«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Επιστολή Γιώργου Παπανδρέου καταπέλτης σε όσους κατηγορούν τη Σοσιαλιστική Διεθνή



Αγαπητοί σύντροφοι, αγαπητοί φίλοι,

Στις 23 Μαΐου το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, SPD, θα γιορτάσει την 150η επέτειό του, γεγονός που θα δώσει την ευκαιρία να ανατρέξουμε στην ιστορία και τα επιτεύγματά του αλλά και να αποδώσουμε φόρο τιμής στη μνήμη όλων εκείνων που συνέβαλαν σε αυτά τα 150 χρόνια. Προσθέτουμε τις φωνές μας σε όσους γιορτάζουν αυτή την επέτειο, με τις καλύτερες ευχές.

Η Σοσιαλιστική Διεθνής, από την ίδρυσή της συνδέεται με τους αγώνες πολλών γενεών , ήδη από το 19ο αιώνα. Αγώνες για τις αξίες και τις αρχές που ενώνουν τα μέλη μας και τις οποίες υποστηρίζουμε και σήμερα. Κατά συνέπεια έχουμε ευθύνη να ενεργούμε σύμφωνα με τις αρχές αυτές και να συνεχίσουμε τον αγώνα για την πραγματοποίηση των στόχων και των προσδοκιών τόσων ανθρώπων που εντάσσονται στην ιστορία του κινήματός μας.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, επιθυμούμε να απαντήσουμε με την ανοιχτή αυτή επιστολή σε μία σειρά από θέματα που προέκυψαν από δηλώσεις, σχόλια και άρθρα που βγήκαν στο τύπο τις τελευταίες μέρες από εκπροσώπους του κόμματος μέλους μας στη Γερμανία . Επειδή , τα σχόλια αυτά δεν έγιναν στο πλαίσιο της οργάνωσής αλλά δημόσια ,πρέπει να αντιμετωπιστούν και να διευκρινιστούν επίσης δημόσια και με απόλυτη διαφάνεια:

Στον τύπο υπάρχουν αναφορές ότι:

- Το SPD άσκησε κριτική στη Διεθνή για το γεγονός ότι τα κόμματα του Mπεν Άλι στη Τυνησία και του Μουμπάρακ στην Αίγυπτο διεγράφησαν μόνο αφού οι ηγέτες τους έφυγαν από την εξουσία (Die Welt 04.05.13, NeuesDeutschland 05.05.13, Focus 06.05.13, MitteldeutscheZeitung 07.05.13, και Junge Welt 08.05.13)

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, πολύ πριν συνδεθούμε εμείς προσωπικά με την ΣΔ, το RCD της Τυνησίας και το NDP της Αιγύπτου συμμετείχαν ήδη ως προσκεκλημένοι στις δραστηριότητες της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Έγιναν πλήρη μέλη της οργάνωσης στο Συνέδριο της ΣΔ στη Στοκχόλμη το 1989, που διοργανώθηκε από το Σουηδικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.

Το να κατηγορεί κανείς σήμερα τον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα της ΣΔ ότι ευθύνονται για την συμμετοχή των κομμάτων αυτών στη Διεθνή αποτελεί παραποίηση της αλήθειας και εσκεμμένη προσπάθεια να τοποθετηθεί η ευθύνη ιστορικά σε άλλους. Απορρίπτουμε κάθετα αυτό τον ισχυρισμό καθώς και τις κατηγορίες περί διαφθοράς αξιωματούχων της ΣΔ.

Η Επιτροπή Δεοντολογίας, που φέρει την ευθύνη να προτείνει νέα μέλη, να επιτηρεί την τήρηση της Χάρτας Δεοντολογίας της οργάνωσης και να προτείνει κυρώσεις σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης, δεν πρότεινε ποτέ την διαγραφή των κομμάτων αυτών, ενώ μία σειρά από κόμματα-μέλη της ΣΔ διατηρούσαν στενές διμερείς σχέσεις μαζί τους. Δυστυχώς , ένα από αυτά τα κόμματα ήταν και το SPD, μέλος της Επιτροπής Δεοντολογίας, όπως φαίνεται και από την επίσκεψη υψηλόβαθμης αποστολής του SPD στην Τυνησία μόλις μία εβδομάδα πριν από τον τραγικό θάνατο του Mohamed Bouazizi και το ξέσπασμα της δημοκρατικής επανάστασης στη χώρα αυτή τον Δεκέμβριο του 2010. (http://www.socialistinternational.org/images/dynamicImages/files/SPD%20RCD.pdf)

Η ίδια η Σοσιαλιστική Διεθνής ήταν τελείως απούσα από την Τυνησία από το μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι και την πτώση του καθεστώτος και δεν υπήρξε καμία δραστηριότητα ή παρουσία της οργάνωσης, του Προέδρου ή του Γενικού Γραμματέα στην χώρα αυτή παρά τις πολλές προσκλήσεις και αιτήματα μελών μας για δράσεις και συναντήσεις εκεί. Στη περίπτωση της Αιγύπτου, το Συμβούλιο της Διεθνούς συνεδρίασε υπό τον Πρόεδρο Βίλυ Μπραντ στο Κάιρο το 1990, με επίκεντρο την εξεύρεση ειρηνευτικής λύσης στη Μέση Ανατολή με υψηλόβαθμη συμμετοχή Αράβων και Ισραηλινών ηγετών. Για το ίδιο θέμα έγιναν αντίστοιχα εκεί συναντήσεις της Επιτροπής για τη Μέση Ανατολή στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπήρχε καμία απόφαση από την Επιτροπή Δεοντολογίας της ΣΔ σχετικά με το RCD και το NDP, o Πρόεδρος της Διεθνούς και ο Γενικός Γραμματέας πήραν την έκτακτη πρωτοβουλία να διαγράψουν αυτά τα δύο κόμματα από την ΣΔ, για να υπερασπιστούν την ακεραιότητα της οργάνωσης.

Στο πρόσφατο 24ο Συνέδριο της Διεθνούς, προτείναμε και έγινε δεκτή , την αλλαγή σύνθεσης της Επιτροπής Δεοντολογίας, ώστε να υπάρξει για πρώτη φορά μια ισόρροπη εκπροσώπηση των μελών μας από όλες τις περιοχές του κόσμου.

Η Διεθνής, παρακολουθώντας τις εξελίξεις στον αραβικό κόσμο, έχει εργαστεί με συνέπεια στηρίζοντας ένα ευρύ φάσμα δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες συμμετέχουν τακτικά στις δραστηριότητές μας. Ο αραβικός αγώνας για τη δημοκρατία συνεχίζει να είναι στο επίκεντρο των δραστηριοτήτων μας, όπως φαίνεται από τις διάφορες πρωτοβουλίες μας, τη Συνεδρίαση του Συμβουλίου στην Αθήνα το 2011 (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2121), τις συναντήσεις της Επιτροπής στην Κρήτη το 2011 (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2139) και την Κωνσταντινούπολη το 2012 (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2160) ή την επίσκεψη στην Υεμένη (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2167&Search=yemen%20visit).

-«Η Σοσιαλιστική Διεθνής δεν έχει προσφέρει καμία ουσιαστική συνεισφορά στο ζήτημα των υπερβολών των χρηματοπιστωτικών αγορών ή σε σχέση με άλλες παγκόσμιες προκλήσεις » (απόσπασμα από συνέντευξη του Sigmar Gabriel στη Welt 04/05/13, στην Suddeutsche Zeitung 05/05/13 και Neues Deutschland 05/05/13 ) αναφέρεται επίσης ότι «δυστυχώς, η Διεθνής έχει παραμείνει σιωπηλή» (στις ίδιες εφημερίδες).

Από το 2000 μέχρι και το τελευταίο Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς τον Σεπτέμβριο του 2012, οι επιτροπές της ΣΔ για την οικονομία ήσαν υπό την προεδρία του SPD: η Επιτροπή για την Οικονομία, την Κοινωνική Συνοχή και το Περιβάλλον 2000-2008, η Επιτροπή για την Οικονομική Πολιτική, την Εργασία και τους Εθνικούς Πόρους 2008-2012. Οι Επιτροπές αυτές συνεδρίασαν τακτικά σε διάφορα μέρη του κόσμου, συνέταξαν και δημοσίευσαν ποικίλες δηλώσεις, αναφορές και εκθέσεις που εγκρίθηκαν στα Συμβούλια της Διεθνούς και το 22ο Συνέδριο που έλαβε χώρα στη Βραζιλία σε συνεργασία με το ΡΤ και με συμμετοχή του Προέδρου Λούλα (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=186) και το 23ο Συνέδριο της Αθήνας το 2008, που διοργανώθηκε από το ΠΑΣΟΚ (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=1915).

Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση το 2008, η Σοσιαλιστική Διεθνής δημιούργησε μία ειδική Επιτροπή υψηλού επιπέδου σε σχέση με τα Παγκόσμια Οικονομικά Ζητήματα (http://www.socialistinternational.org/commission.cfm?CommissionTypeID=1) η οποία επικέντρωσε τις εργασίες της στην κρίση, εκφράζοντας καινοτόμες προτάσεις που συνδέονται με τις σοσιαλδημοκρατικές προτεραιότητες. Η Επιτροπή εξέδωσε τακτικά εκθέσεις αλλά και ψηφίσματα που στάλθηκαν στα όργανα της Διεθνούς και σε σημαντικά κέντρα λήψης αποφάσεων όπως το G20 (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticlePageID=1360), αλλά και προς το ευρύτερο κοινό με συγκεκριμένες και εμπεριστατωμένες απόψεις. Μέλη της Επιτροπής ήταν μεταξύ άλλων οι Elio di Rupo, Πρωθυπουργός του Βελγίου, Eero Heinaluoma, Πρόεδρος της Βουλής της Φινλανδίας, Alfred Gusenbauer, πρώην Καγκελάριος της Αυστρίας, Ibrahim Boubacar Keita, πρώην Πρωθυπουργός του Μάλι, Shri Arjun Sengupta, Εθνικό Κογκρέσο της Ινδίας, Cuauhtemoc Cardenas,ιδρυτής του PRD Μεξικού, Antolin Sanchez Presedo,οικονομολόγος PSOE Ισπανίας, Fozia Wahab, Επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής Οικονομίας της Βουλής του Πακιστάν, PPP, Fathallah Oualalou πρώην Υπουργός Οικονομικών Μαρόκου, Anatoly Aksakov, πρώην μέλος του ΔΣ της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας. Στις εργασίες της Επιτροπής προήδρευσε ο Νομπελίστας Joseph Stiglitz.

Η συνεχιζόμενη κρίση ήταν σταθερά ανάμεσα στα πρώτα θέματα της ατζέντας των διαδοχικών συναντήσεων του Προεδρείου και του Συμβουλίου της ΣΔ, όπου συμμετείχαν αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, επικεφαλείς οργανώσεων των Ηνωμένων Εθνών και εξέχοντες οικονομολόγοι:






Προεδρείο στη Νέα Υόρκη 2010, Παρίσι 2010 (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?CommissionTypeID=1&ArticleID=2078),


Επιπλέον, οι συνέπειες της κρίσης σε διάφορα μέρη του κόσμου, συζητήθηκαν τακτικά σε περιφερειακές συναντήσεις : Γουατεμάλα, Ντακάρ, Aργεντινή, Αλβανία, Μόσχα, Ναμίμπια, Βραζιλία , Mολδαβία, Πράσινο Ακρωτήρι . Παράλληλα με όλες αυτές τις δράσεις, η οικονομική κρίση ήταν κύριο θέμα στην ατζέντας του 24ου Συνεδρίου της ΣΔ στη Νότιο Αφρική το 2012 (http://www.socialistinternational.org/congresses.cfm), και πιο πρόσφατα στο Συμβούλιο που έγινε στην Πορτογαλία το 2013 (http://www.socialistinternational.org/councils.cfm). Ένα σταθερό χαρακτηριστικό αυτών των συναντήσεων ήταν η συμμετοχή ηγετικών εκπροσώπων από άλλα κόμματα και οργανώσεις όπως οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ – ο ορισμένος από τον Πρόεδρο Ομπάμα επικεφαλής της αμερικανικής Διερευνητικής Επιτροπής για την Οικονομική Κρίση ήταν ομιλητής στο τελευταίο μας Συνέδριο – ή τα BRICS, όπου εκτός από τα κόμματα μέλη μας στις χώρες αυτές είχαμε τακτικά συμμετέχοντες υψηλού επιπέδου από την Ινδία και την Κίνα.

Τα πιο σημαντικά παγκόσμια θέματα συζητούνται συστηματικά και σε βάθος στη Σοσιαλιστική Διεθνή. Η Επιτροπή μας για μια Βιώσιμη Παγκόσμια Κοινωνία που μεταξύ άλλων έχει ως αντικείμενο την κλιματική αλλαγή και την βιώσιμη ανάπτυξη (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2018) κινητοποίησε προσωπικότητες κλειδιά της παγκόσμιας κοινότητας και της πολιτικής μας οικογένειας σε όλο τον κόσμο για να προωθηθούν ουσιαστικές συμφωνίες για την κλιματική αλλαγή. Η Επιτροπή αυτή υψηλού επιπέδου είχε ως Προέδρους τον πρώην Πρόεδρο της Χιλής Ρικάρντο Λάγκος και τον πρώην Πρωθυπουργό της Σουηδίας Γιόραν Πέρσον . Συμπεριέλαβε και άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων . Μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα δράσης σε παγκόσμια κλίμακα, η Επιτροπή διοργάνωσε συζητήσεις για την προώθηση των θέσεων της οργάνωσης μας στα θέματα αυτά και εξέδωσε μια ολοκληρωμένη έκθεση με τα ευρήματα της . Οι προτάσεις της παραπάνω Επιτροπής παρουσιάστηκαν στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2018) , στο COP15 στην Κοπεγχάγη (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2044), στο COP16 στο Κανκούν , όπου οι αποφάσεις που ελήφθησαν ανταποκρίνονταν σε πολλά από τα αιτήματα μας (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2079) ,στο COP17 στο Ντέρμπαν (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=2150) ,καθώς και στο COP18 που έγινε στην Ντόχα. Στο πρόσφατο Συμβούλιο μας στην Πορτογαλία το Φεβρουάριο του 2013 (http://www.socialistinternational.org/councils.cfm) , συμφωνήσαμε και στη δημιουργία μιας νέας Επιτροπής για την Ισότητα καθώς και για μια μεγάλη διεθνή εκστρατεία Ενάντια στη Βία κατά των Γυναικών.

