«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Γ. Παπανδρέου: "Η πρώτη μου ευθύνη ήταν και είναι για τη χώρα"


Συνέντευξη στην εφημερίδα "Πελοπόννησο" και συγκεκριμένα στο δημοσιογράφο Δημήτρη Αβραμίδη, παραχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός και νυν υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Αχαΐα, Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος μιλάει για το νομό και αναφέρει πως είναι σπίτι του.


 Ακολουθούν αναλυτικά αποσπάσματα της συνέντευξης:


Κύριε πρόεδρε, πείτε μου παρακαλώ, γιατί θα πρέπει ένας πολίτης να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ στις 6 Μαΐου;

Πρώτον, γιατί, μην κρυβόμαστε, είναι η μοναδική σοβαρή επιλογή, αν θέλουμε να μην κινδυνεύσει η παρουσία της χώρας στο ευρώ και αν θέλουμε να μην πάνε χαμένες οι μεγάλες θυσίες που έκαναν μέχρι τώρα οι Ελληνες πολίτες.

Δεύτερον, γιατί το δίλημμα που αντιμετωπίζουμε σε αυτές τις εκλογές είναι καθαρό. Η Ελλάδα, την επόμενη των εκλογών χρειάζεται μια σταθερή κυβέρνηση, βασισμένη στην ευρύτερη δυνατή συμμαχία σταθερότητας και προόδου, που να μπορεί να συνεχίσει την προσπάθεια διάσωσης της χώρας. Και το Κίνημά μας, ο Βαγγέλης Βενιζέλος και όλοι μας πορευόμαστε με αυτή την προτεραιότητα, με ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Αντίθετα, ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθεί για άλλη μια φορά να αποφύγει τις ευθύνες, βάζοντας ως προϋπόθεση την αυτοδυναμία για να πραγματοποιήσει όσα υπόσχεται. Η σημερινή κατάσταση είναι όμως τόσο σοβαρή, ώστε δεν υπάρχουν περιθώρια για μικροκομματικά παιχνίδια.

Τρίτον, γιατί το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση ξεκίνησε μια σειρά από απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που για λόγους πολιτικού κόστους δεν είχαν προχωρήσει επί χρόνια. Και είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τις μεταρρυθμίσεις αυτές από τα μέτρα που επέβαλε η κρίση για να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα. Να δώσω δύο παραδείγματα; Για πρώτη φορά οι αποφάσεις κάθε υπουργού αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο, επιτρέποντας στον κάθε πολίτη να ελέγχει την άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας, κάνοντας την Ελλάδα από τις πιο σύγχρονες χώρες στον τομέα της διαφάνειας. Για πρώτη φορά πέρασε με ευρύτερη συναίνεση ένα νομοσχέδιο για την παιδεία που ανατρέπει τα κακώς κείμενα δεκαετιών.

Τέταρτον, γιατί αποδείξαμε ότι μάθαμε από τα διαχρονικά μας λάθη. Και δεν τα επαναλάβαμε. Να δώσω τρία παραδείγματα; Σκεφτείτε ότι πρέπει να είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που, στο τέλος μίας κυβερνητικής θητείας, το κράτος έχει λιγότερους υπαλλήλους και πολύ λιγότερες λειτουργικές δαπάνες απ' ό,τι στην αρχή της. Σκεφτείτε ότι πρέπει να είναι η πρώτη φορά, εδώ και δεκαετίες, που πέρασαν δύο χρόνια και δεν ταλαιπωρήθηκε η χώρα από κάποιο νέο μεγάλο σκάνδαλο. Σκεφτείτε ότι πρέπει να είναι η πρώτη φορά, μετά από επιμονή μας, που χτυπιέται συστηματικά η διαφθορά σε υψηλό επίπεδο με συνέπειες για πρόσωπα με ισχύ, πολιτική, οικονομική ή ακόμα και για υψηλόβαθμους μόνιμους δημόσιους υπάλληλους, που παλαιότερα βρισκόντουσαν στο απυρόβλητο.

Το ΠΑΣΟΚ απέδειξε, στη μισή θητεία που έκανε, των δύο ετών, ότι έχει τη βούληση να συγκρουστεί με τα κακώς κείμενα για να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα μας, να εμπεδώσουμε μια Πολιτεία δικαίου για να μην ξαναβρεθούμε ποτέ στο χείλος του γκρεμού.

Και πέμπτον, γιατί οι βασικές μας πολιτικές επιλογές την τελευταία διετία δικαιώθηκαν. Θυμίζω ότι πέρυσι στις 27 Οκτωβρίου γυρίσαμε από τις Βρυξέλλες με μία ιστορική συμφωνία για μία πρωτοφανή διαγραφή ελληνικού χρέους. Παρ' όλα αυτά, εδώ στην Ελλάδα, όσοι δεν μας έλεγαν προδότες και δωσίλογους, μας έλεγαν αποτυχημένους. Και όλοι μαζί, με πρώτο τον κύριο Σαμαρά, βροντοφώναζαν «ΟΧΙ» στη Συμφωνία των Βρυξελλών. Σήμερα όλοι αυτοί πανηγυρίζουν για τη διαγραφή του χρέους και παρουσιάζουν ως δικά τους τα αποτελέσματά της. Ας είναι. Το συμπέρασμα είναι ένα: Παρά τα αναπόφευκτα λάθη, παρά τον πόνο που ξέρω ότι αναπόφευκτα προκαλέσαμε, παρά τις παλινωδίες μιας συντηρητικής Ευρώπης, η πολιτική μας πέτυχε να κρατήσει την Ελλάδα όρθια και μέσα στην Ευρωζώνη. Και την πολιτική αυτή τη δικαίωσαν και πολιτικές δυνάμεις που την είχαν καταγγείλει στην αρχή.

Για όλους αυτούς τους λόγους, και πολύ περισσότερο επειδή η χώρα χρειάζεται σταθερότητα, και το Κίνημά μας έχει αποδείξει πως διαθέτει τη βούληση να αναλαμβάνει και ευθύνες και κόστος, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι πρώτο κόμμα, να μπορεί να έχει τον πρώτο λόγο, ώστε να οδηγηθούμε με σιγουριά και ασφάλεια σε μία καλύτερη Ελλάδα, μία δικαιότερη κοινωνία.Ο στόχος αυτός είναι και εφικτός και αναγκαίος για τη χώρα».

Καθώς δείχνουν όλες οι σχετικές ενδείξεις, το ΠΑΣΟΚ βαδίζει προς ένα «ιστορικά χαμηλό» εκλογικό ποσοστό. Αν αυτές οι ενδείξεις επιβεβαιωθούν, θα θεωρήσετε ότι υπάρχει προσωπική σας πολιτική ευθύνη;

Η πρώτη μου ευθύνη ήταν και είναι για τη χώρα, και τον Ελληνικό λαό. Αυτό υπαγορεύει η συνείδησή μου και η ιστορία μου. Η προσωπική, αλλά και εκείνη του ονόματος Παπανδρέου.

Να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, κύριε Αβραμίδη; Εκλέχτηκα Πρωθυπουργός για να αλλάξω την Ελλάδα πριν βουλιάξει. Και τη βρήκα να βουλιάζει ήδη όταν ανέλαβα. Τη βρήκα στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Κανείς δεν ξυπνάει το πρωί, σκεφτόμενος πώς θα μειώσει μισθούς και συντάξεις. Ανέλαβα ευθύνες που αναλογούσαν στην προηγούμενη διακυβέρνηση και τις ανέλαβα στο ακέραιο. Ανέλαβα ευθύνες, όταν οι προηγούμενοι φάνηκαν ευθυνόφοβοι και φυγόπονοι.
Και ήταν οι δικές τους αποφάσεις που μας οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού και μας έθεσαν υπό κηδεμονία. Κανείς δεν θέλει την τρόικα πάνω από το κεφάλι του.

Και οι δικές μου αποφάσεις ήταν για να φύγουμε το συντομότερο από αυτή την κηδεμονία. Αλλά αυτό έχει κόστος.

