«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Αποκάλυψη του crimenet.gr: Άνθρωπος του Βενιζέλου, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ελέγχει τα οικονομικά του κόμματος...


Ο κ. Παναγιώτης Αλάμανος είναι μέλος του πολιτικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ (πρόταση Βενιζέλου) και ένας από τους ελεγκτές των οικονομικών του κόμματος!

Ο ελέγχων είναι και...
ελεγχόμενος!

Όπως αποκαλύπτει το crimenet.gr είναι στέλεχος της εταιρίας ΣΟΛ ΑΕ-μια από τις εταιρίες- που ξεσκονίζουν τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ.

Μήπως δεν είναι βασική προϋπόθεση κάθε σοβαρού ελέγχου η απόλυτη διάκριση ελεγκτή και ελεγχόμενου;

Τι λέει επ΄ αυτού ο κ. Βενιζέλος για ένα πρόσωπο που εν πάση περιπτώσει ανήκει στον κύκλο των προσωπικών του επιλογών;

Ποιός είναι ο κ. Αλαμάνος;

Όπως αναφέρει μεταξύ άλλων ο ίδιος στο βιογραφικό του:

"Από το 2004 εργάζεται στην εταιρία Συνεργαζόμενοι Ορκωτοί Λογιστές ΑΕ (ΣΟΛ ΑΕ) στην οποία είναι partner από το 2009. Είναι Ορκωτός Ελεγκτής Λογιστής απόφοιτος του μεταπτυχιακού επαγγελματικού προγράμματος σπουδών του Σώματος Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών (ΣΟΕΛ) και μέλος της Association of Certified Chartered Accountants (ACCA) της Μεγάλης Βρετανίας. Είναι μέλος της επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του ΣΟΕΛ.

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Τι συμβαίνει και μόνο το ΠΑΣΟΚ καταρρέει;


   
Μας προβληματίζει το γεγονός της συρρίκνωσης του Κινήματος σε ποσοστά κάτω ακόμα και από τους Καμμένους Έλληνες. Μας θλίβει η εικόνα ενός παραπαίοντος και ανήμπορου ΠΑΣΟΚ που παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες της ηγεσίας του, αδυνατεί να γοητεύσει με τον πολιτικό του λόγο, να κεντρίσει έστω και στο ελάχιστο το ενδιαφέρον της κοινωνίας. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τις προτάσεις του, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να καθίσει για λίγο να το ακούσει.

Όλα τα άλλα κόμματα είτε διατηρούν τις δυνάμεις τους, ή τις αυξάνουν, έστω για λίγο. Εκεί που υπάρχει πλήρης συρρίκνωση είναι στο ΠΑΣΟΚ, που σύμφωνα με τις δημοσκοπικές μετρήσεις είναι του μεγέθους 5 - 5.5%. Πρωτόγνωρα ποσοστά για ένα πρώην παντοδύναμο πολιτικό σχηματισμό.

   Μπαίνει λοιπόν το εξής βασανιστικό ερώτημα. Τι συμβαίνει και μόνο το ΠΑΣΟΚ καταρρέει. Γιατί οι πολίτες βγάζουν την οργή τους κυρίως πάνω και μόνο σε αυτό;

Η Ν.Δ κρατάει γερά, ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης, η ΔΗΜΑΡ αντέχει, η Χρυσή Αυγή εκτοξεύεται, η Ανεξάρτητοι Έλληνες διατηρούν τις δυνάμεις τους και μόνο το ΠΑΣΟΚ συνεχώς χάνει.

   Είναι αυτή μια φυσιολογική και αναμενόμενη εξέλιξη, λόγω της μνημονιακής πολιτικής που ακολούθησε; Μα και η Ν.Δ που είναι και υπεύθυνη για την κρίση και εφαρμόζει την ίδια πολιτική των μνημονίων με χειρότερους και πιο δυσβάστακτους όρους δεν φαίνεται να υφίσταται καμιά ζημιά.

   Είναι γενικώς η πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου η αιτία που πληρώνει το μάρμαρο, ανεξαρτήτως αν αυτή δικαιώνεται καθημερινά, μη υπαρχούσης άλλης εναλλακτικής λύσης; Μα ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ που παρά την πολυλογία και την πολυγλωσσία που χρησιμοποιούν κάποια στελέχη του, επισήμως χαμηλώνει τους τόνους και μιλάει για λύσεις εντός ευρώ, εντός ευρωζώνης και βεβαίως επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου στα Ευρωπαϊκά όργανα και όχι κατάργηση. 

Στον ίδιο δρόμο δηλαδή, εντός των τειχών του ευρωπαϊκού συστήματος, παρά τις επί μέρους διαφοροποιήσεις και βεβαίως στα αχνάρια που χάραξε με την πολιτική του ο Παπανδρέου. Κι όμως και αυτό το κόμμα δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα.

   Μήπως φταίει το γεγονός της συμμετοχής στην συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ; Μα και η ΔΗΜΑΡ συμμετέχει, αλλά δεν δείχνει να ζορίζεται, ίσως μάλιστα και να δυναμώνει.