- «Η Διεθνής δεν αποτελεί πλέον μία πλατφόρμα σοσιαλδημοκρατικού διαλόγου σε παγκόσμιο πλαίσιο» (φράση του Sigmar Gabriel στη Suddeutsche Zeitung05.05.13, Focus 06.05.13 και Neues Deutschland 05.05.13)

Η ανάπτυξη της ΣΔ ως μίας παγκόσμιας οργάνωσης που αντλεί δύναμη από τις διάφορες πολιτικές δυνάμεις ανά τον κόσμο που μοιράζονται κοινές αρχές και αξίες, ήταν ένας από τους ιδρυτικούς στόχους που απέκτησε προστιθέμενη ποιοτική αξία από το όραμα και την προσήλωση του Βίλυ Μπραντ στη δημιουργία μιας πραγματικά παγκόσμιας Διεθνούς. Στη διάρκεια αυτής της διαδρομής , η ΣΔ έγινε ο κοινός χώρος λαών και κομμάτων από όλες τις ηπείρους με διαφορετικούς αγώνες και ιστορίες. Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών τα κόμματα-μέλη της ΣΔ υπερδιπλασιάστηκαν. Σήμερα, υπάρχουν 154 κόμματα-μέλη (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticlePageID=931) από τα οποία 54 είναι αυτή τη στιγμή στην κυβέρνηση (http://www.socialistinternational.org/images/dynamicImages/files/Member_Parties_in_Govt%20May13.pdf). Επιπλέον, υπάρχουν 44 κόμματα που έχουν καταθέσει υποψηφιότητα για να γίνουν μέλη της οργάνωσης. Αυτή η ανάπτυξη της ΣΔ όχι μόνο έφερε μεγαλύτερη νομιμοποίηση και ουσία στις παγκόσμιες διαβουλεύσεις όπου συμμετέχουν και διάφορες οργανώσεις συγγενικού ιδεολογικού προσανατολισμού και ειδικοί προσκεκλημένοι, αλλά ενδυνάμωσε επίσης τη φωνή των σοσιαλδημοκρατών σε όλες τις περιοχές του κόσμου. Μέσα από αυτή τη διαδικασία όχι μόνο η σοσιαλδημοκρατία κέρδισε σε κύρος και βαρύτητα αλλά συνέβαλε σε στρατηγικά θέματα όπως η προώθηση και ενδυνάμωση της δημοκρατίας ή η επίλυση διαφορών και πρόβαλε σημαντικά παραδείγματα καλής διακυβέρνησης. Η ΣΔ εκτός από φόρουμ διαβούλευσης εξελίχθηκε και σε ένα σημαντικό πεδίο ανταλλαγής απόψεων και εμπειριών.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών η ποιοτική ανάπτυξη συνοδεύτηκε από μία ποσοτική, καθώς δεν υπάρχει σχεδόν κανένα πολιτικό σύστημα σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο όπου να μην υπάρχουν σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις. Αυτό καθρεφτίζεται και στο γεγονός ότι στις παγκόσμιες και περιφερειακές μας συναντήσεις, αλλά και σε άλλες πρωτοβουλίες της ΣΔ, υπάρχει ένας όλο και μεγαλύτερος αριθμός συμμετεχόντων.

-Αναφέρεται ότι το SPD είναι κριτικό σε σχέση με τη δομή της ΣΔ , και ότι εκτός από τη Γραμματεία δεν υπάρχουν άλλες δομές (Neues Deutschland 07.05.13) καθώς και ότι υπάρχουν οργανωτικές αδυναμίες: έλλειψη δημοκρατικών διαδικασιών (Focus 06.05.13)

Η ΣΔ έχει απόλυτα ξεκάθαρη δομή και όργανα που προσδιορίζονται στο καταστατικό της (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=27). Υπάρχει Συνέδριο, Συμβούλιο, Προεδρείο, Επιτροπή Δεοντολογίας, Επιτροπή Οικονομικών και Διοικητικών Θεμάτων και Γραμματεία. Στο τελευταίο Συνέδριο το Σεπτέμβριο του 2012, οι δομές και τα όργανα αυτά ανανεώθηκαν και αναδιαμορφώθηκαν, όχι μόνο για να ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες της ΣΔ, αλλά και για να υπαρχει μία δίκαιη γεωγραφική ισορροπία σε σχέση με το σύνολο των μελών. Επιπλέον, το τελευταίο Συνέδριο άλλαξε το καταστατικό για να διασφαλίσει ότι όλες οι δομές της Διεθνούς διαμορφώνονται ανοιχτά και δημοκρατικά. Στο πλαίσιο αυτό αποφασίστηκε και η απευθείας εκλογή μεταξύ διαφόρων πιθανων υποψηφίων σε ότι αφορά τις θέσεις του Πρόεδρου, του Γενικού Γραμματέα και των μελών του Προεδρείου.

Η Σοσιαλιστική Διεθνής προωθεί το έργο της και μέσα από ειδικές Επιτροπές, γεωγραφικές και θεματικές επιτροπές καθώς και εξειδικευμένες ομάδες εργασίας οι οποίες αναφέρονται στο Συμβούλιο. Οι σημερινές 10 γεωγραφικές και 8 θεματικές επιτροπές και ομάδες εργασίας δημιουργήθηκαν με απόφαση των μελών στο πρόσφατο Συμβούλιο που έγινε στην Πορτογαλία το 2013 (http://www.socialistinternational.org/councils.cfm). Οι επιτροπές και οι ομάδες εργασίας αποτελούν ένα σημαντικό τμήμα της ζωής της Διεθνούς και είναι η βάση πάνω στην οποία η ΣΔ προσδιορίζει το έργο της με την ευρεία συμμετοχή όλων των μελών της.

Κλειδί για την εσωτερική δημοκρατία της οργάνωσης είναι η ενεργός συμμετοχή των κομμάτων-μελών, από όλες τις περιοχές όπως αυτά εκπροσωπούνται αναλογικά σε όλα τα όργανα. Πρόκειται για μία Διεθνή για ΟΛΑ τα μέλη μας όπου ακούγεται η φωνή όλων. Η ΣΔ, ως δημοκρατική οργάνωση, εργάζεται πάνω στην αρχή του αμοιβαίου σεβασμού όπου κάθε κόμμα που είναι πλήρες μέλος, ανεξάρτητα από το μέγεθος και την προέλευση του έχει ίσα δικαιώματα.

-«Εκεί που κάποτε στις συναντήσεις μιλούσαν ηγέτες με πολιτικό βάρος όπως ο Σρέντερ, ο Μπλερ και ο Ζοσπέν, σήμερα κυριαρχούν οι τύραννοι και οι δεσπότες». (Focus,06.05.13)

Είμαστε περήφανοι που υπάρχουν σήμερα, όπως και στο πρόσφατο παρελθόν, τόσοι πολλοί αξιόλογοι ηγέτες που πιστεύουν στο σκοπό μας, είναι αφοσιωμένοι, συμμετέχουν και διαθέτουν χρόνο και ενέργεια για τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Πολλοί από αυτούς παρά το βαρύ πρόγραμμά τους συμμετείχαν στις δραστηριότητες της ΣΔ τη στιγμή που ήταν εν ενεργεία, μεταξύ άλλων ο Elio di Rupo, Πρωθυπουργός του Βελγίου, ηTarja Halonen, Πρόεδρος της Φινλανδίας, η Portia Simpson-Miller, Πρωθυπουργός της Τζαμάικα, ο Jalal Talabani,Πρόεδρος του Ιράκ ο Jacob Zuma, Πρόεδρος της ΝοτίουΑφρικής, ο Mahamadou Issoufou, Πρόεδρος του Νίγηρα, ηMichelle Bachelet, Πρόεδρος της Χιλής, ο Victor Ponta, Πρωθυπουργός της Ρουμανίας, ο Milo Djukanovic,Πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου, ο Igor Luksic, Πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου, η Laura Chinchilla, Πρόεδρος της Κόστα Ρίκα, ο Gordon Brown, Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Sukhbaatar Batbold ,Πρωθυπουργός της Μογγολίας, ο Jose Maria Neves, Πρωθυπουργός του Πράσινου Ακρωτηρίου, ο Navim Ramgoolam, Πρωθυπουργός του Μαυρικίου, ο Asif Ali Zardari, Πρόεδρος του Πακιστάν, οHifikepunye Pohamba, Πρόεδρος της Ναμίμπια, ο IbrahimBoubacar Keita, Πρωθυπουργός του Μάλι, ο Alvaro Colom, Πρόεδρος της Γουατεμάλας, ο Antonio Guterres, Πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, ο Alfred Gusenbauer, Καγκελάριος της Αυστρίας, ο Boris Tadic, Πρόεδρος της Σερβίας, ο MartinTorrijos ,Πρόεδρος του Παναμά. Επίσης αξίζει να αναφέρουμε μερικούς από όσους είναι ιδιαίτερα δραστήριοι στο κίνημά μας, αναλαμβάνοντας πολλές φορές και συγκεκριμένες ευθύνες σε κομμάτια της δουλειάς μας όπως ο πρώην Πρόεδρος της Χιλής, Ρικάρντο Λάγκος, ο πρώην Πρωθυπουργός της Σουηδίας, Γιόραν Πέρσον, ο πρώην Πρόεδρος Kgalema Motlanthe της Νοτίου Αφρικής, ο πρώην Πρωθυπουργός Sher Bahadur Deubaτου Nεπάλ, και που μαζί με πολλούς ηγέτες κομμάτων από όλες τις ηπείρους που συμμετέχουν στις διαβουλεύσεις μας, φιλοξενούν συναντήσεις της ΣΔ ή είναι Πρόεδροι Επιτροπών. Είμαστε εξίσου περήφανοι για τα μέλη του Προεδρείου μας (http://www.socialistinternational.org/viewArticle.cfm?ArticleID=11), άντρες και γυναίκες από όλες τις ηπείρους, που συμμετέχουν δραστήρια στο έργο μας, έχουν ηγετικές θέσεις στις χώρες τους και που εξελέγησαν στο Προεδρείο μέσα από δημοκρατικές εκλογές με μυστική ψηφοφορία στο Συνέδριό μας.

Στις 8 Νοεμβρίου 1999, στο 21ο Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο Παρίσι ο Γκέρχαρτ Σρέντερ μίλησε στην έναρξη του Συνεδρίου. Ήταν η μόνη φορά από την εποχή του Βίλυ Μπραντ μέχρι σήμερα που είχαμε την ευκαιρία να καλωσορίσουμε έναν ηγέτη από το γερμανικό κόμμα-μέλος μας σε μία από τις σημαντικές μας συναντήσεις.

-Υπήρξαν πολλές προσωπικές επιθέσεις, συκοφαντίες και ψευδείς κατηγορίες ενάντια στον Πρόεδρο και τον Γενικό Γραμματέα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που δημοσιεύτηκαν στον γερμανικό τύπο, πιο πρόσφατα στη Neues Deutschland on 07.05.13, Mitteldeutsche Zeitung on07.05.13, and in Focus on 04.05.13.

Το 24ο Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στη Νότιο Αφρική τον περασμένο χρόνο αφού προηγήθηκε μία ευρεία και συμμετοχική διαδικασία διαβουλεύσεων και συζητήσεων σε ότι αφορά την μεταρρύθμιση της οργάνωσης με τη συμβολή όλων των μελών, εξελίχθηκε τελικά στο πιο δημοκρατικό Συνέδριο στην ιστορία της Διεθνούς. Για πρώτη φορά άμεσες εκλογές με διαφορετικούς υποψήφιους και μυστική ψηφοφορία έγιναν για όλη την ηγεσία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Υπήρχε η δυνατότητα οι πιθανές υποψηφιότητες για τις θέσεις του Προέδρου, των Αντιπροέδρων και του Γενικού Γραμματέα, να υποβληθούν στο Συνέδριο για εκλογή μέσα από μία διαδικασία υπό την επίβλεψη μίας εκλογικής επιτροπής αποτελούμενης από εκπροσώπους όλων των ηπείρων, συμπεριλαμβανομένων κάποιων πρώην αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Η εσωτερική δημοκρατία, οι ανοιχτές διαδικασίες και η διαφάνεια αποτέλεσαν τη βάση της νομιμοποίησης της συνολικής διαδικασίας και της εξουσιοδότησης προς όλους τους εκλεγμένους στην ηγεσία της οργάνωσης.

Οι προσωπικές, και σε ορισμένες περιπτώσεις συκοφαντικές, επιθέσεις δεν έχουν και δεν θα έχουν ποτέ θέση στο κίνημά μας. Ασφαλώς όχι σε μία οργάνωση που δίνει αξία στους ανθρώπους, πιστεύει στα ατομικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανόμενης της προσωπικής ακεραιότητας, και σέβεται όσους εκλέγονται δημοκρατικά. Όλοι όσοι έθεσαν υποψηφιότητα και όλοι όσοι εξελέγησαν ή δεν εξελέγησαν είναι αφοσιωμένα μέλη που υπηρέτησαν πιστά το κίνημά μας και αξίζουν τον σεβασμό μας.

Όπως ειπώθηκε και σε προηγούμενη αναφορά, είναι απαραίτητο να ενδυναμώνουμε την αλληλεγγύη ανάμεσα μας, στο εσωτερικό της οργάνωσής μας, και αυτό να αντανακλάται στις μεταξύ μας σχέσεις. Πρέπει να ενθαρρύνουμε μία κουλτούρα αμοιβαίας κατανόησης της διαφορετικότητάς μας, σεβασμού της διαφορετικής μας προέλευσης, των διαφορετικών προσεγγίσεων και προοπτικών, μέσα από διάλογο και διαφάνεια. Οφείλουμε να αντιστρέψουμε την αυξανόμενη τάση συρρίκνωσης της πολιτικής ατζέντας σε καθαρά εθνικά ή προσωπικά συμφέροντα σε βάρος του κοινού σκοπού της οργάνωσης μας.