Πήρα τις δυσκολότερες αποφάσεις που πήρε Ελληνας Πρωθυπουργός τις τελευταίες δεκαετίες, για να αποτρέψω το χειρότερο και να σταθούμε σύντομα στα πόδια μας. Δεν μου ταιριάζει να σηκώνω τα χέρια ψηλά, αρκούμενος σε ένα «τι να κάνω, φταίνε οι προηγούμενοι». Θα ήταν πατριωτικό να αφήσω τη χώρα να καταρρεύσει; Οχι. Θα ήταν λιγοψυχία. Ρίψασπις δεν υπήρξα ποτέ. Και ούτε μία στιγμή δεν σκέφτηκα είτε το προσωπικό είτε το πολιτικό κόστος. Ούτε μία στιγμή. Αυτό το θυσιάζω χάριν αυτών που πιστεύω ότι υπηρετούν καλύτερα την πατρίδα και τον λαό.

Οι αποφάσεις που πήραμε εγώ και η Κυβέρνηση συλλογικά μπορούν να εγγυηθούν μια πορεία αυτονομίας. Θέλουμε μία Ελλάδα αυτοδύναμη και για να το κάνουμε πρέπει να αλλάξουμε τη σημερινή Ελλάδα.

Και αυτό ξεκίνησα. Εβαλα τις βάσεις. Αλλά αυτή η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί, αλλιώς και οι θυσίες θα χαθούν και μόνιμα θα βρισκόμαστε υπό οικονομική κηδεμονία.

Καλύτερα οι Ελληνες να θυμώνουν γι' αυτά που ζουν, παρά να ζήσουν την απόλυτη καταστροφή μιας χρεοκοπίας. Και αυτό το αποτρέψαμε. Ξέραμε ότι θα έχει κόστος. Αλλά ήταν συλλογική η απόφασή μας να κάνουμε το πατριωτικό μας καθήκον.

Αποτιμώντας το σύνολο της πρωθυπουργικής σας θητείας, έχετε μετανιώσει για κάποιες πολιτικές επιλογές σας ή για να το θέσουμε αλλιώς: Θα ήταν δυνατόν να αποφευχθεί η χρεοκοπία της χώρας, με λιγότερο επώδυνα μέτρα για τους οικονομικά ασθενέστερους;

Θα μπορούσαμε να είχε αποφύγει η χώρα μας το μνημόνιο, αν η κυβέρνηση Καραμανλή είχε φύγει έστω μια ώρα νωρίτερα, προκηρύσσοντας εθνικές εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές. Και όχι όταν βεβαιώθηκε ότι ήμασταν πια στο παρά ένα της χρεοκοπίας. Θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει τα οριζόντια σκληρά μέτρα αν είχαμε περισσότερο χρόνο κι αν η Νέα Δημοκρατία δεν είχε διαλύσει το κράτος. Ο μονόδρομος, ελέω ΝΔ και Καραμανλή, δεν ήταν το μνημόνιο, κύριε Αβραμίδη, αλλά η απόλυτη, άμεση και βίαιη χρεοκοπία της χώρας. Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης, το μνημόνιο και το δάνειο των 110 δισ. ήταν ο άλλος δρόμος που εμείς κτίσαμε με σκληρές διαπραγματεύσεις. Δεν υπήρχε, το τονίζω, δεν υπήρχε, τον φτιάξαμε από το μηδέν για να μην βαδίσουμε ποτέ τον μονόδρομο της ασύντακτης χρεοκοπίας.

Και ναι, θα μπορούσαμε να είχαμε συμφωνήσει μια πιο σταδιακή, πιο δίκαιη για τους ασθενέστερους προσαρμογή, αν το 2010 είχα έστω και την παραμικρή στήριξη σε αυτό από σημαντικό Ευρωπαίο ηγέτη. Αν υπήρχε έστω και ένας στο ευρωπαϊκό προσκήνιο που να έλεγε αυτά που λέει ο κ. Ολάντ σήμερα. Δυστυχώς, ήμουν μόνος μέσα σε μία απόλυτη επικυριαρχία των συντηρητικών στην Ευρώπη. Και όταν έλεγα ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, ότι εμείς αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας, αλλά δέστε ότι η κρίση θα γενικευθεί, κανείς από τους συντηρητικούς δεν ήθελε να το πιστέψει. Ακόμα και σήμερα οι συντηρητικοί της Ευρώπης μιλούν απαξιωτικά για την Ελλάδα, όπως πρόσφατα ο κ. Σαρκοζί, για να προσελκύσουν ψήφους.

Οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί του κυρίου Σαρκοζί προφανώς αρμόζουν στους ομοϊδεάτες του στην Ελλάδα, που παρέδωσαν ένα χρέος και ένα έλλειμμα δυσβάσταχτα. Εμείς, οι σοσιαλιστές, πήραμε τις δύσκολες αλλά και υπεύθυνες αποφάσεις. Ενώ οι συντηρητικοί στην Ελλάδα αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην μεγάλη τους πλειοψηφία, αποσκοπούσαν στο να μεταθέσουν τις ευθύνες τους σε ό,τι αφορά καθυστερήσεις και ανεπάρκειες μιας συντεταγμένης ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης και αναπτυξιακής πολιτικής. Ξέρει πολύ καλά ο κ. Σαρκοζί ότι οι αγορές είναι αμείλικτες και ότι χρειάζεται να ενώσουμε τις δυνάμεις μας στην Ευρώπη με αλληλεγγύη και σχέδιο.

Αυτό προτείνει σήμερα ο Ολάντ. Αλλά τότε δεν υπήρχαν οι άλλες φωνές. Και η συντηρητική Ευρώπη απαιτούσε ένα και μόνο πράγμα για να μας δανειοδοτήσουν: Σκληρή, πολύ σκληρή και γρήγορη προσαρμογή και μερικοί μάλιστα με τιμωρητική διάθεση εις βάρος της χώρας μας.
Δυστυχώς, πίστευαν ότι δεν έχουμε την βούληση να κάνουμε καμία προσαρμογή. Πίστευαν ότι πάλι θα τους κοροϊδέψουμε, γιατί είχαν την κακή εμπειρία τού τι έκανε για μια πενταετία η προηγούμενη Κυβέρνηση. Η σκληρότητα του μνημονίου ήταν και το τίμημα της αναξιοπιστίας της ΝΔ που κληρονομήσαμε ως έθνος. Αλλά και του ιδεολογικού δογματισμού των Ευρωπαίων ομοϊδεατών του κ. Σαμαρά.

Ας το σκεφτούν αυτό οι Ελληνες ψηφοφόροι καθώς θα προσέλθουν να ψηφίσουν. Αν μας αξίζει να στείλουμε διεθνώς το μήνυμα ότι στη χώρα μας ενισχύθηκαν οι δυνάμεις που ανήκουν στην ίδια πολιτική οικογένεια με την κα Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί.

Είστε, κύριε πρόεδρε, ο μοναδικός πρωθυπουργός στη νεότερη ιστορία μας που παραιτήθηκε από το αξίωμά του χωρίς να ηττηθεί σε εκλογές και χωρίς απώλεια της δεδηλωμένης. Αποτελούσε μονόδρομο αυτή η επιλογή;

Ξέρετε, κ. Αβραμίδη, ποτέ δεν ήμουν συμβατικός πολιτικός. Και κάθε φορά που λέω ότι δεν είναι η εξουσία, αλλά η προσφορά στον τόπο που με ενδιαφέρει, το εννοώ.

Ούτε, βέβαια, ανέλαβα το αξίωμα του Πρωθυπουργού σε ομαλή περίοδο για τη χώρα.

Ζούμε τη μεγαλύτερη περιπέτεια που πέρασε η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες. Η βασική επιλογή μου όλη αυτή τη διετία ήταν μία: Να κάνω τα πάντα για να συνεχιστεί η εθνική προσπάθεια σωτηρίας, όπως και της βαθιάς αλλαγής της χώρας. Αυτά που κατακτήσαμε για τους πολίτες με θυσίες και σκληρές διαπραγματεύσεις, να μην κινδυνεύσουν. Ολες μου οι αποφάσεις μπορούν να εξηγηθούν υπό αυτό το πρίσμα. Ακόμα και το να θυσιάσω το πρωθυπουργικό μου αξίωμα. Ομολογώ ότι από την άνοιξη του 2011, ήταν για μένα πια ξεκάθαρο ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε να συνεχίσει μόνο του την εθνική προσπάθεια. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος είχε ήδη από τότε, και για πολλούς λόγους που δεν είναι του παρόντος, φτάσει στα όριά της. Κανένα κόμμα δεν μπορεί πια μόνο του - και όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο απλώς δεν έχει καταλάβει τι γίνεται και δεν καταλαβαίνει τι του γίνεται.

