«Να μην προσπαθείς να γίνεις άνθρωπος επιτυχίας, αλλά άνθρωπος αξίας.»

Αλβέρτος Αϊνστάιν

Κυριακή, 29 Ιουνίου 2008

Αποθήκες ψυχών












Πέρα από τις καθημερινές μου ανησυχίες- ακρίβεια, ανεργία, μετακίνηση αθλητών σε ένα καθώς- πρέπει στάδιο, φροντίδα των άλλων, μαγείρεμα, σεμινάρια, τράπεζες, πως να οργανωθούμε στο νησί και πολλά άλλα, λέω στον εαυτό μου: «Κάτσε λίγο να ηρεμήσεις, τι στο καλό, άλλοι περνάνε καλά στην παραλία! Όπως μου είπαν, ας κάνω κάτι και για μένα. Κούλαρε, επιτέλους, έχεις χρόνο να σώσεις τον κόσμο…»

Έλα, ντε, τι τό’θελα? Ανοίγω την τηλεόραση, νευριάζω με τα ψέματα, ανοίγω εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας, τα ίδια, λέω κάτσε να δω τι γίνεται στο νησί… Και διαβάζω τις τοπικές. Εδώ έχει ο μπαχτσές απ’όλα. Ένα άρθρο, όμως, από τα πολλά, με έκανε να δακρύζω. Και θεωρώ ότι πρέπει να το γράφω ακριβώς όπως είναι στην εφημερίδα:


ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ από 60 φυλακισμένα παιδιά

Σκηνή έστησαν χθες οι ``Γιατροί χωρίς Σύνορα`` έξω από το Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων

Γράφει η ΠΕΛΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΗ

27/6/2008

«Let us go» φωνάζουν ρυθμικά από τα κάγκελα του Κέντρου Υποδοχής Προσφύγων στη Μυτιλήνη οι περίπου 60 ανήλικοι αλλοδαποί, που εδώ και τέσσερις ημέρες κάνουν απεργίας πείνας, ζητώντας... την ελευθερία τους! Κάτι που ας σημειωθεί ότι επιβάλει η ελληνική νομοθεσία.

Η κατάσταση στο Κέντρο Υποδοχής είναι έκρυθμη, καθώς κάποιοι απ’ αυτούς απειλούν ότι θ’ αυτοκτονήσουν, μη αντέχοντας άλλο την πολυήμερη κράτησή τους στο Κέντρο της Μυτιλήνης, που για αρκετούς, ήδη ξεπερνά και τις 20 ημέρες. Χωρίς να τους επιτρέπεται ο προαυλισμός, κλεισμένοι κυριολεκτικά σε κελιά, με ανυπόφορη δυσοσμία και σε υψηλές θερμοκρασίες οι ανήλικοι έχουν εξεγερθεί, ενώ όπως δηλώνει ο επικεφαλής της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες Γ. Τσαρμπόπουλος, ο οποίος παρακολουθεί στενά το όλο θέμα, «αν συνεχιστεί η κατάσταση αυτή, έστω και λίγες ημέρες ακόμη, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις εξελίξεις».

Όλα ξεκίνησαν όταν πριν μέρες, με εντολή του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης Κώστα Μπούτσικου, τέθηκε σε εφαρμογή το Προεδρικό Διάταγμα 220/2007. Σύμφωνα με αυτό, ορίζεται ο ίδιος επίτροπος για τα ασυνόδευτα παιδιά - πρόσφυγες. Ο Εισαγγελέας παρήγγειλε σε κοινωνικούς λειτουργούς δημοσίων φορέων του νησιού να ενεργήσουν ως επίτροποι και να βρεθούν κατάλληλες συνθήκες υποδοχής και στέγης για τους ανήλικους κρατούμενους. Μέχρι σήμερα όμως οι υποδομές αυτές δεν βρέθηκαν, οπότε και οι ανήλικοι πρόσφυγες παραμένουν 20 ημέρες κρατούμενοι, υπό καθεστώς πραγματικής ομηρίας και σε άθλιες συνθήκες κράτησης. Η εφαρμογή του Προεδρικού Διατάγματος επομένως -που ως στόχο έχει να προστατεύσει τους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες από κυκλώματα εκμετάλλευσης παιδιών- είχε σαν μόνο αποτέλεσμα να παρατείνει την παραμονή των παιδιών στο Κέντρο Υποδοχής. Να σημειωθεί ότι η πρακτική που εφαρμοζόταν μέχρι σήμερα ήταν ότι όλοι οι πρόσφυγες -ανήλικοι και μη- κρατούνταν για τρεις έως τέσσερις ημέρες μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες ιατρικών εξετάσεων και καταγραφής τους και μετά αφήνονταν ελεύθεροι με το γνωστό υπηρεσιακό σημείωμα να εγκαταλείψουν τη χώρα σε 30 ημέρες. Καμία απολύτως μέριμνα δεν υπήρχε για τους ανηλίκους, οι οποίοι και αντιμετωπίζονταν σαν ενήλικοι. Από την εφαρμογή του Προεδρικού Διατάγματος οι ανήλικοι παραμένουν έγκλειστοι κι άγνωστο μέχρι πότε, ενώ οι ενήλικοι συνεχίζουν να αφήνονται ελεύθεροι τρεις με τέσσερις μέρες μετά τη σύλληψή τους.

