό του απλού κόσμου που πλημμύρισε το χώρο καθώς και ένα ευχαριστώ από το λεσβιακό λαό, που φιλάει Θερμοπύλες, εδώ, στην άκρη της Ελλάδος!

Εκεί που ελπίζει ο κόσμος.

Εκεί που ο άνθρωπος δε θέλει

παρά να 'ναι ο άνθρωπος

Μόνος του και χωρίς καμιά Ειμαρμένη!

Ιδού εγώ λοιπόν

ο πλασμένος για τις μικρές Κόρες και τα νησιά του Αιγαίου

ο εραστής του σκιρτήματος των ζαρκαδιών

και μύστης των φύλλων της ελιάς

Ο ηλιοπότης και ακριδοκτόνος

Ιδού εγώ καταντικρύ

του μελανού φορέματος των αποφασισμένων

Μοίρα των αθώων, πάλι μόνη, να σε στα Στενά!

Μοίρα τω αθώων, είσαι η δική μου η Μοίρα!

Συντρόφισσα, μας εμψύχωσες, μας μίλησες στις καρδιές μας με αλήθεια και ανθρωπιά! Ναι, είπες το αυτονόητο που το ξέρουμε όλοι: ότι μας χωρίζει σαν άνθρωποι δεν μπορεί να μας χωρίζει σαν σοσιαλιστές και δημοκράτες. Όλοι ενωμένοι μπορούμε να σηκώσουμε τον Ήλιο!

Σήμερα είναι η γιορτή της Αγάπης, της Πίστης, της Σοφίας και της Ελιάς (Ολίβιας). Γιορτάζω μαζί με τους Πολλούς άλλους την Πίστη ότι εμείς κρατάμε στα χέρια μας το μέλλον μας, την Σοφία ότι μπορούμε να το κάνουμε πράξη και να διδάξουμε στα παιδιά μας την Αγάπη για τον συνάνθρωπο, για την ζωή και για τις αληθινές αξίες της.

Ναι, ξέρουμε ότι από εδώ, από την ευλογημένη χώρα του Ήλιου και της Ελιάς, μπορεί να ξαναχτίζουμε το Όνειρο.

Τι πιο κατάλληλο από τους στίχους του Ελύτη:

Ώ έλα μαζί μου να ιδρύσουμε τα όνειρα

Το πως περνούμε τις μέρες και τις νύχτες μας
Ένας θεός το ξέρει.
Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν
Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες
Φίλε μου, όσοι δεν ένιωσαν ποτέ, με τί
Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά
Χτίζουμε, ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!

Κυριακή 29 Ιουνίου 2008

Αποθήκες ψυχών












Πέρα από τις καθημερινές μου ανησυχίες- ακρίβεια, ανεργία, μετακίνηση αθλητών σε ένα καθώς- πρέπει στάδιο, φροντίδα των άλλων, μαγείρεμα, σεμινάρια, τράπεζες, πως να οργανωθούμε στο νησί και πολλά άλλα, λέω στον εαυτό μου: «Κάτσε λίγο να ηρεμήσεις, τι στο καλό, άλλοι περνάνε καλά στην παραλία! Όπως μου είπαν, ας κάνω κάτι και για μένα. Κούλαρε, επιτέλους, έχεις χρόνο να σώσεις τον κόσμο…»

Έλα, ντε, τι τό’θελα? Ανοίγω την τηλεόραση, νευριάζω με τα ψέματα, ανοίγω εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας, τα ίδια, λέω κάτσε να δω τι γίνεται στο νησί… Και διαβάζω τις τοπικές. Εδώ έχει ο μπαχτσές απ’όλα. Ένα άρθρο, όμως, από τα πολλά, με έκανε να δακρύζω. Και θεωρώ ότι πρέπει να το γράφω ακριβώς όπως είναι στην εφημερίδα:


ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ από 60 φυλακισμένα παιδιά

Σκηνή έστησαν χθες οι ``Γιατροί χωρίς Σύνορα`` έξω από το Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων

Γράφει η ΠΕΛΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΗ

27/6/2008

«Let us go» φωνάζουν ρυθμικά από τα κάγκελα του Κέντρου Υποδοχής Προσφύγων στη Μυτιλήνη οι περίπου 60 ανήλικοι αλλοδαποί, που εδώ και τέσσερις ημέρες κάνουν απεργίας πείνας, ζητώντας... την ελευθερία τους! Κάτι που ας σημειωθεί ότι επιβάλει η ελληνική νομοθεσία.