Μέσα σε αυτό το πνεύμα επιχείρησα πέρυσι τον Ιούνιο μια πρώτη προσέγγιση με τον κ. Σαμαρά. Τελικά, στα τέλη Οκτωβρίου, οι συνθήκες ωρίμασαν, έστω και μετά από την επίκληση ενός δημοψηφίσματος. Οταν τότε όλοι αρνήθηκαν τις ευεργετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για δραστική μείωση του χρέους της χώρας μας, αποφάσισα να απευθυνθώ στον ελληνικό λαό για να αποφασίσει.

Ο κ. Σαμαράς αρχικά αρνήθηκε να υποστηρίξει την ευεργετική για τη χώρα Συμφωνία των Βρυξελλών. Αλλαξε υπό την πίεση του δημοψηφίσματος. Η κυβέρνηση Παπαδήμου ήταν για μένα, επιλογή. Επιλογή που υπαγορεύτηκε από την ανάγκη να συνεχιστεί η εθνική προσπάθεια. Εάν τότε πηγαίναμε άρον - άρον σε εθνικές εκλογές ήταν πολύ πιθανόν να τα χάναμε όλα.

Η επιτυχής ολοκλήρωση της ιστορικής διαγραφής χρέους 100 δισ. από τις πλάτες της χώρας ήταν για μένα η μεγαλύτερη δικαίωση αυτής της επιλογής μου.

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Η αλήθεια είναι μια και δεν έχει τρακ!!!


Όπως το ξέρουμε όλοι ο κ.Καμμένος επαινεί την «εντιμότητα του τρακ» της συνεργάτιδας του (όταν δεν έχει επιχειρήματα για το πως θα μείνουμε στο ευρώ δίχως το μνημόνιο. Η απάντηση της είναι: «εεεεεεεε, δεν μπορώ να σας το πω… εεεεεεεεεεεεε»).
«Με αυτούς θα κυβερνήσω» υπογραμμίζει ο κ. Καμμένος, στηρίζοντας την στενή του  συνεργάτιδα Κατερίνα Αναστασοπούλου με γραπτή του δήλωση. Την επαινεί μάλιστα για την «εντιμότητα του τρακ».
Ο κ. Καμμενος λέει μετάξι άλλων ότι θα αλλάξουν την Ελλάδα με πάθος ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ.
Κύριοι «ανεξάρτητοι» («εμείς δεν είμαστε τίποτα από όλα αυτά», όπως λέει και η αναπληρώτρια πολιτικού σχεδιασμού του κόμματός σας) η αλήθεια είναι μια και δεν έχει τρακ!!!

Η απάντηση στον Καμμενο από το γραφείου τύπου του Προέδρου της Διεθνούς Σοσιαλιστικής και πρώην Πρωθυπουργού, Γεωργίου Α. Παπανδρέου:
Αθήνα, 25 Απριλίου 2012
"Από καιρό, ο κ. Καμμένος έχει υιοθετήσει την τακτική της δημαγωγίας και της πατριδοκαπηλίας.
 Σύμφωνα με τα λεγόμενα του, ο Γιώργος Παπανδρέου και όλη η οικογένεια Παπανδρέου, ανεξαιρέτως, υπηρετούν τα σκοτεινά συμφέροντα όλων των εχθρών της πατρίδας, άπληστων κερδοσκόπων, εκπροσώπων παγκόσμιων συνομωσιών και οποιουδήποτε άλλου έχει βάλει στο μάτι την Ελλάδα.
 Σήμερα το πρωί στον ΣΚΑΙ, αποκάλεσε τον Γιώργο Παπανδρέου "απατεώνα" και υποστήριξε και πάλι ότι εσκεμμένα παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ και στο Μνημόνιο "εκτελώντας συγκεκριμένο σχέδιο".
 Εναγωνίως προσπαθεί να τεκμηριώσει τις απόψεις τους με συνεχή ψεύδη.
Χθες μάλιστα, σε συνέντευξη του στη ΝΕΤ, επικαλέστηκε δήθεν δήλωση του Ρώσου ηγέτη Βλαντιμίρ Πούτιν το 2010, ο οποίος, σύμφωνα με τον κ. Καμμένο, είχε δηλώσει δημοσίως ότι «αφού δεν θέλετε τα 22 δισ. που σας δίνουμε, να πάτε στο ΔΝΤ».
 Μία ακόμη απόδειξη ότι χρησιμοποιεί ασύστολα ψεύδη για να κάνει το σόου του σε βάρος της αλήθειας.
 Φυσικά τέτοια δήλωση δεν υπάρχει.
 Το αντίθετο μάλιστα, υπάρχει μόνο η δημόσια προτροπή του τότε Προέδρου της Ρωσίας κ. Μεντβέντεφ προς την Ελλάδα, στις 16 Φεβρουαρίου 2010. Στην συνάντησή του με τον τότε επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας, R. Zoellick, ο κ. Μεντβέντεφ είχε πει: «Μόλις συναντήθηκα με τον Έλληνα Πρωθυπουργό και του σύστησα να στραφεί στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα για να λύσει τα προβλήματα της Ελλάδας».
 Ο Γιώργος Παπανδρέου ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο για να υπάρξει στήριξη προς την Ελλάδα και να μην καταρρεύσει η χώρα. Έδωσε πραγματική μάχη, σε αντίθεση με την τότε παράταξη του κ. Καμμένου, τον ίδιον και όλη την κυβέρνηση Καραμανλή, που φυγομάχησαν μπροστά στο φάσμα της χρεοκοπίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου διαπραγματεύτηκε σκληρά στην ΕΕ, για το πακέτο στήριξης που έσωσε τη χώρα και τους πολίτες από την βέβαιη χρεοκοπία το Μάιο του 2010.
 Το ποιους και τι εξυπηρετεί η δημαγωγία και η πατριδοκαπηλία, ας το απαντήσει ο ίδιος ο κ. Καμμένος και ας το αξιολογήσει ο Έλληνας πολίτης.
 Τα φαινόμενα αυτά συσκοτίζουν τα πραγματικά προβλήματα, τα πραγματικά αίτια και τους πραγματικούς υπεύθυνους για αυτά που περάσαμε και περνάμε ως κοινωνία τα τελευταία χρόνια.
 Ο Ελληνικός λαός ζητά αλήθειες και όχι παραμύθια που αποπροσανατολίζουν.
 Ο κ. Καμμένος, με όσα υποστηρίζει, παραμένει ψεύτης και έκθετος, πολιτικά και ηθικά.
 Όσο για τη ΝΔ, να χαίρεται το τέρας δημαγωγίας που ανέχτηκε, καλλιέργησε και δημιούργησε, με στόχο τη συστηματική λασπολογία και κατασυκοφάντηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
 Τώρα πλέον, αποτελεί και αυτή θύμα του και θύμα της δημαγωγίας του.
 Αλλά δεν μπορεί ούτε η Ελλάδα ούτε ο Ελληνικός λαός, σε αυτή την κρίσιμη καμπή της ιστορίας μας, να είναι θύμα της δημαγωγίας.
 Το μέλλον του τόπου υπηρετείται μόνο με την αλήθεια."

