«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εμείς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εμείς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Τατιάνα Κούνεβα: Δικαιοσύνη, Ανθρωπιά, Σοφία!

Μαζί με την ουσιώδης ανάρτηση του alzap, αφήνω κάτι δίκες μου σκέψεις.
Θυμάμαι την φοβερή ιστορία της Τατιάνας Κούνεβα, όπως την διάδωσαν τα ΜΜΕ και τα
blogs, πριν 1 χρόνο περίπου. Πέρασε τόσος χρόνος και η γυναίκα είναι ακόμα στο νοσοκομείο...με μια άρρωστη μητέρα (καρκινοπαθής), αναγκασμένη να φροντίζει της πληγές της κόρης της και της αόρατες πληγές της ψυχής του μικρού της εγγονού, να τους στηρίζει υλικά και ψυχολογικά…
Η Τατιάνα είναι μια ιστορία από τις πολλές, των οικονομικών μεταναστών από τις πρώην «κομουνιστικές» χώρες. Πολύ ξεχωριστή κατά τα άλλα, όπως ξεχωριστοί αποδεικνυόμαστε καθημερινά ο καθένας από μας, έλληνες η μη, που κουβαλάμε τον δικό μας σταυρό.
Η Τατιάνα δεν ήρθε σαν απλή οικονομική μετανάστρια στην Ελλάδα που τόσο θαύμαζε, αλλά εγκαταστάθηκε αναγκασμένη, σαν μάνα που πρέπει να γιατρεύει τον καρδιοπαθή μοναχοπαίδι της. Ιστορικός σαν επάγγελμα στην χώρα της, η Τατιάνα γνωρίζει τι σημαίνει η εκμετάλλευση από τον άνθρωπο εδώ, στην χώρα της δημοκρατίας. Δουλεύει την νύχτα 8-ωρο με 500 ευρώ το μήνα… το μόνο της δικαίωμα ήταν να πει "ευχαριστώ" για αυτό το πενιχρό μισθό, που βασικά είναι της πείνας για οποιονδήποτε είναι αναγκασμένος να ζει σε ελληνικές συνθήκες (δυσανάλογο ποσό ενοικίου η τιμών διατροφής!). Μετά περνά στην ανεργία και οι εγχειρήσεις του παιδιού μαζί με την συνεχής γιατρική παρακολούθηση του μικρού τις επέβαλαν την διαμονή της εδώ, αρχίζει να δουλεύει σαν καθαρίστρια σε ένα συνεργείο καθαρισμού. Υπογράφει συμβάσεις χωρίς να ξέρει να διαβάζει ελληνικά, με καλή πίστη στα λεγόμενα των εργοδοτών που την εξαπατούν ανελέητα, όπως κάνουν και με όλες τις άλλες. Σηκώνει όμως ανάστημα και παλεύει σαν συνδικαλίστρια, όχι μόνο για αυτήν, αλλά για το ΔΙΚΙΟ ΟΛΩΝ, Ελληνίδες η μη! Αυτό που μου έμεινε έντονα στο μυαλό από εκείνες τις πρώτες πληροφορίες στα ΜΜΕ, είναι ένα συνταρακτικό γεγονός… Οι εργοδότες της την φώναξαν και της προσέφεραν έναν πολύ καλό ποσόν για να μην συνεχίζει τον αγώνα της, αλλά τους απάντησε αρνητικά! Μετά άρχιζαν η απειλές για την ζωή της... Θυμάμαι ότι αυτό που είπε τότε περίπου, ήταν ότι δεν μπορούσε να δεχτεί γιατί θα είχε προδώσει όλες τις άλλες, ελληνίδες και ξένες. Αναρωτιέμαι αν το να προσφέρεις στους έλληνες, να προσφέρεις ψυχή και σώμα, δεν είναι η ουσία του ελληνισμού; Αυτό ρωτώ πολλούς που είναι «γέννημα- θρέμμα έλληνες» και θεωρούν «μαγκιά» και «εξυπνάδα» οτιδήποτε λαμογιά τους βοηθάει επί προσωπικού και σε βάρος των άλλων Ελλήνων… (τελευταία πολλοί από αυτούς χρησιμοποιούν την έννοια του «αυτοδημιούργητου»- με ξένα κόλλυβα!).
Στην ουσία αναρωτιέμαι τι άλλο σημαίνει να είσαι Έλληνας παρά να παλεύεις για το Δίκιο ΟΛΩΝ που ζούν εδώ;
Από εκείνες τις μέρες θυμάμαι επίσης την συμπαράσταση που είχε από τον Τομέα Γυναικών του ΠΑ.ΣΟ.Κ., από τον Πρόεδρο τον ίδιο… Τώρα, προς τιμή του, ο Μιχάλης Χρυσοχοιδης ανοίγει την υπόθεση που ήταν μισοτελειωμένη, χωρίς ουσιαστικά να ερευνηθεί ποτέ από την προηγούμενη κυβέρνηση. Θέλει να αποδώσει επιτέλους Δικαιοσύνη!
Τα λόγια μου για την Τατιάνα Κούνεβα, είναι φτωχά… Απλά υποκλίνομαι μπροστά στο μεγαλείο ψυχής της. Της Ελληνικής Ψυχής της, γιατί, αν μη τι άλλο, απέδειξε ότι να είσαι Έλληνας δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός της μοίρας, δεν σημαίνει να είσαι απλά «γέννημα- θρέμμα», αλλά να είσαι έτοιμος να δώσεις την ψυχή σου για το μεγάλο Δίκιο ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ που ζούμε στην Ελλάδα, Έλληνες και μη… Δεν είναι μόνο να βλέπεις την Ακρόπολη (πολλές φορές ούτε καν αυτό!) και να διαβάσεις την ιστορία για την χώρα που γέννησε την Δημοκρατία, αλλά ΠΡΩΤΑ απ’όλα, να την τιμάς!
Μερικές φορές, ένας καταδικασμένος «ασήμαντος» από τους υποκριτικούς κανόνες μιας άδικης κοινωνίας της αγοράς, αποδεικνύεται μεγάλος Άνθρωπος σε κρίσιμες στιγμές… Η Τατιάνα είναι ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ πάνω απ’όλα… δεν ζήτησε, δεν λύγισε, δεν κλάφτηκε… Πάλεψε… Αν μη τι άλλο, εμείς τώρα πρέπει να αναλογιστούμε όχι μόνο τι δικαιώματα έχει, αλλά ΠΡΩΤΑ απ’όλα τι υποχρεώσεις έχουμε Εμείς απέναντι σε αυτούς τους Ανθρώπους!