Μιλούν για αυτοκτονία

Από τις 22 Ιουνίου οι 58 ανήλικοι άρχισαν να πετάνε το φαγητό τους και να ζητούν την ελευθερία τους, απειλώντας μέχρι και με αυτοκτονία. Την ημέρα που ξεκίνησαν την εξέγερση, στο Κέντρο Υποδοχής στη Μυτιλήνη βρισκόταν ο επικεφαλής του γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα Γ. Τσαρμπόπουλος, ο οποίος, μάλιστα, μαζί με τον νομάρχη, Παύλο Βογιατζή, επισκέφθηκε τον Εισαγγελέα και ζητώντας την παρέμβασή του ώστε να κινητοποιηθούν οι υπηρεσίες του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης -που είναι και αρμόδιες για να βρεθεί λύση ώστε να φιλοξενηθούν οι ανήλικοι σε χώρο έξω από το Κέντρο Υποδοχής σε κατάλληλες συνθήκες.

Την αγωνία των ανηλίκων ενίσχυσαν οι πληροφορίες για εφαρμογή της νέας Ευρωπαϊκής Οδηγίας, όπου, θεωρώντας ότι μπορεί να μείνουν μέχρι και έξι μήνες στο Κέντρο Υποδοχής, βρέθηκαν σε απόγνωση.

Οι πληροφορίες αναφέρουν - δεδομένου ότι δεν επιτρέπεται η είσοδος των Μέσων Ενημέρωσης στο Κέντρο Υποδοχής - ότι ανάμεσα στους ανήλικους που έχουν εξεγερθεί είναι ασυνόδευτα κορίτσια από τη Σομαλία ηλικίας οκτώ έως 12 ετών και αγόρια από το Αφγανιστάν 12 έως 18 ετών .

«Βλέπουν τους ενήλικες συμπατριώτες τους να αφήνονται ελεύθεροι μέσα σε λίγες ημέρες, ενώ οι ίδιοι παραμένουν εκεί, και αντιδρούν» σχολίασε μιλώντας στο «Ε» ο Γιώργος Τσαρμπόπουλος. «Η σημερινή κρίση στο Κέντρο της Μυτιλήνης, συνέχισε, είναι ευκαιρία να χτυπήσει το καμπανάκι για την πολιτεία να φτιάξει Κέντρα για ανήλικους πρόσφυγες με κατάλληλες υποδομές. Χώρους ανθρώπινους που να μπορούν να φάνε και να κοιμηθούν και να μην είναι κρατούμενοι. Έχουμε ενημερώσει το Υπουργείο Υγείας για τα γεγονότα στη Μυτιλήνη εφιστώντας τους την προσοχή ότι όσο παρατείνεται η κράτηση των ανηλίκων εκεί και κάτω από αυτές τις συνθήκες, μπορεί να οδηγηθούμε σε απρόβλεπτες εξελίξεις».