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Η βία και το αυγό του φιδιού, δεν έχουν χρώμα


Αθήνα, 21 Απριλίου 2012
Γιώργος Α. Παπανδρέου (Φωτο: Αρχείου)
Γιώργος Α. Παπανδρέου (Φωτο: Αρχείου)
Γραφείο Γιώργου Α. Παπανδρέου —
Η βία και το αυγό του φιδιού, δεν έχουν χρώμα
Δήλωση του Γιώργου Α. Παπανδρέου
"Σήμερα, σαράντα πέντε χρόνια από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών και την επικράτηση της χούντας, οι φασιστικές επιθέσεις εναντίον μελών του Κοινοβουλίου, επιβεβαιώνουν με τον πλέον καταλυτικό τρόπο, ότι η κρίση που βιώνει η χώρα μας, δεν είναι απλώς οικονομική.
Η αδήριτη ανάγκη για εθνική κυριαρχία, να ορίζουμε, δηλαδή, εμείς οι Έλληνες την τύχη μας, συνειδητοποιήθηκε όσο ποτέ άλλοτε τότε, με την τραγωδία της Κύπρου, η οποία ξεκίνησε με την απόπειρα ανατροπής του Μακαρίου από την χούντα των συνταγματαρχών και κατέληξε στην τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο.
Σήμερα η οικονομική κρίση, και η περιπέτεια που περνά η χώρας μας, σηματοδοτεί όσο ποτέ άλλοτε την ανάγκη να αναπτύξουμε τις δικές μας παραγωγικές δυνάμεις, τη δικιά μας σύγχρονη πολιτική και πολιτιστική παρουσία στην Ευρώπη και αλλού, να σταθούμε χωρίς δάνειες δυνάμεις στα δικά μας πόδια.
Σε αυτή την μεγάλη προσπάθεια, για μια Ελλάδα περήφανη και αυτοδύναμη, δεν χωρούν τραμπουκισμοί και νεοφασισμοί.
Δεν χωρά η βία και η αλητεία.
Απαιτείται η νηφάλια, οργανωμένη και δημοκρατική απάντηση στα φαινόμενα της πελατειακής πολιτικής, των μικρών ή μεγάλων ολιγαρχιών, της ανομίας και της έλλειψης κράτους δικαίου.
Η κρίση που βιώνουμε δεν είναι μόνο οικονομική. Αυτό αποτελεί την κορυφή ενός παγόβουνου, είναι σύμπτωμα μιας γενικότερης κρίσης, που αφορά τους θεσμούς και τη λειτουργία τους, τη σχέση της πολιτικής και των πολιτικών με την οικονομία, τη σχέση της πολιτικής με τους ίδιους τους πολίτες, είναι εντέλει κρίση που αφορά την πολιτική, τον πολιτισμό, την κοινωνία.
Σε αυτές τις προκλήσεις καλούμαστε όλοι να απαντήσουμε και συλλογικά και ατομικά.
Γιατί είναι κρίση που αφορά τη Δημοκρατία και τη λειτουργία της.
Τον καθημερινό μας δημοκρατικό πολιτισμό.
Τις υποχρεώσεις μεταξύ μας και ευρύτερα, απέναντι στην κοινωνία. Η κρίση θα αντιμετωπισθεί μόνο δημοκρατικά, αλλιώς δεν θα αντιμετωπισθεί. Αυτό το διακύβευμα είναι και Ελληνικό και Ευρωπαϊκό.
Σήμερα παρά ποτέ, το διακύβευμα στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τον κόσμο ολόκληρο, είναι η Δημοκρατία.
Είναι η προάσπιση της Δημοκρατίας, με την εμβάθυνση και εμπέδωση ουσιαστικών αντιπροσωπευτικών θεσμών και θεσμών ελέγχου, στην οικονομία, ιδίως του παρασιτικού κεφαλαίου, στην λειτουργία του πολιτικού συστήματος, στην δημόσια διοίκηση, την τοπική αυτοδιοίκηση, τον συνδικαλισμό.
Δυστυχώς, την ίδια ώρα, που απαιτείται περισσότερη δημοκρατία, πολιτικές δυνάμεις που υποτίθεται ότι λειτουργούν στο όνομα του λαού, καλλιεργούν την άρνηση, το μίσος, τη βία.
Σε όλη την Ευρώπη και την Ελλάδα, τα ακροδεξιά φασιστικά κόμματα εκμεταλλεύονται τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, για να καλλιεργήσουν αισθήματα ρατσισμού κάθε είδους, για να πολεμήσουν τη διαφορετικότητα.
Επιχειρούν μέσω ενός εύκολου λαϊκισμού, να αμφισβητήσουν τα ίδια τα θεμέλια και τη λειτουργία της Δημοκρατίας.
Ο Ελληνικός λαός δεν ξεχνά τις τραγικές συνέπειες του χουντικού πραξικοπήματος. Στην πορεία προς τις εθνικές εκλογές, έχει πλήρη συνείδηση της αξίας μιας ανοιχτής δημοκρατικής κοινωνίας.
Σε αυτές τις δυνάμεις, προστίθενται και εκείνες, οι υποτιθέμενες προοδευτικές, που καλλιεργούν τη "σιδηρά αντιπαράθεση" με εκδηλώσεις τύπου "καρφίτσας". Εκδηλώσεις που ακόμη και στο πρόσφατο παρελθόν έχουν πληρώσει ακριβά πρωτίστως οι ίδιοι και όλοι οι δημοκράτες πολίτες.
Η βία και το αυγό του φιδιού, δεν έχουν χρώμα.
Ενισχύουν τις επιδιώξεις όλων εκείνων των συμφερόντων που προσμένουν σχεδόν λυτρωτικά να επικρατήσει η ισχύς της βίας, η δύναμη του ισχυρού.
Αντιστρατεύονται έτσι, το δημόσιο συμφέρον.
Και πάνω από όλα, απαξιώνουν και αποδομούν την αναγκαιότητα μιας πολιτικής που επιδιώκει την ευνομία, τη διαφάνεια, τις μεγάλες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, το κράτος, το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.
Με την άρνηση, τελικώς, παρατείνουν την λειτουργία ενός συστήματος που παράγει ανισότητες. Ανισότητες που κάθε μέρα μεγαλώνουν όλο και περισσότερο. Αδικούν ακόμη περισσότερο τους αδύναμους.
Απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα και σε αυτές τις πρακτικές, δεν αρκεί η καταγγελία και η καταδίκη.
Απαιτείται η ενεργός συμμετοχή όλων των δημοκρατών πολιτών στη διαμόρφωση της καθημερινής μας ζωής, στη διαμόρφωση του μέλλοντός μας.
Οι επιθέσεις εναντίον πολιτικών και πολιτών, είναι η κορυφή του παγόβουνου.
Το δίλλημα μπροστά μας δεν είναι απλά οικονομικό.
Όσο και εάν πονάει σήμερα η Ελλάδα, καθοριστικό για το μέλλον θα είναι το πως αντιμετωπίζουμε την κρίση. Τα μέσα με τα οποία θα αγωνιστούμε, οι πρακτικές που θα ακολουθήσουμε και οι αντιλήψεις που θα καλλιεργήσουμε, αφορούν και το αποτέλεσμα, το τι θα δρέψουμε αύριο. Για αυτό, το δίλημμα σήμερα, είναι μεταξύ της δημοκρατίας και της βαρβαρότητας.
Απέναντι στη βία και την επιχείρηση εκφασισμού της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, δεν δικαιολογείται καμία παραίτηση."
www.papandreou.gr

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Οι Βρετανοί διώχνουν την «Ολυμπιάδα» από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου

Η αρχαία ελληνική τριήρης προγραμματιζόταν να πλεύσει στον Τάμεση με την Ολυμπιακή φλόγα στη διαδρομή της για το στάδιο
Οι Βρετανοί διώχνουν την «Ολυμπιάδα» από τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου
Η «Ολυμπιάς» δεν θα καταπλεύσει στον Τάμεση για τους 30ους Ολυμπιακούς Αγώνες;
 
 
Η Ολυμπιακή Επιτροπή της Αγγλίας ακύρωσε αναπάντεχα τη συμμετοχή της αρχαίας ελληνικής τριήρους στην τελετή έναρξης των 30ων Ολυμπιακών Αγώνων.