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Μαζί για το κλίμα

Μαζί για το κλίμα

Στην Κοπεγχάγη οι ηγέτες από ολόκληρο τον πλανήτη θα διαπραγματευτούν κάτι περισσότερο από μία συνθήκη, θα εργαστούν για την ίδια τη σωτηρία του πλανήτη και την επιβίωση εκατοντάδων εκατομμυρίων συνανθρώπων μας.

Χρειαζόμαστε μία φιλόδοξη, δίκαιη και δεσμευτική συμφωνία στην Κοπεγχάγη, για να αποτρέψουμε τις καταστροφικές επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος. Σε αυτή την προσπάθεια, πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί για το κλίμα για να τα καταφέρουμε.

Στο δρόμο για την Κοπεγχάγη, η Greenpeace και το WWF Ελλάς ενώνουμε τις δυνάμεις μας για να ενημερώσουμε και να κινητοποιήσουμε τους Έλληνες πολίτες. Συνεργαζόμαστε για να πείσουμε την Ελληνική Κυβέρνηση ότι η επίτευξη μιας πραγματικά φιλόδοξης συμφωνίας για το κλίμα είναι η μόνη επιλογή για την Ελλάδα.

Η Ελλάδα είναι μια ανεπτυγμένη χώρα που ήδη πλήττεται από τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Μία φιλόδοξη συμφωνία στην Κοπεγχάγη, όχι μόνο θα αποτρέψει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, αλλά θα είναι η καλύτερη απάντηση στην οικονομική κρίση, αυξάνοντας την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα. Η μείωση των εκπομπών και η στροφή στις ανανεώσιμες πηγές και την εξοικονόμηση είναι το εθνικό συμφέρον για τη χώρα μας

Η αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην Κοπεγχάγη υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού μας, πρέπει να πιέσει για μια καλή συμφωνία και να υποστηρίξει το στόχο μείωσης των εκπομπών από τις ανεπτυγμένες χώρες κατά 40% έως το 2020. Μόνο αυτός ο στόχος μπορεί να διαβεβαιώσει ότι η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας δεν θα υπερβεί τους 2oC, σε σύγκριση με τα προβιομηχανικά επίπεδα.