Ο κ. Τσαρμπόπουλος μιλώντας στο «Ε» σχολίασε ακόμα το γεγονός ότι όλες αυτές τις ημέρες και ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η κρίση στο Κέντρο Υποδοχής, ο Εισαγγελέας βρίσκεται σε άδεια (σ.σ. αναμένεται να επιστρέψει στις αρχές Ιουλίου) έχοντας αναθέσει καθήκοντα επιτρόπων σε κοινωνικούς λειτουργούς της Νομαρχίας, οι οποίοι εν μέσω κρίσης δεν είναι σε θέση να λάβουν αποφάσεις. «Θέλω να εκφράσω την ανησυχία και την απορία μου για το πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε όλες αυτές τις συζητήσεις και να αναζητήσουμε λύσεις με τα Υπουργεία και τους φορείς χωρίς να ξέρουμε και τη δική του θέση τη στιγμή που είναι και εκ του Νόμου αρμόδιος. Όλες οι ενέργειες θα πρέπει να γίνονται και με τη δική του πίεση και παρέμβαση» είπε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής του γραφείου της Αθήνας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Τα Υπουργεία Υγείας και Εσωτερικών (υπεύθυνες αρχές για ανεύρεση κατάλληλων συνθηκών στέγασης) με τη σειρά τους παρά το γεγονός ότι από την πρώτη ημέρα της εξέγερσης έχουν ενημερωθεί για την κατάσταση, δεν έχουν προχωρήσει μέχρι σήμερα σε καμία ενέργεια αφήνοντας τους ανηλικους να παραμένουν κρατούμενοι στο Κέντρο Κράτησης. Κι αυτό παρά το ότι η κρίση όσο περνάνε οι μέρες, παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις.

Ο Νομάρχης τώρα Παύλος Βογιατζής βρέθηκε χθες στην Αθήνα ειδικά για το θέμα αυτό. Παρά τις προσπάθειές του όμως από το πρωί και μέχρι αργά χθες το μεσημέρι όταν και γράφτηκαν αυτές οι γραμμές δεν είχε σταθεί δυνατό να συναντηθεί με εκπρόσωπο της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου.

Ανακοίνωση από την «Προς Φυγή»

Σε χθεσινή ανακοίνωσή της η κίνηση πολιτών «Προς φυγή» -που ήταν τα μέλη της και οι πρώτοι άνθρωποι που κατήγγειλαν τις συνθήκες που επικρατούν στο κέντρο για τους ανήλικους- αναφέρει: «Η κατάσταση στο κέντρο κράτησης μυρίζει μπαρούτι αφού οι άνθρωποι κρατούνται κάτω από άθλιες συνθήκες υγιεινής, χωρίς προαυλισμό και κυρίως χωρίς ελπίδα. Απειλούν ότι θα αυτοκτονήσουν γιατί δεν αντέχουν άλλο… Οι ανήλικοι είναι τουλάχιστον 58 και σε ένδειξη αλληλεγγύης απεργούν μαζί τους και οι γυναίκες. Ανάμεσα τους βρίσκονται δυο μικρά παιδιά και ένα βρέφος. Η ομάδα «Προς φυγή» ζητά την άμεση απελευθέρωση τους».

Σκηνή έστησαν οι «Γιατροί χωρίς σύνορα»

Με αυτόνομο φαρμακείο και από χθες σε δικό τους χώρο βρίσκονται από χθες οι «Γιατροί χωρίς σύνορα» στο προαύλιο του Κέντρου Υποδοχής. Η Οργάνωση έστησε σκηνή όπου μπορούν πλέον τα μέλη της Οργάνωσης να λειτουργούν αυτόνομα και ξέχωρα από το ιατρείο που ήδη λειτουργεί εκεί με ευθύνη της Νομαρχίας. «Στόχος είναι να υπάρχει πρόσβαση από όλους τους μετανάστες στο ιατρείο μας όποτε εκείνοι το επιθυμούν και με τον τρόπο αυτό θα μπορούν να βγαίνουν και έξω από τα κελιά τους» λέει ο υπεύθυνος Επικοινωνίας τη Οργάνωσης κ. Νώντας Πάσχος.

Η οργάνωση «Γιατροί χωρίς σύνορα» πιέζει ώστε να βρεθεί άμεσα λύση στο θέμα του προαυλισμού αφού με αυτό τον τρόπο πέρα από το ότι οι ίδιοι θα αισθάνονται καλύτερα έξω από τα κελιά τους θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να απευθύνονται στο ιατρείο για ιατρική βοήθεια και όχι όπως συμβαίνει τώρα που ερωτώνται απλώς «ποιοι έχουν ανάγκη από γιατρό» για να μεταφερθούν στο ιατρείο.