   Τι να συμβαίνει άραγε; Θα επιχειρήσω μια προσέγγιση, βασισμένος στις κινήσεις που έκανε ο σημερινός Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, πριν τις εκλογές και μετά από αυτές. Κινήσεις σκόπιμες αλλά πέρα για πέρα λαθεμένες που στόχευαν: α) στον ολοκληρωτικό έλεγχο της Παράταξης β) στην πλήρη αποστασιοποίηση από τη κυβερνητική θητεία 2009 -2011. γ) στην καμουφλαρισμένη κατ΄αρχήν κόντρα με τους συνεργάτες του Παπανδρέου και στη συνέχεια την ανοιχτή επίθεση στον ίδιο τον πρώην αρχηγό του.

                                 Ολοκληρωτικός έλεγχος

   Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ανασφαλής και εκ φύσεως παρορμητικός, έχοντας υπερβολική εμπιστοσύνη στις ηγετικές ικανότητες του, και την ρητορική του δεινότητα, λειτούργησε εξ αρχής ως «ταύρος εν υαλοπωλείω».

   Αφού αποκάλεσε το ΠΑΣΟΚ σάπιο κόμμα και επέτρεψε σε πολύ στενό συνεργάτη του να το αποκαλέσει δημοσίως «φούσκα» της μεταπολίτευσης, διέλυσε αντικαταστατικά όλα τα ενδιάμεσα όργανα, κατήργησε την κεντρική επιτροπή και έμεινε μόνος και έρημος, παρέα μόνο με τον σκληρό πυρήνα που τον στηρίζει με φανατισμό, τους «ηρακλείς του στέμματος» που ακούνε Παπανδρέου και βγάζουν φλύκταινες .

   Οι εκλογές έτσι τον βρήκαν με ανύπαρκτο εκλογικό μηχανισμό, γεγονός που τον ανάγκασε να ενεργοποιήσει τα καταργημένα όργανα την τελευταία στιγμή, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η ζημιά είχε ήδη γίνει. Στη βάση η μουρμούρα και η απογοήτευση ήταν διάχυτες και η αδρανοποίηση των μελών, έφερε το αποτέλεσμα αυτό που όλοι γνωρίζουμε.

   Το ίδιο συνέβη και στις επαναληπτικές που τις πήραν επάνω τους εθελοντικά κάποιοι πατριώτες. Το ποτάμι βεβαίως δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω με τίποτα, λόγω της επώδυνης για τους πολίτες λύσης που επελέγη για τη σωτηρία της χώρας από την χρεοκοπία, αλλά σφόδρα συκοφαντημένης πολιτικής από τους αντιμνημονιακούς παλικαράδες όλων των υπολοίπων κομμάτων.

Όταν όμως η εκλογική μάχη δίνεται χωρίς νεύρο και παλμό, χωρίς στρατό με πίστη και ελπίδα, καταλήγεις σε αυτό το ταπεινωτικό αποτέλεσμα.

     Πλήρης αποστασιοποίηση από τη κυβερνητική θητεία 2009 -2011

   Ένας άλλος παράγων για το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν η πλήρης και ολοσχερής αποστασιοποίηση που είχε προηγηθεί μέχρι τις εκλογές, από την πολιτική που εφαρμόστηκε από την κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου, κορυφαίο μέλος των οποίων υπήρξε και ο σημερινός αρχηγός της παράταξης.   

   Καμιά αναφορά στην περίοδο εκείνη, όλα υποτίθεται ότι άρχισαν με την αρχηγία του νέου Προέδρου. Σβήστηκε προκλητικά από το χάρτη η κυβερνητική περίοδος 2009-2011 και ακολουθήθηκε μια πρακτική απεμπόλησης ευθυνών από τις επιλογές της τότε ηγεσίας. Ζητήθηκε υποκριτικά συγνώμη από τους πολίτες για την πολιτική που έσωσε τη χώρα και οι πολίτες απήντησαν βίαια σε αυτή την πρόκληση και υποτίμηση της νοημοσύνης τους.

Διότι συγνώμη σήμαινε ότι υπήρχε ενδεχομένως και άλλη λύση, την οποία όμως δεν προτίμησε η τότε κυβέρνηση και έφερε αδίκως τους πολίτες σε δύσκολη θέση με τις περικοπές και τις φορολογικές επιβαρύνσεις που ακολούθησαν.

Αντί με λίγα λόγια, το ΠΑΣΟΚ με όλες τις δυνάμεις του να βγει μπροστά και να στηρίξει τις επιλογές που έγιναν και οι οποίες δικαιώθηκαν μεγαλοπρέπως από τις εξελίξεις, με κορυφαίο παράδειγμα αυτό της Κύπρου, η ηγεσία του παρίστανε με μη πειστικό τρόπο ότι δεν είχε καμιά σχέση με αυτές.

                             Αδικαιολόγητη σύγκρουση

   Μετά τις εκλογές, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, διαχειρίστηκε την υπόθεση με την λίστα Λαγκάρντ με ερασιτεχνικό τρόπο. Βαρύτατα τραυματισμένος πολιτικά στη βάση της κοινωνίας με τις λίαν άστοχες δηλώσεις του: «Πληροφορήθηκα από τον Διώτη ότι η λίστα ήταν παράνομο υλικό και συνεπώς μη αξιοποιήσιμο και συμφώνησα με την νομική του άποψη», έχασε τελείως την μπάλα από τα πόδια του.

   Λίγες μέρες μετά ο Διώτης τον κρεμάει στην κυριολεξία, δηλώνοντας στη Βουλή ότι αν έπαιρνε εντολή από τον Βενιζέλο θα ξεκινούσε έρευνες. Συνεπώς δεν πήρε και γιαυτό αδράνησε. Η κοινωνία αποσβολωμένη παρακολουθεί και οργίζεται.