Το 480 π.Χ. οι τριήρεις οδήγησαν τους Έλληνες στη νίκη κατά των Περσών στη μάχη της Σαλαμίνας. Το 1987 «χτίστηκε» ένα ακριβές αντίγραφο του πλοίου, το οποίο συνδέθηκε με όσα σηματοδότησε για την ευρωπαϊκή ιστορία εκείνη η νίκη, και καθελκύστηκε για λογαριασμό του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Το 2004 μετέφερε την Ολυμπιακή φλόγα για τους Αγώνες της Αθήνας και τον Ιούλιο του 2012 έμελλε να αναβιώσει περασμένα μεγαλεία, καθώς θα οδηγούσε την ολυμπιακή φλόγα κατά μήκος του Τάμεση, στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου. Από το κατάστρωμά του θα ξεκινούσε η φλόγα για την τελική της διαδρομή προς το στάδιο.

Αντί να πλεύσει «περήφανα» στον λονδρέζικο ποταμό, ωστόσο, η «Ολυμπιάς», το ακριβές αντίγραφο της αρχαίας τριήρους που συμμετείχε στη νίκη της Σαλαμίνας, παραμένει μη αξιόπλοη και… μισοσυντηρημένη στο φαληρικό όρμο.

Αιτία είναι η απόφαση της οργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου να ακυρώσει την τελευταία στιγμή τη συμμετοχή της τριήρους στην τελετή έναρξης.

«Η απόφαση ήταν όχι μόνο αναπάντεχη και αδικαιολόγητη, αλλά και απολύτως προσβλητική προς τον ελληνικό λαό», τονίζει μιλώντας στο «ΒΗΜΑ» η κυρία Ζορζέτ Αληθινού, διευθύντρια του ελληνικού τμήματος της εταιρίας «International Advantage Corporation», η οποία ανέλαβε σε συνεργασία με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό τη συντήρηση της τριήρους και τη μεταφορά της μέχρι το Λονδίνο, όπου υπό το βλέμμα πέντε δισεκατομμυρίων ανθρώπων θα έπλεε στον Τάμεση μεταφέροντας την ολυμπιακή φλόγα και την ελληνική σημαία λίγο πριν την τελετή έναρξης των αγώνων.

«Οι διοργανωτές των Αγώνων κινητοποίησαν λυτούς και δεμένους - ολόκληρο το διπλωματικό μηχανισμό σε Ελλάδα και Μεγάλη Βρετανία - για να επιτευχθεί η συμφωνία για τη συμμετοχή της τριήρους. Η υλοποίηση του εγχειρήματος θα αποτελούσε όχι μόνο κορυφαίο γεγονός των αγώνων αλλά και εξαιρετικό συμβολισμό της συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες», τονίζει η κυρία Αληθινού.

Πράγματι, Ελλάδα και Μεγάλη Βρετανία έχουν συνεργαστεί ποικιλοτρόπως από την αρχή της κατασκευής της τριήρους. Το 1987 Βρετανοί ναυπηγοί κατασκεύασαν για λογαριασμό του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού το ακριβές αντίγραφο της αρχαίας τριήρους, σύμφωνα με όλα τα πρότυπα και τα υλικά που χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους Έλληνες ναυπηγούς.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, οι 170 κωπηλάτες που θα οδηγούσαν την τριήρη κατά μήκος του Τάμεση, φέροντας την ελληνική σημαία και την ολυμπιακή φλόγα, επρόκειτο να είναι Βρετανοί και να επιλεγούν από το περίφημο «Καταπίστευμα Τριήρους» (Trireme Trust) της Μεγάλης Βρετανίας.

Απόρριψη και υποψίες
Όλα ανατράπηκαν, ωστόσο, στις 20 Μαρτίου, όταν η κυρία Αληθινού έλαβε ένα email από τον Βρετανό κ. Μάρτιν Γκριν, διευθυντή τελετών για την οργανωτική επιτροπή των Ολυμπιακών του Λονδίνου, με το οποίο ενημέρωνε την ελληνική πλευρά ότι η παρουσία της τριήρους θα έκανε το εγχείρημα «υπερβολικά δημοφιλές» και θα συγκέντρωνε «υπερβολικά μεγάλο αριθμό ανθρώπων», με αποτέλεσμα να προκύψουν πιθανά προβλήματα ασφαλείας.

Σύμφωνα μάλιστα με δημοσίευμα των Financial Times της Πέμπτης, ο κ. Γκριν επικαλέστηκε σε email του το ενδεχόμενο να προκύψει κυκλοφοριακό χάος στις όχθες του Τάμεση, καθώς και τον κίνδυνο οι θεατές να… πηδήξουν από τις γέφυρες του Τάμεση στην προσπάθεια τους να θαυμάσουν το αντίγραφο του αρχαίου πλοίου!

«Πρόκειται για προσβολή όχι μόνο απέναντι στους Έλληνες αλλά και προς τους Βρετανούς. Ο κίνδυνος πτώσης από τις γέφυρες και τα άλλα προβλήματα ασφαλείας που επικαλέσθηκε η βρετανική πλευρά ακούγονται σαν κακόγουστο αστείο», σχολίασε η κυρία Αληθινού.

Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι το δημοσίευμα των Financial Times έλαβε δεκάδες σκωπτικά σχόλια από απλούς πολίτες που σατίριζαν την πιθανότητα «οι πολίτες του Λονδίνου το 2012 να πηδήξουν από μία γέφυρα για να δουν ένα πλοίο να περνά»!

Το κόστος αποκατάστασης της τριήρους ήταν 350.000 ευρώ, από τα οποία είχαν ήδη καταβληθεί τα 150.000 για τις επισκευές που πραγματοποίησαν οι περίπου εβδομήντα Έλληνες μηχανικοί και ναυπηγοί, όταν η βρετανική πλευρά αποφάσισε να ακυρώσει το εγχείρημα.

Διπλωματικά επεισόδια και απειλές
Το μεγάλο ερώτημα, βέβαια, είναι το τι μέλει γενέσθαι καθώς η μισοσυντηρημένη τριήρης παραμένει μη αξιόπλοη στον φαληρικό όρμο. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, η αρχική συμφωνία περιείχε λεπτομερή πρόβλεψη για σύγχρονα πειράματα ευσταθείας και υδατοστεγανότητας ώστε η τριήρης να καταστεί πλήρως πλεύσιμη, ενώ η ελληνική πλευρά είχε εξασφαλίσει και την απουσία οποιασδήποτε διαφήμισης στο σώμα της τριήρους, την οποία θα κοσμούσαν μόνο δύο μεγάλες ελληνικές σημαίες.

Όταν όλες οι παραπάνω προβλέψεις έπεσαν στο κενό, η δυσαρέσκεια της ελληνικής πλευράς ήταν εμφανής. Ειδικότερα, το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ακύρωσε την ειδική εκδήλωση που είχε προγραμματίσει για τις 17 Μαΐου, κατά την οποία βρετανική αποστολή θα ανέβαινε στην τριήρη στο φαληρικό όρμο και θα παραλάμβανε την ολυμπιακή φλόγα.

Η εν λόγω απόφαση όξυνε ακόμα περισσότερο τις σχέσεις ανάμεσα στην ελληνική και τη βρετανική πλευρά. Αξίζει να σημειωθεί, άλλωστε, ότι η συνεισφορά της τριήρους θα αποτελούσε τη μοναδική ελληνική συμμετοχή στις τελετές των αγώνων του 2012, γεγονός που καθιστά το «πλήγμα» για την ελληνική πλευρά ακόμα ισχυρότερο.

«Προς στιγμήν θέλουμε να ασκήσουμε πιέσεις σε διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο, να κερδίσουμε την υποστήριξη του ελληνικού και του βρετανικού λαού. Στη συνέχεια, ωστόσο, δεν θα διστάσουμε να κινηθούμε και σε νομικό επίπεδο, καθώς η βρετανική πλευρά παραβίασε τις συμβατικές της υποχρεώσεις και οφείλει να λογοδοτήσει γι' αυτό», καταλήγει η κυρία Αληθινού.
 