Την Τρίτη με πρωτοβουλία των «Γιατρών χωρίς σύνορα» έγινε και εμβολιασμός σε όλους τους πρόσφυγες του Κέντρου Υποδοχής.”

emprosnet


Θα πάω εκεί και ας γίνω «κακιά» για άλλη μια φορά. Για μένα το κάνω... Αλλιώς πως θα συνεχίζω να ζω???!!

Κρατάω αυτό: «Ανάμεσα τους βρίσκονται δυο μικρά παιδιά και ένα βρέφος.»


Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

"Δεν πιστεύω σε παλιά πρότυπα ηγετών"

«Οι ηγέτες αυτού του κόσμου οφείλουν μια συγνώμη για την αποτυχία τους να υλοποιήσουν την υπόσχεση για δικαιοσύνη και ισότητα που δόθηκε εξήντα χρόνια πριν με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τα τελευταία εξήντα χρόνια πολλές κυβερνήσεις έχουν επιδείξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον και ροπή προς την κατάχρηση της εξουσίας και στην επιδίωξη προσωπικών τους πολιτικών στόχων, παρά στον σεβασμό των δικαιωμάτων αυτών που κυβερνάνε.»

(World leaders owe an apology for failing to deliver on the promise
of justice and equality in the Universal Declaration of Human Rights
(UDHR), adopted 60 years ago. In the past six decades, many
governments have shown more interest in the abuse of power or in
the pursuit of political self-interest, than in respecting the rights of
those they lead.)

http://thereport.amnesty.org/eng/Homepage


"Δεν πιστεύω σε παλιά πρότυπα ηγετών"

«Δεν πιστεύω στα παλιά πρότυπα ηγετών. Ο 21ος αιώνας απαιτεί ηγέτες που στηρίζουν και αγωνίζονται για τη μεγαλύτερη δυνατή δημοκρατική, συνειδητή συμμετοχή, ενημερωμένων πολιτών. Αυτή είναι η δική μου δημοκρατική παράδοση. Αυτός είμαι και θα είμαι. Αλλά αυτό πηγάζει από τις δημοκρατικές παραδόσεις του ΠΑΣΟΚ».

Γ.Α.Π.

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2008

Ακούστε με είμαι από τους δικούς σας δώστε μου ένα χέρι

"Με χειροκροτήματα τον υποδέχτηκαν οι σεισμόπληκτοι

ΝΟΜΟΙ ΑΧΑΪΑΣ - ΗΛΕΙΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ: ΝΤΙΝΑ ΒΑΓΕΝΑ

Μεσούσης της νέας κρίσης στο ΠΑΣΟΚ, ο Γ. Παπανδρέου ταξίδεψε χθες στις σεισμόπληκτες περιοχές της Αχαΐας και της Ηλείας. Οπου βρέθηκε, δέχθηκε επευφημίες, χειροκροτήματα, χειραψίες, αγκαλιές και φιλιά από ανθρώπους που ξεκάθαρα του έδειχναν την αγάπη τους ή και τη νοσταλγία τους για τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν φτωχοί και τσακισμένοι από το χτύπημα του Εγκέλαδου, όπως εκείνος που συνάντησε στη Βάλμη της ορεινής Ηλείας - ένα από τα χωριά που ισοπέδωσε ο πρόσφατος σεισμός. Ηταν η καταστροφή που αποτέλειωσε τη Βάλμη. Γιατί οι τριγύρω μαυρισμένες ράχες από τις περσινές δασοπυρκαγιές μαρτυρούσαν ξεκάθαρα τα αμέσως προηγούμενα δεινά που την είχαν βρει.

Και αυτόν τον κυριολεκτικά γονατισμένο τόπο επέλεξε ο κ. Παπανδρέου για να διατυπώσει την πλέον αιχμηρή δημόσια δήλωση της χθεσινής του περιοδείας: «Μοναδικός στόχος -είπε- και μοναδική έγνοια δική μου και ολόκληρης της παράταξής μου είναι να απαλλάξουμε τη χώρα από το άθλιο κατεστημένο των οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, που έχει προστάτη τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση της Ν.Δ.». Τα είπε αυτά αντί απάντησης στις επίμονες ερωτήσεις των συνοδευόντων δημοσιογράφων σχετικά με το θέμα του Κ. Σημίτη.