Ζαλισμένος από τις καταιγιστικές εξελίξεις στην συγκεκριμένη υπόθεση, με σπασμωδικές κινήσεις και έχοντας τη στήριξη Σαμαρά, κρεμάει και ο ίδιος στα κάγκελα τον Παπακωνσταντίνου, χωρίς καν να τον καλέσει για εξηγήσεις, αναγκάζεται ο Ραγκούσης να παραιτηθεί με θόρυβο από το ΠΑΣΟΚ για το ίδιο θέμα, δεχόμενος από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, την υποτιμητική ετικέτα του κηπουρού.

   Ακολουθούν επανειλημμένες διχαστικές δηλώσεις του περί κηπουρών, που διασπούν την ενότητα της παράταξης και δημιουργούν τις προϋποθέσεις για αποστασιοποίηση μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων, που είναι ριζικά αντίθετοι με τους διαχωρισμούς και τη λογική των «δικών μας και των άλλων».

Αντί να σταθεί πάνω από τις δευτερεύουσες αντιθέσεις, να κρατηθεί ψηλά και να προσπαθήσει να καταστεί ο ενωτικός κρίκος της βαριά λαβωμένης Παράταξης και με τον τρόπο του να καλέσει σε πανστρατιά όλες τις δυνάμεις που έδωσαν μαζί του τον εκλογικό αγώνα, έριξε λάδι στη φωτιά, επέτρεψε σε Γργηγοράκους, Κουκουλόπουλους και πολλούς άλλους ηρακλείς του στέμματος, να μιλούν απαξιωτικά για όποιον προβληματίζεται για την κατάρρευση, με αποτέλεσμα η αποστασιοποίηση σημαντικών στελεχών και απλών ανθρώπων να είναι η μόνη διέξοδος.

   Η κορυφαία όμως αστοχία του ήταν η απόφαση του να εμπλέξει τον Παπανδρέου σε ζητήματα κακοδιαχείρισης των οικονομικών του κόμματος, με το πρόσχημα ότι ήθελε να είναι όλα διαφανή και ξεκάθαρα.

   Θέλοντας να δείξει στην κοινωνία ότι έχει καθαρά χέρια και ότι είναι άτεγκτος σε ζητήματα διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης, έδωσε επιχειρήματα στα σκουπίδια του δημοσιογραφικού, οικονομικού και πολιτικού συστήματος, προκειμένου να ρίχνουν τόνους λάσπη στον Παπανδρέου.

   Όταν δε εκείνος διαμαρτυρήθηκε για τις διαρροές, του συνέστησε να προσφύγει στη Δικαιοσύνη αν νομίζει ότι θίγεται. Δεν αντελήφθη ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σε ποιον μιλάει, ποιον προσπαθεί με τον τρόπο του να απαξιώσει.

   Εγκλωβισμένος μέσα στο υπερβολικό του ΕΓΩ, δεν κατανόησε ότι ο Γιώργος δεν είναι ο οποιοσδήποτε βουλευτάκος, αλλά ότι στο πρόσωπο του συμπυκνώνεται, ο τρόπος, η ιδέα, οι αξίες και οι αρχές για τις οποίες αγωνιστήκαμε τόσα χρόνια.

Δεν εκτίμησε καν ότι και ο Παπανδρέου θα μπορούσε να έχει ανάλογη συμπεριφορά απέναντι του, να τον έχει βάλει στη γωνία τόσα χρόνια και ίσως να τον έχει διαγράψει. Οι αφορμές πολλές. Δεν το έκανε και αντ΄αυτού τον αξιοποίησε και τον έκανε υπερυπουργό των κυβερνήσεων του. 

   Μεγάλη η διαφορά πολιτικής αντίληψης. Ανοιχτός, ευγενής και γενναιόδωρος ο ένας. Κλειστός, μικρόψυχος και εκδικητικός ο άλλος. Μεγέθη εντελώς αλληλοαποκλειόμενα.

   Τέλος πάντων. Υπάρχουν δυο παροιμίες συσσωρευμένης λαϊκής σοφίας που τα λένε όλα. Η πρώτη: «Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος». Η δεύτερη: «Ότι κάνεις λάβεις κοιλιά μη σε πονέσει».

Υ.Γ Η πολυλογία, ο βερμπαλισμός, πολυξερωσύνη, και η τοποθέτηση επί παντός του επιστητού, δεν είναι αυτά που χρειάζεται ένας ηγέτης για να πετυχει στην αποστολή του.

Η Libre Belgique μιλά για κυνισμό Καραμανλή που κατέστρεψε την Ελλάδα και Ε.Ε…


…αλλά εγχώρια Μέσα Ενημέρωσης επιτίθενται στον Παπανδρέου…
Διαβάστε το παρακάτω άρθρο όπως το αναπαράγει με απόλυτη σοβαρότητα το kerdos.gr στη βάση πληροφοριών από το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Ένα άρθρο όμως που…

α) … μιλά ξεκάθαρα για κυνισμό Καραμανλή, ο οποίος έβλεπε τη χώρα του να καταρρέει και την Ε.Ε. να κινδυνεύει αλλά δεν έκανε τίποτα, και