Περισσότερα

Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

ΕΠΕΙΓΟΝ! Κίνδυνοι για τα θεμελιώδη δικαιώματα των Ευρωπαίων στην δεύτερη ανάγνωση του «τηλεοπτικού πακέτου»

Διαβάστε το προσχέδιο επιστολής σε Ευρωβουλευτές και στείλτε το σε όσους περισσότερους μπορείτε. (οι διευθύνεις τους υπάρχουν στο τέλος της επιστολής)

Η ψηφοφορία διεξάγεται την Τετάρτη, 6/5/2009! Δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο! Δράσε τώρα! Μπορεί να μοιάζει λίγο, αλλά μερικά emails από τον καθένα μας μπορεί να κάνουν διαφορά. Πολύ περισσότερο, μερικά τηλεφωνήματα.

Διευθύνσεις επικοινωνίας Ελλήνων ευρωβουλευτών

Κίνδυνοι για τα θεμελιώδη δικαιώματα των Ευρωπαίων στην δεύτερη ανάγνωση του «τηλεοπτικού πακέτου»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ DIGITALRIGHTS.GR
Αθήνα 4 Μαίου 2009
Απειλή για τα ατομικά δικαιώματα και την ουδετερότητα του διαδικτύου ενδέχεται να αποτελέσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στη δεύτερη ανάγνωση του Ευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου για τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και υπηρεσιών -γνωστού και ως “τηλεπικοινωνιακού πακέτου”- που διεξάγεται την ερχόμενη Τετάρτη 6 Μαίου στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υποκύπτωντας σε πιέσεις ειδικών συμφερόντων, το Ευρωκοινοβούλιο ετοιμάζεται να επικυρώσει αλλαγές στο ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο που θα περιορίσουν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στο διαδίκτυο και θα επηρεάσουν δυσμενώς τις ατομικές ελευθερίες, την κοινωνικοποίηση και την επιχειρηματικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
...
Καλούμε τους εκπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
* Να ψηφίσουν υπέρ της ανεπιφύλακτης προστασίας του δικαιώματός μας στην ελεύθερη έκφραση και κοινωνική, πολιτική και οικονομική δραστηριότητα στο διαδίκτυο
* Να υποστηρίξουν τα δικαιώματά μας στην ισότιμη πρόσβαση και διανομή περιεχομένου, υπηρεσιών και εφαρμογών στο διαδίκτυο και να απορρίψουν κάθε κείμενο που αναφέρεται σε “νόμιμο περιεχόμενο” και επιχειρεί να επιβάλλει σχετικούς περιορισμούς ή εξαρτήσεις
* Να εγγυηθούν το θεμελιώδες δικαίωμα πρόσβασής μας στη δικαιοσύνη, και τον σεβασμό των αρχών της αναλογικότητας και του τεκμηρίου αθωότητας, απορρίπτωντας απερίφραστα κάθε απόπειρα συλλήβδην ποινικοποίησης της χρήσης του διαδικτύου, πόσο μάλλον της λήψης αστυνομικών μέτρων απ’ τους παρόχους χωρίς δικαστική παρέμβαση!

Περισσότερα

Διαβαστε και:

Προσχέδιο επιστολής σε ευρωβουλευτές για την 2η ανάγνωση του telecoms package


Stop στο Ψηφιακό Big Brother στην Ευρώπη

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

Η εκδήλωση του Τομέα Γυναικών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για την Ημέρα της Γυναίκας