Πηγή Βήμα

Τι έχει απαντήσει στο πρόσφατο παρελθόν ο Γ. Παπανδρέου στις κατηγορίες που υιοθέτησε στη συνέντευξη του στο Mega, ο Βενιζέλος


Κατηγορία 1η : καθυστέρηση στη λήψη μέτρων

«…Όχι, δεν αργήσαμε, φίλες και φίλοι, να πάρουμε μέτρα. Δεν θελήσαμε, δεν θέλησα να πάρουμε μέτρα οριζόντια, πριν καταφέρουμε να δοκιμάσουμε να γίνουν οι μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές. Και όλοι όσοι μας κατηγορούν ότι δήθεν αργήσαμε να πάρουμε μέτρα, είναι οι ίδιοι που μας κατηγορούν για την ύφεση που έφεραν τα μέτρα, που αυτοί μας έλεγαν να πάρουμε νωρίτερα. Τώρα, μας λένε, «γιατί δεχθήκατε να κόψετε;», «διαρρήξατε την κοινωνική συνοχή, βυθίσατε τη χώρα σε ύφεση» - οι ίδιοι άνθρωποι τα λένε. Η υποκρισία είναι τεράστια αυτά τα δύο χρόνια….»

Κατηγορία 2η:  Το σύνθημα  ,,τα λεφτά υπάρχουν,,

«…Ξέραμε ότι είναι δύσκολη η κατάσταση, αλλά εμείς δεν υποσχεθήκαμε να μοιράσουμε λεφτά, όπως κάποιοι μας συκοφαντούν, διαστρεβλώνοντας με χυδαίο τρόπο τη φράση μου, «λεφτά υπάρχουν», αποκόπτοντας την από την υπόλοιπη φράση. Την υπόλοιπη φράση, που αναφερόταν στο πού πήγαιναν τόσα χρόνια τα λεφτά, πώς κατασπαταλήθηκε ο πλούτος της χώρας μας επί χρόνια.
Ξέραμε ότι έπρεπε να κάνουμε εκ βάθρων αλλαγές. Όχι απλώς το ξέραμε, αυτός ήταν και ο προεκλογικός μας λόγος, το πρόγραμμά μας, η δέσμευσή μας. Και ήμασταν καθαροί και συνεπείς. Το πρόβλημα για μας ήταν πολιτικό, πρόβλημα Δημοκρατίας, δημοκρατικών λειτουργιών και θεσμών. Η κορυφή του παγόβουνου ήταν το δημοσιονομικό πρόβλημα.
Διαβάζω μερικές φράσεις αυτούσιες από την προεκλογική μου ομιλία στην Αθήνα, το 2009:
«Και τώρα, μας ρωτάνε υποκριτικά "πού θα βρούμε τα λεφτά". Τους απαντάμε, εκεί όπου τα χάρισαν, εκεί όπου τα σπατάλησαν, εκεί όπου δεν τόλμησαν εκείνοι ποτέ να τα βρούνε.
Και σήμερα, ακούμε για το τεράστιο έλλειμμα στον προϋπολογισμό. Ποιος φταίει, τι φταίει γι΄ αυτό; Οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε η κυβέρνηση τα χρήματα του Ελληνικού λαού, τα δικά σας χρήματα. Οφείλεται στον τρόπο διακυβέρνησης, οφείλεται στο έλλειμμα στην πολιτική και κοινωνική ζωή, έλλειμμα διαφάνειας, έλλειμμα σεβασμού, έλλειμμα ειλικρίνειας, έλλειμμα σε κανόνες και αρχές, έλλειμμα ήθους, έλλειμμα ελέγχου.
Ναι, τίποτα δεν σεβάστηκαν. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, την ξέρουν πια την αλήθεια. Πρόβλημα είναι ένα κράτος που μας κρατά όλους πίσω, που είναι απέναντι στον πολίτη αντί να είναι δίπλα του, που σπαταλά τα χρήματα του Ελληνικού λαού, που δεν σέβεται τους νόμους, που ανέχεται την παρανομία, που παράγει την ανομία, που βάζει σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών με ένα απαξιωμένο σύστημα υγείας, που αφήνει να καεί κάθε σπιθαμή γης που δεν μπορεί να γίνει τσιμέντο.
Το πολιτικό σύστημα που δημιουργεί πολιτικούς εξαρτημένους από τα συμφέροντα, που αφαιρεί από τους πολίτες τη δυνατότητα να κρίνουν αυτούς που εκλέγονται. Το πρόβλημα της χώρας είναι ότι σήμερα η Ελλάδα έχει καταντήσει να είναι μία χώρα χωρίς προοπτική, χωρίς να ξέρει τι θα παράγει σε πέντε, δέκα, είκοσι χρόνια από τώρα. Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει σε αυτή τη χώρα, αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η Διοίκηση. Και δεν κοστίζει τίποτα».
Αυτά λέγαμε το 2009:
«Υποχρεωτική δημοσίευση όλων των αποφάσεων των Υπουργών στο διαδίκτυο, για να ξέρει ο πολίτης πώς ξοδεύουν τα χρήματά του, τι αποφάσεις παίρνουν εκείνοι που τον υπηρετούν. Δεν κοστίζει τίποτα να δώσουμε αξιοπρέπεια στους νέους, αντί της βαρβαρότητας της κομματικής ομηρίας των stage.
Δεν κοστίζει τίποτα να καταργήσουμε τις εκατοντάδες κομματικές Επιτροπές που έφτιαξε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και τις πληρώνει το κράτος και ο Ελληνικός λαός. Δεν κοστίζει να μηχανογραφήσουμε τα νοσοκομεία μας, για να σπάσουμε τη διαφθορά που καταβροχθίζει δισεκατομμύρια από τα Ασφαλιστικά μας Ταμεία.
Δεν κοστίζει τίποτα να εγγυηθούμε την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, να σπάσουμε την κομματικοποίηση στα Σώματα Ασφαλείας και να ξανανιώσει σιγουριά η γειτονιά. Δεν κοστίζει τίποτα να έχουμε ηλεκτρονική διακυβέρνηση παντού, Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών για όλες τις συναλλαγές των πολιτών με το κράτος, ΑΣΕΠ για την πρόσληψη όλων των μονίμων στελεχών στο Δημόσιο.
Δεν κοστίζει τίποτα ένας νέος εκλογικός νόμος, που θα επιφέρει γερό χτύπημα στο μαύρο πολιτικό χρήμα. Δεν κοστίζει τίποτα η αναμόρφωση του θεσμού του «πόθεν έσχες», για να κατάσχονται υπέρ του Δημοσίου όσα περιουσιακά στοιχεία δεν δηλώνονται από πολιτικούς και δημόσιους υπαλλήλους».
Αυτά είχα πει και αυτά, βέβαια, δεν κοστίζουν. Τελικά, όμως, είχαν ένα άλλο κόστος, γιατί συγκρουστήκαμε. Πολιτικά συγκρουστήκαμε, με πολλά συμφέροντα. Αποδείχθηκε αυτά τα δύο χρόνια, ότι βολεμένοι των προηγούμενων δεκαετιών «λύσσαξαν» απέναντι σε αυτή τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια.
Προσπάθησαν να βάλουν τα πλοκάμια τους και μέσα στο Κίνημά μας, όμως, υπήρξα αποφασισμένος. Και κάναμε την αρχή, προωθώντας αλλαγές που δεν είχε ποτέ και κανείς στο παρελθόν κάνει στη χώρα. Και αυτή την επιλογή μου, δεν με πειράζει αν την πλήρωσα. Είμαι περήφανος γι΄ αυτές τις επιλογές.
Αυτά είχα πει στον Ελληνικό λαό, αγαπητές φίλες και φίλοι. Είναι μήπως διαφορετικά από αυτά που λέμε και σήμερα; Και με αυτά τα λόγια, θέλω να σας διαβεβαιώσω, έπεισα τους εταίρους μας στην πρώτη συνάντηση που είχα μαζί τους στο Συμβούλιο Κορυφής, το Νοέμβριο του 2009. Τους είπα ότι δεν είναι το βασικό μας πρόβλημα οι μισθοί και οι συντάξεις, όπου υπάρχουν πράγματι αδικίες και αυτές πρέπει να τις διορθώσουμε, αλλά ότι το πρόβλημά μας είναι αλλού….»
Για την 3η κατηγορία -και με όλο το σεβασμό στο πρόσωπο του Πρόεδρου μας, Γιώργου Παπανδρέου θα τολμήσουμε, εμείς την απάντηση με ένα παραμυθάκι.