β) … αναδεικνύει ότι η ειλικρίνεια του Παπανδρέου για το πραγματικό πρόβλημα της χώρας ήταν ο καταλύτης των εξελίξεων (χωρίς να αποκαλέσει ποτέ την Ελλάδα “διεφθαρμένη”), δεδομένου ότι η Μέρκελ τον Δεκέμβριο του 2009 αρνιόταν κάθε βοήθεια αλλά 4 μόλις μήνες μετά πέρναγε από το Κοινοβούλιό της το μεγαλύτερο αναλογικά πακέτο στήριξης σε μία χώρα στην παγκόσμια ιστορία,

βαφτίζεται από συγκεκριμένα εγχώρια μέσα ενημέρωσης σε τίτλους ως “βόμβα” για τον Παπανδρέου…

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

Το καλό είναι ότι οι περισσότεροι αναπαράγουν το σύνολο του άρθρου και ο κόσμος μπορεί να βγάλει συμπεράσματά του.

http://www.kerdos.gr/default.aspx?id=1918455&nt=103

La Libre Belgique: «Η Άγκελα Μέρκελ μέσα στην ελληνική παγίδα»

«Η Άγκελα Μέρκελ μέσα στην ελληνική παγίδα» είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της γαλλόφωνης εφημερίδας του Bελγίου «La Libre Belgique» το οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται στα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα στην αρχή της οικονομικής κρίσης, δηλαδή από το 2008 και μετά. Το εν λόγω δημοσίευμα αποτελεί τμήμα συνολικότερου αφιερώματος της εφημερίδας στη Γερμανίδα καγκελάριο.

Το πλήρες κείμενό του είναι το εξής:

«Η Γερμανίδα Καγκελάριος είναι βαθιά σοκαρισμένη με όσα αποκαλύπτονται το βράδυ της 10ης Δεκεμβρίου 2010. Στις Βρυξέλλες, οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων υποδέχονται τον νέο Έλληνα πρωθυπουργό. Ο σοσιαλιστής Γιώργος Παπανδρέου εξηγεί: »Ακούστε, όλοι οι αριθμοί μας είναι ψεύτικοι. Η χώρα μου ταλανίζεται από τη διαφθορά. Θα χρειαστούν χρόνια, αλλά είμαι αποφασισμένος να την καταπολεμήσω. Θα χρειαστώ βέβαια υποστήριξη και βοήθεια, διότι πρόκειται για μία τεράστια επιχείρηση».
Η Σύνοδος παραμένει άφωνη. Η Άγκελα Μέρκελ αισθάνεται διπλά προδομένη. Όχι μόνο η Ευρώπη, ως κοινότητα αξιών, αμφισβητείται από τα διαδοχικά ψέματα των ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και το ευρωπαϊκό σύστημα έχει καταστεί συνένοχο.
Την τοποθετούν απέναντι σε ευθύνες που δεν μπορεί να αναλάβει, διότι οι Ευρωπαίοι δεν διαθέτουν ούτε τα εργαλεία για να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα στη θέση των αγορών, ούτε τα μέσα για να πάρουν τα ηνία της Ελλάδας που βυθίζεται.
Της ζητάνε να εγγυηθεί απατεώνες έναντι της Bundestag και του λαού της. Είναι αδύνατο.
Το ελληνικό μυστικό ήταν διάτρητο. Εκείνο που εντυπωσιάζει τους Ευρωπαίους ηγέτες τη βραδιά της 10ης Δεκεμβρίου – περισσότερο από τη σοβαρότητα της κατάστασης της χώρας του – είναι η ειλικρίνεια του Παπανδρέου. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα ήταν υπό παρατήρηση, εδώ και πολλούς μήνες. Οι ιθύνοντες της ΕΚΤ είχαν συνειδητοποιήσει πολύ καλά ότι η τραπεζική κρίση του 2008 κινδύνευε να επεκταθεί στα Κράτη και ότι πρώτα θα εθίγοντο τα πιο ευάλωτα.
Δύο φορές, ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ είχε επισκεφτεί την Αθήνα με μεγάλη μυστικότητα για να εξετάσει τις προθέσεις του Καραμανλή. «Εάν εστάλη, είναι επειδή όλοι γνώριζαν ότι η κατάσταση μπορούσε να ξεφύγει», παρατηρεί ένα υψηλό στέλεχος της Ε.Ε. Αλλά ο Λουξεμβούργιος γυρίζει χωρίς αποτελέσματα, χωρίς καμιά δέσμευση του προκάτοχου του Παπανδρέου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται να σώσει την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας του στις διεθνείς αγορές.
Με τον μεγαλύτερο κυνισμό ο Καραμανλής διακινδυνεύει τη στάση πληρωμών. Η Ελλάδα το έχει ξαναζήσει, αλλά τώρα ανήκει στην Ευρωζώνη. Σε περίπτωση στάσης πληρωμών, ο Καραμανλής εμπλέκει την υπευθυνότητα και τη φερεγγυότητα 16 άλλων χωρών. Συνεχίζει όμως να μην κάνει τίποτα, αναμένοντας τις εκλογές του Φθινοπώρου 2009.
Γίνεται τότε εμφανές ότι κάτι λείπει στην νομισματική ένωση. Η αυτοπειθαρχία δεν λειτουργεί. Η ομαδική πειθαρχία και η φιλική πίεση ακόμη λιγότερο».