Όπως την είδα από το σπίτι μου.
(Συνέχεια των αφιερώσεων μου για την Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας από εδώ, εδώ και εδώ.)
Διάβασα ότι η εκδήλωση μεταδίδεται ζωντανά. Λέω: μάλλον κατάλαβα λάθος… Περιμένω την επόμενη μέρα. Μαζευτήκαμε μερικοί (και άνδρες ανάμεσα μας) και περιμέναμε… Όταν άρχισε η μετάδοση, δεν μπορώ να σας περιγράφω την χαρά που ένιωσα… την έκπληξη όλων… Να το, είμαστε εκεί. Μπορούμε να βλέπουμε, να ακούμε και να επέμβουμε. Ξαφνικά η απόσταση Λέσβος- Αθήνα μίκρυνε. Αυτή ήταν η πρώτη συγκίνηση. Ένα μεγάλο «Μπράβο!» στα παιδιά που ασχολήθηκαν με την μετάδοση και ένα τεράστιο «Ευχαριστώ!» σε όλους που είχαν αυτή την λαμπρή ιδέα.
Είδαμε και ακούσαμε τις Ευρωβουλευτίνες μας στην αρχή, με καλές ομιλίες, αγγίζοντας διάφορα προβλήματα των γυναικών. Μας μίλησε και ο Ευρωβουλευτής Σταύρος Λαμπρινίδης σύντομα και ουσιαστικά: «Δεν υπάρχει καλή και κακή Ε.Ε., υπάρχουν καλές και κακές κυβερνήσεις.»
Ο συντονισμός της συζήτησης τον έκανε πολύ επιτυχημένα η Επικεφαλής του Τομέα Γυναικών, Έφη Χαλάτση, με γλυκύτητα, αμεσότητα και εύστοχες παρατηρήσεις: «Δίνουμε σημασία σε όλες τις ηλικίες, ξέροντας ότι εμείς πρέπει να ανοίξουμε το δρόμο των νέων συγχρόνως!», απάντησε σε μια κυρία. Μπράβο, Έφη!
Απαντώντας σε μια άλλη ερώτηση, η Μαίρη Ματσούκα επισήμανε τη σημασία της αλληλεγγύης ανάμεσα στις γυναίκες.
Μίλησε και μια ομογενής μας, η Στέλλα, με την φρεσκάδα της ηλικίας της, blogger: «Ημερολόγιο μιας “Ξένης”» για το σημαντικό θέμα του βιασμού και χειροκροτήθηκε από όλους. Ακολουθήσε ο Αντώνης Καρράς, ο οποίος της έδωσε συγχαρητήρια. Μίλησαν πολλές και πολλοί. Να με συγχωρούν διότι δεν θυμάμαι τα ονόματα όλων. Εδώ μας άρεσε πολύ και η Πετρούλα Δελεδήμου (αν θυμάμαι καλά το όνομα), η οποία από ότι καταλάβαμε θα είναι η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Διεθνούς Σοσιαλιστικής Νεολαίας. Καλή της επιτυχία!
Αυτή η οποία μας άγγιξε φοβερά όλους εδώ, ήταν η Πρόεδρος της Αφρικανικής Ένωσης Γυναικών, η Λορέτα (συγγνώμη, δεν ξέρω το επώνυμο), η οποία μίλησε αληθινά, χωρίς να διαβάζει, με την γλώσσα της ψυχής. Τελικά, αυτή η γλώσσα είναι που εισχωρεί στις καρδιές όλων. Η Λορέτα είναι μια Κυρία με «Κ» κεφαλαίο. «Δεν ήρθα εδώ να κλαίγομαι σαν αφρικανή. Ήρθα εδώ εκ’ μέρος των Ανθρώπων που δεν κλαίγονται, αλλά μάχονται για το Δικαίωμα τους στην Αξιοπρέπεια! Είμαστε πάνω απ’ όλα Άνθρωποι και σαν Άνθρωποι πρέπει ΟΛΟΙ να έχουμε Ανθρώπινα Δικαιώματα όπου και αν ζούμε!» Μας είπε πως ένοιωσε για πρώτη φορά σαν Ίσος Πολίτης της Ελλάδος, όταν είχε την δυνατότητα να ψηφίζει για πρώτη φορά στην χώρα μας, στις εκλογές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Όταν το έμαθε ήταν μαζί με άλλες φίλες της και κλαίγανε όλες μαζί από συγκίνηση. «Τι άλλο πιο δημοκρατικό;» είπε. «Νιώθαμε για πρώτη φορά ότι κάποιος μας είδε και μας δίνει σημασία, είμαστε και εμείς εδώ, για πρώτη φορά νιώθαμε σαν Άνθρωποι Εδώ.»