Η κατάσταση στο Κέντρο Υποδοχής είναι έκρυθμη, καθώς κάποιοι απ’ αυτούς απειλούν ότι θ’ αυτοκτονήσουν, μη αντέχοντας άλλο την πολυήμερη κράτησή τους στο Κέντρο της Μυτιλήνης, που για αρκετούς, ήδη ξεπερνά και τις 20 ημέρες. Χωρίς να τους επιτρέπεται ο προαυλισμός, κλεισμένοι κυριολεκτικά σε κελιά, με ανυπόφορη δυσοσμία και σε υψηλές θερμοκρασίες οι ανήλικοι έχουν εξεγερθεί, ενώ όπως δηλώνει ο επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες Γ. Τσαρμπόπουλος, ο οποίος παρακολουθεί στενά το όλο θέμα, «αν συνεχιστεί η κατάσταση αυτή, έστω και λίγες ημέρες ακόμη, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις εξελίξεις».

Όλα ξεκίνησαν όταν πριν μέρες, με εντολή του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης Κώστα Μπούτσικου, τέθηκε σε εφαρμογή το Προεδρικό Διάταγμα 220/2007. Σύμφωνα με αυτό, ορίζεται ο ίδιος επίτροπος για τα ασυνόδευτα παιδιά - πρόσφυγες. Ο Εισαγγελέας παρήγγειλε σε κοινωνικούς λειτουργούς δημοσίων φορέων του νησιού να ενεργήσουν ως επίτροποι και να βρεθούν κατάλληλες συνθήκες υποδοχής και στέγης για τους ανήλικους κρατούμενους. Μέχρι σήμερα όμως οι υποδομές αυτές δεν βρέθηκαν, οπότε και οι ανήλικοι πρόσφυγες παραμένουν 20 ημέρες κρατούμενοι, υπό καθεστώς πραγματικής ομηρίας και σε άθλιες συνθήκες κράτησης. Η εφαρμογή του Προεδρικού Διατάγματος επομένως -που ως στόχο έχει να προστατεύσει τους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες από κυκλώματα εκμετάλλευσης παιδιών- είχε σαν μόνο αποτέλεσμα να παρατείνει την παραμονή των παιδιών στο Κέντρο Υποδοχής. Να σημειωθεί ότι η πρακτική που εφαρμοζόταν μέχρι σήμερα ήταν ότι όλοι οι πρόσφυγες -ανήλικοι και μη- κρατούνταν για τρεις έως τέσσερις ημέρες μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες ιατρικών εξετάσεων και καταγραφής τους και μετά αφήνονταν ελεύθεροι με το γνωστό υπηρεσιακό σημείωμα να εγκαταλείψουν τη χώρα σε 30 ημέρες. Καμία απολύτως μέριμνα δεν υπήρχε για τους ανηλίκους, οι οποίοι και αντιμετωπίζονταν σαν ενήλικοι. Από την εφαρμογή του Προεδρικού Διατάγματος οι ανήλικοι παραμένουν έγκλειστοι κι άγνωστο μέχρι πότε, ενώ οι ενήλικοι συνεχίζουν να αφήνονται ελεύθεροι τρεις με τέσσερις μέρες μετά τη σύλληψή τους.