Δεν έχω παρά να προσθέτω και το τέταρτο μύθο που σπάσαμε από εδώ και πάλι:
ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΜΥΘΟΣ : Περί «διεφθαρμένης Ελλάδας»
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ Ποτέ ο Γ. Παπανδρέου ή οποιοσδήποτε άλλος έλληνας αξιωματούχος δεν χαρακτήρισε την Ελλάδα “διεφθαρμένη”. Ποτέ. Ο Γιώργος Παπανδρέου έθεσε μετ’επιτάσεως στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2009 το γεγονός ότι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν οι μισθοί και συντάξεις, αλλά η συστημική κακοδιοίκηση, ανομία και διαφθορά. Και ότι το ξερίζωμα της «ρίζας του κακού» θέλει χρόνο, η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο. Δεν έκρυψε το πρόβλημα, που όλοι γνωρίζαμε και τώρα όλοι ομολογούν. Για αυτό και οι ευρωπαίοι εταίροι σταδιακά άρχισαν ξανά να ακούν την χώρα μας, παρά την απόλυτη αναξιοπιστία που είχε δημιουργήσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Ένα χρόνο περίπου μετά, στις 9 Οκτωβρίου 2010, ο πρόεδρος του Eurogroup, Jean Claude Juncker, φέρεται να δηλώνει σε πάνελ σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, για την ελληνική κρίση: «Ήξερα (ότι θα έρθει) αλλά δεν μπορούσα να πω δημόσια αυτά που γνώριζα…Εδώ και 3-4 χρόνια ήξερα ότι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας ήταν η διαφθορά. Τώρα, ο Έλληνας Πρωθυπουργός λέει ότι κυβερνά μία χώρα διαφθοράς. Η ελληνική κρίση θαμπορούσε να είχε αποφευχθεί αν η Ελλάδα είχε συμπεριφερθεί με τελείως διαφορετικό τρόπο ξεκινώντας εδώ και δεκαετίες..».
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ Στις 14 Οκτωβρίου 2010 εκπρόσωπος του Jean Claude Juncker επεξηγεί: «Αυτό που είπε βασικά ο κ. Juncker ήταν ότι μερικά χρόνια πριν, όταν οι παράμετροι της ελληνικής ανταγωνιστικότητας έδειχναν ότι η χώρα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση, όλη η υπόλοιπη Ευρώπη ήξερε ότι η Ελλάδα είχε σοβαρό πρόβλημα διαφθοράς. Ωστόσο, ως επικεφαλής του Eurogroup, δεν ήταν σε θέση να μιλήσει για αυτό δημοσίως, γιατί οι αντιδράσεις θα ήταν τεράστιες. Για να δείξει ότι έχει αλλάξει η στάση των ελληνικών αρχών απέναντι στο πρόβλημα, επικαλέστηκε αναφορές του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, ο οποίος, μετά τις εκλογές του 2009, όταν το συνολικό μέγεθος του ελληνικού προβλήματος είχε αποτυπωθεί, είπε ο ίδιος ότι η Ελλάδα είχε σοβαρό πρόβλημα με τη διαφθορά». Η καταλυτική αυτή δήλωση, αναφορικά με τις τεράστιες ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης και το πόσο υπεύθυνη ήταν η στάση της κυβέρνησης Παπανδρέου, ουδόλως πτόησε τα κόμματα της αντιπολίτευσης να συνεχίζουν να παραπληροφορούν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου χαρακτήρισε την Ελλάδα «διεφθαρμένη» και τον ελληνικό λαό «διεφθαρμένο». Συμπέρασμα: Σε καμία ομιλία, σε καμία δήλωση, σε καμία συνέντευξη, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει μιλήσει για «διεφθαρμένη χώρα» ή «διεφθαρμένο λαό». Οι δηλώσεις του για το ζήτημα της διαφθοράς αφορούσαν πάντα τις δομές του κράτους και το πελατειακό σύστημα που γεννά τα φαινόμενα διαφθοράς. Ήταν πάντα σαφής: «Σε κάποιους αρέσει να λένε τώρα ότι οι Έλληνες έχουν τη διαφθορά στα γονίδιά τους. Αυτό είναι ανοησία. Πρόκειται για αποτυχία των θεσμών η οποία εξαρτάται από κοινωνικούς πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες. Μπορούμε όμως να τους αλλάξουμε» (συνέντευξη στην FRANKFURTER ALLGEMEINE ZEITUNG», 5/3/2010)

Αποκαλύψεις


Την μάχη κατά σοσιαλιστών τη δίνει το SPD το οποίο προτίθεται να αποχωρήσει από την Σοσιαλιστική Διεθνή, όπου πρόεδρος είναι ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, άνθρωποι του οποίου υπερασπίζονται τον αγώνα του κατά των αγορών και αποκαλύπτουν, όλο το γεωπολιτικό παιγνίδι που παίζεται στους κόλπους των σοσιαλιστικών κομμάτων και της Διεθνούς. Λένε λοιπόν οι του ΓΑΠ στην ανακοίνωσή τους :