Αυτό που χρειάζεται, είναι «ένας νέος διεθνισμός και μία νέα κουλτούρα αλληλεγγύης» όπως ήταν και ο τίτλος που διαλέξαμε για το τελευταίο μας Συνέδριο. Σε εποχές κρίσης για την Ευρώπη και όταν όλοι υποφέρουν από την μεγάλη ύφεση της οικονομίας σε διάφορα μέρη του κόσμου είναι λυπηρό, η ηγεσία των Γερμανών μελών μας να επιδιώκει τη διαίρεση του διεθνούς προοδευτικού κινήματος αντί να προωθεί τη συσπείρωση και την ενδυνάμωσή του. Εξίσου λυπηρό είναι να καταφεύγει κανείς σε ψευδή επιχειρήματα για να πετύχει κάτι τέτοιο.

Μεγαλώσαμε και οι δύο σε εποχές δικτατορίας στις χώρες μας. Ζήσαμε τη φρίκη της καταπίεσης και της τυραννίας, αισθανθήκαμε τον πόνο και την λύπη που προκαλεί η φυλάκιση συγγενών και φίλων και βιώσαμε την πραγματικότητα της αναγκαστικής εξορίας. Οι εμπειρίες αυτές σε συνδυασμό με την όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων και την αύξηση της βίας και των συγκρούσεων επηρέασαν την επιθυμία μας να εργαστούμε για την δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προώθηση των ιδανικών της σοσιαλδημοκρατίας . Είναι καθοριστικό για το ποιοι είμαστε, τι πιστεύουμε και εξηγεί την προσήλωσή στο έργο μας στη Σοσιαλιστική Διεθνή. Ως διεθνιστές και σοσιαλιστές, θα είμαστε πάντα στο πλευρό όσων πιστεύουν με πάθος στους σκοπούς και τους στόχους της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Αποκάλυψη του crimenet.gr: Άνθρωπος του Βενιζέλου, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ελέγχει τα οικονομικά του κόμματος...


Ο κ. Παναγιώτης Αλάμανος είναι μέλος του πολιτικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ (πρόταση Βενιζέλου) και ένας από τους ελεγκτές των οικονομικών του κόμματος!

Ο ελέγχων είναι και...
ελεγχόμενος!

Όπως αποκαλύπτει το crimenet.gr είναι στέλεχος της εταιρίας ΣΟΛ ΑΕ-μια από τις εταιρίες- που ξεσκονίζουν τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ.

Μήπως δεν είναι βασική προϋπόθεση κάθε σοβαρού ελέγχου η απόλυτη διάκριση ελεγκτή και ελεγχόμενου;

Τι λέει επ΄ αυτού ο κ. Βενιζέλος για ένα πρόσωπο που εν πάση περιπτώσει ανήκει στον κύκλο των προσωπικών του επιλογών;

Ποιός είναι ο κ. Αλαμάνος;

Όπως αναφέρει μεταξύ άλλων ο ίδιος στο βιογραφικό του:

"Από το 2004 εργάζεται στην εταιρία Συνεργαζόμενοι Ορκωτοί Λογιστές ΑΕ (ΣΟΛ ΑΕ) στην οποία είναι partner από το 2009. Είναι Ορκωτός Ελεγκτής Λογιστής απόφοιτος του μεταπτυχιακού επαγγελματικού προγράμματος σπουδών του Σώματος Ορκωτών Ελεγκτών Λογιστών (ΣΟΕΛ) και μέλος της Association of Certified Chartered Accountants (ACCA) της Μεγάλης Βρετανίας. Είναι μέλος της επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του ΣΟΕΛ.

Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Πόσα γλύτωσε το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια με την μετακόμιση στο κτίριο της Ιπποκράτους;


Δεν θα το πούμε εμείς. Διαβάστε τα παρακάτω. Ας τα διαβάσουν και όσοι έχουν ξεχάσει τα πάντα, ισοπεδώνουν τα πάντα, μπας και βρουν λόγο ύπαρξης.

Από το in.gr, ημερομηνία 1/2/2008:

«Το ΠΑΣΟΚ μεταφέρεται σε νέο κτίριο. Την Παρασκευή υπεγράφη -παρουσία του Γιώργου Παπανδρέου- η σύμβαση για τη μίσθωση του κτιρίου στη συμβολή των οδών Ιπποκράτους και Ναυαρίνου. Εκεί θα συγκεντρωθούν όλες οι υπηρεσίες του κόμματος. Η εγκατάσταση στα νέα γραφεία αναμένεται να πραγματοποιηθεί από τον Σεπτέμβριο.

Η σύμβαση, η οποία υπεγράφη από τον γενικό διευθυντή του κόμματος Ροβέρτο Σπυρόπουλο, προβλέπει εξαετή μίσθωση του κτιρίου

Στο κτίριο θα συγκεντρωθούν όλες οι υπηρεσίες του κόμματος που βρίσκονται διασκορπισμένες σε 14 κτίρια και σκοπός είναι να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο κτίριο γραφείων με ηλεκτρονικά συστήματα, χώρους εστίασης των εργαζομένων και πάρκινγκ.

 Το ΠΑΣΟΚ εκτιμά ότι το κόμμα θα εξοικονομήσει από τα λειτουργικά έξοδα και τα ενοίκια περίπου 3.600.000 ευρώ την εξαετία, ενώ πιστεύει ότι τα νέα γραφεία θα του δώσουν δυνατότητα για αυτοδύναμη ανάπτυξη υπηρεσιών για τις οποίες καταβάλλει χρήματα αυτή τη στιγμή.

Το κτίριο στο οποίο θα στεγαστεί το κόμμα είναι το παλιό ΚΕΠΕ, τις επιστημονικές μελέτες του οποίου διηύθυνε ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά την επιστροφή του από τις ΗΠΑ στις αρχές της δεκαετίας του 1960».

http://news.in.gr/greece/article/?aid=869365

Και διαβάστε εδώ τι έλεγε για το κτίριο ο τότε Γενικός Διευθυντής του ΠΑΣΟΚ, Ρ. Σπυρόπουλος, στα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, στις 9/5/2009. Αντίδραση; Καμία. Όλοι καταλάβαιναν ότι αυτός ήταν ο σωστός, πιο λιτός, οικονομικός, σύγχρονος και καθόλου πολυτελής τρόπος για τη λειτουργία των κεντρικών δομών του Κινήματος. Για ένα καλύτερο εργασιακό περιβάλλον για τους εργαζόμενος στο ΠΑΣΟΚ.

Τώρα κάποιοι κοροϊδεύουν τα πάντα. «Ξεχνάνε». Λένε ψέματα. Ισοπεδώνουν τα πάντα. Είπαμε: μπας και βρουν οι ίδιοι λόγο ύπαρξης.

Ρ. Σπυρόπουλος, Εθνικό Συμβούλιο, 9/5/2009: «Ο πρώτος μας στόχος αφορούσε τη μετεγκατάσταση των χωροταξικά κατακερματισμένων κεντρικών μας γραφείων, σε ένα νέο, σύγχρονο, λειτουργικό, κεντρικό κτιριακό συγκρότημα. Τον Φεβρουάριο του 2009, η ιστορική Χαριλάου Τρικούπη, που δεν πρόκειται ποτέ να φύγει από τη μνήμη μας, παρέδωσε τη σκυτάλη στην Ιπποκράτους.

Για το νέο μας κτιριακό συγκρότημα, είμαστε χαρούμενοι και περήφανοι. Σήμερα, τα κεντρικά μας γραφεία στεγάζονται σε ένα υποδειγματικό κτίριο, που ίσως είναι ένα από τα πλέον σύγχρονα κτίρια γραφείων κόμματος στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη. Στους έξι ορόφους του και σε συνολικό εμβαδόν 5,5 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, στεγάζονται όλες οι κεντρικές κομματικές μας δομές, η νεολαία μας και η σπουδάζουσα.

 Αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, αίθουσες συσκέψεων χωρητικότητας από 50 μέχρι 300 άτομα, αίθουσες συνεδριάσεων, studios, αίθουσα Τύπου, λειτουργικά γραφεία με λιτή και ενιαία αισθητική, σύγχρονες δικτυακές υποδομές, τεχνολογικά αναβαθμισμένες υποδομές με πλήρες δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών και στο κέντρο και στις Νομαρχιακές Επιτροπές, φωτοαντιγραφικά κέντρα, σταθμοί ανακύκλωσης χαρτιού, ειδικοί χώροι υγιεινής για άτομα με ειδικές ανάγκες, ειδική πρόσβαση για άτομα με ειδικές ανάγκες, βρίσκονται σήμερα στην υπηρεσία των κεντρικών πολιτικών και υποστηρικτικών δομών του κόμματός μας.

Τους επόμενους μήνες έχουμε προγραμματίσει και βέβαια θα κάνουμε πράξη: Την ολοκλήρωση των υποδομών που θα στεγάσουν τη βιβλιοθήκη και το ιστορικό μας αρχείο, ένα έργο που το οφείλουμε στην 35χρονη πορεία του κόμματός μας, αλλά και στην πορεία της παράταξής μας όλο τον 20ο αιώνα.

Και βέβαια, συμπληρωματικές δομές που αφορούν τη δημιουργία «πράσινης ταράτσας» στον έκτο όροφο, που ήδη ολοκληρώνουμε τη μελέτη της, την ολοκλήρωση βιοκλιματικών παρεμβάσεων, προκειμένου το κτίριό μας να πιστοποιηθεί ως ένα υποδειγματικό βιοκλιματικό κτίριο, αλλά και τη δημιουργία ενός πρότυπου ανοιχτού γυμναστηρίου για όλα μας τα μέλη και όλους μας τους φίλους».

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Τι συμβαίνει και μόνο το ΠΑΣΟΚ καταρρέει;


   
Μας προβληματίζει το γεγονός της συρρίκνωσης του Κινήματος σε ποσοστά κάτω ακόμα και από τους Καμμένους Έλληνες. Μας θλίβει η εικόνα ενός παραπαίοντος και ανήμπορου ΠΑΣΟΚ που παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες της ηγεσίας του, αδυνατεί να γοητεύσει με τον πολιτικό του λόγο, να κεντρίσει έστω και στο ελάχιστο το ενδιαφέρον της κοινωνίας. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τις προτάσεις του, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να καθίσει για λίγο να το ακούσει.

Όλα τα άλλα κόμματα είτε διατηρούν τις δυνάμεις τους, ή τις αυξάνουν, έστω για λίγο. Εκεί που υπάρχει πλήρης συρρίκνωση είναι στο ΠΑΣΟΚ, που σύμφωνα με τις δημοσκοπικές μετρήσεις είναι του μεγέθους 5 - 5.5%. Πρωτόγνωρα ποσοστά για ένα πρώην παντοδύναμο πολιτικό σχηματισμό.

   Μπαίνει λοιπόν το εξής βασανιστικό ερώτημα. Τι συμβαίνει και μόνο το ΠΑΣΟΚ καταρρέει. Γιατί οι πολίτες βγάζουν την οργή τους κυρίως πάνω και μόνο σε αυτό;

Η Ν.Δ κρατάει γερά, ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης, η ΔΗΜΑΡ αντέχει, η Χρυσή Αυγή εκτοξεύεται, η Ανεξάρτητοι Έλληνες διατηρούν τις δυνάμεις τους και μόνο το ΠΑΣΟΚ συνεχώς χάνει.

   Είναι αυτή μια φυσιολογική και αναμενόμενη εξέλιξη, λόγω της μνημονιακής πολιτικής που ακολούθησε; Μα και η Ν.Δ που είναι και υπεύθυνη για την κρίση και εφαρμόζει την ίδια πολιτική των μνημονίων με χειρότερους και πιο δυσβάστακτους όρους δεν φαίνεται να υφίσταται καμιά ζημιά.

   Είναι γενικώς η πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου η αιτία που πληρώνει το μάρμαρο, ανεξαρτήτως αν αυτή δικαιώνεται καθημερινά, μη υπαρχούσης άλλης εναλλακτικής λύσης; Μα ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ που παρά την πολυλογία και την πολυγλωσσία που χρησιμοποιούν κάποια στελέχη του, επισήμως χαμηλώνει τους τόνους και μιλάει για λύσεις εντός ευρώ, εντός ευρωζώνης και βεβαίως επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου στα Ευρωπαϊκά όργανα και όχι κατάργηση. 

Στον ίδιο δρόμο δηλαδή, εντός των τειχών του ευρωπαϊκού συστήματος, παρά τις επί μέρους διαφοροποιήσεις και βεβαίως στα αχνάρια που χάραξε με την πολιτική του ο Παπανδρέου. Κι όμως και αυτό το κόμμα δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα.

   Μήπως φταίει το γεγονός της συμμετοχής στην συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ; Μα και η ΔΗΜΑΡ συμμετέχει, αλλά δεν δείχνει να ζορίζεται, ίσως μάλιστα και να δυναμώνει.

   Τι να συμβαίνει άραγε; Θα επιχειρήσω μια προσέγγιση, βασισμένος στις κινήσεις που έκανε ο σημερινός Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, πριν τις εκλογές και μετά από αυτές. Κινήσεις σκόπιμες αλλά πέρα για πέρα λαθεμένες που στόχευαν: α) στον ολοκληρωτικό έλεγχο της Παράταξης β) στην πλήρη αποστασιοποίηση από τη κυβερνητική θητεία 2009 -2011. γ) στην καμουφλαρισμένη κατ΄αρχήν κόντρα με τους συνεργάτες του Παπανδρέου και στη συνέχεια την ανοιχτή επίθεση στον ίδιο τον πρώην αρχηγό του.

                                 Ολοκληρωτικός έλεγχος

   Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ανασφαλής και εκ φύσεως παρορμητικός, έχοντας υπερβολική εμπιστοσύνη στις ηγετικές ικανότητες του, και την ρητορική του δεινότητα, λειτούργησε εξ αρχής ως «ταύρος εν υαλοπωλείω».

   Αφού αποκάλεσε το ΠΑΣΟΚ σάπιο κόμμα και επέτρεψε σε πολύ στενό συνεργάτη του να το αποκαλέσει δημοσίως «φούσκα» της μεταπολίτευσης, διέλυσε αντικαταστατικά όλα τα ενδιάμεσα όργανα, κατήργησε την κεντρική επιτροπή και έμεινε μόνος και έρημος, παρέα μόνο με τον σκληρό πυρήνα που τον στηρίζει με φανατισμό, τους «ηρακλείς του στέμματος» που ακούνε Παπανδρέου και βγάζουν φλύκταινες .