Παραμύθι για ένα δημοψήφισμα στην Ελλάδα


Ήταν ένας δύσκολος Οκτώβριος, η Ελλάδα μέσα στη δίνη της κρίσης και οι πολιτικοί να πιέζονται να βρουν λύσεις να αποφευχθεί η χρεωκοπία, ενώ οι πολίτες έχοντας υποστεί σοβαρές απώλειες σε μισθούς, συντάξεις και την ανεργία στα ύψη, ξεσπούσαν σε μεγάλες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, όπου κυρίαρχο σύνθημα ήταν «Άμεση Δημοκρατία». Ήταν αργά το απόγευμα, όταν κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ -που είχε την πλειοψηφία στη ελληνική Βουλή - ο Πρωθυπουργός, ο Γιώργος Παπανδρέου, ανακοινώνει τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος, ώστε να αποφασίσει ο ελληνικός λαός, αν θα αποδεχτεί τη νέα δανειακή σύμβαση που θα υπέγραφε η καταχρεωμένη χώρα με τους δανειστές της.
 Ήταν γνωστή η ιδιαίτερη προτίμηση του Παπανδρέου για τα δημοψηφίσματα, όπως και ήταν γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ- και όχι μόνο- ότι  θα προχωρούσε σε κάποια τέτοια κίνηση. Άλλωστε, είχε ψηφιστεί πρόσφατα και ο σχετικός νόμος, που έδινε τη δυνατότητα, οπότε όλοι είχαν φανταστεί το λόγο για τον οποίο -εν μέσω οικονομικής κρίσης- ο Πρωθυπουργός είχε δώσει προτεραιότητα  σ’  αυτόν το νόμο.
Σίγουρα, δεν το έκανε για να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για το αν θα έπρεπε να πεζοδρομηθεί η Πανεπιστημίου.
 Αμέσως, υπήρξαν κάποιες αρνητικές αντιδράσεις από μερικά- μικρής όμως εμβέλειας- τηλεοπτικά κανάλια, τα οποία, παράλληλα παρότι πανηγύριζαν για το επικείμενο ,,κούρεμα του χρέους,, της τάξεως του 21% ωρύονταν για το κούρεμα στο 50% που προέβλεπε η νέα δανειακή σύμβαση. Αλλά, αυτές οι αντιδράσεις ήταν ελάχιστες. Όλος ο πνευματικός και πολιτικός κόσμος υποστήριξε την πρόταση. Ακόμη και τα κομμουνιστικά κόμματα, στην περίπτωση αυτή ξεπέρασαν το φοβικό τους σύνδρομο προς τα «αστικά» κόμματα και το μικροπολιτικό συμφέρον τους, που τους οδηγεί στην περιχαράκωσής τους και χαιρέτησαν την απόφαση αυτή. Το είδαν και ως την ευκαιρία να καταψηφιστεί η νέα δανειακή σύμβαση.
 Ακόμη και το μεγάλο, παλλαϊκό, κίνημα ,,δεν πληρώνω,, μέσω facebook  χειροκρότησε την απόφαση και σταμάτησε να χρεώνει το ελληνικό δημόσιο με την ελεύθερη διέλευση των ΙΧ από τα διόδια που επί μήνες είχαν τεθεί υπό τον δημοκρατικό τους έλεγχο.
 Ο ενθουσιασμός ήταν ιδιαίτερα μεγάλος και στα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι έβλεπαν μια από τις κεντρικές πολιτικές στρατηγικής, αυτό της λαϊκής κυριαρχίας, να γίνεται,  επιτέλους, πράξη.
 Ο ενθουσιασμός, όμως, ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα. Οι Γερμανοί, οι οποίοι δυσφορούσαν με την παρουσία της χώρας και την ήθελαν εκτός ευρωζώνης, ενώ, επίσης, αμφισβητούσαν την πρόθεση αλλά και την διάθεση του ελληνικού λαού να εφαρμόσει το δανειακό πρόγραμμα, το υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό και μαζί με τους υπόλοιπους εταίρους,  υποστήριξαν ότι, επιτέλους, θα ξέρουμε τι μας περιμένει. Η Ελλάδα μέσα στο ευρώ ή έξω;
 Η ιδέα ταξίδεψε τον Ατλαντικό και ενθουσίασε ακόμη και τον πρόεδρο των ΗΠΑ,  Ομπάμα, ο οποίος την χρησιμοποίησε στο νέο ιατροασφαλιστικό σύστημα που ήθελε να περάσει και το οποίο έβρισκε σφοδρή αντίσταση από τους ρεπουμπλικάνους στην γερουσία.
 Ένα μήνα μετά την ανακοίνωσή του πραγματοποιήθηκε το δημοψήφισμα και ο ελληνικός λαός αποφάσισε, με σχετικά υψηλά ποσοστά 60% ναι, σε ότι αφορούσε τη λήψη μέτρων που θα εξασφάλιζαν την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και την αποφυγή της χρεοκοπίας.
 Ο λαός είχε ξεπεράσει τα κόμματα, είχε εκφράσει ο ίδιος άμεσα την άποψή του, η κοινωνική ηρεμία επανήλθε, καθώς όλες οι ομάδες ,,αγανακτισμένων,, «περιθωριακές» και μη δεν είχαν λόγο και περιθώρια να αμφισβητήσουν την πλειοψηφία.
 Η κυβέρνηση συνέχισε το έργο της, ο Πρωθυπουργός δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί και ολοκλήρωσε την κυβερνητική θητεία του, χωρίς απανωτές εθνικές εκλογικές διαδικασίες. Στο τέλος, ως όφειλε, ήταν επικεφαλής του κόμματός του στις εκλογές. Εκείνη την εκλογική αναμέτρηση την έχασε, καθώς παρότι οι πολίτες γνώριζαν ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή, ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για όσα έγιναν, ακόμα για σφάλματα που δεν χρεωνόταν ο ίδιος.
 Ο Πρωθυπουργός, όμως, είχε τη συνείδησή του καθαρή γιατί είχε πράξει το καθήκον του. Είχε σώσει τη χώρα από την χρεοκοπία και είχε με την απόφαση του δημοψηφίσματος φέρει την απαραίτητη κοινωνική ηρεμία στη χώρα.

Υστερόγραφο του παραμυθιού.
Ποιοι θα είχαν απελπιστεί από την εξέλιξη αυτή της φανταστικής ιστορίας; Εκείνοι που σήμερα θεωρούν το δημοψήφισμα τεράστιο λάθος και αποστασιοποιούνται από αυτό. Είναι εκείνοι που δεν θα ήθελαν αυτό να ακουστεί ούτε, απλά ως ένα παραμύθι. Για τους δικούς τους πολλούς και διαφορετικούς για τον καθένα λόγους.

PROTOVOULIA PAPANDREOU

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

Στην Ελλάδα, σε όλους και σε όλες!

Καλή Ανάσταση Πρόεδρε!!!

               


Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Πιστεύω ότι...


“Πάντα είναι ο κατάλληλος χρόνος για να κάνεις αυτό που είναι σωστό.”
“Το απόλυτο μέτρο ενός ανθρώπου δεν είναι, εφόσον βρίσκεται σε στιγμές άνεσης και ευκολίας, αλλά όταν βρίσκεται σε περιόδους πρόκλησης και αμφισβήτησης.”
”Η ρηχή κατανόηση των ανθρώπων της καλής θέλησης είναι πιο απογοητευτική από την απόλυτη παρανόηση των κακόβουλων ανθρώπων.”
Πρέπει να χτίσουμε αναχώματα θάρρος για να συγκρατήσουμε το κύμα του φόβου.”
“Ποτέ μην υποκύψεις στον πειρασμό της απογοήτευσης.”
 “Η πιο επίμονη και επείγουσα ερώτηση στη ζωή είναι: «τι κάνεις για τους άλλους;”
“Αρνούμαι να δεχτώ την άποψη ότι η ανθρωπότητα τόσο τραγικά δεσμεύεται στα χωρίς άστρα μεσάνυχτα του ρατσισμού και του πολέμου έτσι ώστε το λαμπρό ξημέρωμα της ειρήνης και της αδελφοσύνης δεν μπορεί ποτέ να γίνει πραγματικότητα ... Πιστεύω ότι η άσπιλη αλήθεια και η άνευ όρων αγάπη θα έχουν την τελευταία λέξη!”