«… Πολλοί Γερμανοί σοσιαλιστές κάποιας ηλικίας, που γνωρίζουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις, λένε εμπιστευτικά σε συνομιλητές τους, ότι θα τρίζουν τα κόκαλα του Βίλυ Μπραντ, με τα καμώματα της σημερινής ηγεσίας των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών. Και πράγματι, ο Σίγκμαρ Γκάμπριελ και η ομάδα του, ακολουθώντας το παράδειγμα της Μέρκελ, προσπαθούν να ηγεμονεύσουν στη οικογένεια των σοσιαλιστικών κόμματων προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις. Μάλιστα, οι αντιδράσεις εντείνονται και ενόψει των προσεχών Ευρωεκλογών. Ήδη οι Γερμανοί ελέγχουν την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τον Μάρτιν Σουλτς που φιλοδοξεί να γίνει ο υποψήφιος των σοσιαλιστών για την Προεδρία της επόμενης Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ελέγχουν την Σοσιαλιστική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσω του Προέδρου της, του Αυστριακού Χάνες Σβόμποντα, ο οποίος εξελέγη με την υποστήριξη του Μάρτιν Σουλτς. Ελέγχουν επίσης, το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, του οποίου Πρόεδρος είναι ο Βούλγαρος Σεργκέι Στάνισεφ, στενός φίλος των Σουλτς και Σβόμποντα και Γραμματέας ο Άχιμ Πόστ που εξακολουθεί να διατηρεί παράλληλα και τη θέση του Διεθνή Γραμματέα του SPD. Η μόνη οργάνωση που δεν κατάφεραν προς το παρόν να ελέγξουν οι Γερμανοί στο χώρο των σοσιαλιστών είναι η Σοσιαλιστική Διεθνής.

  Όταν δημιουργήθηκε η Σοσιαλιστική Διεθνής με τη σύγχρονη μορφή της αποτελούνταν κυρίως από μεγάλα ευρωπαϊκά κόμματα. Ο Βίλυ Μπραντ είχε το όραμα μιας οργάνωσης με πραγματική διεθνή εμβέλεια και ξεκίνησε την διεύρυνση που σταδιακά έκανε τη Σοσιαλιστική Διεθνή την μεγαλύτερη πολιτική Οργάνωση σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία αριθμεί σήμερα πάνω από 160 κόμματα - μέλη.

Ο Σίγκμαρ Γκάμπριελ, από τη στιγμή που εξελέγη Πρόεδρος του SPD, δεν έκρυψε την αντίθεση του απέναντι σε μια οργάνωση όπου οι ανερχόμενες χώρες άλλων ηπείρων θα άρχιζαν σιγά σιγά να έχουν ουσιαστικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων. Διαφώνησε με τη φιλοσοφία του Γιώργου Παπανδρέου, που πιστός στο όραμα του Βίλυ Μπραντ, πρέσβευε ότι η Διεθνής πρέπει να είναι ένα πρότυπο οργάνωσης όπου όλοι, ανεξαρτήτως μεγέθους, επιρροής και οικονομικής δύναμης, πρέπει να έχουν τα ίδια δημοκρατικά δικαιώματα στη λήψη αποφάσεων.

Στόχος του Γκάμπριελ, όπως ανακοίνωσε σε συνέντευξη του σε γερμανικό περιοδικό το 2010, ήταν η δημιουργία μιας νέας ευρωκεντρικής Διεθνούς με πολύ λιγότερα μέλη. Το SPD, μέσω και του ιδρύματος Φρήντριχ Έμπερτ, έκανε μεγάλες προσπάθειες και δαπάνησε σημαντικούς πόρους για να πείσει έναν ικανό αριθμό κομμάτων για τη δημιουργία της νέας Διεθνούς. Δεν το κατόρθωσε, και τότε προσπάθησε να ελέγξει την οργάνωση από τα μέσα, προωθώντας τηνΣουηδή Μόνα Σαλίν στη θέση του Γραμματέα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στο Συνέδριο που έγινε στη Νότιο Αφρική, τον Αύγουστο του 2012. Στο Συνέδριο αυτό, με εισήγηση Παπανδρέου, για πρώτη φορά η ηγεσία και τα όργανα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς θα εκλέγονταν με ανοιχτές εκλογές. Οι Γερμανοί, επικουρούμενοι από κάποιες πλούσιες Βόρειες ευρωπαϊκές χώρες έβαλαν όλες τους τις δυνάμεις για να "πάρουν το Συνέδριο" αλλά η κάλπη διέψευσε τις προσδοκίες τους. Ήδη το θέμα είχε γίνει ιδεολογικό και πολιτικό. Οι διαφορετικές προσεγγίσεις στα θέματα της ευρωπαϊκής κρίσης και η έλλειψη δημοκρατίας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς επηρέασαν καθοριστικά τις επιλογές των κομμάτων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Μετά την ήττα τους στη Νότιο Αφρική, οι Γερμανοί άλλαξαν πλώρη και προσπάθησαν να προωθήσουν ένα άλλο σχέδιο. Σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα Προοδευτικό Δίκτυο κομμάτων που να λειτουργεί παράλληλα με τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Οι ίδιοι και οι δορυφόροι τους, σκόπευαν να παραμείνουν στην οργάνωση μειώνοντας μονομερώς τις οικονομικές συνδρομές τους ώστε να την φθείρουν σταδιακά. Τον Δεκέμβριο του 2012, έγινε η πρώτη συνάντηση του Δικτύου στη Ρώμη, όπου ο Σίγκαρ Γκάμπριελ είπε στην ομιλία του: "εμείς θέλουμε μια οργάνωση με έδρα το Βερολίνο". Οι συμμετέχοντες ήταν λίγοι και διστακτικοί κι έτσι το γεγονός είχε ελάχιστη προβολή. Η επόμενη συνάντηση του Δικτύου έχει προγραμματιστεί να γίνει στις 23 Μαΐου στη Λειψία, στο περιθώριο των εορτασμών για τα 150 χρόνια του SPD. Oι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες ελπίζουν να ρίξουν όλο τους το βάρος ώστε να συναινέσουν όσον το δυνατόν περισσότεροι ηγέτες από αυτούς που θα συμμετάσχουν στην επετειακή εκδήλωση για να προσυπογράψουν την ίδρυση του Δικτύου, που όπως ανακοινώθηκε θα συντονίζεται από τους... Γερμανούς και θα χρηματοδοτείται από εθελοντικές συνεισφορές κομμάτων. Η γεωπολιτική πίεση, κάνει πολλούς ευρωπαίους και μη, να δυσανασχετούν και φοβούνται ότι οι κινήσεις αυτές μπορεί να αποτελέσουν τμήμα της ευρύτερης πολιτικής κρίσης στην Ευρώπη.