   Οι εκλογές έτσι τον βρήκαν με ανύπαρκτο εκλογικό μηχανισμό, γεγονός που τον ανάγκασε να ενεργοποιήσει τα καταργημένα όργανα την τελευταία στιγμή, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η ζημιά είχε ήδη γίνει. Στη βάση η μουρμούρα και η απογοήτευση ήταν διάχυτες και η αδρανοποίηση των μελών, έφερε το αποτέλεσμα αυτό που όλοι γνωρίζουμε.

   Το ίδιο συνέβη και στις επαναληπτικές που τις πήραν επάνω τους εθελοντικά κάποιοι πατριώτες. Το ποτάμι βεβαίως δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω με τίποτα, λόγω της επώδυνης για τους πολίτες λύσης που επελέγη για τη σωτηρία της χώρας από την χρεοκοπία, αλλά σφόδρα συκοφαντημένης πολιτικής από τους αντιμνημονιακούς παλικαράδες όλων των υπολοίπων κομμάτων.

Όταν όμως η εκλογική μάχη δίνεται χωρίς νεύρο και παλμό, χωρίς στρατό με πίστη και ελπίδα, καταλήγεις σε αυτό το ταπεινωτικό αποτέλεσμα.

     Πλήρης αποστασιοποίηση από τη κυβερνητική θητεία 2009 -2011

   Ένας άλλος παράγων για το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν η πλήρης και ολοσχερής αποστασιοποίηση που είχε προηγηθεί μέχρι τις εκλογές, από την πολιτική που εφαρμόστηκε από την κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου, κορυφαίο μέλος των οποίων υπήρξε και ο σημερινός αρχηγός της παράταξης.   

   Καμιά αναφορά στην περίοδο εκείνη, όλα υποτίθεται ότι άρχισαν με την αρχηγία του νέου Προέδρου. Σβήστηκε προκλητικά από το χάρτη η κυβερνητική περίοδος 2009-2011 και ακολουθήθηκε μια πρακτική απεμπόλησης ευθυνών από τις επιλογές της τότε ηγεσίας. Ζητήθηκε υποκριτικά συγνώμη από τους πολίτες για την πολιτική που έσωσε τη χώρα και οι πολίτες απήντησαν βίαια σε αυτή την πρόκληση και υποτίμηση της νοημοσύνης τους.

Διότι συγνώμη σήμαινε ότι υπήρχε ενδεχομένως και άλλη λύση, την οποία όμως δεν προτίμησε η τότε κυβέρνηση και έφερε αδίκως τους πολίτες σε δύσκολη θέση με τις περικοπές και τις φορολογικές επιβαρύνσεις που ακολούθησαν.

Αντί με λίγα λόγια, το ΠΑΣΟΚ με όλες τις δυνάμεις του να βγει μπροστά και να στηρίξει τις επιλογές που έγιναν και οι οποίες δικαιώθηκαν μεγαλοπρέπως από τις εξελίξεις, με κορυφαίο παράδειγμα αυτό της Κύπρου, η ηγεσία του παρίστανε με μη πειστικό τρόπο ότι δεν είχε καμιά σχέση με αυτές.

                             Αδικαιολόγητη σύγκρουση

   Μετά τις εκλογές, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, διαχειρίστηκε την υπόθεση με την λίστα Λαγκάρντ με ερασιτεχνικό τρόπο. Βαρύτατα τραυματισμένος πολιτικά στη βάση της κοινωνίας με τις λίαν άστοχες δηλώσεις του: «Πληροφορήθηκα από τον Διώτη ότι η λίστα ήταν παράνομο υλικό και συνεπώς μη αξιοποιήσιμο και συμφώνησα με την νομική του άποψη», έχασε τελείως την μπάλα από τα πόδια του.

   Λίγες μέρες μετά ο Διώτης τον κρεμάει στην κυριολεξία, δηλώνοντας στη Βουλή ότι αν έπαιρνε εντολή από τον Βενιζέλο θα ξεκινούσε έρευνες. Συνεπώς δεν πήρε και γιαυτό αδράνησε. Η κοινωνία αποσβολωμένη παρακολουθεί και οργίζεται.

Ζαλισμένος από τις καταιγιστικές εξελίξεις στην συγκεκριμένη υπόθεση, με σπασμωδικές κινήσεις και έχοντας τη στήριξη Σαμαρά, κρεμάει και ο ίδιος στα κάγκελα τον Παπακωνσταντίνου, χωρίς καν να τον καλέσει για εξηγήσεις, αναγκάζεται ο Ραγκούσης να παραιτηθεί με θόρυβο από το ΠΑΣΟΚ για το ίδιο θέμα, δεχόμενος από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, την υποτιμητική ετικέτα του κηπουρού.

   Ακολουθούν επανειλημμένες διχαστικές δηλώσεις του περί κηπουρών, που διασπούν την ενότητα της παράταξης και δημιουργούν τις προϋποθέσεις για αποστασιοποίηση μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων, που είναι ριζικά αντίθετοι με τους διαχωρισμούς και τη λογική των «δικών μας και των άλλων».

Αντί να σταθεί πάνω από τις δευτερεύουσες αντιθέσεις, να κρατηθεί ψηλά και να προσπαθήσει να καταστεί ο ενωτικός κρίκος της βαριά λαβωμένης Παράταξης και με τον τρόπο του να καλέσει σε πανστρατιά όλες τις δυνάμεις που έδωσαν μαζί του τον εκλογικό αγώνα, έριξε λάδι στη φωτιά, επέτρεψε σε Γργηγοράκους, Κουκουλόπουλους και πολλούς άλλους ηρακλείς του στέμματος, να μιλούν απαξιωτικά για όποιον προβληματίζεται για την κατάρρευση, με αποτέλεσμα η αποστασιοποίηση σημαντικών στελεχών και απλών ανθρώπων να είναι η μόνη διέξοδος.

   Η κορυφαία όμως αστοχία του ήταν η απόφαση του να εμπλέξει τον Παπανδρέου σε ζητήματα κακοδιαχείρισης των οικονομικών του κόμματος, με το πρόσχημα ότι ήθελε να είναι όλα διαφανή και ξεκάθαρα.

   Θέλοντας να δείξει στην κοινωνία ότι έχει καθαρά χέρια και ότι είναι άτεγκτος σε ζητήματα διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης, έδωσε επιχειρήματα στα σκουπίδια του δημοσιογραφικού, οικονομικού και πολιτικού συστήματος, προκειμένου να ρίχνουν τόνους λάσπη στον Παπανδρέου.

   Όταν δε εκείνος διαμαρτυρήθηκε για τις διαρροές, του συνέστησε να προσφύγει στη Δικαιοσύνη αν νομίζει ότι θίγεται. Δεν αντελήφθη ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σε ποιον μιλάει, ποιον προσπαθεί με τον τρόπο του να απαξιώσει.

   Εγκλωβισμένος μέσα στο υπερβολικό του ΕΓΩ, δεν κατανόησε ότι ο Γιώργος δεν είναι ο οποιοσδήποτε βουλευτάκος, αλλά ότι στο πρόσωπο του συμπυκνώνεται, ο τρόπος, η ιδέα, οι αξίες και οι αρχές για τις οποίες αγωνιστήκαμε τόσα χρόνια.

Δεν εκτίμησε καν ότι και ο Παπανδρέου θα μπορούσε να έχει ανάλογη συμπεριφορά απέναντι του, να τον έχει βάλει στη γωνία τόσα χρόνια και ίσως να τον έχει διαγράψει. Οι αφορμές πολλές. Δεν το έκανε και αντ΄αυτού τον αξιοποίησε και τον έκανε υπερυπουργό των κυβερνήσεων του. 

   Μεγάλη η διαφορά πολιτικής αντίληψης. Ανοιχτός, ευγενής και γενναιόδωρος ο ένας. Κλειστός, μικρόψυχος και εκδικητικός ο άλλος. Μεγέθη εντελώς αλληλοαποκλειόμενα.

   Τέλος πάντων. Υπάρχουν δυο παροιμίες συσσωρευμένης λαϊκής σοφίας που τα λένε όλα. Η πρώτη: «Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος». Η δεύτερη: «Ότι κάνεις λάβεις κοιλιά μη σε πονέσει».

Υ.Γ Η πολυλογία, ο βερμπαλισμός, πολυξερωσύνη, και η τοποθέτηση επί παντός του επιστητού, δεν είναι αυτά που χρειάζεται ένας ηγέτης για να πετυχει στην αποστολή του.

Καρχιμάκης: Να συγκρουστούμε με την Δικαιοσύνη και τις Τράπεζες


Κατά την τελευταία συνεδρίαση του πολιτικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ ο πρώην γραμματέας του ΠΑΣΟΚ και μέλος του πολιτικού συμβουλίου Μιχάλης Καρχιμακης επανέφερε τα θέματα των συγκρούσεων και των πρωτοβουλιών που πρέπει να πάρει το ΠΑΣΟΚ.
Μέσα από τις οποίες θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την διεύρυνση του πλούτου στην χώρα έτσι ώστε να μην αποτελούν οι αδύναμοι και οι άνθρωποι της δημιουργίας ,τα μόνιμα θύματα για την έξοδο απο την κρίση.

Τα θέματα των συγκρούσεων με την δικαιοσύνη και τον ρόλο της στην ανάπτυξη της χώρας ,καθώς και το άνοιγμα των συγκρούσεων και των πρωτοβουλιών απέναντι σε θύλακες του τραπεζικού συστήματος που συγκαλύπτουν την φοροδιαφυγή σε βάρος των πολλών που δοκιμάζονται, ανέφερε χαρακητριστικά ο κ. Καρχιμάκης.

Παράλληλα ζήτησε μετά και την έκθεση της ευρωπαϊκής επιτροπής για τον ρόλο της ελληνικής δικαιοσύνης στην προσπάθεια ου κάνει η χώρα και οι άνθρωποι να βγουν απο την κρίση ,όπου η επιτροπη επιβεβαίωσε ότι οι καθυστερήσεις σε δικές που αφορούν την ανάπτυξη οδηγούν στην αναχαιτιση της ανάπτυξης και της διεύρυνσης ουσιαστικά του πλούτου στη χώρα ,να ανοίξει το ΠΑΣΟΚ κύκλο και πρωτοβουλιών και συγκρούσεων αν χρειαστεί προκειμένου να σταματήσει τελικά η αφαίμαξη των ανθρώπων που δοκιμάζονται και κυρίως οι φτωχοί και οι αδύναμοι.

Επίσης τόνισε ότι είναι ανεπίτρεπτο μετα και την ψήφιση του νομού απο το ΠΑΣΟΚ για την άρση του απορρήτου των καταθέσεων ,οι τράπεζες να μην συνεργάζονται με τις ελεγκτικές αρχές και να κωλυσιεργούν με αναιτιολόγητους χρόνους στην διασταύρωση των στοιχείων για τον έλεγχο της φοροδιαφυγής ….

Το ΠΑΣΟΚ συντεταγμενα, οφείλει να ανοίξει συγκρούσεις και μέτωπα με αυτές τις πρακτικές ,δίδοντας την ελπίδα και την πίστη στους ανθρώπους ότι υπηρετούμε και μέσα απο συγκρούσεις όπου χρειάζεται τους ,αδύναμους ,τους ανέργους νέους ,και γενικά τα θύματα της κρίσης …..

Μόνο έτσι το ΠΑΣΟΚ πέρα απο όσα αναγκάσθηκε μέσα σε στενότητα χρόνου να κάνει για να σταθεί η χώρα στα πόδια της μετα την δεξιά καταστροφική διακυβέρνηση ,μπορει και να δώσει ελπίδα και να έχει και πολιτικό αποτέλεσμα ,που θα ταυτίζεται με τις αρχές και τις αξίες που υπηρέτησε διαχρονικά .να δώσουμε ελπίδα ξεκαθαρίζοντας ευδιάκριτα πλέον ποιους υπηρετούμε και με ποιους συγκρουόμαστε, κατέληξε ο πρώην γραμματέας του ΠΑΣΟΚ.

Η Libre Belgique μιλά για κυνισμό Καραμανλή που κατέστρεψε την Ελλάδα και Ε.Ε…


…αλλά εγχώρια Μέσα Ενημέρωσης επιτίθενται στον Παπανδρέου…
Διαβάστε το παρακάτω άρθρο όπως το αναπαράγει με απόλυτη σοβαρότητα το kerdos.gr στη βάση πληροφοριών από το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Ένα άρθρο όμως που…

α) … μιλά ξεκάθαρα για κυνισμό Καραμανλή, ο οποίος έβλεπε τη χώρα του να καταρρέει και την Ε.Ε. να κινδυνεύει αλλά δεν έκανε τίποτα, και

β) … αναδεικνύει ότι η ειλικρίνεια του Παπανδρέου για το πραγματικό πρόβλημα της χώρας ήταν ο καταλύτης των εξελίξεων (χωρίς να αποκαλέσει ποτέ την Ελλάδα “διεφθαρμένη”), δεδομένου ότι η Μέρκελ τον Δεκέμβριο του 2009 αρνιόταν κάθε βοήθεια αλλά 4 μόλις μήνες μετά πέρναγε από το Κοινοβούλιό της το μεγαλύτερο αναλογικά πακέτο στήριξης σε μία χώρα στην παγκόσμια ιστορία,

βαφτίζεται από συγκεκριμένα εγχώρια μέσα ενημέρωσης σε τίτλους ως “βόμβα” για τον Παπανδρέου…

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

Το καλό είναι ότι οι περισσότεροι αναπαράγουν το σύνολο του άρθρου και ο κόσμος μπορεί να βγάλει συμπεράσματά του.

http://www.kerdos.gr/default.aspx?id=1918455&nt=103

La Libre Belgique: «Η Άγκελα Μέρκελ μέσα στην ελληνική παγίδα»

«Η Άγκελα Μέρκελ μέσα στην ελληνική παγίδα» είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της γαλλόφωνης εφημερίδας του Bελγίου «La Libre Belgique» το οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται στα όσα συνέβησαν στην Ελλάδα στην αρχή της οικονομικής κρίσης, δηλαδή από το 2008 και μετά. Το εν λόγω δημοσίευμα αποτελεί τμήμα συνολικότερου αφιερώματος της εφημερίδας στη Γερμανίδα καγκελάριο.