Μιλούν για αυτοκτονία

Από τις 22 Ιουνίου οι 58 ανήλικοι άρχισαν να πετάνε το φαγητό τους και να ζητούν την ελευθερία τους, απειλώντας μέχρι και με αυτοκτονία. Την ημέρα που ξεκίνησαν την εξέγερση, στο Κέντρο Υποδοχής στη Μυτιλήνη βρισκόταν ο επικεφαλής του γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα Γ. Τσαρμπόπουλος, ο οποίος, μάλιστα, μαζί με τον νομάρχη, Παύλο Βογιατζή, επισκέφθηκε τον Εισαγγελέα και ζητώντας την παρέμβασή του ώστε να κινητοποιηθούν οι υπηρεσίες του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης -που είναι και αρμόδιες για να βρεθεί λύση ώστε να φιλοξενηθούν οι ανήλικοι σε χώρο έξω από το Κέντρο Υποδοχής σε κατάλληλες συνθήκες.

Την αγωνία των ανηλίκων ενίσχυσαν οι πληροφορίες για εφαρμογή της νέας Ευρωπαϊκής Οδηγίας, όπου, θεωρώντας ότι μπορεί να μείνουν μέχρι και έξι μήνες στο Κέντρο Υποδοχής, βρέθηκαν σε απόγνωση.

Οι πληροφορίες αναφέρουν - δεδομένου ότι δεν επιτρέπεται η είσοδος των Μέσων Ενημέρωσης στο Κέντρο Υποδοχής - ότι ανάμεσα στους ανήλικους που έχουν εξεγερθεί είναι ασυνόδευτα κορίτσια από τη Σομαλία ηλικίας οκτώ έως 12 ετών και αγόρια από το Αφγανιστάν 12 έως 18 ετών .

«Βλέπουν τους ενήλικες συμπατριώτες τους να αφήνονται ελεύθεροι μέσα σε λίγες ημέρες, ενώ οι ίδιοι παραμένουν εκεί, και αντιδρούν» σχολίασε μιλώντας στο «Ε» ο Γιώργος Τσαρμπόπουλος. «Η σημερινή κρίση στο Κέντρο της Μυτιλήνης, συνέχισε, είναι ευκαιρία να χτυπήσει το καμπανάκι για την πολιτεία να φτιάξει Κέντρα για ανήλικους πρόσφυγες με κατάλληλες υποδομές. Χώρους ανθρώπινους που να μπορούν να φάνε και να κοιμηθούν και να μην είναι κρατούμενοι. Έχουμε ενημερώσει το Υπουργείο Υγείας για τα γεγονότα στη Μυτιλήνη εφιστώντας τους την προσοχή ότι όσο παρατείνεται η κράτηση των ανηλίκων εκεί και κάτω από αυτές τις συνθήκες, μπορεί να οδηγηθούμε σε απρόβλεπτες εξελίξεις».

Ο κ. Τσαρμπόπουλος μιλώντας στο «Ε» σχολίασε ακόμα το γεγονός ότι όλες αυτές τις ημέρες και ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η κρίση στο Κέντρο Υποδοχής, ο Εισαγγελέας βρίσκεται σε άδεια (σ.σ. αναμένεται να επιστρέψει στις αρχές Ιουλίου) έχοντας αναθέσει καθήκοντα επιτρόπων σε κοινωνικούς λειτουργούς της Νομαρχίας, οι οποίοι εν μέσω κρίσης δεν είναι σε θέση να λάβουν αποφάσεις. «Θέλω να εκφράσω την ανησυχία και την απορία μου για το πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε όλες αυτές τις συζητήσεις και να αναζητήσουμε λύσεις με τα Υπουργεία και τους φορείς χωρίς να ξέρουμε και τη δική του θέση τη στιγμή που είναι και εκ του Νόμου αρμόδιος. Όλες οι ενέργειες θα πρέπει να γίνονται και με τη δική του πίεση και παρέμβαση» είπε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής του γραφείου της Αθήνας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Τα Υπουργεία Υγείας και Εσωτερικών (υπεύθυνες αρχές για ανεύρεση κατάλληλων συνθηκών στέγασης) με τη σειρά τους παρά το γεγονός ότι από την πρώτη ημέρα της εξέγερσης έχουν ενημερωθεί για την κατάσταση, δεν έχουν προχωρήσει μέχρι σήμερα σε καμία ενέργεια αφήνοντας τους ανηλικους να παραμένουν κρατούμενοι στο Κέντρο Κράτησης. Κι αυτό παρά το ότι η κρίση όσο περνάνε οι μέρες, παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις.