Ενδεικτική του προβληματισμού που επικρατεί ακόμη και στη Γερμανία, σχετικά με τις κινήσεις της ηγεσίας του SPD, είναι και η στάση κάποιων που προέρχονται από τα σπλάχνα της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας. Μέχρι τον Αύγουστο του 2012, οπότε και πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στη Νότιο Αφρική, στην Επιτροπή της Οργάνωσης για την Οικονομία και την Κοινωνική Συνοχή, προήδρευε ο Christoph Zopel, αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων την περίοδο των κυβερνήσεων Schroeder, τον οποίο είχε προτείνει το SPD. Ο Zopel, λοιπόν, όχι μόνον είχε υιοθετήσει πλήρως τις εκθέσεις και τις προτάσεις της υπό τον Stiglitz Επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, για την Κρίση και την Οικονομία, αλλά και είχε εκφράσει δημόσια την διαφοροποίησή του για την στάση του SPD έναντι της Σοσιαλιστικής Διεθνούς… ».

Στο άρθρο με την άποψη του συγγραφέα ότι πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι κυριαρχίας ανάμεσα δυο χορών, αφήνω το δικό μου σχόλιο:
Ο πόλεμος είναι πολύ πιο βαθύ από ένα ανάμεσα δυο χορών για όποια κυριαρχία. Είναι ένας παγκόσμιος πόλεμος ανάμεσα σε αυτούς που στηρίζουν τα συμφέροντα της ολιγαρχίας εναντίον αυτών που στηρίζουν τα συμφέροντα των λαών.
Το παιχνίδι είναι περίπλοκο και μας αφορά όλους.

Σχετικά άρθρα εδώ και εδω

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

ΣΤΟΠ ΕΔΩ!!!!!!!!


Μήπως η ανάγκη στήριξης της παγκόσμιας ολιγαρχίας που κρατάει στα χέρια της 99% του παγκοσμίου πλούτου, θεωρεί επικίνδυνη μια Σοσιαλιστική Διεθνούς που μάχεται εναντίων φορολογικών παραδείσων, offshore εταιριών, κατά της φοροδιαφυγής, όπως και για τη δημιουργία ενός Παγκόσμιου Χρηματοπιστωτικού Οργανισμού και τη θέσπιση ενός διεθνούς φόρου για τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές?!!! Μήπως γιατί αυτές οι προτάσεις έχουν εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και από χώρες όπως η Αργεντινή, η Βραζιλία και η Ν. Αφρική?!! Μήπως επείγει μια άλλη δημιουργία «σοσιαλδημοκρατών» παγκοσμίως, μια μετάλλαξη που θα έχει σαν κινητήρια δύναμη τις δεξιές πτέρυγες των σοσιαλιστικών κομμάτων, σαν άλλο ένα δεκανίκι των συντηρητικών δυνάμεων τύπου σοσιαλδημοκράτισσας Μέρκελ και της παρέας της (στο παρελθόν) – τον Σαρκοζί?!! Μήπως επείγει αυτή η «δημιουργία»- τερατούργημα, μια που το θέμα αυτό- της μάχης της Σοσιαλιστικής Διεθνούς εναντίων των παγκοσμίων συμφερόντων και αγορών και υπέρ των λαών- εξάλλου, βρίσκεται ήδη στην ατζέντα της Συνόδου Κορυφής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς του Μαΐου?!!!!
Επίσης δεν ξεχνάω την προσπάθεια δεξιάς πτέρυγας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ισπανίας να επιβάλει την μετάλλαξη μέσω ηλικίας (δίχως σοσιαλιστικό ήθος, παρά μόνο στα λόγια!!!) μέσω βολεμένης «επαναστάτριας» Ταλεγόν!!! Παραλληλισμός και με τον «επιτυχημένο» τελευταίο συνέδριο του πασοκ, ο οποίος σκηνοθέτησε την ίδια εντελώς φασιστό- ρατσιστική μετάλλαξη… που θέλει να την παρουσιάζει με την καραμέλα της «αλλαγής»…
Προειδοποιούμε τα τσιράκια των συμφερόντων : ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!!!!!!! ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ!!!!!!! ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΣΑΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΓΚΡΕΜΟ!!!!!! ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΟ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ!!!!!! ΣΤΟΠ ΕΔΩ!!!!!!!!
Υ.Γ. Με ανησυχεί ταμαλα μια ταύτιση απόψεων του Βαγγέλα με τους Ψυχάρη -δο- δεξιούς σε ότι αφορά το ΔΝΤ, ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΝΤ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΧΕΡΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟ- ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ- ΚΑΝΑΛΑΡΧΩΝ- ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ- ΕΚΔΟΤΩΝ- ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ… Ε, ΟΧΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΛΑΚΑ, ΣΤΑ ΠΟΥΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, με την καραμέλα της «λιτότητας» που «δεν αντέχουμε άλλο», κύριε εμπνευστή των χαρατσιών για τον απλό κοσμάκη !!! Άσε και πάρουν την «γλύκα» της λιτότητας και αυτοί που ήθελε ο ΓΑΠ να συμμετάσχουν και προλάβατε να μην τον αφήσετε!!! … Παρά μόνο αν θέλεις να δώσεις ένα χέρι βοηθείας στα γερμανικά συμφέροντα… μπορεί να παίζει και αυτό… τα χέρια που νίβονται στην υγειά των κοροΐδων δεν φαίνεται να είναι πολλά, αλλά κρατάνε πολλά… ΘΑ ΤΑ ΚΟΨΟΥΜΕ!!! Πρόσεχε μην μπερδεύεις τα δικά σου -και άλλο- ανάμεσα τους!!