Το πλήρες κείμενό του είναι το εξής:

«Η Γερμανίδα Καγκελάριος είναι βαθιά σοκαρισμένη με όσα αποκαλύπτονται το βράδυ της 10ης Δεκεμβρίου 2010. Στις Βρυξέλλες, οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων υποδέχονται τον νέο Έλληνα πρωθυπουργό. Ο σοσιαλιστής Γιώργος Παπανδρέου εξηγεί: »Ακούστε, όλοι οι αριθμοί μας είναι ψεύτικοι. Η χώρα μου ταλανίζεται από τη διαφθορά. Θα χρειαστούν χρόνια, αλλά είμαι αποφασισμένος να την καταπολεμήσω. Θα χρειαστώ βέβαια υποστήριξη και βοήθεια, διότι πρόκειται για μία τεράστια επιχείρηση».
Η Σύνοδος παραμένει άφωνη. Η Άγκελα Μέρκελ αισθάνεται διπλά προδομένη. Όχι μόνο η Ευρώπη, ως κοινότητα αξιών, αμφισβητείται από τα διαδοχικά ψέματα των ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και το ευρωπαϊκό σύστημα έχει καταστεί συνένοχο.
Την τοποθετούν απέναντι σε ευθύνες που δεν μπορεί να αναλάβει, διότι οι Ευρωπαίοι δεν διαθέτουν ούτε τα εργαλεία για να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα στη θέση των αγορών, ούτε τα μέσα για να πάρουν τα ηνία της Ελλάδας που βυθίζεται.
Της ζητάνε να εγγυηθεί απατεώνες έναντι της Bundestag και του λαού της. Είναι αδύνατο.
Το ελληνικό μυστικό ήταν διάτρητο. Εκείνο που εντυπωσιάζει τους Ευρωπαίους ηγέτες τη βραδιά της 10ης Δεκεμβρίου – περισσότερο από τη σοβαρότητα της κατάστασης της χώρας του – είναι η ειλικρίνεια του Παπανδρέου. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα ήταν υπό παρατήρηση, εδώ και πολλούς μήνες. Οι ιθύνοντες της ΕΚΤ είχαν συνειδητοποιήσει πολύ καλά ότι η τραπεζική κρίση του 2008 κινδύνευε να επεκταθεί στα Κράτη και ότι πρώτα θα εθίγοντο τα πιο ευάλωτα.
Δύο φορές, ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ είχε επισκεφτεί την Αθήνα με μεγάλη μυστικότητα για να εξετάσει τις προθέσεις του Καραμανλή. «Εάν εστάλη, είναι επειδή όλοι γνώριζαν ότι η κατάσταση μπορούσε να ξεφύγει», παρατηρεί ένα υψηλό στέλεχος της Ε.Ε. Αλλά ο Λουξεμβούργιος γυρίζει χωρίς αποτελέσματα, χωρίς καμιά δέσμευση του προκάτοχου του Παπανδρέου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται να σώσει την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας του στις διεθνείς αγορές.
Με τον μεγαλύτερο κυνισμό ο Καραμανλής διακινδυνεύει τη στάση πληρωμών. Η Ελλάδα το έχει ξαναζήσει, αλλά τώρα ανήκει στην Ευρωζώνη. Σε περίπτωση στάσης πληρωμών, ο Καραμανλής εμπλέκει την υπευθυνότητα και τη φερεγγυότητα 16 άλλων χωρών. Συνεχίζει όμως να μην κάνει τίποτα, αναμένοντας τις εκλογές του Φθινοπώρου 2009.
Γίνεται τότε εμφανές ότι κάτι λείπει στην νομισματική ένωση. Η αυτοπειθαρχία δεν λειτουργεί. Η ομαδική πειθαρχία και η φιλική πίεση ακόμη λιγότερο».

Δεν έχω παρά να προσθέτω και το τέταρτο μύθο που σπάσαμε από εδώ και πάλι:
ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΜΥΘΟΣ : Περί «διεφθαρμένης Ελλάδας»
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ Ποτέ ο Γ. Παπανδρέου ή οποιοσδήποτε άλλος έλληνας αξιωματούχος δεν χαρακτήρισε την Ελλάδα “διεφθαρμένη”. Ποτέ. Ο Γιώργος Παπανδρέου έθεσε μετ’επιτάσεως στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2009 το γεγονός ότι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν οι μισθοί και συντάξεις, αλλά η συστημική κακοδιοίκηση, ανομία και διαφθορά. Και ότι το ξερίζωμα της «ρίζας του κακού» θέλει χρόνο, η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο. Δεν έκρυψε το πρόβλημα, που όλοι γνωρίζαμε και τώρα όλοι ομολογούν. Για αυτό και οι ευρωπαίοι εταίροι σταδιακά άρχισαν ξανά να ακούν την χώρα μας, παρά την απόλυτη αναξιοπιστία που είχε δημιουργήσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Ένα χρόνο περίπου μετά, στις 9 Οκτωβρίου 2010, ο πρόεδρος του Eurogroup, Jean Claude Juncker, φέρεται να δηλώνει σε πάνελ σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, για την ελληνική κρίση: «Ήξερα (ότι θα έρθει) αλλά δεν μπορούσα να πω δημόσια αυτά που γνώριζα…Εδώ και 3-4 χρόνια ήξερα ότι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας ήταν η διαφθορά. Τώρα, ο Έλληνας Πρωθυπουργός λέει ότι κυβερνά μία χώρα διαφθοράς. Η ελληνική κρίση θαμπορούσε να είχε αποφευχθεί αν η Ελλάδα είχε συμπεριφερθεί με τελείως διαφορετικό τρόπο ξεκινώντας εδώ και δεκαετίες..».
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ Στις 14 Οκτωβρίου 2010 εκπρόσωπος του Jean Claude Juncker επεξηγεί: «Αυτό που είπε βασικά ο κ. Juncker ήταν ότι μερικά χρόνια πριν, όταν οι παράμετροι της ελληνικής ανταγωνιστικότητας έδειχναν ότι η χώρα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση, όλη η υπόλοιπη Ευρώπη ήξερε ότι η Ελλάδα είχε σοβαρό πρόβλημα διαφθοράς. Ωστόσο, ως επικεφαλής του Eurogroup, δεν ήταν σε θέση να μιλήσει για αυτό δημοσίως, γιατί οι αντιδράσεις θα ήταν τεράστιες. Για να δείξει ότι έχει αλλάξει η στάση των ελληνικών αρχών απέναντι στο πρόβλημα, επικαλέστηκε αναφορές του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, ο οποίος, μετά τις εκλογές του 2009, όταν το συνολικό μέγεθος του ελληνικού προβλήματος είχε αποτυπωθεί, είπε ο ίδιος ότι η Ελλάδα είχε σοβαρό πρόβλημα με τη διαφθορά». Η καταλυτική αυτή δήλωση, αναφορικά με τις τεράστιες ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης και το πόσο υπεύθυνη ήταν η στάση της κυβέρνησης Παπανδρέου, ουδόλως πτόησε τα κόμματα της αντιπολίτευσης να συνεχίζουν να παραπληροφορούν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου χαρακτήρισε την Ελλάδα «διεφθαρμένη» και τον ελληνικό λαό «διεφθαρμένο». Συμπέρασμα: Σε καμία ομιλία, σε καμία δήλωση, σε καμία συνέντευξη, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει μιλήσει για «διεφθαρμένη χώρα» ή «διεφθαρμένο λαό». Οι δηλώσεις του για το ζήτημα της διαφθοράς αφορούσαν πάντα τις δομές του κράτους και το πελατειακό σύστημα που γεννά τα φαινόμενα διαφθοράς. Ήταν πάντα σαφής: «Σε κάποιους αρέσει να λένε τώρα ότι οι Έλληνες έχουν τη διαφθορά στα γονίδιά τους. Αυτό είναι ανοησία. Πρόκειται για αποτυχία των θεσμών η οποία εξαρτάται από κοινωνικούς πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες. Μπορούμε όμως να τους αλλάξουμε» (συνέντευξη στην FRANKFURTER ALLGEMEINE ZEITUNG», 5/3/2010)

Αγανακτισμένοι: Γιατί τότε κι όχι τώρα;

Αγανακτισμένοι... η "αγκανακτισμένοι";;;

Στη χώρα μας αυτά τα χρόνια διεξάγονται δυο πόλεμοι. Ο ένας, στις κομματικές ανακοινώσεις και στα ΜΜΕ, ανάμεσα σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, ανάμεσα σε περήφανους Έλληνες και προδότες, ανάμεσα σε εθνικοπατριώτες και υποτελείς των ξένων κατακτητών. Αυτός ο πόλεμος είναι προορισμένος για το φιλοθεάμον κοινό και έχει στόχο να κρύψει το δεύτερο, τον πραγματικό. Που είναι ο πόλεμος του χρεοκοπημένου πελατειακού και παρασιτικού συστήματος να καθυστερήσει τις εξελίξεις, να διασώσει ό,τι περισσότερο μπορεί από τα προνόμια και τα έσοδά του.
Δεν είναι περίεργο; Μιλάμε για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, έγινε η πρώτη μεγάλη αποκρατικοποίηση, οι οικονομικές συνθήκες για το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού μετά από 3 χρόνια ύφεσης είναι πολύ χειρότερες από το 2010. Οι (επίσημα καταγεγραμμένοι) άνεργοι έχουν φτάσει το 1 εκ. 300 χιλιάδες. Κι όμως, τότε, τέτοιες μέρες ακριβώς πριν 3 χρόνια, είχαμε τις πιο βίαιες και αιματηρές διαδηλώσεις, τρεις άνθρωποι δολοφονήθηκαν στο κέντρο της Αθήνας. Πριν τις αποκρατικοποιήσεις, πριν τις απολύσεις, πριν την ανεργία, πριν τους φόρους, πριν τα λουκέτα. Επί δύο χρόνια, το 2010 και το 2011, κάθε μέρα με βίαιες διαδηλώσεις, διαλύθηκε το κέντρο της πόλης, εξοντώθηκε η εμπορική ζώνη, υπονομεύτηκε ο τουρισμός. Σήμερα, λεκτικοί διαξιφισμοί ρουτίνας στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Υπονόμευσαν τις μεταρρυθμίσεις, διαφύλαξαν τα προνόμιά τους, κέρδισαν πολύτιμο χρόνο. Πλήρωσαν περισσότερα αυτοί που πλήρωναν πάντα, έχασαν τις δουλειές τους αυτοί που δεν είχαν κομματική προστασία. Τώρα που το μεγαλύτερο μέρος των πρωτογενών ελλειμμάτων καλύφθηκε με θυσίες αυτών που ήταν λιγότερο υπεύθυνοι, ω της έκπληξης, με κατεστραμμένη οικονομία, με 27% ανεργία, παρ’ όλα αυτά, γίναμε ξανά μια κανονική χώρα. Αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία τα προβλήματά μας. Δεν καίμε, δεν δέρνουμε κόσμο στο δρόμο, δεν σπάμε μάρμαρα, δεν διώχνουμε τους τουρίστες, δεν καταστρέφουμε τα καταστήματα.
Φτηνά κομματικά συμφέροντα, ιδιοτελείς επιδιώξεις επαγγελματικών ελίτ, συμμορίες της δραχμής, ο εκτεταμένος μαφιόζικος ελληνικός παρασιτισμός, σαμπόταραν την προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων, προτίμησαν να βυθίσουν όλη τη χώρα σε μια περίοδο αστάθειας και χάους, για να μην πληρώσουν το τίμημα που τους αναλογούσε.
Καναλιζάρισαν το φόβο και την αγανάκτηση του κόσμου σε αντιδημοκρατικές, αντικοινοβουλευτικές και αυτοκαταστροφικές οδούς της «δικαιολογημένης οργής», οι οποίες καθυστέρησαν την προσπάθεια ανάταξης. Όταν οι σκοποί επετεύχθησαν, όταν τα κομματικά κέρδη εξαργυρώθηκαν, άρχισαν όλα να επανέρχονται στο φυσιολογικό. Ας προσέχαμε. Η ευθύνη είναι και των δυο πλευρών. Η ελληνική κοινωνία πρέπει κάποτε να αναρωτηθεί γιατί τόσο εύκολα μπήκε σ’ αυτό το τούνελ της παράνοιας.
Ακόμα και τώρα, τίποτα δεν έχει κριθεί. Το κομματικό, μιντιακό και ολιγαρχικό σύστημα εξουσίας προσπαθεί να παραχωρήσει έκταση, αλλά να διατηρήσει ανέπαφες τις πελατειακές δομές που του επιτρέπουν την αναπαραγωγή του. Νομιμοποιεί αυθαίρετα, ανασταίνει τα περιβόητα «stages» του Κ. Καραμανλή ως ολιγόμηνους διορισμούς στο δημόσιο, τρία χρόνια δεν τελειώνει την έρευνα για τις πλαστές συντάξεις στα ασφαλιστικά ταμεία, «συγχωνεύει» οργανισμούς και δημοτικές επιχειρήσεις αφήνοντάς τις ανέπαφες, εφευρίσκει «διαμάχες» υπουργών και τροπολογίες για να αποφύγει την εκκαθάριση των αργόμισθων και επίορκων από το Δημόσιο. Προστατεύει τον εαυτό του και την πελατεία του. Και κάνει ταξίδια στις Κίνες και τις Αραβίες για να βρει επενδυτές. Είναι μάταιες προσπάθειες. Δεν θα υπάρξουν επενδύσεις αν πρώτα δεν αλλάξει άρδην η δικαιοσύνη, η παιδεία, ο κρατικός μηχανισμός. Δεν θα υπάρξει οικονομική ανάπτυξη αν δεν πέσουν οι φραγμοί που στήνουν οι κομματικοί διακόπτες στην κυκλοφορία του χρήματος με σκοπό τη δημιουργία πολιτικού χρήματος.
Η Ελλάδα θα πάρει μπρος μόνο με μικρές και μεγάλες νίκες, νίκες εσωτερικές, εναντίον του παρασιτισμού. Μόνο με αλλαγές, με μεταρρυθμίσεις, μόνο αν γκρεμίσει ό,τι την κρατάει καθηλωμένη. Όσοι δεν παίρνουν θέση σ’ αυτή την αντίθεση, όσοι εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να δημιουργούν εχθρούς έξω από τα σύνορα, έξω από την κοινωνία μας, εχθρούς βολικούς, «κατακτητές και ναζί», έχουν στην πραγματικότητα πάρει ήδη θέση. Με την Ελλάδα που χρεοκόπησε. Την Ελλάδα της καθυστέρησης.