Ο Νομάρχης τώρα Παύλος Βογιατζής βρέθηκε χθες στην Αθήνα ειδικά για το θέμα αυτό. Παρά τις προσπάθειές του όμως από το πρωί και μέχρι αργά χθες το μεσημέρι όταν και γράφτηκαν αυτές οι γραμμές δεν είχε σταθεί δυνατό να συναντηθεί με εκπρόσωπο της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου.

Ανακοίνωση από την «Προς Φυγή»

Σε χθεσινή ανακοίνωσή της η κίνηση πολιτών «Προς φυγή» -που ήταν τα μέλη της και οι πρώτοι άνθρωποι που κατήγγειλαν τις συνθήκες που επικρατούν στο κέντρο για τους ανήλικους- αναφέρει: «Η κατάσταση στο κέντρο κράτησης μυρίζει μπαρούτι αφού οι άνθρωποι κρατούνται κάτω από άθλιες συνθήκες υγιεινής, χωρίς προαυλισμό και κυρίως χωρίς ελπίδα. Απειλούν ότι θα αυτοκτονήσουν γιατί δεν αντέχουν άλλο… Οι ανήλικοι είναι τουλάχιστον 58 και σε ένδειξη αλληλεγγύης απεργούν μαζί τους και οι γυναίκες. Ανάμεσα τους βρίσκονται δυο μικρά παιδιά και ένα βρέφος. Η ομάδα «Προς φυγή» ζητά την άμεση απελευθέρωση τους».

Σκηνή έστησαν οι «Γιατροί χωρίς σύνορα»

Με αυτόνομο φαρμακείο και από χθες σε δικό τους χώρο βρίσκονται από χθες οι «Γιατροί χωρίς σύνορα» στο προαύλιο του Κέντρου Υποδοχής. Η Οργάνωση έστησε σκηνή όπου μπορούν πλέον τα μέλη της Οργάνωσης να λειτουργούν αυτόνομα και ξέχωρα από το ιατρείο που ήδη λειτουργεί εκεί με ευθύνη της Νομαρχίας. «Στόχος είναι να υπάρχει πρόσβαση από όλους τους μετανάστες στο ιατρείο μας όποτε εκείνοι το επιθυμούν και με τον τρόπο αυτό θα μπορούν να βγαίνουν και έξω από τα κελιά τους» λέει ο υπεύθυνος Επικοινωνίας τη Οργάνωσης κ. Νώντας Πάσχος.

Η οργάνωση «Γιατροί χωρίς σύνορα» πιέζει ώστε να βρεθεί άμεσα λύση στο θέμα του προαυλισμού αφού με αυτό τον τρόπο πέρα από το ότι οι ίδιοι θα αισθάνονται καλύτερα έξω από τα κελιά τους θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να απευθύνονται στο ιατρείο για ιατρική βοήθεια και όχι όπως συμβαίνει τώρα που ερωτώνται απλώς «ποιοι έχουν ανάγκη από γιατρό» για να μεταφερθούν στο ιατρείο.

Την Τρίτη με πρωτοβουλία των «Γιατρών χωρίς σύνορα» έγινε και εμβολιασμός σε όλους τους πρόσφυγες του Κέντρου Υποδοχής.”

emprosnet


Θα πάω εκεί και ας γίνω «κακιά» για άλλη μια φορά. Για μένα το κάνω... Αλλιώς πως θα συνεχίζω να ζω???!!

Κρατάω αυτό: «Ανάμεσα τους βρίσκονται δυο μικρά παιδιά και ένα βρέφος.»