Αναρωτηθήκατε ποτέ...

Αναρωτηθήκατε ποτέ ότι μέσα σε 10 χρόνια υπάρχουν 7 εκλογικές αναμετρήσεις και 1 αναμέτρηση για εκλογή προέδρου του ΠΑΣΟΚ, όπου και για στήριξη υποψηφιότητας του ΒΒ δοθήκαν χρήματα??? Αναρωτηθήκατε ποτέ πως και σε άλλα κόμματα υπάρχουν δάνεια και χρέη για τους ίδιους λόγους??? Αναρωτηθήκατε ποτέ μήπως και τα δάνεια υπήρχαν για τις ανάγκες λειτουργίας του κόμματος, ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΑΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ??? Αναρωτηθήκατε ποτέ, ΓΙΑΤΙ μερικά από τα κομματικά όργανα (νομαρχιακές, τοπικές, κα.) ΔΕΝ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΤΑ 2 ΕΥΡΩ από τα μέλη και τους φίλους, στις εκλογές ανάδειξης του προέδρου του κόμματος το 2007, όπως και σε άλλες κομματικές εκλογές, όλα αυτά τα χρόνια??? Η ότι οι ίδιες οργανώσεις είχαν «ανάγκη» 3-4 τοπικά γραφεία??? Η που τηλεφωνούσαν και για ποιους λόγους πλήρωνε το κόμμα τους λογαριασμούς τους??? Μήπως είναι οι ίδιοι που τώρα τα ζητούσαν – τα 2 ευρώ- επίμονα για ανάδειξη συνέδρων??? Μήπως είναι οι ίδιοι που επίσης το 2007, παρά να κάνουν αγώνα υπέρ του ΠΑΣΟΚ, γυρνούσαν στους καφενέδες λέγοντας ότι «πρέπει να δώσουμε την δεύτερη ευκαιρία στον Καραμανλή για να ολοκληρώσει», σαν καλά παπαγαλάκια της διαπλοκής??? Μήπως είναι οι ίδιοι που υπονόμευσαν τον Παπανδρέου ΚΑΙ με το δημοψήφισμα, όπως και με «λευκές απεργίες» εντός και εκτός κόμματος επί 9 χρόνια??? Μήπως είναι οι ίδιοι που μπροστά στον Γ.Α.Π. ορκιζόταν «αιώνια πίστη» με δάκρυα στα μάτια, σαν τοπικά στελέχη και από πίσω του έκαναν τα διπλό- παιχνίδια υπονόμευσης??? Μήπως είναι οι ίδιοι που τώρα θέλουν να συνεχίζουν το «όραμα» του Σημίτη πριν να πάρει την προεδρία της ΕΕ το 2000, για μια «προοδευτική συμμαχία» που ουσιαστικά να είναι δεκανίκι των συντηρητικών???!!! Μήπως ΤΕΛΟΣ αν δεν σου φτάνουν τα έσοδα και δεν θέλεις μαύρα χρήματα (Siemens, Βατοπαιδι, ασφαλιστικά ταμεία, κ.α.), ούτε δεν θέλεις να είσαι υποχρεωμένος αύριο στα συμφέροντα που θα «προσφέρουν» «άδολες» επιχορηγήσεις κομμάτων, αυτά τα κόμματα πρέπει να δανειστούν???
ΑΠΛΑ. ΜΗΠΩΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΗΡΧΕ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΟΥ Γ.Α.Π. ΑΠΟ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΤΟ 2009 ΔΟΘΗΚΕ ΠΑΡΑΤΑΣΗ??? ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ, ΜΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ??? ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥΣ ΧΑΡΤΙ ΠΟΥ ΕΡΙΞΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, «ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ» ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΑ ΟΝΟΜΑΤΑ???

Σάββατο, 4 Μαΐου 2013

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!


Καλή Ανάσταση, καλό Πάσχα. Ο Χριστός ας μας δώσει την δύναμη για την δική μας ανάσταση, από το σκοτάδι στο φως. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΤΙ ΚΑΛΟ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑ ΚΑΘΕ ΚΑΚΟ!!! Καλή Φώτιση ψυχών, έτσι ώστε να διακρίνουμε το πονηρό από το αληθινά θεϊκό ευλογημένο! Καλή ψυχική Ανάσταση σε όλους μας, για να νικήσουμε κάθε κακό μέσα και έξω μας!