Ο Γιώργος Α.Παπανδρέου σε ένα από τα μεγαλύτερα επενδυτικά συνέδρια παγκοσμίως



Ο Γιώργος Παπανδρέου, συμμετείχε και μίλησε σε επενδυτικό συνέδριο, το οποίο πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Λας Βέγκας. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα επενδυτικά συνέδρια που γίνονται σε όλο τον κόσμο και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον πολλών σημαντικών επενδυτών και επενδυτικών κεφαλαίων.

Αναφέρθηκε στη σημασία του ελληνικού προγράμματος προσαρμογής, τις μεταρρυθμίσεις, τη λιτότητα και τις επενδύσεις.

Υπογράμμισε τη μεγάλη προσπάθεια που έχουν καταβάλει οι Ελληνες και τα πρωτοφανή αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί, κάτι που αναγνωρίζεται σήμερα από όλους, πολύ περισσότερο που τώρα αρχίζουν να καταγράφονται και οι πρώτες θετικές ενδείξεις σε μια σειρά παράγοντες που καθορίζουν τις οικονομικές και όχι μόνον εξελίξεις, αλλά και το γενικότερο κλίμα για την Ελλάδα σε διεθνές επίπεδο.

Τόνισε ότι η λιτότητα έχει πλήξει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και ιδιαιτέρως τους πιο αδύναμους.

Διευκρίνισε ωστόσο ότι, υπάρχει σαφής διαφορά μεταξύ μέτρων λιτότητας και μεταρρυθμίσεων, σημειώνοντας ότι, είναι αναγκαία η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων που άρχισε η κυβέρνησή του, καθώς μόνο έτσι -όχι με λιτότητα- θα αντιμετωπιστούν οριστικά οι αιτίες των προβλημάτων και θα καταστεί βιώσιμη η οικονομία.

Εμφαση έδωσε στην ανάπτυξη και ιδιαιτέρως στις επενδύσεις, τονίζοντας ότι, στην Ελλάδα και ο χρόνος και οι προϋποθέσεις που υπάρχουν, διαμορφώνουν τις καλύτερες δυνατές επενδυτικές ευκαιρίες και μάλιστα σε πολλούς τομείς, λόγω θέσης, κλίματος και δυνατοτήτων για εναλλακτικές επενδύσεις.

Ειδική αναφορά έκανε στο μείζον ζήτημα της ανεργίας και την ανάγκη αντιμετώπισής του σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με την προώθηση κοινών ευρωπαϊκών αναπτυξιακών προγραμμάτων και την υιοθέτηση ενός πανευρωπαϊκού προγράμματος εκπαίδευσης των ανέργων, αντίστοιχο του Erasmus.

Στο περιθώριο του Συνεδρίου, ο Γιώργος Παπανδρέου συναντήθηκε με εκπροσώπους πολλών επενδυτικών κεφαλαίων, που ενδιαφέρονται για επενδύσεις στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια και για τον λόγο αυτό εντείνουν και τις αναζητήσεις τους αλλά και ενισχύουν τα διαθέσιμα κεφάλαια τους.

Εκτενή συνομιλία είχε με το μέλος του Κογκρέσο Barney Frank, εκ των εισηγητών του νόμου Dodd-Frank για την μεταρρύθμιση του χρηματοοικονομκού τομέα, σχετικά με την ανάγκη να επεκταθούν σε όλο τον κόσμο οι επιθετικές ρυθμίσεις που προβλέπει, αλλά και την ανάγκη εξάλειψης των φορολογικών παραδείσων.

Επίσης, συναντήθηκε με τον Ehud Barak, πρώην Πρωθυπουργό του Ισραήλ και τον Leon Panetta, πρώην υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, με τους οποίους αντάλλαξε απόψεις σχετικά με την ανάγκη συνέχισης των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Συρία, αλλά και για την ανάγκη εξεύρεσης μιας βιώσιμης ειρηνευτικής συμφωνίας για το Παλαιστινιακό.

Αποκαλύψεις


Την μάχη κατά σοσιαλιστών τη δίνει το SPD το οποίο προτίθεται να αποχωρήσει από την Σοσιαλιστική Διεθνή, όπου πρόεδρος είναι ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, άνθρωποι του οποίου υπερασπίζονται τον αγώνα του κατά των αγορών και αποκαλύπτουν, όλο το γεωπολιτικό παιγνίδι που παίζεται στους κόλπους των σοσιαλιστικών κομμάτων και της Διεθνούς. Λένε λοιπόν οι του ΓΑΠ στην ανακοίνωσή τους :

«… Πολλοί Γερμανοί σοσιαλιστές κάποιας ηλικίας, που γνωρίζουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις, λένε εμπιστευτικά σε συνομιλητές τους, ότι θα τρίζουν τα κόκαλα του Βίλυ Μπραντ, με τα καμώματα της σημερινής ηγεσίας των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών. Και πράγματι, ο Σίγκμαρ Γκάμπριελ και η ομάδα του, ακολουθώντας το παράδειγμα της Μέρκελ, προσπαθούν να ηγεμονεύσουν στη οικογένεια των σοσιαλιστικών κόμματων προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις. Μάλιστα, οι αντιδράσεις εντείνονται και ενόψει των προσεχών Ευρωεκλογών. Ήδη οι Γερμανοί ελέγχουν την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τον Μάρτιν Σουλτς που φιλοδοξεί να γίνει ο υποψήφιος των σοσιαλιστών για την Προεδρία της επόμενης Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ελέγχουν την Σοσιαλιστική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσω του Προέδρου της, του Αυστριακού Χάνες Σβόμποντα, ο οποίος εξελέγη με την υποστήριξη του Μάρτιν Σουλτς. Ελέγχουν επίσης, το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, του οποίου Πρόεδρος είναι ο Βούλγαρος Σεργκέι Στάνισεφ, στενός φίλος των Σουλτς και Σβόμποντα και Γραμματέας ο Άχιμ Πόστ που εξακολουθεί να διατηρεί παράλληλα και τη θέση του Διεθνή Γραμματέα του SPD. Η μόνη οργάνωση που δεν κατάφεραν προς το παρόν να ελέγξουν οι Γερμανοί στο χώρο των σοσιαλιστών είναι η Σοσιαλιστική Διεθνής.

  Όταν δημιουργήθηκε η Σοσιαλιστική Διεθνής με τη σύγχρονη μορφή της αποτελούνταν κυρίως από μεγάλα ευρωπαϊκά κόμματα. Ο Βίλυ Μπραντ είχε το όραμα μιας οργάνωσης με πραγματική διεθνή εμβέλεια και ξεκίνησε την διεύρυνση που σταδιακά έκανε τη Σοσιαλιστική Διεθνή την μεγαλύτερη πολιτική Οργάνωση σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία αριθμεί σήμερα πάνω από 160 κόμματα - μέλη.

Ο Σίγκμαρ Γκάμπριελ, από τη στιγμή που εξελέγη Πρόεδρος του SPD, δεν έκρυψε την αντίθεση του απέναντι σε μια οργάνωση όπου οι ανερχόμενες χώρες άλλων ηπείρων θα άρχιζαν σιγά σιγά να έχουν ουσιαστικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων. Διαφώνησε με τη φιλοσοφία του Γιώργου Παπανδρέου, που πιστός στο όραμα του Βίλυ Μπραντ, πρέσβευε ότι η Διεθνής πρέπει να είναι ένα πρότυπο οργάνωσης όπου όλοι, ανεξαρτήτως μεγέθους, επιρροής και οικονομικής δύναμης, πρέπει να έχουν τα ίδια δημοκρατικά δικαιώματα στη λήψη αποφάσεων.

Στόχος του Γκάμπριελ, όπως ανακοίνωσε σε συνέντευξη του σε γερμανικό περιοδικό το 2010, ήταν η δημιουργία μιας νέας ευρωκεντρικής Διεθνούς με πολύ λιγότερα μέλη. Το SPD, μέσω και του ιδρύματος Φρήντριχ Έμπερτ, έκανε μεγάλες προσπάθειες και δαπάνησε σημαντικούς πόρους για να πείσει έναν ικανό αριθμό κομμάτων για τη δημιουργία της νέας Διεθνούς. Δεν το κατόρθωσε, και τότε προσπάθησε να ελέγξει την οργάνωση από τα μέσα, προωθώντας τηνΣουηδή Μόνα Σαλίν στη θέση του Γραμματέα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στο Συνέδριο που έγινε στη Νότιο Αφρική, τον Αύγουστο του 2012. Στο Συνέδριο αυτό, με εισήγηση Παπανδρέου, για πρώτη φορά η ηγεσία και τα όργανα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς θα εκλέγονταν με ανοιχτές εκλογές. Οι Γερμανοί, επικουρούμενοι από κάποιες πλούσιες Βόρειες ευρωπαϊκές χώρες έβαλαν όλες τους τις δυνάμεις για να "πάρουν το Συνέδριο" αλλά η κάλπη διέψευσε τις προσδοκίες τους. Ήδη το θέμα είχε γίνει ιδεολογικό και πολιτικό. Οι διαφορετικές προσεγγίσεις στα θέματα της ευρωπαϊκής κρίσης και η έλλειψη δημοκρατίας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς επηρέασαν καθοριστικά τις επιλογές των κομμάτων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Μετά την ήττα τους στη Νότιο Αφρική, οι Γερμανοί άλλαξαν πλώρη και προσπάθησαν να προωθήσουν ένα άλλο σχέδιο. Σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα Προοδευτικό Δίκτυο κομμάτων που να λειτουργεί παράλληλα με τη Σοσιαλιστική Διεθνή. Οι ίδιοι και οι δορυφόροι τους, σκόπευαν να παραμείνουν στην οργάνωση μειώνοντας μονομερώς τις οικονομικές συνδρομές τους ώστε να την φθείρουν σταδιακά. Τον Δεκέμβριο του 2012, έγινε η πρώτη συνάντηση του Δικτύου στη Ρώμη, όπου ο Σίγκαρ Γκάμπριελ είπε στην ομιλία του: "εμείς θέλουμε μια οργάνωση με έδρα το Βερολίνο". Οι συμμετέχοντες ήταν λίγοι και διστακτικοί κι έτσι το γεγονός είχε ελάχιστη προβολή. Η επόμενη συνάντηση του Δικτύου έχει προγραμματιστεί να γίνει στις 23 Μαΐου στη Λειψία, στο περιθώριο των εορτασμών για τα 150 χρόνια του SPD. Oι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες ελπίζουν να ρίξουν όλο τους το βάρος ώστε να συναινέσουν όσον το δυνατόν περισσότεροι ηγέτες από αυτούς που θα συμμετάσχουν στην επετειακή εκδήλωση για να προσυπογράψουν την ίδρυση του Δικτύου, που όπως ανακοινώθηκε θα συντονίζεται από τους... Γερμανούς και θα χρηματοδοτείται από εθελοντικές συνεισφορές κομμάτων. Η γεωπολιτική πίεση, κάνει πολλούς ευρωπαίους και μη, να δυσανασχετούν και φοβούνται ότι οι κινήσεις αυτές μπορεί να αποτελέσουν τμήμα της ευρύτερης πολιτικής κρίσης στην Ευρώπη.

Ενδεικτική του προβληματισμού που επικρατεί ακόμη και στη Γερμανία, σχετικά με τις κινήσεις της ηγεσίας του SPD, είναι και η στάση κάποιων που προέρχονται από τα σπλάχνα της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας. Μέχρι τον Αύγουστο του 2012, οπότε και πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στη Νότιο Αφρική, στην Επιτροπή της Οργάνωσης για την Οικονομία και την Κοινωνική Συνοχή, προήδρευε ο Christoph Zopel, αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων την περίοδο των κυβερνήσεων Schroeder, τον οποίο είχε προτείνει το SPD. Ο Zopel, λοιπόν, όχι μόνον είχε υιοθετήσει πλήρως τις εκθέσεις και τις προτάσεις της υπό τον Stiglitz Επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, για την Κρίση και την Οικονομία, αλλά και είχε εκφράσει δημόσια την διαφοροποίησή του για την στάση του SPD έναντι της Σοσιαλιστικής Διεθνούς… ».

Στο άρθρο με την άποψη του συγγραφέα ότι πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι κυριαρχίας ανάμεσα δυο χορών, αφήνω το δικό μου σχόλιο:
Ο πόλεμος είναι πολύ πιο βαθύ από ένα ανάμεσα δυο χορών για όποια κυριαρχία. Είναι ένας παγκόσμιος πόλεμος ανάμεσα σε αυτούς που στηρίζουν τα συμφέροντα της ολιγαρχίας εναντίον αυτών που στηρίζουν τα συμφέροντα των λαών.
Το παιχνίδι είναι περίπλοκο και μας αφορά όλους.

Σχετικά άρθρα εδώ και εδω

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

ΠΑΣΟΚ: από την εποχή των κατηγοριών για «μαύρες σακούλες» στην εποχή της προσπάθειας για διαφάνεια

Κανείς, ακόμη και όσοι του προσάπτουν τα μύρια όσα, δεν αμφισβητεί ότι ο Γ. Παπανδρέου πήρε πραγματικά το ΠΑΣΟΚ από την εποχή των κατηγοριών για «μαύρες σακούλες» και το έφερε, στην εποχή της σοβαρής προσπάθειας για διαφάνεια. Δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση μεταξύ των δύο εποχών.