Από τι λέει η Στέλλα, την χειροκρότησαν όλοι όρθιοι. Το ίδιο και εμείς εδώ.
Μου έμεινε στο μυαλό και μια κυρία από την Αλβανία, η οποία από τι κατάλαβα δεν είναι μετανάστρια, είχε έρθει εδώ με μετοίκηση, λόγο γάμου με Έλληνα. Τα παιδιά της είναι ελληνόπουλα, έχει πιάσει ρίζες εδώ, αλλά κάθε λίγο και λιγάκι πρέπει να ανανεώσει την άδεια παραμονής και να πληρώσει για αυτήν. Λεφτά που στο κάτω- κάτω τα στερεί από την Ελληνική της οικογένεια. Αναρωτήθηκε αν έτσι πρέπει να πληρώσει ο άνδρας της την απόφαση του να παντρευτεί και να έχει σαν μάνα των παιδιών του, μια «ξένη». Αναρωτιέμαι και εγώ αν τελικά αυτές οι γυναίκες δεν είναι οι πιο ταλαιπωρημένες, γιατί βασικά δεν έχουν δικαιώματα ούτε σαν Ελληνίδες, ούτε σαν μετανάστριες… Τελικά έχουν λιγότερα δικαιώματα απ’ όλες και περισσότερες υποχρεώσεις και εμπόδια στην ζωή τους, μέχρι και στην εύρεση εργασίας. Αλήθεια, τις σκεφτήκαμε μέχρι τώρα;
Υπήρχαν και ερωτήσεις από τους bloggers, δεν προλάβαμε να δούμε τις απαντήσεις λόγο τεχνικής βλάβης. Δεν πειράζει, είδαμε περίπου όλη την εκδήλωση και είμαστε πολύ ευχαριστημένοι για αυτό το μικρό θαύμα. Αφήστε που αρχίσαμε να δώσουμε απαντήσεις μεταξύ μας εδώ, όπως για την γυναίκα –αγρότισσα όπου το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πρώτο απ’ όλα τα κόμματα έχει θέσεις και προτάσεις και ο Πρόεδρος μας έκανε τόσες φορές Ομιλίες με Κεντρικό Θέμα την Γυναίκα- Αγρότισσα και τις προτάσεις μας για αυτήν. Όπως είχε και αναφορές για το Πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι». Για του Γυναικείους Συνεταιρισμούς, που τελικά φτιάσανε μια παρωδία με μέλη «τα δικά τους παιδιά» (κάτι σαν αγροφύλακες, ένα πράγμα…) σηκώνει μεγάλη συζήτηση…
Θέλαμε να στείλουμε και εμείς από εδώ, από το νησί της ανεργίας στα τελευταία χρόνια , ειδικά ανάμεσα στις γυναίκες, μια ερώτηση. Δεν προλάβαμε. Τελικά θα την αφήσω εδώ:
Οι άνεργες γυναίκες από την Λέσβο, για να ανανεώσουν την κάρτα ανεργίας τους, πρέπει να κάνουν κάθε μήνα την ίδια ημερομηνία και αυτοπρόσωπος, 50 έως 100 χιλιόμετρα πήγαινε- έλα, μέχρι την Μυτιλήνη στο Ο.Α.Ε.Δ., βρέχει- χιονίζει. Αν είναι άρρωστες και δεν μπορούν να παρουσιαστούν, διακόπτεται η κάρτα ανεργίας, με ότι συνεπάγεται. Γιατί να μην μπορέσουν να ανανεώσουν την κάρτα ανεργίας στα ΚΕΠ τις διαμονής τους; Μήπως επίτηδες; Ισχύει για όλες από την επαρχία, νομίζουμε. Πρόταση: Ας υπάρχει η δυνατότητα ανανέωσης της κάρτας ανεργίας στα τοπικά Κ.Ε.Π.

Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στην μνήμη της μεγάλης Ελληνίδας Μελίνας Μερκούρη, την οποία την θυμόμαστε με σεβασμό ΟΛΟΙ. Μας δίδαξε ότι να είσαι Έλληνας σημαίνει πρώτα απ’ όλα να είσαι Άνθρωπος με Αγάπη για τους συνανθρώπους σου και για το Δίκιο.
Συγχαρητήρια σε όλους, στο Τομέα Γυναικών και στην Έφη Χαλάτση και ευχαριστούμε πολύ για την μετάδοση, όλους; και αυτών που είχαν την ιδέα και αυτών που την υλοποίησαν. Μας σκέφτηκαν, μίκρυναν οι αποστάσεις μεταξύ μας, νιώθαμε ξαφνικά κοντά. Η κάρδια μας η Ελλάδα!

Επίσης θα ήθελα να πω ένα μεγάλο «Ευχαριστώ!» στην σπουδαία μάνα, σύζυγος, η οποία- εκτός από ότι διαμόρφωσε χαρακτήρες Ανθρώπων με ευαισθησίες, αίσθημα δικαίου και αποφασισμένοι για μια ζωή αφιερωμένη στους άλλους, ΆΝΘΡΩΠΟΙ οι οποίοι αποτελούν Κεφάλαιο για την Ελλάδα- έχει παλέψει και για τα δικαιώματα της γυναίκας στην Ελλάδα και όχι μόνο και για την Ειρήνη στον κόσμο. Μετριόφρονη, δεν ήθελε να προβάλει δημόσιος την τεράστια της προσφορά, έτσι όπως της άξιζε. Από σεβασμό στην απόφαση της, δεν θα αναφερθώ εδώ ούτε εγώ στο όνομα της. Με εκτίμηση και ευγνωμοσύνη. Τελειώνω με μερικά από τα λόγια της που με εκφράζουν απόλυτα:

«Οι άνδρες είναι εκείνοι που αρνούνται να αλλάξουν και να αποδεχθούν ότι οι γυναίκες έχουν δικαιώματα. Εκείνοι είναι που πρέπει να θεωρηθούν περισσότερο υπεύθυνοι γι' αυτές τις εξελίξεις. Ο αγώνας μας είναι δύσκολος. Πιστεύω όμως ότι ο κόσμος θα είναι καλύτερος αν οι γυναίκες αποκτήσουν περισσότερο ενεργό ρόλο στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Και αν και οι δύο γονείς αναλάβουν την ευθύνη να δώσουν ακόμη περισσότερη αγάπη στα παιδιά τους και να τα καθοδηγήσουν στην εξέλιξή τους. Οι γυναίκες πρέπει να συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Πιστεύω ότι το γυναικείο κίνημα μπορεί να αποτελέσει το μέσο διά του οποίου θα συνεχισθεί ο αγώνας αλλά και η σχολή που θα διδάσκει στις γυναίκες τεχνικές πολιτικής και θα τις εισαγάγει σε έναν τρόπο σκέψης πολύ σημαντικό για όσες βρίσκονται στην εξουσία αλλά και στην καθημερινότητα. Οι νόμοι για την ισότητα δεν έχουν εφαρμοσθεί ακόμη και εκεί πρέπει να στραφεί η προσοχή μας».

Χρόνια πολλά σε όλες τις Γυναίκες!
Και σε όλες τις Γυναίκες που ξέρουν ότι για μια αληθινή ισότητα χρειάζεται να μεγαλώσεις πρώτα απ’ όλα σωστούς ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!

Σχετικά άρθρα:

‘’ ΟΙ Σοσιαλιστές στηρίζουν τις γυναίκες στην Ευρώπη και στον κόσμο’’

Η «Ξένη» σε ημερίδα για τις Γυναίκες…

Μια όχι και τόσο… “Ξένη”

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΑΠΟ ΚΟΥΝΙΑ!!!


«Βουλγαρικά... κεφάλια!»

Ισχύουν ή όχι τα χωροταξικά κριτήρια για το σε ποιο σχολείο θα πάει ένας μαθητής; Φαίνεται πως η απάντηση είναι ξεκάθαρα «όχι», αν το ερώτημα αφορά αλλοδαπό μαθητή. Οκτάχρονος υπήκοος Βουλγαρίας, εδώ και μια βδομάδα τώρα άγεται και φέρεται μεταξύ δύο σχολείων της βόρειας πλευράς της Μυτιλήνης, αφού το σχολείο, που βρίσκεται λίγες δεκάδες μέτρα από το σπίτι του μαθητή δηλώνει πως δεν έχει χώρο να τον… δεχθεί.