Martin Luther King

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Η παγκόσμια οικονομία και η Ευρωπαϊκή κρίση στο επίκεντρο της επίσκεψης του Γ. Παπανδρέου στην Ν. Υόρκη

 
Στη συνεδρίαση της Επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για τα παγκόσμια οικονομικά ζητήματα, η οποία θα πραγματοποιηθεί  Τετάρτη, στα κεντρικά γραφεία του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, θα προεδρεύσει ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου.
 Στη συνεδρίαση της Επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για τα παγκόσμια οικονομικά ζητήματα, η οποία θα πραγματοποιηθεί σήμερα, Τετάρτη, στα κεντρικά γραφεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), στη Νέα Υόρκη, θα προεδρεύσει ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου.
Μεταξύ άλλων, θα συζητηθούν οι εξελίξεις στην ευρωζώνη και οι επιπτώσεις της Ευρωπαϊκής κρίσης σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο, οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας και οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών καθώς και οι προοδευτικές στρατηγικές και πολιτικές για την αντιμετώπιση της κρίσης και την επιστροφή στην ανάπτυξη.
Στη συνεδρίαση της Επιτροπής θα συμμετάσχουν αρχηγοί κομμάτων - μελών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί και οικονομολόγοι καθώς και εκπρόσωποι διεθνών Οργανισμών. Μεταξύ άλλων θα συμμετάσχουν ο Πρωθυπουργός του Βελγίου, Elio di Rupo, o Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας, Eeero Heinaluoma, η επικεφαλής της Αναπτυξιακής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) και πρώην Πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, Helen Clark, o Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (OAS), Jose Miguel Insulza, o νομπελίστας Joseph Stiglitz και ο Πρόεδρος της Επιτροπής που συνέστησε ο Barack Obama για τα αίτια της κρίσης του 2009, Phil Angelides.
Σήμερα στις 2:00 μμ, ο κ. Παπανδρέου θα συναντηθεί με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, ενώ την Πέμπτη, στις 11:00 πμ, θα είναι κεντρικός ομιλητής σε εκδήλωση για την παγκόσμια οικονομία, την οποία διοργανώνει το αμερικανικό ίδρυμα και think tank, New America. Θα συμμετάσχουν εκπρόσωποι του οικονομικού, επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου.

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Ο Παπανδρέου απαντά στο "ΠΑΡΟΝ"




"Oύτε η Goldman Sachs ούτε κανείς άλλος προσέφερε δάνεια ύψους 50 δις ευρώ στην Ελλάδα! Αυτά δεν ανήκουν απλώς στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, είναι απολύτως ψευδή και διακινούνται σκοπίμως" ...

Σκληρή απάντηση προς την εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» εξέδωσε το γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου, σχετικά με το δημοσίευμα της εφημερίδας που έκανε λόγο για συναντήσεις του ίδιου του πρώην πρωθυπουργών αλλά και υπουργών της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με...

στελέχη της Goldman Sachs και τον Ντομινίκ Στρος Καν.

Η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

«Η εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ, δημοσιεύει σήμερα δήθεν αποκλειστικές πληροφορίες περί συναντήσεων του τότε Πρωθυπουργού, Γιώργου Α. Παπανδρέου, και υπουργών της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, στα τέλη του 2009, με στελέχη της Goldman Sachs, όπως και περί συναντήσεων με τον τότε Γενικό Διευθυντή του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν.

Αφού σημειωθεί ότι, δεν πρόκειται περί νέων πληροφοριών, όπως σκοπίμως αναφέρεται στο δημοσίευμα προκειμένου να δημιουργηθούν ψευδείς εντυπώσεις περί αποκαλύψεων, και αυτό, γιατί και η συγκεκριμένη συνάντηση που έγινε σε δημόσιο χώρο έχει δημοσιοποιηθεί και γιατί ο ίδιος ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, έχει δηλώσει κατ´ επανάληψη σε συνεντεύξεις του ότι συζητούσε τότε με πολλούς παράγοντες της παγκόσμιας κοινότητας τρόπους για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της χώρας, εξηγώντας αναλυτικά τι ακριβώς αναζητούσε, τονίζεται ότι:

Πρώτον, τέτοιες συναντήσεις ήταν πολλές και συχνές. Υπενθυμίζεται ότι, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, είχε μαραθώνιο συναντήσεων σε ολόκληρο τον κόσμο, σε στόχο την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση του προβλήματος.

Δεύτερον, κανείς δεν μοιράζει χρήματα, όπως κάποιοι θέλουν να μας πείσουν για τους δικούς τους λόγους. Και πολύ περισσότερο, ούτε η Goldman Sachs ούτε κανείς άλλος προσέφερε δάνεια ύψους 50 δις ευρώ στην Ελλάδα! Αυτά δεν ανήκουν απλώς στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, είναι απολύτως ψευδή και διακινούνται σκοπίμως.

Τρίτον, τον μύθο αυτό, περί πολλών χρημάτων που, δήθεν, μας έδιναν από τη Ρωσία, την Κίνα και τον Αραβικό κόσμο, και εμείς δεν τα παίρναμε(!), έχουν πλάσει και αναπαράγουν κατά διαστήματα, κάποια συγκεκριμένα ΜΜΕ. Μόνο που την ίδια ώρα σκοπίμως αποσιωπούν, για παράδειγμα, το γεγονός ότι, την ίδια περίοδο, η ηγεσία της Ρωσίας μας συμβούλευε όχι μόνο σε συναντήσεις άλλα και με δημόσιες δηλώσεις, να απευθυνθούμε στο ΔΝΤ. Και ενώ ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έθετε πάντα το αίτημα για αγορά ελληνικών ομολόγων, σε αυτό δεν ανταποκρίθηκε άλλος παρά μόνο η ηγεσία της Κίνας, που δημοσίως δεσμεύτηκε για αγορά 5 δις ευρώ, κάτι που και έκανε. Γνωρίζει βέβαια ο Ελληνικός λαός ότι, ακόμα και αυτές οι χειρονομίες καλής θέλησης και εμπιστοσύνης προς την ελληνική κυβέρνηση, δεν επαρκούσαν για να αντιμετωπίσουν το δυσθεώρητο χρέος και το έλλειμμα.

Τέταρτον, ο μύθος αυτός μπορεί να φαίνεται καλός, αλλά «δεν βγάζει δράκο».

Πέμπτον, οι εμπνευστές και διακινητές του έχουν έναν διπλό στόχο. Από τη μια, να βγάζουν από το κάδρο των ευθυνών, όσους πραγματικά ευθύνονται για το πρόβλημα. Τον κ. Κώστα Καραμανλή και την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Από την άλλη, να καλλιεργούν κλίμα πολιτικής ομηρίας για τον Γιώργο Α. Παπανδρέου και υπουργούς της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Γιατί; Γνωρίζουν αυτοί από «γραμμάτια».

Έκτον, θα θέλαμε να γνωρίζουμε ποια ακριβώς είναι η άποψη των εμπνευστών του μύθου για την Goldman Sachs. Πρέπει η χώρα να συνεργάζεται μαζί της ή όχι. Γιατί σήμερα κατηγορούνται πολλοί για συνεργασία μαζί τους στην διαχείριση του χρέους. Μάλιστα αυτό αποτέλεσε και αντικείμενο εξεταστικής επιτροπής στο Αμερικανικό Κογκρέσο.

Το ρωτούμε, γιατί οι ίδιοι οι εμπνευστές του μύθου μας έχουν ενημερώσει σε άλλες περιπτώσεις για το κακό που έχει κάνει η ίδια εταιρεία στη χώρα.

Ας σταθεροποιηθούν επιτέλους. Με «δυο μέτρα και δυο σταθμά» δεν μπορεί κανείς να παίζει με τη χώρα.

Ποιος ξέρει, μπορεί οι πολιτικοί τους φίλοι να χρειαστούν κάποια στιγμή βοήθεια για τη χώρα. Να μην γνωρίζουν τι τελικά να κάνουν;»