Οικονομικά προβλήματα; Πολλά. Αλλά ο Παπανδρέου έφερε το ΠΑΣΟΚ στην εποχή της πολιτικής αυτονομίας από τα όποια συμφέροντα. Οι δυσκολίες; Αμέτρητες. Μην ξεχνάμε μάλιστα ότι η περίοδος 2004-2010 ήταν η πιο πυκνή σε πολιτικά γεγονότα στην ιστορία του Κινήματος. Κρατήστε: 2004: Έκτακτο Συνέδριο, Εκλογή Προέδρου, Εθνικές εκλογές, Ευρωεκλογές, 2005: εκλογή συνέδρων, Συνέδριο, εκλογή αποκεντρωμένων οργάνων, 2006: Δημοτικές και Νομαρχιακές εκλογές, 2007: Συνέδριο Νεολαίας, Εθνικές εκλογές, εσωκομματικές εκλογές για Πρόεδρο, Εθνική Συνδιάσκεψη, 2008: εκλογή συνέδρων, Συνέδριο, εκλογή αποκεντρωμένων οργάνων, 2009: Ευρωεκλογές, Εθνικές εκλογές, 2010: Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές.
Παρόλα αυτά, οι αλλαγές που έφερε ο Παπανδρέου στην οικονομική διαχείριση του Κινήματος και τη γενικότερη νοοτροπία λειτουργίας που χαρακτήρισε το ΠΑΣΟΚ μετά το 2004-2005, είχαν ως αποτέλεσμα το 2010 το ΠΑΣΟΚ να έχει λιγότερα χρέη από τη Ν.Δ. (110 εκ. ευρώ περίπου έναντι 120 και πλέον της Ν.Δ.) παρά το γεγονός ότι η τελευταία, ως πρώτο κόμμα, έπαιρνε μεγαλύτερη κρατική χρηματοδότηση όλη την περίοδο 2004-2009 και παρά το γεγονός ότι την ίδια περίοδο, η Ν.Δ. δεν είχε την πληθώρα εσωκομματικών διεργασιών που είχε το ΠΑΣΟΚ (ανασυγκρότηση από το μηδέν όλων των οργανώσεων, εκλογές συνέδρων – συνέδρια 2005 και 2008, εκλογές συνέδρων και συνέδριο Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και εσωκομματική εκλογική διαδικασία το 2007).

Με αυτές τις αλλαγές κατάφερε το ΠΑΣΟΚ για παράδειγμα να περιορίσει στις εθνικές εκλογές του 2009 (δείτε εδώ) τις δαπάνες του για διαφημιστικές καταχωρήσεις και υπηρεσίες διαφημιστικών εταιριών (όπου παλαιότερα γινόταν το έλα να δεις σε όλα τα κόμματα) στα 2,5 εκ. ευρώ περίπου, όταν η Ν.Δ. δαπάνησε πάνω από 5 εκατομμύρια. Τηρώντας πλήρως την κείμενη νομοθεσία, το ΠΑΣΟΚ ξόδεψε συνολικά 12 εκατομμύρια ευρώ περίπου στις εθνικές εκλογές του 2009. Για να καταλάβουμε τα μεγέθη, αρκεί να αναφερθεί ότι, όπως μάθαμε εδώ (δείτε ιδιαίτερα από το 17ο λεπτό και μετά τι συνθήκες επικρατούσαν στα κόμματα στην προ Γ. Παπανδρέου εποχή αλλά και για την υπόθεση Τσουκάτου) οι εθνικές εκλογές του Απριλίου 2000 (στο πλαίσιο της τότε νομοθεσίας που αυστηροποιήθηκε σωστά το 2002) είχαν στοιχίσει στο ΠΑΣΟΚ 10 με 12 δισεκατομμύρια δραχμές, δηλαδή πάνω από 30-32 εκατομμύρια ευρώ, τουλάχιστον.

Με αυτές τις αλλαγές, το ΠΑΣΟΚ κατάφερε για παράδειγμα και το εξής, σύμφωνα με τα λόγια του τότε Γενικού Διευθυντή του ΠΑΣΟΚ, Ρ.Σπυρόπουλου, στο Εθνικό Συμβούλιο του Ιουλίου 2009, αναφορικά με τις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009:

«Οι δαπάνες δεν ξεπέρασαν τα 9 εκατομμύρια €, ολοκληρωμένα με βάση το ισχύουν θεσμικό πλαίσιο είχαμε περιθώριο να αναλώσουμε 12 εκατομμύρια €, είμαστε λοιπόν 25% με 30% κάτω από τις προβλεπόμενες από το νόμο επιτρεπτές δαπάνες. Και θέλω να σας βεβαιώσω ότι είμαστε τουλάχιστον 40% με 50% από τις δαπάνες των προηγούμενων ευρωεκλογών. Πιστεύουμε ότι κάναμε αυτό που έπρεπε, δεν σπαταλήσαμε τίποτα και βέβαια είμαστε σίγουροι ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης αυτής συνολικά της προγραμματικής λειτουργίας στα οικονομικά».

Η επένδυση στο διαδίκτυο και στην ηλεκτρονική ενημέρωση, η αξιοποίηση στελεχών του ΠΑΣΟΚ για δουλειές του Κινήματος που άλλοτε δίνονταν σε εταιρίες και κόστιζαν πανάκριβα, η συγκέντρωση των υπηρεσιών του ΠΑΣΟΚ στην Αθήνα από 5-6 κτίρια σε ένα, η λειτουργία του συστήματος συνδρομών από μέλη και φίλους, βοήθησαν το ΠΑΣΟΚ να σταθεί όρθιο οικονομικά την »καυτή» περίοδο 2004-2010. Εξίσου σημαντικές ήταν και οι ραγδαίες αλλαγές που επιχείρησε να εμπεδώσει ο Γιώργος Παπανδρέου για τη διαφάνεια στα οικονομικά του Κινήματος και μπορείτε να διαβάσετε εδώ . Αλλαγές που έγιναν πράξη:

α) Οι οικονομικές λειτουργίες του Κινήματος εποπτεύονται από την Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου (Ε.Ο.Ε), ως ανεξάρτητο όργανο, σύμφωνα με το άρθρο 53 του Καταστατικού. Η Ε.Ο.Ε. έχει την ευθύνη για τον έλεγχο και την εποπτεία των οικονομικών του Κινήματος με βάση τις προβλέψεις του Νόμου και τις διαδικασίες και αρχές που περαιτέρω κατοχυρώνονται στον Κανονισμό. Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της Ε.Ο.Ε. είναι η διεξαγωγή τακτικού ετήσιου ελέγχου των οικονομικών του Κινήματος, η πραγματοποίηση εκτάκτων ελέγχων σε όλες τις Οργανώσεις και Όργανα του Κινήματος, η  συγκέντρωση  και επεξεργασία  οικονομικών  στοιχείων,  διευκρινήσεων  και διασαφηνίσεων, η παροχή των οποίων είναι υποχρεωτική για τα όργανα στα οποία απευθύνεται και η υποβολή προϋπολογισμού και απολογισμού στο Εθνικό Συμβούλιο.

β) Η Ε.Ο.Ε. συγκροτείται από πέντε μέλη και εκλέγεται από το Εθνικό Συμβούλιο. Τα τελευταία χρόνια Πρόεδρος της είναι ο Ανδρέας Μακρυπίδης.

γ) Με σκοπό την πλήρη διαφάνεια στα έσοδα του Κινήματος, αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε η ονομαστικοποίηση όλων των εσόδων ανεξαρτήτως ποσού είτε αυτά αφορούν συνδρομές μελών είτε αφορούν έσοδα από οικονομικές εξορμήσεις (κουπόνια) ή κάθε άλλη προβλεπόμενη πηγή.

δ) Αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε επίσης όλες οι εισροές χρημάτων στο Κίνημα να γίνονται μέσω τραπεζικού λογαριασμού.

ε) Με σκοπό την πλήρη διαφάνεια στις δαπάνες αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε όλες οι πληρωμές να γίνονται μέσω τραπεζικών λογαριασμών ή με ονομαστικές επιταγές. Η εκτέλεση πληρωμών σε μετρητά επιτρέπεται για ποσά έως των χιλίων (1.000)€.

Στ) Προβλέφθηκε τέλος η δημοσιοποίηση του προϋπολογισμού του Κινήματος στο διαδίκτυο και η ανά τετράμηνο δημοσιοποίηση ισολογισμών. Η δε συνολική πορεία των οικονομικών του Κινήματος να εξετάζεται και να αιτιολογείται σε συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου, στη βάση σχετικής έκθεσης που υποβάλλει η Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου.

Με λίγα λόγια: έγιναν πολύ συγκεκριμένες κινήσεις που έφεραν το ΠΑΣΟΚ στην πρωτοπορία, μεταξύ των ελληνικών κομμάτων, σε θέματα διαφάνειας. Και μάλιστα, μέσα στο πλαίσιο της λειτουργίας των κομμάτων όπου περισσεύει η υποκρισία. Άλλα κόμματα ούτε καν τους περνάει από το μυαλό, ακόμη και τώρα, να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις. Είναι προφανές ότι προβλήματα εξακολούθησαν να υπάρχουν. Μπορεί οι κατηγορίες για «μαύρες σακούλες» να είναι παρελθόν, αλλά το ΠΑΣΟΚ παρέμεινε εξαρτημένο από την κρατική χρηματοδότηση και τη δανειοδότηση. Εξάρτηση που αντιμετωπίζουν όλα τα κόμματα. Εξάρτηση που επιδεινώθηκε ιδιαίτερα για το ΠΑΣΟΚ από τη στιγμή που έπεσαν τα εκλογικά του ποσοστά και μειώθηκε ραγδαία η προβλεπόμενη κρατική χρηματοδότηση. Αυτό είναι το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ: ότι το χρέος του μπορούσε να εξυπηρετηθεί όταν ελάμβανε π.χ. 15 εκατομμύρια ευρώ ετήσια επιχορήγηση, αλλά όχι με 2 ή 3 εκατομμύρια. Αλλά ο βασικός τρόπος για να λυθεί αυτό το πρόβλημα είναι ένας: συλλογική προσπάθεια και ενωτικές ενέργειες για να ξανανεβούν τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ και να κινητοποιηθεί ο κόσμος του να βάλει πλάτη. Είναι πραγματικά κρίμα το ανάθεμα για παθογένειες δεκαετιών που επικρατούν σε όλα τα κόμματα να πέφτει στο μοναδικό κόμμα που τα τελευταία χρόνια έδωσε απτά δείγματα γραφής ότι κάνει πραγματικές προσπάθειες να βάλει μια τάξη στο χάος. Εϊναι κρίμα να βαφτίζονται τα γνωστά χρέη (110 εκ. ευρώ) του ΠΑΣΟΚ «μαύρη τρύπα» και να δίνεται εντύπωση ότι κάποιοι έφαγαν 110 εκατομμύρια. Είναι κρίμα όλο το Πάσχα να πυροβολείται το ΠΑΣΟΚ για τα 110 εκατομμύρια χρέος και να μην γίνεται κανένας λόγος π.χ. για τη Ν.Δ. που έχει 120. Είναι κρίμα για το ΠΑΣΟΚ, την Δημοκρατική Παράταξη, τον Ελληνικό λαό, τη χώρα, αλλά και για την μεγαλειώδη προσπάθεια διάσωσης και αλλαγής της χώρας, που επί μια διετία σήκωσε μόνο του το ΠΑΣΟΚ, χωρίς την στήριξη άλλων πολιτικών δυνάμεων.

Και γι” αυτό κάποιοι έχουν ευθύνες.
πηγή

Σχετικό άρθρο

Διαβάστε και εδώ

Σ. Ξυνίδης: «Ψεύτη Κουκουλόπουλε, πάρε πίσω όσα είπες»


Οξεία επίθεση κατά των κυρίων Γιάννη Ραγκούση και Σωκράτη Ξυνίδη, εξαπέλυσε μέσω του ΣΚΑΪ ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Πάρις Κουκουλόπουλος, σε ερώτηση για τα οικονομικά του κόμματος. Όπως είπε ο κ. Κουκουλόπουλος, οι κύριοι Ραγκούσης και Ξυνίδης παρέδωσαν το κόμμα με απλήρωτους εργαζόμενους ενώ διερωτήθηκε αν αισθάνονται την ανάγκη να δώσουν εξηγήσεις γι' αυτό [skai]

Άμεση η απάντηση Ξυνίδη μέσω του προσωπικού του ιστολογίου: ''Ψεύτη Κουκουλόπουλε, πάρε πίσως αυτά που είπες αλλιώς θα τα πάρεις πίσω στις αίθουσες των δικαστηρίων'' 

Epikairo: Σύμφωνα με το δικό μας ρεπορτάζ, οι εργαζόμενοι του ΠΑΣΟΚ δεν πληρώθηκαν για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2011,..
λόγω της παράτασης της δόσης και του εξελισσόμενου PSI.  Ουσιαστικά, επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου και με γραμματείς τους Ξυνίδη-Ραγκούση, ουδέποτε υπήρξε πρόβλημα ή καθυστέρηση στην πληρωμή των εργαζομένων. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους πληρώθηκαν τον τρέχοντα μήνα και το δώρο χριστουγέννων. Η επόμενη πληρωμή τους γίνεται τον Ιούνιο του 2012, για το δίμηνο που εργάστηκαν κατά τη διάρκεια των εκλογών. Έκτοτε, έμειναν απλήρωτοι επί 10μηνο, με αποπληρωμή τους τον Φεβρουάριο του 2013.

Αν κάποιος πρέπει να απολογηθεί για τη μη πληρωμή δεδουλευμένων είναι ο ίδιος ο Βενιζέλος καθώς επί της δικής του θητείας έμειναν απλήρωτοι οι εργαζόμενοι του ΠΑΣΟΚ επί μακρόν.

Το ήθος και η εντιμότητα των Ραγκούση-Ξυνίδη είναι αδιαπραγμάτευτες παράμετροι επί της θητείας τους. Ο Κουκουλόπουλος πετά τη λάσπη στον ανεμιστήρα. Ας είναι βέβαιος ότι δε θα του βγει σε καλό.

Όπως φαίνεται πλέον, κάποιοι βλέποντας το αδιέξοδο που δημιούργησαν μια σειρά από πολιτικές κινήσεις και επιλογές των τελευταίων ετών και πως δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής για τους ίδιους και την ψευτό-κομματική εξουσία που απέκτησαν, αποφάσισαν να διαλύσουν εντελώς ότι απέμεινε απο το κουρελιασμένο Κίνημα και να πραγματοποιήσουν ηρωική έξοδο. Ούτως ή άλλως πρόκειται για άτομα που στην πλειοψηφία τους κατανάλωναν μασημένη τροφή από την παράταξη, απολαμβάνοντας τους καρπούς της εξουσίας και του κομματικού σωλήνα, χωρίς να χρειαστεί να υπεισέρθουν ποτέ σε ιδεολογικές ή μεταρρυθμιστικές αναζητήσεις. Με μεγάλη ευκολία και φυσική σχεδόν …εξέλιξη, βρέθηκαν να είναι σερβιτόροι του Σαμαρά περνώντας έτσι στο πολιτικό και κοινωνικό περιθώριο. Μπορούν να ακολουθήσουν όποιο κατήφορο θέλουν, άλλωστε μόνοι τους το επέλεξαν. Δεν θα καταφέρουν όμως, όσο κι αν προσπαθήσουν να παρασύρουν μαζί τους άλλους ανθρώπους, που με τόλμη παρισία και αξιοπρέπεια κράτησαν τη χώρα και την παράταξη ζωντανή και όρθια μέχρι να έρθουν οι υπονομευτές και «επαναδιαπραγματευτές» να αξιοποιήσουν τα λάφυρα του πολέμου. Οι άνθρωποι αυτοί δικαιώνονται κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε λεπτό που περνάει και όχι απλώς συνεχίζεται η ίδια πολιτική αλλά ταυτόχρονα διεθνείς οργανισμοί αλλά και οι ίδιοι οι δανειστές αναγνωρίζουν την προσφορά και την αυτοθυσία της διετίας Παπανδρέου.

Προς το παρόν καληνύχτα και περαστικά.


ΣΤΟΠ ΕΔΩ!!!!!!!!


Μήπως η ανάγκη στήριξης της παγκόσμιας ολιγαρχίας που κρατάει στα χέρια της 99% του παγκοσμίου πλούτου, θεωρεί επικίνδυνη μια Σοσιαλιστική Διεθνούς που μάχεται εναντίων φορολογικών παραδείσων, offshore εταιριών, κατά της φοροδιαφυγής, όπως και για τη δημιουργία ενός Παγκόσμιου Χρηματοπιστωτικού Οργανισμού και τη θέσπιση ενός διεθνούς φόρου για τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές?!!! Μήπως γιατί αυτές οι προτάσεις έχουν εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και από χώρες όπως η Αργεντινή, η Βραζιλία και η Ν. Αφρική?!! Μήπως επείγει μια άλλη δημιουργία «σοσιαλδημοκρατών» παγκοσμίως, μια μετάλλαξη που θα έχει σαν κινητήρια δύναμη τις δεξιές πτέρυγες των σοσιαλιστικών κομμάτων, σαν άλλο ένα δεκανίκι των συντηρητικών δυνάμεων τύπου σοσιαλδημοκράτισσας Μέρκελ και της παρέας της (στο παρελθόν) – τον Σαρκοζί?!! Μήπως επείγει αυτή η «δημιουργία»- τερατούργημα, μια που το θέμα αυτό- της μάχης της Σοσιαλιστικής Διεθνούς εναντίων των παγκοσμίων συμφερόντων και αγορών και υπέρ των λαών- εξάλλου, βρίσκεται ήδη στην ατζέντα της Συνόδου Κορυφής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς του Μαΐου?!!!!
Επίσης δεν ξεχνάω την προσπάθεια δεξιάς πτέρυγας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ισπανίας να επιβάλει την μετάλλαξη μέσω ηλικίας (δίχως σοσιαλιστικό ήθος, παρά μόνο στα λόγια!!!) μέσω βολεμένης «επαναστάτριας» Ταλεγόν!!! Παραλληλισμός και με τον «επιτυχημένο» τελευταίο συνέδριο του πασοκ, ο οποίος σκηνοθέτησε την ίδια εντελώς φασιστό- ρατσιστική μετάλλαξη… που θέλει να την παρουσιάζει με την καραμέλα της «αλλαγής»…
Προειδοποιούμε τα τσιράκια των συμφερόντων : ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!!!!!!! ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ!!!!!!! ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΣΑΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΓΚΡΕΜΟ!!!!!! ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΟ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ!!!!!! ΣΤΟΠ ΕΔΩ!!!!!!!!
Υ.Γ. Με ανησυχεί ταμαλα μια ταύτιση απόψεων του Βαγγέλα με τους Ψυχάρη -δο- δεξιούς σε ότι αφορά το ΔΝΤ, ΕΙΔΙΚΑ ΤΩΡΑ ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΝΤ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΧΕΡΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟ- ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ- ΚΑΝΑΛΑΡΧΩΝ- ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ- ΕΚΔΟΤΩΝ- ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ… Ε, ΟΧΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΣΤΑ ΜΑΛΑΚΑ, ΣΤΑ ΠΟΥΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, με την καραμέλα της «λιτότητας» που «δεν αντέχουμε άλλο», κύριε εμπνευστή των χαρατσιών για τον απλό κοσμάκη !!! Άσε και πάρουν την «γλύκα» της λιτότητας και αυτοί που ήθελε ο ΓΑΠ να συμμετάσχουν και προλάβατε να μην τον αφήσετε!!! … Παρά μόνο αν θέλεις να δώσεις ένα χέρι βοηθείας στα γερμανικά συμφέροντα… μπορεί να παίζει και αυτό… τα χέρια που νίβονται στην υγειά των κοροΐδων δεν φαίνεται να είναι πολλά, αλλά κρατάνε πολλά… ΘΑ ΤΑ ΚΟΨΟΥΜΕ!!! Πρόσεχε μην μπερδεύεις τα δικά σου -και άλλο- ανάμεσα τους!!

Αναρωτηθήκατε ποτέ...

Αναρωτηθήκατε ποτέ ότι μέσα σε 10 χρόνια υπάρχουν 7 εκλογικές αναμετρήσεις και 1 αναμέτρηση για εκλογή προέδρου του ΠΑΣΟΚ, όπου και για στήριξη υποψηφιότητας του ΒΒ δοθήκαν χρήματα??? Αναρωτηθήκατε ποτέ πως και σε άλλα κόμματα υπάρχουν δάνεια και χρέη για τους ίδιους λόγους??? Αναρωτηθήκατε ποτέ μήπως και τα δάνεια υπήρχαν για τις ανάγκες λειτουργίας του κόμματος, ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΑΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ??? Αναρωτηθήκατε ποτέ, ΓΙΑΤΙ μερικά από τα κομματικά όργανα (νομαρχιακές, τοπικές, κα.) ΔΕΝ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΤΑ 2 ΕΥΡΩ από τα μέλη και τους φίλους, στις εκλογές ανάδειξης του προέδρου του κόμματος το 2007, όπως και σε άλλες κομματικές εκλογές, όλα αυτά τα χρόνια??? Η ότι οι ίδιες οργανώσεις είχαν «ανάγκη» 3-4 τοπικά γραφεία??? Η που τηλεφωνούσαν και για ποιους λόγους πλήρωνε το κόμμα τους λογαριασμούς τους??? Μήπως είναι οι ίδιοι που τώρα τα ζητούσαν – τα 2 ευρώ- επίμονα για ανάδειξη συνέδρων??? Μήπως είναι οι ίδιοι που επίσης το 2007, παρά να κάνουν αγώνα υπέρ του ΠΑΣΟΚ, γυρνούσαν στους καφενέδες λέγοντας ότι «πρέπει να δώσουμε την δεύτερη ευκαιρία στον Καραμανλή για να ολοκληρώσει», σαν καλά παπαγαλάκια της διαπλοκής??? Μήπως είναι οι ίδιοι που υπονόμευσαν τον Παπανδρέου ΚΑΙ με το δημοψήφισμα, όπως και με «λευκές απεργίες» εντός και εκτός κόμματος επί 9 χρόνια??? Μήπως είναι οι ίδιοι που μπροστά στον Γ.Α.Π. ορκιζόταν «αιώνια πίστη» με δάκρυα στα μάτια, σαν τοπικά στελέχη και από πίσω του έκαναν τα διπλό- παιχνίδια υπονόμευσης??? Μήπως είναι οι ίδιοι που τώρα θέλουν να συνεχίζουν το «όραμα» του Σημίτη πριν να πάρει την προεδρία της ΕΕ το 2000, για μια «προοδευτική συμμαχία» που ουσιαστικά να είναι δεκανίκι των συντηρητικών???!!! Μήπως ΤΕΛΟΣ αν δεν σου φτάνουν τα έσοδα και δεν θέλεις μαύρα χρήματα (Siemens, Βατοπαιδι, ασφαλιστικά ταμεία, κ.α.), ούτε δεν θέλεις να είσαι υποχρεωμένος αύριο στα συμφέροντα που θα «προσφέρουν» «άδολες» επιχορηγήσεις κομμάτων, αυτά τα κόμματα πρέπει να δανειστούν???
ΑΠΛΑ. ΜΗΠΩΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΗΡΧΕ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΟΥ Γ.Α.Π. ΑΠΟ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΤΟ 2009 ΔΟΘΗΚΕ ΠΑΡΑΤΑΣΗ??? ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ, ΜΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ??? ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥΣ ΧΑΡΤΙ ΠΟΥ ΕΡΙΞΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, «ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ» ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΑ ΟΝΟΜΑΤΑ???

Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

Γεώργιος Α. Παπανδρέου- το πραγματικό του πολιτικό ανάστημα τρομάζει όλους τους “νάνους”!!!


Ο ηγέτης είναι αυτός που βλέπει αυτά που δεν βλέπουν οι άλλοι, που βλέπει μακρύτερα από τους άλλους και που βλέπει πριν από τους άλλους.

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ που μίλησε για ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ πρόβλημα. Ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ που μίλησε για ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΟ.
 Ήταν ο ΚΥΡΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης.
 Ήταν εκείνος που κατάφερε και κράτησε όρθια την χώρα μας από τον γκρεμό της ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ...Ήταν αυτός που δεν άφησε να πάει η σύνταξη στα 20 ευρώ (ΕΠΙΣΗΜΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ).
Ήταν εκείνος που σταμάτησε τα θαλασσοδάνεια στους καναλάρχες.
Ήταν αυτός που ζήτησε τις λίστες του εξωτερικού για τους μεγάλους φοροφυγάδες.
Ήταν αυτός που πολέμησε την διαφθορά ανάμεσα των πολιτικών και των συμφερόντων του τόπου (εκδότες, εφοπλιστές, τραπεζίτες, καναλάρχες).
Ήταν αυτός που στήριξε την αποζημίωση του Διστόμου, προσπαθώντας να ανοίξει τον δρόμο.
Ήταν αυτός που ήθελε να ανοίξει τον δρόμο της πράσινης ανάπτυξης, με καθαρή και φθηνότερη ενέργεια και καινούργιες θέσεις δουλειάς, εναντίων του καρτέλ του πετρελαίου.
Ήταν αυτός που έκανε πράξη την Διαφάνεια σε όλους τους θεσμούς του κράτους, από δήμαρχο μέχρι υπουργό.
Ήταν εκείνος που δεν ήθελε τα κόμματα και τους πολιτικούς σαν όμηροι των επιχορηγήσεων των ιδιωτών, με ότι αυτά συνεπάγεται…
Ήταν αυτός που ήθελε για πρώτη φορά στην μεταπολίτευση να δώσει φωνή στον Έλληνα πολίτη με την άμεση δημοκρατία και με δημοψήφισμα.
Ήταν εκείνος που εναντιώθηκε στην συντηρητική Ευρώπη, στους Μερκοζί εξωτερικού και …εσωτερικού.
Ήταν εκείνος που απέδειξε ότι βάζει την Ελλάδα και τους Έλληνες πάνω από την οποιαδήποτε «καρέκλα».
Είναι αυτός που έδειξε με τις πράξεις του την γύμνια, την μικροψυχία και το ψέμα όλων των πολιτικών κυβιστήσεων.
Είναι ο μοναδικός Έλληνας πολιτικός που αναγνωρίστηκε διεθνώς στους πρώτους στοχαστές του κόσμου, σαν ο καλύτερος πολιτικός της Ελλάδας στην χειρότερη της στιγμή.
Όσο και να μην το χάψετε, όσο να θέλετε να τον βγάζετε αποδιοπομπαίο τράγο, τα χρέη έγιναν έως το 2009, από όλες αυτές τις ύαινες που, δεκαετίες τώρα,  ήθελαν την Ελλάδα ένα σάπιο κουφάρι, όπως είναι και οι ψυχές τους! Όσο και να μην θέλετε να το δούμε, όση λάσπη και αν θέλετε να ρίξετε με όλα τα μέσα οπού είστε ιδιοκτήτες (τηλεοράσεις, εφημερίδες, έως και… κόμματα…), το βλέπουμε καθαρά : ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟΣ!!!!! Όσο και να τον χτυπάτε ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΨΕΥΤΙΚΑ, τα ρολόγια δεν μπορείτε να τα σταματήσετε! ΚΑΘΕ ΒΡΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ! ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ!

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ! ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ- ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΠΑΨΑΜΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ!!!!!!!! ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΠΑΨΟΥΜΕ!!!!!! ΚΑΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ!!!!!!! ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΑΣ ΒΡΟΜΙΑΣ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟ ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΕΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΠΑΣΜΩΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ, ΘΑ ΤΟ ΛΥΣΟΥΜΕ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΚΟΒΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΟΝ ΓΟΡΔΙΟ ΔΕΣΜΟ!!!!!!!!

Υ.Γ. Επιφυλάσσουμε να ανοίξουμε στο μέλλον πολλές συζητήσεις, όπως το σκάνδαλο proto bank, το χαράτσι υπέρ Μυτιληναίου, το κλείσιμο των ματιών σε προηγούμενες σπατάλες υπουργείων οπού περάσατε, σε εξυπηρέτηση φιλών της ολιγαρχίας που μας ξεζουμεί σαν χώρα, ευνοϊκές μεταρρυθμίσεις για… κότερα, κ.α., και γενικός να σας στείλουμε εκεί οπού ανήκετε, όπως πολύ καλά έλεγε ο Γιαννόπουλος!!!!!!!!!!!

ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!!!! ΕΙΣΤΕ ΠΟΛΥ μικροί ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ “ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ”!!!!!!! ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ!!!!!!!!!

 Τους ικανούς ζηλεύουν, τους ταλαντούχους βλάπτουν, τους μεγαλοφυείς μισούν.

Άρθρο από ένα απλό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΗ, αφιερωμένο εξαιρετικά στον καταληψία της Ιπποκράτους... και όχι μόνο