Δίπλα του τον καμάρωνε και συγκατένευε σιωπηλά στα λεγόμενά του ο 88χρονος λιπόσαρκος παπα-Νικόλας Μπαλκάμος. Ο παπάς της Βάλμης. Λίγο πριν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σταθεί μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, έφτασε στο σημείο σχεδόν να δακρύσει από τις έντονες εκδηλώσεις λατρείας κάποιων μελών του ποιμνίου του παπά. Οπως ένας μεσόκοπος ξωμάχος, που, με δάκρυα να κυλούν στο ρυτιδωμένο πρόσωπό του, φώναζε του Γιώργου: «Το σπίτι μου έπεσε, μα δεν με νοιάζει. Με νοιάζει που σκάλιζα τα συντρίμμια με τα χέρια, για να βρω μια φωτογραφία μου που είχα με τον πατέρα σου, πριν χρόνια, και δεν τη βρήκα. Πάω να πεθάνω από τον καημό μου...».

«Διώξ' τους όλους»

Από το πρωί στην Πάτρα και καθώς ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επισκεπτόταν το άρτι εκκενωθέν, ως επικίνδυνο, νοσοκομείο «Αγιος Ανδρέας», άνθρωποι έσπευδαν, όχι μόνο για να τον χαιρετήσουν, αλλά και να του πουν: «Να πάρεις και άλλα κεφάλια, πρόεδρε. Οπως έκανε ο πατέρας σου!...». Το ίδιο, λίγο αργότερα στην Κάτω Αχαγιά. Κάποια χέρια χτύπησαν το καπό του αυτοκινήτου του και κάποιες φωνές μέσα από τον κόσμο της αγοράς ακούστηκαν: «Διώξ' τους όλους τους Σημιτικούς!...».

Ενα άλλο χωριό άσχημα χτυπημένο από τον σεισμό ήταν το Νησί στο νομό Ηλείας. Γυναίκες μαυροντυμένες, που για μέρες διανυκτερεύουν στην ύπαιθρο, περίμεναν κάτω από το λιοπύρι του μεσημεριού να δουν τον «πρόεδρο, τον κυρ Γιώργη». Το θέμα που κυριαρχούσε στις συζητήσεις τους, πάντως, ήταν οι αποζημιώσεις, για να ξαναχτίσουν τα σπίτια τους.

- «Αν δεν μας δώσουν, πάνε οι ψήφοι...», έλεγε μια μεσόκοπη γυναίκα...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/06/2008


Και κρατάω τα δάκρυα του Προέδρου και την συμπαράσταση του στους απλούς και ταλαιπωρημένους ανθρώπους και το αίτημα τους προς αυτόν, έτσι ώστε να σηκωθεί πάλι ο ήλιος. Τους αφιερώνω τα ακόλουθα:

Πατριωτάκια του ήλιου
Στίχοι: Οδυσσέα Ελύτη


Ψηλά μ' έναν πυρσό από στάχυα η λεβεντιά
προχωρεί μες στα κύματα και τραγουδάει:

Ω παιδιά που με νιώθετε - πατριωτάκια του ήλιου
με βέργες και παράξενα πουλιά στα χέρια,
με χλοερές καρδιές και μάτια καθαρά
που ακούτε από τις παραλίες την ανατολή να βουίζει
ζεσταίνοντας στην αγκαλιά σας ένα φως απέραντο
από την άκρη τ' ουρανού ως το βάθος της καρδιάς
με πείσμα πορφυρό - πατριωτάκια του ήλιου
που λέτε: ο μόνος δρόμος είναι η ανατολή!

Της ελιάς και της συκιάς και του κυπαρισσιού,
των αμπελιών των ξεροπόταμων και των μεγάλων τρούλων
η γη ακουμπάει από τη μια μεριά στην όχθη των ονείρων σας.
Ακούστε με είμαι από τους δικούς σας δώστε μου ένα χέρι
που ν' αγαπάει, με μιας να κόβει τα ολόκληρα όνειρα.
Να κολυμπάει ελεύθερα στα νιάτα των νεφών.
Η γη μιλάει κι ακούγεται απ' το ρίγος των ματιών."