Αναλυτικότερα, παρά το ισχύον μία τριετία τώρα καθεστώς χωροταξικής κατανομής των μαθητών στην πόλη της Μυτιλήνης, όπου φοιτούν σε σχολείο ανάλογα με τη διεύθυνση κατοικίας τους, εδώ και λίγες μέρες μαθητής της Γ΄ τάξης, που ήρθε από μετεγγραφή από δημοτικό σχολείο χωριού της Λέσβου, δεν μπορεί να… ριζώσει σε τάξη. Αρχικά ο μικρός γράφτηκε στο σχολείο της περιοχής του, απ’ το οποίο το σπίτι του - όπως προαναφέραμε - απέχει μόλις μερικές δεκάδες μέτρα. Μετά όμως από δυο μέρες φοίτησης εκεί, η διεύθυνση του σχολείου απευθύνθηκε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, ζητώντας να βρεθεί άλλο σχολείο για τον οκτάχρονο Βούλγαρο.
«Εμείς - μας είπε η διευθύντρια του συγκεκριμένου δημοτικού σχολείου - για το καλό του παιδιού, απευθυνθήκαμε στη διεύθυνση τονίζοντας πως είμαστε ένα πολυπληθές σχολείο, με 23 ήδη παιδιά στη Γ΄ τάξη, όταν άλλα σχολεία έχουν 15 ή 16 μαθητές στην ίδια τάξη. Ούτε υποδείξαμε σχολείο, ούτε αρνηθήκαμε να δεχθούμε το μαθητή, τον οποίο μάλιστα απ’ την πρώτη στιγμή γράψαμε και στο ολοήμερο σχολείο. Η διεύθυνση αποφάσισε για την καλύτερη φοίτηση του μαθητή να πάει σε άλλο σχολείο, με σαφώς λιγότερο αριθμό μαθητών. Άλλωστε η μητριά του παιδιού δεν έφερε αντίρρηση, δεν μας είπε ότι δεν τη βολεύει το άλλο σχολείο.»

Αν δεν ήταν αλλοδαπός;
«Επειδή στο ένα σχολείο επικρατεί το αδιαχώρητο - σημείωσε ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Παναγιώτης Σάλτας - αποφασίσαμε να πάει ο μαθητής σε άλλο δημοτικό, ομοίως κοντά στο σπίτι του, με μικρότερο αριθμό μαθητών στη Γ΄ τάξη.»
Παρά όμως τον «αντικειμενικό» λόγο που επικαλείται ο κ. Σάλτας, όπως και η διευθύντρια του σχολείου, για την παρέκκλιση απ’ τη χωροταξική κατανομή, εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν πως δε θα είχε τεθεί θέμα απομάκρυνσης του μαθητή απ’ το πρώτο σχολείο, αν δεν ήταν αλλοδαπός.
Στο νέο σχολείο που εγγράφηκε, και ήδη απ’ την προηγούμενη Πέμπτη πηγαίνει ο μαθητής, δε φαίνεται να δημιουργήθηκε απολύτως κανένα πρόβλημα. Πρόβλημα όμως έχει ο μικρός μαθητής, που αναγκάζεται να μετακινείται μέσα σε κεντρικούς δρόμους, μόνος του, εφόσον οι γονείς του εργάζονται, για να πηγαίνει και να επιστρέφει απ’ το σχολείο, διανύοντας μια σοβαρή απόσταση. Κι όλα αυτά όταν τα άλλα παιδιά της γειτονιάς του, οι συνομήλικοι και φίλοι του δεν αναγκάζονται να «ταξιδεύουν» καθημερινά σχεδόν ένα χιλιόμετρο δρόμο για να μάθουν γράμματα. Όλα αυτά γιατί στην Ελλάδα του 2009, ίσως κάποιοι είναι λιγότερο ίσοι απ’ τους υπολοίπους και δε «χωράνε» σε μια τάξη με 23 μαθητές. Όλα αυτά σε μια γειτονιά στη βόρεια Μυτιλήνη που αν μη τι άλλο βίωσε τη φτώχεια, την προσφυγιά, την προσπάθεια της επιβίωσης…”

άρθρο της Μαρίνας Πολλάτου
Emprosnet 17/02/2009


Την ώρα που η Αμερική γιορτάζει την πιο επαναστατική εκλογή Πρόεδρου στην ιστορία της μέχρι τώρα, σ’εμάς, στην χώρα με μια από τις πιο βαριές και σπουδαίες κληρονομιές ανά του κόσμου, κάποιοι ανεγκέφαλοι η μικρόψυχοι επιμένουν να διαχωρίζουν τα παιδιά σε “δικά μας” και “τα άλλα”. Θέλω να πω, ότι η διαφορά που αποδεικνύουν μερικοί ανάμεσα στα όμορφα λόγια και τις πράξεις που κάνουν, είναι τεράστια… Είναι στο χέρι μας να μην επιτρέπουμε τέτοια φαινόμενα, είναι στο χέρι μας να νοιαζόμαστε για τα παιδιά που θα μπορούσαν να ήταν δικά μας, είναι στο χέρι μας να είμαστε η όχι Άνθρωποι! Ας διδάξουμε σωστά τα παιδιά μας, με αρχές και αξίες ζωής! Ας πούμε αποφασιστικά σε όλους τους υπεύθυνους η μη: ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ!